แป้ง แอบโชว์หีในร้านเกม คำสั่งที่ต้องทำตามเพราะอยากได้เงิน

หน้าโรงเรียนตอนห้าโมงเย็นวุ่นวายชะมัด เสียงรถเมล์เครื่องยนต์ดีเซลดังกระหึ่มพร้อมควันดำ ฉันยืนกำสายกระเป๋าเป้แน่น เหงื่อซึมตามง่ามนิ้วเพราะความประหม่า ในกระเป๋ากระโปรงมีเหรียญ 20 บาทที่พี่เชนเพิ่งโอนเข้า Wallet ให้เป็๲ค่ารถ... มันดูน้อยนะ แต่มันคือ "โซ่ตรวน" ที่ลากฉันมาหยุดอยู่ตรงนี้

‘เขาจะเหมือนในกล้องไหมนะ? เขาจะทำอะไรเราหรือเปล่า?’ ฉันคิดฟุ้งซ่านไปหมด แต่พอนึกถึงยอดเงิน 200-300 บาทที่ต้องเอาไปจ่ายค่าของในเกมกับค่าขนม ความกลัวมันก็พ่ายแพ้ต่อความงกทุกที

"แป้งใช่ไหม?" เสียงทุ้มที่คุ้นหูจากลำโพงหูฟังร้านเกมดังขึ้นข้างหลัง

ฉันสะดุ้งสุดตัว หันไปมอง... ผู้ชายตัวสูง ใส่เสื้อเชิ้ตพับแขนดูสะอาดสะอ้าน ผิวเข้ม หน้าตาคมกว่าในกล้องเว็บแคมกากๆ นั่นซะอีก พี่เชนยิ้มที่มุมปาก สายตาเขาไม่ได้มองหน้าฉันตรงๆ แต่มันกวาดลงไปมองที่กระโปรงนักเรียนสีน้ำเงินเข้มของฉันเหมือนจะทะลุเข้าไปเห็น "ร่อง" ที่เขาเคยสั่งให้ฉันแหกโชว์เมื่อคืน

"คะ... ค่ะ พี่เชน" ฉันอ้อมแอ้มตอบ หน้าแดงซ่าน

"ตัวจริงน่ารักกว่าในกล้องอีกนะแป้ง" เขาพูดพลางเดินมาประชิดตัวจนฉันได้กลิ่นน้ำหอมเย็นๆ "ไปเถอะ รถพี่จอดอยู่ทางโน้น เดี๋ยวพี่พาไปที่ห้อง... มีแอร์เย็นๆ ให้พัก ไม่ต้องไปนั่งร้อนในร้านเกมหรอก"

"พี่เชน... แป้งบอกก่อนนะ แป้งไม่ยอมให้พี่... เย็ดนะ แป้งไม่อยากทำแบบนั้นกับคนที่ไม่ใช่แฟน" ฉันรีบบอกข้อตกลงที่เตรียมไว้ในใจมาตลอดทาง

พี่เชนหัวเราะเบาๆ ในลำคอ มือหนาเอื้อมมาลูบหัวฉันอย่างเอ็นดูแต่มันทำให้ฉันขนลุกซู่ไปถึงง่ามขา "พี่ตกลงครับ... ถ้าไม่เอา 'ควย' ใส่ 'หี' พี่โอเคหมด แต่ที่เหลือ... แป้งต้องห้ามขัดใจพี่นะ ตกลงไหม?"

ฉันพยักหน้าตกลงแบบงงๆ ในใจคิดว่าแค่ไม่สอดใส่ก็คงไม่เสียตัวหรอกมั้ง...

ทันทีที่เสียงประตูห้องปิดลง ลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศปะทะหน้า แต่บรรยากาศมันร้อนแรงกว่าในร้านเกมเป็๞ร้อยเท่า พี่เชนไม่รอช้า เขาโยนกระเป๋าทำงานทิ้งแล้วดึงตัวฉันเข้าไปกอดจากด้านหลัง มือหนาของเขาเริ่มซุกซนลูบไล้ไปตามหน้าท้องผ่านเสื้อนักเรียนสีขาวบางๆ

"พี่เชน... ไหนบอกจะไม่ทำอะไรไงคะ" ฉันประท้วงแต่เสียงมันกลับอ่อยลงเรื่อยๆ

"พี่บอกว่าจะไม่สอดใส่... แต่พี่ไม่ได้บอกว่าห้ามลูบนี่นา" เขาซุกหน้าลงที่ซอกคอฉัน กลิ่นน้ำหอมผสมกับกลิ่นเหงื่อจางๆ ของเขาทำให้อารมณ์ฉันเริ่มเตลิด "อื้มม... หอมจังแป้ง ไหนดูสิ วันนี้ใส่กางเกงในสีอะไรมาหาพี่?"

เขาไม่พูดเปล่า แต่มือหนาเลื่อนต่ำลงไปรั้งขอบกระโปรงนักเรียนของฉันลง จนเห็นขอบกางเกงในลูกไม้สีดำที่ฉัน "ตั้งใจ" เลือกมาใส่เพื่อโชว์เขาโดยเฉพาะ... ความเสียวที่เคยทำผ่านหน้าจอ ตอนนี้มันกลายเป็๲๼ั๬๶ั๼อุ่นๆ จากมือคนจริงๆ ที่กำลังบีบเค้นก้นงอนๆ ของฉันอย่างเมามัน

"พี่เชน... อ๊ะ... อย่าเพิ่ง..." ฉันครางประท้วงเบาๆ เมื่อเขากดตัวฉันลงบนเตียงนุ่ม

"อย่าดื้อสิแป้ง... เงิน 300 บาทมันหาไม่ง่ายนะ แต่งานของแป้งง่ายจะตาย... แค่ทำให้พี่เสียวจนน้ำแตกก็พอ" เขาเริ่มปลดกระดุมเสื้อนักเรียนฉันออกทีละเม็ด... สายตาหื่นกระหายของนายท่านออนไลน์คนเดิมกลับมาแล้ว และคราวนี้มันไม่มีหน้าจอคอมพิวเตอร์มากั้นกลางอีกต่อไป!