“กระจิบ เราเข้าเมืองกันดีกว่า”
ฉันะโขึ้นขี่หลังกระจิบพร้อมใช้สองมือยึดจับกลุ่มขนน้องเอาไว้แน่น นี่คือการบินครั้งแรกในชีวิตมันไม่แปลกหากฉันจะเกิดความรู้สึกตื่นกลัวหรือกังวลแต่ก็แอบมีความตื่นเต้นแฝงอยู่กลายๆ
“ไปโล้ด~”
แกว๊ก!
กระจิบทะยานบินขึ้นสู่ท้องฟ้าอีกครั้งโดยมีฉันเกาะหลังไปด้วย กระแสลมพัดปะทะตามใบหน้าและร่างกายอย่างแรงจนรู้สึกคล้ายกับว่าจะพลัดตกลงไปด้านล่างด้วยความกลัวฉันจึงโน้มตัวกอดกระจิบเอาไว้
“สูงชะมัด ตกลงไปคงซี้แหงแก๋แน่เลย”
แกว๊ก!!!
พูดยังไม่ทันขาดคำ ร่างฉันก็ร่วงหล่นลงจากหลังกระจิบอย่างไร้สาเหตุ ขนสีขาวหลุดติดมือฉันมากระหย่อมหนึ่งจากการขยุ้มเอาไว้
ก่อนหน้าที่ฉันจะดิ่งพสุธารู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างมาปะทะชนจากทางด้านขวา แล้วหลังจากนั้นสภาพก็เป็แบบนี้อีกนิดหัวฉันจะโหม่งพื้นโลกแล้วจ้า
แกว๊ก!!!
แต่ดูเหมือนพระเ้าจะยังไม่อยากให้ฉันได้พานพบกับความตายเป็ครั้งที่สองในรอบวันกระจิบที่ตั้งหลักจากการถูกชนได้ รีบบินถลามารับฉันไว้
ฉันกลับมาอยู่บนหลังกระจิบอีกครั้งพร้อมกับสังเกตเห็นตัวต้นเหตุที่ทำให้ฉันเกือบตาย อีแร้งตัวใหญ่สีดำกำลังพุ่งมาทางนี้จิตสังหารรุนแรงดูคล้ายว่ามันกำลังหิวโซ และมองฉันเป็อาหารอันโอชะ
[วัลเวล]
[สัตว์อสูรระดับ 5 Level. 50]
[สายพันธุ์ : นักล่า]
[พลังชีวิต : 500/500]
“บังอาจมากนะนังแร้งชั่วร้ายมาประทุษร้ายฉันได้ยังไง แกต้องไม่ตายดีแน่!! กระจิบจัดการมันเลยลูก!”
ฉันชี้นิ้วพร้อมออกคำสั่ง ไปทางอีแร้งซึ่งกำลังบินเข้ามาใกล้เรื่อยๆจ้องมองมันด้วยสายตาเกรี้ยวโกรธ
ในบรรดาสัตว์ปีกทุกชนิดฉันเกลียดอีแร้งที่สุดเพราะตอนเด็กๆ เคยดูการ์ตูนเื่หนึ่งเกี่ยวกับอีแร้งมันเป็สัตว์เ้าเล่ห์เพทุบาย ชอบหลอกเหยื่อให้ไปตายและรอกินซากศพถ้าเป็มนุษย์แล้วมีนิสัยแบบนี้ ฉันจะหนีให้ห่างเท่าที่จะทำได้
แกว๊ก!!
กระจิบตอบสนองคำสั่งฉันอย่างรวดเร็วเปิดโหมดโจมตีโดยมีฉันนั่งอยู่บนหลังคอยสั่งการ
สกิลพายุโหมถูกปล่อยออกไปสองลูกแต่ดูเหมือนอีแร้งตัวนั้นจะบินหลบได้ มันยังคงพุ่งตรงเข้ามาหาฉันกับกระจิบอย่างไม่ลดละความพยายาม
ระดับต่างกันกับกระจิบตั้งสามสิบเลเวลไม่มีความหวั่นเกรงบ้างเลยหรือไง แสดงว่ามันต้องหิวมากแน่ๆ ความหิวโหยคงทำให้มันหน้ามืดและบ้าบิ่น
“กระจิบโจมตีเต็มกำลัง ไม่ต้องห่วงนะว่าฉันจะตกฉันจะเกาะให้แน่นๆ”
กล่าวจบฉันจึงตวัดวงแขนโอบรอบลำคอกระจิบเอาไว้และปล่อยให้น้องได้ทำหน้าที่ของตัวเอง มั่นใจมากว่ายังไงกระจิบก็ต้องชนะ
กระจิบเปิดโหมดโจมตีขั้นสุดทั้งปล่อยสกิลพายุโหมอย่างต่อเนื่อง ถลาเข้าไปหาแร้งตัวนั้นแล้วใช้กรงเล็บข่วน
ฉันรู้สึกได้ว่ากระจิบดูเป็กังวลและไม่กล้าที่จะเข้าใกล้อีแร้งมากเกินไป คงเพราะกลัวว่าฉันจะได้รับอันตรายไปด้วย
