“ไหนบอกว่าไม่กลัวผมไงล่ะคนสวย ทำไมถึงได้ตัวสั่นเป็เ้าเข้าอย่างนี้ล่ะ ฮึ!” ราฟาเอลกระซิบถามชิดใบหูเรียวเล็ก ด้วยน้ำเสียงเย้าแหย่ปนสนุกสนาน ซึ่งชายหนุ่มได้ปล่อยมือใหญ่ ที่ปิดปากบางอวบอิ่ม โดยไหลเลื่อนไปจับที่ท้ายทอยของคนตัวเล็กไว้แทน
“คุณราฟาเอล!.. อีตาบ้า ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ จะมาจับฉันไว้ทำไมเนี้ย ปล่อย!” อุษาได้ยินเสียงพูดกระซิบบอกนั้น ก็รู้ในทันทีนั้นเองว่าเป็ใคร จึงได้ตวาดชายหนุ่มออกไป อย่างไม่คิดจะเกรงกลัวกันอีกเลย
“จุ๊ จุ๊ จุ๊.... คุณไม่มีสิทธิ์มาสั่งผมทูนหัว ผมจะปล่อยคุณก็ต่อเมื่อผมได้สั่งสอนคุณแล้วนั้นแหละ โทษฐานที่คุณทำให้ผมเปอะเปื้อน แล้วไม่ยอมรับผิดชอบในการกระทำนั้น” ราฟาเอลกระซิบบอกด้วยน้ำเสียงที่เข้มดุ ทรงพลังอำนาจและเฉียบขาด
“ฉันจะรับผิดชอบทำไมกันล่ะ ก็ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดนี่” อุษาก็ยังคงดื้อรั้นหัวชนฝา ไม่ยอมรับอยู่ดี ก็เธอไม่ได้ทำผิดจริงๆ นี่ จะให้ยอมรับผิดเื่อะไรล่ะ
“ผู้ร้ายปากแข็งอย่างนี้ ต้องสั่งสอนให้เข็ดหลาบ” ว่าแล้วราฟาเอลก็ก้มลงไปปิดปากบางอวบอิ่ม ด้วยปากบางของเขาทันที โดยไม่ยอมให้คนตัวเล็กได้ตั้งตัว และตั้งรับเลยแม้แต่น้อย
“คะ คุณ อื้ออ!..”
อุษาจำต้องกลืนคำพูดที่จะพูดบริภาษชายหนุ่ม ลงไปในลำคอระหง เบิกตากว้างอย่างใ ั้แ่โตเป็สาวมาจนถึงปานนี้ ก็ยังไม่เคยมีผู้ชายหน้าไหนที่กล้ามาขโมยจูบ และทำอย่างนี้กับเธอเลยสักคน ที่ทำได้อย่างมากสุดก็แค่จับมือถือแขน และหอมแก้มกันเพียงแค่นั้นเอง
อุษาพยายามดื้นรนขัดขืน มือเรียวเล็กก็ทั้งทุบทั้งผลักทั้งดันไหล่แกร่งให้ขยับถอยห่างและปล่อยตัวเธอ แต่มีหรือที่เรี่ยวแรงของมดตะนอยอย่างเธอ จะไปสู้เรี่ยวแรงของช้างสารอย่างเขาได้ ถึงจะทุบตีผลักดันอย่างไง ก็ไม่สามารถที่จะทำให้ชายหนุ่ม สะดุ้งะเืได้เลยแม้แต่น้อย
แต่ก็ดิ้นรนขัดขืนอยู่ได้ไม่นาน ร่างบางก็ค่อยๆ ลดระดับของการแข็งขืนนั้นลงไปเรื่อยๆ จนแปรเปลี่ยนเป็คล้อยตามคนตัวโตไปในที่สุด มือเรียวเล็กก็หยุดทุบตีผลักดัน เลื่อนขึ้นไปคล้องรอบคอแกร่งของคนตัวโตไว้มั่น เพราะร่างบางตอนนี้แทบจะทรงตัวเอาไว้ไม่อยู่อยู่แล้ว ซึ่งจะไม่ให้คล้อยตามไปได้ยังไงกันละ ก็คนที่ไม่ประสีประสากับเื่พวกนี้เลย มีหรือจะสู้คนที่มีประสบการณ์ช่ำชองโชกโชนได้ล่ะ
ราฟาเอล จากที่ตอนแรกตั้งใจจะแค่สั่งสอน ผู้หญิงจอมโอหังอวดดีคนนี้เท่านั้น ไม่คิดที่จะเตลิดไปไกลเกินกว่านั้นเลย แต่พอได้ลิ้มรสจูบที่หวานล่ำนั้นเข้าไป ก็ทำให้ลืมเลือนคำว่าจะสั่งสอน นั้นไปจากสมองของเขาเลยทันที
