บทที่ 20 ยัยจิ้งจอกน้อยนี่มาจากไหน
เซี่ยเสี่ยวเล่ยเหม่อมองโทนี่ที่ยืนอยู่ตรงประตูด้วยสีหน้าที่อธิบายไม่ถูก
“ ระบบ 666 อีกเดี๋ยวฉันคงโดนช็อตจนสลบแน่เลยใช่ไหม” ในใจเซี่ยเสี่ยวเล่ยทำใจไว้แล้ว ว่าอีกเดี๋ยวจะต้องเ็ปจนร้องเรียกหาแม่ แถมยังคิดต่อแล้วว่าจะล้มไปทางไหนดี จะล้มไปซบอกซือหลินแล้วฉวยโอกาสกิน ‘เต้าหู้’ เขาสักหน่อยดีไหม
อืม…ถ้าคิดแบบนี้การโดนช็อตจนสลบไปก็ดูไม่เลวนะ
แต่ความจริงกลับ…
"ติ๊ง! ยินดีด้วยนะ โฮสต์จ๋าาาาา~ คุณทำภารกิจสำเร็จแล้ว!"
ทำไมถึงสำเร็จแล้วล่ะ?
เซี่ยเสี่ยวเล่ยงง
“หวุดหวิดมากโฮสต์จ๋าาาาา~ เหลือเวลาอีกแค่หนึ่งวินาทีก็จะหมดเวลาแล้ว! โชคดีที่เทพบุตรถามชื่อคุณทันเวลา!”
เดี๋ยวก่อนนะ ถ้าอ้างอิงตามที่ระบบ 666 บอก งั้นก็หมายความว่า ..
"หมายความว่า…ภารกิจนี้จะสำเร็จก็ต่อเมื่อซือหลินเป็ฝ่ายถามชื่อฉัน?"
“ถูกต้อง" ระบบ 666 ตอบ "เพราะนั่นคือข้อพิสูจน์ได้ว่าเขาอยากรู้จักคุณ"
แค่ถามชื่อก็แปลว่าอยากรู้จักแล้ว? ระบบ ... อะไรของนายเนี่ย!
เซี่ยเสี่ยวเล่ยรู้สึกงุนงงอย่างแรง
และคนที่งงไม่แพ้กันก็คือโทนี่ที่ยืนอยู่ตรงประตู เขามองเซี่ยเสี่ยวเล่ยกับเฉินลั่วลั่วที่ปรากฏตัวในร้านอย่างไม่คาดฝัน สายตาหยุดอยู่ที่ซือหลินกับเซี่ยเสี่ยวเล่ย
"เกิดอะไรขึ้น?" โทนี่ทำหน้างงจนลืมเื่ที่ตัวเองโดนแฟนทิ้งเมื่อสิบนาทีก่อนไปเลย
เขารู้แค่ว่าซือหลินที่รักอยู่ในร้าน รู้แค่ว่าตัวเองโดนแฟนทิ้งเสียใจมากอยากได้อ้อมกอดจากซือหลิน อยากให้ซือหลินปลอบใจ! แล้วไหงพอเจอหน้าซือหลินถึงได้สนิทกับผู้หญิงคนนี้ แถมยังดูเหมือนจะกำลังจะแต่งหน้าทำผมให้เขาอีก?
ยัยจิ้งจอกน้อยนี่มาจากไหน? มาอ่อยซือหลินของเขาแถมยังจะมาแย่งงานเขาอีก?
"โย่ว! โทนี่กลับมาแล้วเหรอ" ซือหลินทักทายอย่างสบายๆ แล้วนั่งลงบนเก้าอี้หมุน
เขาไม่รอให้โทนี่ตอบ แต่หันไปบอกเซี่ยเสี่ยวเล่ย "เริ่มเลย เวลาเหลือน้อยแล้ว"
เซี่ยเสี่ยวเล่ยที่ถูกเตือนสติก็ได้สติกลับมา เธอไม่สนใจโทนี่ หยิบเครื่องสำอางต่างๆ บนโต๊ะเครื่องแป้งขึ้นมาแล้วเริ่มลงมือแต่งหน้าให้ซือหลิน
โทนี่: ???
ยัยจิ้งจอกน้อยนี่ไม่สนใจเขา แถมยังมาใช้ของรักของหวงของเขาโดยพลการอีก?
ถ้าเขาทนได้เขาก็ไม่ใช่โทนี่แล้ว!
"เฮ้ย! ยัยจิ้งจอก! วางคุชชั่น YSL นั่นลง!" โทนี่เดินเข้ามาหาพร้อมกับะโใส่
เซี่ยเสี่ยวเล่ยมือสั่น คุชชั่นในมือหล่นลงบนขาของซือหลิน
ในขณะเดียวกันโทนี่ก็เดินมาถึง "ยัยจิ้งจอกเอาอุ้งเท้าเธอออกจากตัวหลินหลินของฉันเดี๋ยวนี้นะ!"
“…” เซี่ยเสี่ยวเล่ยมองมือตัวเองที่ตอนนี้กำลังวางอยู่บนไหล่ของซือหลิน
เดี๋ยวเธอต้องให้โทนี่ช่วยจัดแต่งทรงผมใหม่ให้ตัวเองอีก ฉะนั้นอย่าไปทำให้เขาโกรธจะดีกว่า
เธอคิดแบบนั้น กำลังจะถอยห่างออกมา แต่แล้วซือหลินก็เอื้อมมือมาจับแขนเธอไว้ หยิบคุชชั่นที่หล่นลงไปวางกลับคืนในมือของเธอ
"เสี่ยวเล่ยทำต่อไปเลย" ซือหลินมองโทนี่ด้วยหางตา "กลับมาช้า ไม่ให้ฉันหาตัวช่วยรึไง? ดูเวลาด้วย ถ้ารอให้นายทำจะทันเหรอ? อยากให้ฉันโดนต่อยรึไง"
ว้าว! ท่านเทพบุตรอยู่ๆ นายก็…ดูเท่ขึ้นมาเลย
โทนี่เหมือนลูกโป่งที่โดนปล่อยลมยืนอยู่ข้างๆ อย่างน่าสงสาร น้ำเสียงก็อ่อนลงทันที "หลินหลิน ฉันกะจะกลับมาให้ทันเวลานะแต่…แต่…"
เซี่ยเสี่ยวเล่ยที่กำลังตั้งใจฟังถึงกับอึ้ง เพราะในวินาทีต่อมา โทนี่ก็ร้องไห้โวยวายเสียงดัง "เ้าตัวร้ายนั่นทิ้งฉันไปกับนายแบบกล้ามโตซะแล้ว!"
ถึงจะรู้ว่าไม่ควร แต่เซี่ยเสี่ยวเล่ยก็อดไม่ได้ เผลอหลุดหัวเราะออกมา
แล้วบรรยากาศโดยรอบก็พลันเงียบสงัด