เกิดใหม่ทั้งที ข้ามีระบบเทพแมงดา (NC ฮาเร็ม)

แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าสาดส่องผ่านช่องหน้าต่างไม้แกะสลักสไตล์โบราณของโรงเตี๊ยมหรูหราอันดับหนึ่งในเมืองหลวงหลงเหมิน ลำแสงสีทองกระทบลงบนใบหน้าของชายหนุ่มผู้กำลังนอนหลับใหลอย่างเป็นสุขบนเตียงหนานุ่มที่ปูด้วยผ้าไหมชั้นดี หลีเฮงขยับตัวเล็กน้อย รอยยิ้มบางๆ ประดับอยู่บนมุมปากอย่างคนที่มีความสุขล้นปรี่ ชายหนุ่มเพิ่งจะผ่านพ้นค่ำคืนแห่งความครึกครื้นและงานเลี้ยงฉลองมาหมาดๆ ร่างกายที่เต็มไปด้วยความผ่อนคลายจากการปรนนิบัติอย่างดีทำให้เขารู้สึกเหมือนได้ลอยขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ด 

กลิ่นหอมของกำยานดอกมู่หลานที่จุดไว้ในกระถางทองเหลืองตรงมุมห้องยังคงลอยอวลบางเบา ช่วยขับกล่อมให้การนอนหลับของเขาลึกซึ้งยิ่งขึ้น ในหัวของเขาฝันถึงอนาคตอันรุ่งโรจน์ การได้เป็นเศรษฐีผู้ร่ำรวยจากการเปิดคลินิกนวดรักษาที่มีลูกค้าเป็นถึงยอดฝีมือระดับสูงมากมาย ชีวิตของเขาช่างสมบูรณ์แบบเสียนี่กระไร

ทว่า ความสงบสุขของเขาช่างสั้นนัก...

[ติ๊ง!]

[ระบบเทพแมงดา ขอแจ้งเตือน!]

[โบนัสพันธะข้ามมิติทำงาน! ภรรยาเอกทั้งสามของท่าน (หลินเสวี่ยเหยาผู้เยือกเย็นดุจน้ำแข็ง, เยี่ยหลัวอินจอมมารสาวพราวเสน่ห์, และจ้าวฉินซวงลูกพี่เสือสาวสุดโหด) ได้ทำการปิดด่านบำเพ็ญเพียรและทะลวงระดับขั้นสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่พร้อมกัน!]

[กระแสความรักสวรรค์ปันผลโบนัส ส่งข้ามมิติมาหาโฮสต์โดยตรง!]

[ได้รับแต้มแมงดา: +10,470 แต้ม!]

เสียงแจ้งเตือนที่ดังก้องกังวานในหัวทำเอาหลีเฮงสะดุ้งเฮือกจนแทบจะตกเตียง เขารีบขยี้ตาและเปิดดูหน้าจอสถานะโฮโลแกรมสีฟ้าของตัวเองทันที ตัวเลขแต้มที่พุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็วราวกับน้ำป่าไหลหลากทำให้ดวงตาของเขาเบิกกว้างจนแทบจะถลนออกมานอกเบ้า

"เดี๋ยวๆ นี่มันเรื่องจริงหรือเนี่ย!" หลีเฮงอุทานเสียงหลง ยอดเงินสะสมเริ่มต้นของเขารวมกับปันผลรายวันยามเช้าอีก 3,000 แต้ม เมื่อบวกกับโบนัสส่งส่วยข้ามฟ้าครั้งนี้ ทำให้ตัวเลขหน้าจอหยุดนิ่งอยู่ที่...

[แต้มแมงดาสะสมปัจจุบัน: 50,000 แต้มพอดี!]

"ห้าหมื่นแต้ม! ฮ่าๆๆ ข้ารวยแล้ว! ข้ากลายเป็นเศรษฐีแต้มแล้วเว้ยเฮ้ย!" ชายหนุ่มหัวเราะลั่นห้อง มือทั้งสองข้างชูขึ้นฟ้าอย่างปิติยินดี ความรู้สึกของการเป็น 'แมงดา' ที่มีภรรยาเก่งกาจระดับเทพคอยส่งส่วยพลังและแต้มมาให้ช่างเป็นอะไรที่หอมหวานเสียจริง เขาเริ่มวาดฝันถึงชีวิตสุขสบายที่จะได้ใช้แต้มเหล่านี้อัปเกรดตัวเองให้นอนกินบ้านกินเมืองได้อย่างไร้กังวล จะซื้อวิชาเทพๆ มาประดับบารมี หรือจะซื้อโอสถอายุวัฒนะมากินเล่นแทนขนมก็ยังได้

