“ พรุ่งนี้วันหยุดพ่อเก้าจะพาลูกเทียนไปเที่ยวสวนสนุกไทรเองเกิล มีอาเปา อาเปียว วาวา ก็ไปด้วยนะ” แม่เจนจับเทียนอาบน้ำตอนเช้า เทียนก็ปล่อยให้แม่เจนอาบน้ำให้ตามสบาย
“ แม่เจน เทียนโตแล้ว ต่อไปแม่เจนไม่ต้องอาบน้ำให้เทียนก็ได้นะ” เทียนบอกไปก็ดูดนมในขวดที่แม่เจนปั้มเอาไว้ให้ ไม่สนเื่เที่ยวสวนสนุก
“ ฮึ เอาไว้หย่านมให้ได้ก่อน แล้วค่อยอาบเองก็แล้วกัน” แม่เจนพูดจบเทียนแทบสำลักนมทันที
เวลานี้เทียนอายุ สามขวบกว่าแล้ว กำลังเรียนอยู่อนุบาลอัจฉริยะปีที่ 3 พ่อเก้ากับแม่เจนวางแผนจะให้เทียนได้เรียน โรงเรียนนานาชาติ เพราะว่าไม่มีโรงเรียนในประเทศไทย รับเด็กที่มีอายุ 4 ขวบ เข้าประถม 1 เลย จึงต้องไปเรียนที่โรงเรียนอินเตอร์ ส่วน วาวา อาเปา อาเปียว ก็บอกว่าจะไปเรียนที่เดียวกับ เทียนด้วย
ยังเหลือเวลาอีกไม่กี่เดือน เทียนก็จะได้เรียน เกรด 1 แล้ว พ่อเก้ากับแม่เจนเลยถือโอกาส่ที่ว่างจากงาน พาเทียนและทุกคนมาเที่ยวที่สวนสนุกไทรเองเกิล
ที่ตั้งอยู่บนเกาะพยัคฆ์ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเมืองหลวงที่อาศัยอยู่ไม่ไกล ขับรถไม่ถึงชั่วโมง แล้ว นั่งเรือไปอีก ครึ่งชั่วโมงก็ถึง แม่เจนจับเทียนแต่งตัวเหมือนไปเที่ยวป่าใส่เสื้อสีกากี มีหมวก สะพายเป้เล็กๆ ข้างกระเป๋าเป้ใส่ขวดนมสำรองเอาไว้
ส่วนอาเปา กับอาเปียว น้าสะใภ้สามจับแต่งตัว ในชุดคาวบอยเหมือนกัน ถ้าไม่รู้จักดูไม่ออกว่าใครเป็ใคร ส่วน วาวา ใส่ชุดกางเกงเสื้อยืดสีขาว สะพายกระเป๋าใบเล็กรองเท้าผ้าใบ สบาย ๆ มากับคุณแม่ซึ่งใส่ชุดเหมือนกัน ทั้งหมดเข้าโรงแรมที่สวนสนุกไทรเองเกิล แล้วก็เตรียมเดินทางไปเที่ยว ตามโปรแกรมทันที
สวนสนุกไทรเองเกิล มีทั้งหมดสามดินแดนอยู่ภายในเกาะพยัคฆ์ ดินแดนแรกคือ
ดินแดนสวนสัตว์โลกล้านปี ดินแดนใต้สมุทร และ ดินแดนอวกาศ สำหรับการท่องเที่ยวทริปแรก ไกด์จะพาทุกคนนั่งนั่งรถไฟฟ้า ลอดใต้ทะเล ที่สร้างเป็โดมเป็ระยะทางยาวเกือบรอบเกาะ ระหว่างทาง นักท่องเที่ยว จะเห็นสัตว์ทะเลต่าง ๆ นานาชนิด รถไฟฟ้าจะค่อย ๆ เคลื่อนตัวไปเรื่อย ๆ อย่างช้า ๆ ทุกคนต่างถ่ายรูปกันอย่างสนุกโดยมีข้อห้ามไม่ให้ใช้แสงแฟลช เทียนก็ได้แต่ยิ้มกับกล้องมือถือ ที่แม่เจนถ่ายรูปเทียน ทั้งให้พ่อเก้าถ่ายรูปให้ ดูแล้วแม่เจนมีความสุขมากกว่าใคร