นกสองตัวต่อสู้กันอยู่สักพักแต่ด้วยความต่างชั้นกันอย่างเห็นได้ชัด ในที่สุดกระจิบก็ชนะด้วยท่าจิกทะลวง อีแร้งร่วงลงสู่พื้นหญ้าด้านล่างอย่างรวดเร็ว
“กระจิบ ลงจอดหน่อย”
กระจิบค่อยๆลดระดับการบินลงอย่างนุ่มนวล เมื่อเท้าของฉันแตะพื้น น้องก็ใช้หัวถูไถต้นแขนฉันอีกครั้งนั่นจึงทำให้รู้ได้ว่ากระจิบ้าคำชื่นชม
“เก่งมากเด็กดี เ้าเป็นกที่เก่งที่สุดเลย”
ฉันยกมือขึ้นลูบหัวกระจิบเบาๆอย่างนึกเอ็นดู ปกติเคยเลี้ยงแต่หมาจรจัดข้างถนนเพิ่งมามีประสบการณ์ได้เลี้ยงเหยี่ยวครั้งแรก ไม่คาดคิดว่าน้องจะขี้อ้อนขนาดนี้
[วัลเวล]
[พลังชีวิต : 10/500]
[กรุณาใช้สกิลเพื่อจับสัตว์อสูร]
ฉันยืนมองอีแร้งตัวนั้น นอนพะงาบๆหายใจรวยระรินอย่างไม่นึกสงสาร และไม่มีความคิดจะเอามันมาสะสมไว้ในคลังด้วย
แต่ในเมื่อเลือกไม่ทำพันธสัญญาทางเลือกที่สองคือฆ่าเพียงอย่างเดียว คนที่ไม่เคยลงมือปลิดชีพสิ่งมีชีวิตใดๆอย่างฉัน จะลงมือทำได้จริงหรือ
‘เอ๊ะ! ลืมไป เรามีกระจิบนี่หว่า’
ยืมมือสัตว์อสูรในการดูแลสังหารผู้อื่นถือว่าเราเป็คนชั่วช้าหรือเปล่านะ
ช่างมันเถอะอีแร้งตัวนี้พยายามจะเอาชีวิตฉันก่อน ถือว่าเป็การป้องกันตัวละกัน
“กระจิบ ฆ่า!!”
เมื่อสิ้นคำสั่งแสนเ็าและเืเย็นกระจิบจึงใช้สกิลจิกทะลวงปิดฉากชีวิตโสมมของวัลเวลอย่างรวดเร็ว
[วัลเวล]
[พลังชีวิต : 0/500]
[คุณ Level Up : 13/100]
มันนอนแน่นิ่งไร้ลมหายใจแทบเท้าฉันอยู่ชั่วครู่ก่อนร่างกายจะเรืองแสงและสลายหายไป ทิ้งลูกกลมๆ บางอย่างเอาไว้สามลูก
“นี่มัน... คืออะไร?”
ฉันทรุดกายนั่งยองๆก่อนยื่นนิ้วไปจิ้มฟองอากาศสีทองที่ลอยอยู่บนพื้นตรงหน้า
โป๊ะ!
[คุณได้รับเซอร์คอเนียร์ X10]
หน้าต่างระบบเด้งขึ้นพร้อมเปิดช่องเก็บของโชว์ขึ้นมาที่มุมซ้ายล่างสุดมีคำว่า ‘เซอร์คอเนียร์’ ปรากฏพร้อมจำนวนที่เพิ่งได้รับดีที่มันมีคำอธิบายเพิ่มเติมเอาไว้ด้วย
[เซอร์คอเนียร์ :คริสตัลสีเงินสุดล้ำค่า]
[คุณสมบัติ :หน่วยเงินตราที่ใช้ในไทม์เลส]
อ่อ...มันคือวัตถุที่เราเอาไว้ใช้แทนเงินนั่นเอง สามารถดรอปได้จากการสังหารสัตว์อสูรสินะเจ๋ง! อย่างนี้ฉันก็มีช่องทางรวยแล้วสิ
ว่าแต่... ไทม์เลสคือชื่อเรียกโลกใบนี้อย่างนั้นหรือ?
ฉันพับความสงสัยเก็บเอาไว้แล้วหันไปสนใจฟองอากาศอีกสองลูก
โป๊ะ!
[คุณได้รับจะงอยปากวัลเวล]
[จะงอยปากวัลเวลสามารถนำไปสร้างอาวุธระดับ 5 ได้]
โป๊ะ!
[คุณได้รับขนวัลเวล]
[ขนวัลเวลสามารถนำไปสร้างชุดเกราะระดับ 5 ได้]
วัสดุสำหรับทำอาวุธและชุดเกราะ ก็สามารถดรอปได้จากสัตว์อสูรพวกนี้เหมือนกัน แล้วระดับห้านี่มันคุณภาพเป็ยังไงขั้นของอุปกรณ์มีทั้งหมดกี่ระดับกัน
“กระจิบ เราไปหาคำตอบให้กับเื่ที่ฉันสงสัยจากในเมืองกันเถอะ”
ยืนงงอยู่ตรงนี้คนเดียวก็คงไม่มีทางรู้อะไรเพิ่มเติมได้หรอกฉันต้องหาข้อมูลเกี่ยวกับโลกใบนี้เพิ่ม
อะไรคือไทม์เลส?
ที่นี่คือที่ไหนกันแน่?
แล้วสิ่งพวกนี้ที่ฉันกำลังพบเจออยู่มันคืออะไร?
2K