เขาอดไม่ได้ที่จะนึกถึงใบหน้างดงามของภรรยาทั้งสาม หลินเสวี่ยเหยาที่แม้จะเย็นชาแต่ก็ซื่อสัตย์ เยี่ยหลัวอินที่ชอบหยอกเย้าให้เขาหัวหมุน และจ้าวฉินซวงที่แม้จะปากร้ายแต่ก็รักเขาหมดหัวใจ "อา... ภรรยาที่รักของข้า พวกเจ้านี่มันสุดยอดจริงๆ ไม่เสียแรงที่ข้าทุ่มเทนวดบำเพ็ญคู่ให้พวกเจ้าจนแทบหมดแรง"

แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้ดื่มด่ำกับความร่ำรวยและจินตนาการอันแสนหวาน พลันเกิดเสียงคำรามกึกก้องกัมปนาทดังลั่นมาจากใต้พื้นดิน!

ครืนนน! เปรี๊ยะ!

แรงสั่นสะเทือนมหาศาลทำให้ทั้งห้องศิลาโยกคลอนอย่างรุนแรง ข้าวของเครื่องใช้ที่ทำจากหยกและกระเบื้องเคลือบหล่นแตกกระจายเกลื่อนพื้น หลีเฮงเสียการทรงตัวล้มกลิ้งไปกับพื้นอย่างหมดสภาพ "เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย! แผ่นดินไหวเรอะ! หรือว่ามีใครมาถล่มโรงเตี๊ยม! ไอพวกศัตรูบ้าบอพวกนั้นตามมาถึงนี่เลยเหรอ!"

[ติ๊ง! แจ้งเตือนฉุกเฉินระดับสูงสุด!]

[พลังคลื่นสะท้อนจากการทะลวงระดับของภรรยาทั้งสาม ได้สร้างรอยร้าวในมิติ และดันไปกระตุ้นค่ายกลโบราณที่หลับใหลอยู่ใต้เมืองหลวงหลงเหมินโดยบังเอิญ!]

[ระบบตรวจพบความบิดเบี้ยวของปริภูมิเวลา! รอยแยกมิติกำลังก่อตัวในระยะประชิด!]

"หา?! รอยแยกมิติ? บ้าไปแล้ว แค่เมียข้าเลื่อนระดับ ทำไมมิติต้องฉีกด้วยเล่า! พลังพวกนางจะโอเวอร์เกินไปแล้ว!" หลีเฮงโวยวายลั่น

ก่อนที่หลีเฮงจะทันได้ตั้งตัว รอยแยกสีดำทมิฬที่แผ่กลิ่นอายความตายอันหนาวเหน็บก็ปริแตกออกกลางอากาศตรงหน้าเขา มันดูเหมือนปากของอสูรร้ายที่อ้ากว้างเพื่อกลืนกินทุกสิ่ง แรงดูดมหาศาลราวกับพายุหมุนก่อตัวขึ้น พยายามกระชากร่างของเขาเข้าไปข้างใน

"ม่ายยย! ข้าเพิ่งจะรวย ข้าเพิ่งจะมีห้าหมื่นแต้ม ข้ายังไม่อยากตาย!" หลีเฮงคว้าเสาเตียงไม้แกะสลักไว้แน่น ใบหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยวด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด แต่แรงดูดนั้นทรงพลังเกินกว่าที่ผู้มีพรสวรรค์ Rank F สายซัพพอร์ตอย่างเขาจะต้านทานไหว เสาเตียงที่หนาเท่าต้นขาหักดังกร๊อบ! ร่างของเขาถูกดูดหายวับเข้าไปในความมืดมิดทันที พร้อมกับรอยแยกที่ปิดตัวลงราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันและเศษซากความพินาศในห้องพัก

...

ตุบ! แกรก...