ในตอนเย็นทุกคนก็ได้ตื่นตะลึงไปกับโชว์นานาชนิด ไม่ว่าจะเป็ระบำหน้าท้อง โชว์กายกรรมพ่นไฟ มีแสดงละคร แสงสี เื่ เมาคลีลูกหมาป่า มีพยัคฆ์ดำเป็ตัวร้าย ทุกคนปรบมือชื่นชอบ แถมก่อนปิดโชว์มีการยิงพลุไฟขึ้นไปบนฟ้า ยินดีต้อนรับทุกคนที่เที่ยวบนเกาะสวนสนุกแห่งนี้ ทุกคนกลับไปรัปทานอาหารทะเลสดๆใหม่ๆ กันอย่างเต็มที เทียนได้แต่นั่งดูดนมในขวดที่แม่เจนปั๊มไว้ให้ ซึ่งระยะหลังแม่เจนใช้เครื่องปั๊มรุ่นใหม่ล่าสุด ปั๊มไม่นานได้ทีเดียวหลายขวด
เทียนไม่ได้ดูดจากอกแม่เจน ก็ไม่รู้สึกอะไร ได้ดูดจากขวดนมก็พอใจแล้ว ทุกคนเข้านอนอย่างอิ่มใจ พรุ่งนี้ไกด์บอกจะพาไปชมดินแดนโลกอวกาศ ทุกคนต่างวาดฝันว่าจะทำโน่น ทำนี่ ถ่ายรูปตรงนั้น ตรงนี้ แต่เทียนรู้สึกสังหรณ์ใจชอบกล ว่าพรุ่งนี้คงไม่มี เื่ยินดีแบบนี้อีกเป็แน่
รุ่งเช้าเทียนถูกแม่เจนแซะออกจากเตียงไปอาบน้ำ เพื่อไปกินอาหารเช้าข้างล่างตามเวลาไกด์กำหนดไว้ เทียนถูกจับแต่งตัวเป็พรานสำหรับล่าสัตว์มีปืนปลอม และมีดพลาสติก ห้อยด้านข้างเอว มีหมวกเหมือนนายพรานใส่เสื้อเหมือนเมื่อวาน
แต่ว่ามีอาวุธพลาสติกครบมือ สิ่งที่ขาดไม่ได้คือขวดนม คราวนี้พกขวดใหญ่สะพายไปแค่ขวดเดียวอยู่ได้ทั้งวัน ทุกคนถูกนำส่งขึ้นรถไฟฟ้าเช่นเดิมเพื่อไปที่ ดินแดนโลกอวกาศ พอเข้าไปในดินแดนโลกอวกาศท้องฟ้าที่สว่างไสว กลับกลายเป็
ท้องฟ้ายามค่ำคืน ที่มีแสงดาวส่องประกายไปทั่ว แต่ก็สามารถมองเห็นได้ปกติ ทุกคนกำลังถูกส่งขึ้นยานบินกลม ๆ แต่ด้านล่างเป็รถบรรทุกสำหรับพายานบินเคลื่อนไหวไป แต่มีสีดำถ้าไม่สังเกตก็คงไม่เห็น นึกว่ามันลอยไปได้เอง
ทุกคนพอขึ้นยานไปด้านในก็เหมือนยายอวกาศในหนัง แต่มีที่นั่งให้ทุกคน ด้านหน้ามีกระจกกว้างมองเห็นบรรยากาศรอบๆ ไกด์เริ่มบรรยายสภาพอากาศภายนอก
“ ขณะนี้ เรากำลังนำทุกท่านออกนอกโลก กำลังไปสู่ทางช้างเผือก ด้านซ้ายคือดาวจรเข้ ส่วนด้านขวาเป็ดาวลูกไก่ ส่วนด้านหน้าจะเป็ดาวหางฮัลเล่ย์ มีดาวอังคารสีแดงๆ เห็นอยู่ไกลๆ มีดาวพฤหัสมีวงแหวนส่องไฟกะพริบให้พวกเราด้วย มีค้างค้าวตัวยาวใหญ่บินมา เฮ้ย?” ไกด์หยุดกึก เห็นค้างคาวั์บินมาเกาะหลังคายานบินที่ละตัวสองตัวจนเต็มไปหมดไม่สามารถมองเห็นได้ ทุกคนมองหน้าไกด์ นี่คือโชว์หรือเปล่า
