เหล่าเพื่อนๆส่งค้อนจนพอใจแล้วจึงเชื้อเชิญให้เ้าชายอเล็กซิสนั่งเสวนาด้วยกันก่อน “อเล็กซ์นั่งคุยกันก่อนซิไม่ได้เจอกันตั้งนานฝูงไฮยีน่าในปากฉันมันอยากออกกำลังกายเต็มทน เชิญมิสมิยาโบวิทซ์ด้วยครับขอรบกวนเวลาจู๋จี๋สวีทหวานซักครู่นะครับ”
“อ้าว! ก็ลองไม่ให้นั่งด้วยดิ มีเื่แน่! อุตส่าห์ถ่อสังขารมาที่นี่เพราะจะมาคุยกับพวกนายนี่แหละ” เ้าชายอเล็กซิสนั่งลงบนโซฟาที่พนักงานในร้านยกมาเสริมให้พร้อมกับรั้งหญิงสาวให้นั่งลงข้างๆ ตัวเอง บรรดาเพื่อนๆ ต่างพากันรีบแนะนำตัวกับหญิงสาวพร้อมกับยื่นมือมาให้หญิงสาวจับทักทายตามแบบสากลซึ่งหญิงสาวก็จับมือทักทายพูดคุยตอบตามมารยาทจนครบทุกคนยกเว้นเ้าชายอิสมิน
“หือ?”ทำให้เ้าชายอเล็กซิสถามด้วยความสงสัยที่เห็นเพื่อนรักเงียบเฉยไม่พูดไม่จาแถมยังมองหญิงสาวข้างเขาด้วยสายตาเหยียดหยาม“อิสมินเป็อะไรไป? ั้แ่ฉันมาถึงยังไม่เห็นนายพูดซักคำเลยนะ”
คำถามของเ้าชายอเล็กซิสทำให้เ้าชายอิสมินรีบปรับสีหน้าให้เป็ปกติแล้วตอบด้วยเสียงราบเรียบ“ฉันไม่ได้เป็อะไรซักหน่อย เพียงแต่ทุกคนแย่งกันพูดจนฉันไม่มีโอกาสจะพูดเลยต่างหากแล้วนายมาถึงนิวยอร์กเมื่อไหร่ล่ะ?”
“เมื่อวานนี้เอง”เ้าชายรูปงามตอบพร้อมกับหรี่ตามองเพื่อนรักนิดหนึ่งพร้อมกับคิดในใจด้วยความสงสัยเอ...วันนี้อิสมินมันนั่งเงียบผิดสังเกตเลยวุ้ย แถมยังมองลีอาแปลกๆ ซะด้วยซิ!
ความคิดหยุดชะงักไปเมื่อได้ยินเสียงเพื่อนๆหลายเสียงชวนหญิงสาวพูดคุยสนทนาด้วย ซึ่งแต่ละคำถามทำให้เขารู้สึกหมั่นไส้บรรดาเพื่อนๆนิดๆ จนเกิดอาการคันปากยิกๆอดที่จะเบรกบรรดาเพื่อนๆ ไม่ได้ “โห...ให้มันน้อยๆ หน่อยขอรับคุณเพื่อนๆ ทั้งหลายไอ้ที่ถามๆ กันมานี่กะจะชวนคุยหรือกะจะชวนไปทำลูกกันเลยล่ะขอรับ? แหม...ถามมาได้ขอโทษนะครับคุณมีแฟนหรือยังครับ? คุณเรียนที่ไหนทำงานอะไรครับ?เวลาว่างคุณชอบทำอะไรครับ? ผมขอเบอร์โทรศัพท์ของคุณได้รึเปล่าครับ?”
“ขอประทานโทษนะขอรับไอ้คุณเพื่อนๆขอรับ กระผมว่ากระผมได้แนะนำไปแล้วนะขอรับว่านี่สุดที่รักของกระผมเองขอรับแต่ไม่เป็ไรขอรับประเดี๋ยวกระผมจะช่วยตอบแทนให้นะขอรับสุดที่รักของกระผมกำลังเรียนด๊อกเตอร์ดีกรีที่ LondonSchool Economics ขอรับเวลาว่างชอบไปสนามยิงปืนเป็เพื่อนกระผมขอรับแต่ขอบอกว่าคุณเธอยิงแม่นกว่ากระผมอีกนะขอรับ”
“ส่วนเบอร์โทรศัทพ์กระผมว่าทุกท่านก็มีกันอยู่แล้วไงขอรับเบอร์ของกระผมไงขอรับคุณเพื่อนๆ ทุกท่าน เพราะคุณเธอทำงานที่เดียวกับกระผมเองขอรับขอแถมอีกนิดนะขอรับว่าที่พักของคุณเธอกับที่พักของกระผมก็ที่เดียวกันอีกด้วยขอรับเอาล่ะ!จบการบรรยายรีซูเม่ของมิสมิยาโบวิทซ์แล้วขอรับ มีใครจะถามอะไรอีกไหมขอรับ?กระผมจะได้ช่วยตอบให้หายข้องใจ โอ้ย! ลีอาจ๋าอเล็กซ์เจ็บนะจ๊ะ”
เสียงตอนท้ายร้องเสียงดังเพราะโดนปูหนีบจากหญิงสาวเข้าให้หนึ่งทีแถมค้อนอีกหนึ่งวง“ฮึ!”