ชายหนุ่มบดขยี้ จูบซับดูดดึงปากบางอวบอิ่มนั้นไปรอบๆ ราวกับกำลังเสาะแสวงหาตาน้ำหวาน ที่เป็จุดกึ่งกลางของความหวานล้ำ อย่างหิวกระหาย
เมื่อรู้ว่าตรงจุดไหนเป็ตาน้ำหวาน ชายหนุ่มก็ค่อยๆ ใช้ลิ้นสากอุ่นร้อนลื่นหลอกล่อ เย้าหยอก จนปากบางอวบอิ่มหลงกล ยอมเผยปากออกอย่างเผลอไผล ชายหนุ่มจึงได้โอกาส สอดลิ้นสากอุ่นร้อนลื่นเข้าไปในโพรงตาน้ำหวาน
ซึ่งยิ่งได้ชอนไชเข้าไปข้างใน ก็ยิ่งหักห้ามใจเอาไว้ไม่อยู่ ยิ่ง้าดูดกลืน ความหวานล่ำนั้นมากขึ้นเรื่อยๆ จึงได้กวาดไล่ต้อน ดูดดึง ลิ้นเล็กที่อยู่ข้างในเป็พัลวัน เพื่อหาความหวานเพิ่มขึ้นอีก และยิ่งได้รับมามากเท่าไรก็ไม่อยากจะหยุด และแถมยัง้ามากขึ้นเรื่อยๆ ซะอย่างนั้น
เนื้อตัวอุษาในตอนนี้สั่นสะท้าน เสียวซาบซ่าน หัวใจหวิวๆ เคลิบเคลิ้มล่องลอยคล้อยตาม ผู้นำทางไปไม่รู้เหนือรู้ใต้แล้วในตอนนี้
“อื้ออ!!!!....” หญิงสาวส่งเสียงร้องครวญครางออกมาอย่างไม่รู้ตัว ซึ่งเสียงนั้นก็ยิ่งเป็การกระตุ้น ให้ผู้นำทางเหิมเกริมมากขึ้นกว่าเดิม และไม่อยากจะหยุดอยู่เพียงแค่นี้
ราฟาเอลลูบไล้สอดแทรกมือใหญ่เข้าไปภายในสาบเสื้อ แตะต้องัันวลเนื้อแท้ ที่ช่างนวลเนียนละเอียดละออนุ่มนิ่มลื่นมือ ราวกับใยไหม
‘โอ้! ให้ตายสิ’
ทำไมเขาถึง่ได้รู้สึก้าผู้หญิงคนนี้มากมายขนาดนี้นะ แทบจะควบควมอารมณ์ ที่กำลังพุ่งทะยานขึ้นสูงลิบนั้นไม่ได้อยู่แล้ว ยิ่งได้ััและได้สูดดมกลิ่นหอมๆ จากเรือนกายของคนตัวเล็กที่เขากำลังกอดจูบอยู่นี้ เหมือนจะหยุดตัวเองไม่ได้เอาเสียเลย
“หายไปไหนกันนะ!” ราฟาเอลได้ยินเสียงดังแว่วเข้าหูมา จึงกลับมีสติขึ้นมาอีกครั้ง หยุดการกระทำนั้นลงด้วยความรู้สึกเสียดาย และคนตัวเล็กในอ้อมแขนแกร่งก็กลับมามีสติเช่นเดียวกัน
“ปะ ปล่อยค่ะ”
อุษาร้องบอกคนตัวโตด้วยน้ำเสียงอันสั่นเทาอย่างเห็นได้ชัด ก้มหน้าก้มตาไม่ยอมมองหน้า คนที่ได้กระทำการอุอาจต่อเธอ ใบหน้าสวยหวานซึ้งนั้น ก็แดงระเรื่อลามไปถึงใบหู ปากบางอวบอิ่มบวมเจ่อแดงช้ำขึ้นมา โดยไม่ต้องใช้ลิปสติกใดๆ มาทาเลย
“ต่อไปก็อย่าได้มาอวดดีกับผมอีก หากยังขืนอวดดีก็จะต้องโดนอย่างเมื่อกี้นี้อีกอย่างแน่นอน” ราฟาเอลกระซิบข่มขู่ด้วยน้ำเสียงแหบพร่า พยายามควบคุมอารมณ์ที่ตื่นขึ้น ให้หลับไปอย่างเดิม แต่ก็ยากลำบากซะเหลือเกิน
อุษาเงยมองหน้าครามครันของคนตัวโตนิดหนึ่ง ก่อนจะใช้แรงที่มีทั้งหมด ผลักดันกายแกร่งนั้นให้ออกห่าง เมื่อชายหนุ่มก้าวถอยหลังตามแรงผลักไปสองก้าว คนตัวเล็กก็ได้ที รีบวิ่งออกไปจากตรงนั้นทันที โดยไม่ยอมเหลียวกลับมามองคนข้างหลังเลยแม้แต่นิดเดียว
๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒
264