แต่ไกด์เริ่มปากคอสั่น แล้ว เพราะว่าค้างคาวั์ขนาดนี้เขาไม่เคยเห็นมาก่อน ถ้ามันเจาะเข้ามาในยานหรือทำให้กระจกแตก นักท่องเที่ยวทั้งหมดได้มีการาเ็เป็จำนวนมากแน่ เพราะยานบินลำหนึ่งบรรทุกคนมาเกือบ 40 คนแถมมีเด็กอีกมากมาย ไม่รู้ว่ามันมีกี่ตัว คนขับที่อยู่ด้านล่างก็มองไม่เห็น ไกด์รีบใช้วิทยุ แจ้งเหตุทันที แต่ไม่ทันกดแจ้ง ก็ได้ยินเสียงออกมาจาก วิทยุ ร้อง ช่วยด้วย ๆ อ้าว ศูนย์รับแจ้งเหตุกลับร้องขอความช่วยเหลือ แล้วทุกคนที่นี่จะไปของความช่วยเหลือกับใครกัน พ่อเก้า กับแม่เทียน จับมือกันแน่น รู้แล้วว่าเกิดเื่ผิดปกติแล้ว
แต่ไม่รู้จะทำอย่างไร เทียนส่งจิตออกไปขับไล่ค้างคาวั์ออกไปจนหมด ทุกคนเริ่มดีใจที่ค้างคาวไป แต่ว่า รถที่พายานบินกับเคลื่อนตัวไม่ยอมหยุด ไกด์รีบะโบอกคนขับให้หยุด แต่เหมือนว่าคนขับไม่อยู่ในรถบรรทุกด้านล่าง หรือไม่ก็คงไม่สามารถควบคุมรถได้แล้ว รถกำลังพุ่งชน ยานบินคนข้างหน้า แต่โชคดี รถทุกคันติดตั้งระบบป้องกันเอาไว้ไม่ให้ชนกัน พอถูกสัญญาณเซ็นเซอร์ ก็หยุดทันที
ไกด์กดปุ่มฉุกเฉิน ประตูเปิดอัตโนมัติ มีสไลเดอร์ยางเด้งออกมา ทุกคนปล่อยตัวไหลลงมาจาก ยานบิน แล้วรีบออกมาจาก ในดินแดนอวกาศนี้ทันที
ซึ่งพอลงมาได้ ก็เห็นคนที่อยู่ด้านหน้าก็วิ่งหนีกันหน้าตาเหลือกเพื่อจะออกไปจากที่นี่ ทุกคนที่เพิ่งลงมาก็วิ่งตามออกไปอย่างรวดเร็วโดยไม่ต้องถามว่าเกิดอะไรขึ้น เทียนลงมาจากอกแม่เจนแล้วใช้สองมือจับมือแม่เจนกับพ่อเก้า แล้วลอยตัวพุ่งนำทุกคนออกมาอย่างรวดเร็ว พอมาถึงด้านหน้าทางเข้าดินแดนโลกอวกาศ ก็มองเห็นสภาพอากาศภายนอกมีฝูงสัตว์ป่าออกมาเป็จำนวนมากเที่ยวไล่กัดฝูงชน
หน่วยรักษาความปลอดภัย มีกำลังอยู่ไม่กี่สิบคน ไม่สามารถต้านทานจำนวนฝูงสัตว์ป่าที่ออกมาจากป่าโลกล้านปีได้ มีทั้งช้างม้า สิงห์โต เสือดาว กระทิง แร็พเตอร์ บุกเข้ามาในส่วนของมนุษย์ ไม่รู้ว่า ทางเกาะเขามีการป้องกันสัตว์ป่าเหล่านี้ได้อย่างไรแล้วทำไมปล่อยออกมาแบบนี้ เทียนยืนอยู่ด้านหลังหน่วยรักษาความปลอดภัยที่ กำลังนำคนเข้ามาอยู่ในโซนที่ปลอดภัย จากนั้นเทียนใช้พลังจิตช่วยพา