"โอ๊ยยย! หลังข้า... กระดูกหักหรือเปล่าวะเนี่ย เจ็บชะมัดยาดเลย" หลีเฮงร่วงหล่นลงมากระแทกพื้นดินแข็งกระด้าง เขาครางโอดโอยก่อนจะค่อยๆ พยุงตัวลุกขึ้นปัดฝุ่นตามเสื้อผ้า เมื่อลืมตาขึ้นมองรอบกาย เขาก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความสยดสยองจนแทบลืมหายใจ

แดนลับหมื่นอสูร... ดินแดนที่ถูกปิดตายและสาบสูญไปจากหน้าประวัติศาสตร์ ท้องฟ้าที่นี่เป็นสีเทาหม่นอมแดงประหลาด ไร้ซึ่งแสงตะวันหรือแสงจันทร์ มีเพียงสายฟ้าสีเลือดที่แลบแปลบปลาบอยู่เบื้องบนราวกับเส้นเลือดที่กำลังสูบฉีด พายุหมอกสีดำพัดกระหน่ำพัดพาเอากลิ่นคาวเลือดและเถ้ากระดูกมาปะทะจมูก พร้อมกับเสียงโหยหวนของสายลมราวกับเสียงร้องของภูตผีปีศาจที่ถูกทรมาน พื้นดินที่เขายืนอยู่เต็มไปด้วยหินขรุขระ เวิ้งว้างกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ไร้ซึ่งพืชพรรณ ต้นไม้ หรือสิ่งมีชีวิตใดๆ นอกจาก... ซากโครงกระดูกยักษ์ของอสูรที่ตายไปนับพันปี! หัวกะโหลกขนาดเท่าภูเขาย่อมๆ ตั้งตระหง่านอยู่ไม่ไกล ดวงตากลวงโบ๋ของมันจ้องมองมาที่เขาชวนให้ขนหัวลุกชัน

"ที่นี่มันนรกขุมไหนวะเนี่ย..." หลีเฮงตัวสั่นงันงก ความหนาวเหน็บเสียดแทงเข้าไปถึงกระดูก บรรยากาศที่แสนโดดเดี่ยวและน่าสะพรึงกลัวทำให้จิตใจของเขาเริ่มระแวง ทุกซอกหลืบของซากกระดูกดูราวกับจะมีอสูรร้ายพุ่งออกมาขย้ำคอเขาได้ทุกเมื่อ เขาหันซ้ายหันขวา หวังเพียงจะได้เห็นชายกระโปรงของภรรยาสักคน... หลินเสวี่ยเหยาที่มักจะปกป้องเขาด้วยน้ำแข็ง เยี่ยหลัวอินที่คอยกางม่านพลังเงา หรือแม้แต่จ้าวฉินซวงที่พร้อมจะพุ่งเข้าชนศัตรู แต่นี่... ไม่มีใครเลย เขาอยู่ตัวคนเดียวในดินแดนที่พร้อมจะฉีกกระชากเขาเป็นชิ้นๆ

เขาพยายามเรียกใช้พลังคุ้มกันที่คุ้นเคย หวังพึ่งพาความผูกพันแห่งสายใยวิญญาณ

"เกราะคุ้มกันเมียรัก! ทำงานสิโว้ย! หลินเสวี่ยเหยา! เยี่ยหลัวอิน! ฉินซวง! ช่วยผัวด้วย! ผัวกำลังจะโดนแดกแล้ว!"

[ติ๊ง!]

[เกราะคุ้มกันเมียรัก ขัดข้องชั่วคราว!]

[สาเหตุ: โฮสต์อยู่คนละมิติกับคู่พันธะ คลื่นพลังไม่สามารถส่งผ่านรอยแยกแห่งความว่างเปล่าได้]

[ยินดีต้อนรับสู่ 'แดนลับต้องสาป' ดินแดนที่เต็มไปด้วยอสูรคลุ้มคลั่งและซากวิญญาณอาฆาต ขอให้โฮสต์เอาชีวิตรอดให้ได้นะจ๊ะ!]

"เอาชีวิตรอดบ้าอะไร! ข้าเป็นแค่หมอนวดนะโว้ย! หมอนวดสนาม Rank F น่ะรู้จักไหม! ทักษะการต่อสู้ของข้ามีแค่การกดจุดคลายเส้นนะเว้ย!" หลีเฮงแทบจะร้องไห้ออกมาเป็นสายเลือด เมื่อไม่มีเกราะของภรรยาคอยคุ้มกัน เขาก็เป็นเพียงเป้านิ่งเนื้อหวานๆ ที่รอวันถูกอสูรขย้ำ ท่ามกลางความเวิ้งว้างนี้ เขารู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเพียงมดปลวกตัวเล็กๆ ที่ไร้ค่า

กรรร... 