น้าสะใภ้สามกับอาเปา อาเปียวที่วิ่งท้ายขบวน รีบออกมาอย่างปลอดภัย พร้อมใช้พลังเก็บ วาวา กับแม่มาด้วย ทุกคนใวิ่งไม่คิดชีวิต พอมารู้ตัวอีกทีก็มาถึงที่ปลอดภัยแล้ว เทียนรีบใช้พลังจิตแล้วหยิบเกล็ดหัวใจัออกมา แล้วส่งจิตออกไปกลายเป็ัตัวสีขาว ลอยอยู่บนท้องฟ้า ออกคำสั่งให้สัตว์ทุกตัวกลับไปที่ป่าของตัวเอง สัตว์ที่แตกตื่นต่างเชื่อฟังรีบเดินทางกลับกัน แต่ว่ามีพญาเสือโคร่งตัวหนึ่ง ส่งจิตออกมา
“ ท่านพญาั ได้โปรดช่วยพวกเราด้วย มีมนุษย์หลายคน ใช้อาวุธปืนโจมตีพวกเราและะเิทำลายกรงป้องกันสัตว์ทำให้เราต้องหนีออกมาที่นี่ ขอให้ท่านได้โปรดช่วยพวกเราด้วย” นางพญาเสือโคร่งแม่ลูกอ่อน เอ่ยออกมา ในขณะที่มีลูกเสือตัวน้อยๆหลายตัวกำลังดูดนมแม่เสือกันไม่ยอมหยุด เทียนเลยใช้จิตร่างัไปดู คนเ่าั้ทันที
เมื่อไปถึงก็พบเฮลิคอปเตอร์ จำนวนสี่ ลำพร้อมปืนกลกำลังไล่ยิงสัตว์ป่ามากมายตายกันเกลื่อนไปหมด ที่เหลือก็หวาดกลัวหนีเตลิดมาทางดินแดนโลกอวกาศ
เทียนเห็นเช่นนั้นก็โมโหมาก ใช้หางัฟาดเฮลิคอปเตอร์ จนะเิทีละลำจนหมดไม่มีเหลือ แล้วตรวจสอบิญญามนุษย์พวกนี้ทำไปเพื่ออะไร ในที่สุดก็รู้ความจริง
ที่แท้เ้าของสวนสนุกร่วมมือกับคนของทางการบางคน ้าที่จะแสดงให้เห็นว่าสัตว์พวกนี้เป็อันตรายตุ่์ สมควรถูกกำจัด เพื่อจะได้ขยายพื้นที่ เพื่อทำสวนสนุกเพื่มให้เต็มพื้นที่บนเกาะ จึงได้ก่อเหตุเช่นนี้ โดยไม่สนว่าชีวิตนักท่องเที่ยวจะต้องตายเท่าไร เทียนโกรธมาก บอกกับนางพญาเสือโคร่ง
รอให้เขากลับมาจะจัดการเื่นี้เอง ร่างัหายไปแล้วเทียนก็ตื่นขึ้นมา พ่อเก้าอุ้มเทียนเอาไว้อยู่บนเรือกำลังกลับขึ้นฝั่ง ทุกคนพูดกันบนเรือ มาตลอดทาง ว่า ไม่อยู่แล้ว ไม่มาอีกแล้ว เกาะไทรเองเกิล คืนนั้นทั้งหมดกลับมาพักโรงแรมบนฝั่ง ตอนเช้าก็กลับบ้านทันที
รุ่งเช้าวันนั้นเองก็มีเื่น่าแตกตื่นกันทั้งประเทศ เกาะพยัคฆ์สวนสนุกไทรเองเกิลกลับหายไปอย่างไร้ร่องรอย มนุษย์ที่อยู่บนเกาะ ถูกส่งตัวขึ้นบนเรือช่วยชีวิตจนหมด ไม่มีใครรู้ว่าเกาะใหญ่โตขนาดนี้ หายไปได้อย่างไร?
ที่แท้เทียนนำเกาะมาไว้ในเจดีย์ ปู่หลี่ต้าเหอบอกว่า ย้ายมาได้ทันที เกาะเล็กแค่นี้ทำให้เทียนเวลานี้ มีนมของแม่พญาเสือโคร่งกินเพิ่มอีก ซึ่งทำให้โครงสร้างกล้ามเนื้อของเทียนแข็งแกร่งเพิ่มขึ้น แต่ยังไม่ยอมเลิกกินนมแม่เจนเพราะยังไง นมแม่เจนยังอร่อยที่สุด
ในที่สุดเทียนก็เรียนจบที่อนุบาลอัจฉริยะปีที่ สามจบลง เทียนได้รางวัลมากมายจนถือไมไหว คืนนั้น ปู่กับย่า จัดงานเลี้ยงฉลองในครอบครัว มีซินแสจงิมาด้วยสีหน้าเครียดจัด เทียนสงสัย แต่ไม่พูดอะไร สุดท้ายเทียนพาไปห้องน้ำ แล้วเข้าไปคุยกันในเจดีย์เหมือนเดิม
“ ท่านซินแสจงิมีอะไร ก็ว่ามาเถอะ” ซินแสจงิคุกเข่าต่อหน้าเทียนทันที
“ ท่านเซียนได้โปรดช่วยหลานสาวของผมด้วย”
“ ใจเย็น ๆ ค่อยๆ เล่ามา” เทียนบอกและพยุงให้ซินแสจงิลุกขึ้น
“ เมื่อสัปดาห์ก่อน ลูกชายผมเกิดอุบัติเหตุรถชน กลายเป็เ้าชายนิทรา พร้อมกับภรรยาของเขา ทิ้งลูกสาววัย 7 ขวบให้ผมดูแลเมื่อวาน หลานสาวตรวจพบว่าเป็มะเร็งในเม็ดเืขาวแบบฉับพลันอีก ผมเป็หมอแผนโบราณ แต่จนปัญญาที่จะช่วยจริงๆ”
“ เฮ้อ เป็มะเร็งในเม็ดเืขาวแบบฉับพลัน ไม่น่ามีชีวิตเกิน สี่เดือนนี่ซินแสจงิตั้งใจให้ผมชุบชีวิตหลานสาวของซินแส นี่มันฝืนชะตาฟ้าเชียวนะ” เทียนพูดออกมาแล้วมองหน้าซินแสจงิที่ ได้แต่ก้มหัวอย่างเดียว
“ พวกเขาอยู่ที่ไหน คืนนี้งานเลิกไปเจอกันที่โรงพยาบาลเลย” เทียนต้องขอดูอาการก่อน ซินแสจงิดีใจยิ่งนัก รีบบอกชื่อโรงพยาบาลทันที งานเลี้ยงเลิกสามทุ่ม เพราะเทียนหลับคาอกแม่เจนไปแล้ว เลยไปนอนก่อนใคร หลังจากนั้นเทียนก็เปลี่ยนร่างเป็หมอซูเทียน แล้วให้เจดีย์์พาไปโรงพยาบาลโลตัสทันที พบซินแสจงิยืนรออยู่หน้าโรงพยาบาล เลยพากันไปที่ห้องไอซียู ทีแรกพยาบาลไม่ยอมให้ ซินแสกับเทียนเข้าไป พอดีเจอกับอาจารย์หมอมาเจอพอดี เลยพาเข้าไป