รอบกายเริ่มมีเสียงฝีเท้าหนักๆ และเสียงคำรามต่ำๆ ดังแว่วมาจากในหมอกหนา เงาดำรูปร่างบิดเบี้ยวเริ่มเคลื่อนไหวไปมา หลีเฮงเหงื่อแตกพลั่ก ความกลัวตายพุ่งขึ้นขีดสุด เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากพึ่งพาระบบหน้าเลือดของตัวเอง!

"เปิดร้านค้า! เปิดเดี๋ยวนี้เลย! ข้าต้องซื้อของเอาตัวรอด!" 

หน้าจอโฮโลแกรมสว่างวาบขึ้นมาตรงหน้า หลีเฮงรีบกวาดสายตามองหาสิ่งที่จะช่วยชีวิตเขาได้ในสถานการณ์เช่นนี้ เขาไม่สนแล้วว่าจะต้องจ่ายเท่าไหร่ มีเงินห้าหมื่นแต้ม ถ้าตายไปก็ไม่ได้ใช้!

"นี่ไง! 'โอสถปลุกพลังปักษาเพลิง' สรรพคุณช่วยกระตุ้นศักยภาพแฝงสายอัคคีและเผาผลาญปราณมืด ราคา 8,000 แต้ม! ซื้อ! ซื้อมาเผื่อไว้ก่อน!"

"และก็นี่! 'คัมภีร์ดรรชนีสยบจุดบุปผา' วิชาดรรชนีระดับสูงสำหรับนวดสกัดจุดและทะลวงชีพจรแบบฉับพลัน ถึงจะไม่ใช่วิชาต่อสู้ตรงๆ แต่ก็เอาไว้ใช้ขัดขวางศัตรูได้ ราคา 10,000 แต้ม! เอามาเลย!"

[ติ๊ง! ทำการหักแต้มสะสม 18,000 แต้ม!]

[ยอดแต้มแมงดาคงเหลือ: 32,000 แต้ม]

[ได้รับ โอสถปลุกพลังปักษาเพลิง x1 และ คัมภีร์ดรรชนีสยบจุดบุปผา x1]

ขวดยาหยกสีแดงที่แผ่ไอร้อนระอุและม้วนคัมภีร์โบราณปรากฏขึ้นในมือของหลีเฮง เขารีบยัดขวดยาเก็บไว้ในอกเสื้ออย่างมิดชิด และตบหน้าผากตัวเองด้วยคัมภีร์ ทันใดนั้น ข้อมูลวิชาดรรชนีสยบจุดก็หลั่งไหลเข้าสู่สมองของเขาราวกับเขื่อนแตก ความรู้เรื่องเส้นชีพจร จุดพลัง และเทคนิคการใช้ปลายนิ้วทะลวงปราณฝังรากลึกในความทรงจำ การถ่ายทอดข้อมูลมากมายขนาดนี้ทำให้เขารู้สึกปวดหัวจี๊ดจนต้องทรุดลงไปคุกเข่าหอบหายใจ

[แต้มวิบัติ สะสมเพิ่มขึ้น: +12 แต้ม]

[หมายเหตุ: การเปิดระบบร้านค้าเพื่อทำธุรกรรมข้ามมิติต้องเสียค่าธรรมเนียมความวิบัติ โฮสต์โปรดระวังตัวให้ดี ความซวยกำลังจะมาเยือนในไม่ช้า! ด้วยความปรารถนาดีจากระบบเทพแมงดา]

"แค่หลุดมาที่นี่ก็ซวยบรรลัยแล้วโว้ย! จะเอาวิบัติอะไรนักหนา!" หลีเฮงสบถด่าระบบในใจ เขากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก กำหมัดที่ตอนนี้เต็มไปด้วยความรู้ด้านดรรชนีสยบจุดไว้แน่น แม้ขาทั้งสองข้างจะยังสั่นอยู่บ้าง และความหนาวเหน็บจากความโดดเดี่ยวจะเกาะกินหัวใจ แต่เขาก็ต้องก้าวเดินต่อไปในหมอกมรณะนี้ให้ได้! รอดไปเมื่อไหร่ พ่อจะกอดเมียให้หนำใจเลยคอยดู!