“ น่าสงสารน้องแนนมากนะครับ ไม่น่าเชื่อทั้งพ่อทั้งแม่ เจออุบัติเหตุสมองส่วนรับรู้ถูกทำลายไม่สามารถช่วยเหลือได้ น้องแนนยังมาเป็ลมที่นี่ ทำให้เราตรวจพบว่าน้องเป็มะเร็งในเม็ดเืขาวแบบเฉียบพลันอีก ทางหมอที่ตรวจบอกว่า น้องคงทนได้อีกไม่นาน” อาจารย์หมอกรณ์ เอ่ยขึ้นมาแล้วถอนหายใจ
“ อาจารย์หมอครับ ผมขอรักษาเคสนี้ ทั้งสามคน แต่ขออย่าได้บอกใครนะครับ” เทียนเอ่ยกับหมอกรณ์ ทีกำลังสงสัยว่าเทียนจะรักษาอย่างไร
“ เื่นี้ผมสัญญาได้ไม่บอกใคร แต่ขึ้นกับซินแสจงิ ถ้าอนุญาตผมก็ไม่ว่าอะไร” พอหมอกรณ์พูดจบ ซินแสบอกทันทีว่าอนุญาต เทียนใช้มือััชีพจร ของน้องแนน ที่ลืมตามมองมาที่หมอเทียน และมองหน้าซินแสจงิที่ยืนอยู่ด้านข้าง อยากจะพูดแต่ไม่มีแรงแม้แต่จะพูดออกมา เทียนรูดม่าน หมอกรณ์เข้ามาดูด้วย
“ ไม่ต้องห่วงนะ น้องแนน พี่หมอจะรักษาหนูให้หายจากโรคนี้ แล้วจะรักษาพ่อกับแม่ของน้องแนน พรุ่งนี้ก็จะได้อยู่พร้อมหน้ากันอีกครั้ง ดีไหม” เทียนพูดไปเรื่อย ๆ แล้วใช้มือถ่ายพลังเทพบริสุทธิ์ เข้าไปในเืทั่วร่างของน้องแนน ทำให้น้องแนนรู้สึกได้ว่า เืลมในร่างกายหมุนเวียนด้วยความรวดเร็ว เม็ดเืขาวที่กระจายไปทั่ว ก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็ปกติ ผิวพรรณที่ขาวซีดก็ค่อย มีสีแดงอมชมพูสมวัย ม้ามที่โตก็ค่อยกลับมาเป็ปกติเช่นเดิม ท้องที่เคยบวมก็ค่อยๆ ยุบลงมา
ต่อมน้ำเหลืองที่บวมโต ก็ค่อยๆ ปรับสภาพมาเป็ปกติ เชื้อร้ายที่อยู่ในร่างของน้องแนนถูกพลังเทพบริสุทธิ์ ขจัดหายไปจนหมด กลายเป็กลุ่มควันจาง ออกมาจากตัวของของน้องแนน ในที่สุด น้องแนนก็หายเป็ปกติ น้อนแนนค่อยลุกขึ้นนั่งได้ ไม่เ็ปกระดูก ไปทั่วตัวอีกแล้ว ก็โผกอดซินแสจงิทันที
“ อากง” น้องแนนพูดออกมาแล้วร้องไห้ ซินแสจงิกอดหลานสาวด้วยน้ำตาแล้วหันมาขอบคุณเทียนอีกครั้ง หมอกรณ์อ้าปากหวอ ที่เห็นสภาพหน้าตาของน้องแนนเหมือนคนปกติ ไม่มีเค้าของคนเป็โรคมะเร็งเลย
“ ยังมีอีกสองคน พาผมไปเลย” เทียนไม่อยากเสียเวลาอีก...
41K