“ก็อเล็กซ์พูดซะจนคนอื่นเค้าหมั่นไส้หมดแล้วเค้าแค่อยากชวนลีอาคุยด้วยเท่านั้นเองนะคะ ฮึ!” หญิงสาวค้อนให้อีกวง ทำให้บรรดาเพื่อนๆ พากันแขวะเ้าชายรูปงามกันยกใหญ่“โห...อเล็กซ์ทำเป็หวงไปได้แค่กลัวว่าน้องเค้าจะเหงาก็เลยหาเื่ชวนคุยด้วยเท่านั้นเองนะเฟ้ย!”
“อเล็กซ์ถ้าหวงมากขนาดนี้ก็เก็บเอาไว้ให้อยู่แต่ในบ้านเลยซิอ่ะโด่!กะจะไม่ให้น้องเค้าคุยกะพวกเราเลยรึไงฟะ!”
“น้องครับพี่ว่าน้องคิดผิดคิดใหม่ได้นะครับมันหวงซะขนาดนี้พี่ว่าต่อไปในอนาคตน้องคงต้องแต่งตัวแบบผู้หญิงมุสลิมแหงๆ เลยครับคลุมหน้าจนเห็นแต่ลูกกะตาแน่ๆ แล้วอีกหน่อยมันคงห้ามน้องพูดกับผู้ชายทุกคนยกเว้นมันคนเดียวแน่ๆ เลยครับ”
เ้าชายอเล็กซิสพูดแทรกทันที“ถ้าทำอย่างงั้นได้ล่ะก็...ฉันทำไปนานแล้วล่ะเฟ้ย! แต่แม่เ้าประคุณคงยอมหร้อก”
เขาเหลือบมองหญิงสาวข้างกายนิดๆก่อนจะเอ่ยต่อ “ถ้าวันไหนไม่ได้หาเื่มาให้ฉันปวดหัวล่ะก็นะแม่เ้าประคุณสุดที่รักคนนี้ของฉันนอนไม่หลับหร้อก! โอ้ย!”
สิ้นเสียงของเ้าชายอเล็กซิสมือน้อยๆ ก็หยิกหมับเข้าที่ต้นแขน ค้อนให้อีกรอบพร้อมทั้งต่อว่าเ้าชายรูปงาม “อเล็กซ์น่ะ! พูดซะลีอาเสียหมดเลย ลีอาไม่คุยด้วยแล้วเชอะ!”
หญิงสาวงอนป่องๆใส่เ้าชายอเล็กซิส ทำให้เพื่อนๆ ของเ้าชายรูปงามหัวเราะกันครื้นเครงซึ่งเ้าชายรูปงามก็รีบง้อหญิงสาวทันที คว้ามือน้อยๆ ประคองไว้ในอุ้งมือ เอ่ยถ้อยคำหวานๆเอาใจทันทีก่อนที่เ้าหล่อนจะงอนไปมากกว่านี้ “ลีอาจ๋าถึงลีอาจะคอยขยันหาเื่ปวดหัวมาให้อเล็กซ์ทุกวัน แต่อเล็กซ์ก็ยังรักลีอานะจ๊ะอย่างอนเลยนะ นะจ๊ะคนดี๊คนดี”
“ลีอามันคนไม่ดี! ไม่ต้องมายุ่ง!” เสียงหวานใสยังติดแง่งอนหน่อยๆแถมชักมือออกจากมือใหญ่เชิดหน้ามองไปทางอื่น
ทำให้เ้าชายอเล็กซิสรีบหันไปกระซิบบอกบริกรสาวที่อยู่ใกล้ๆสั่งความบางอย่างได้ยินตอนท้ายเพียงว่า ‘ด่วน!’
บริกรสาวนางนั้นรีบเดินฉับๆไปทำตามรับสั่งอย่างว่องไว แล้วเ้าชายรูปงามก็หันมาง้อหญิงสาวต่อ “ลีอาจ๋าอเล็กซ์ผิดไปแล้วครับ ยกโทษให้อเล็กซ์ด้วยคร้าบ”
เขาประคองใบหน้างดงามให้หันมามองตัวเองพร้อมกับทำตาละห้อยร้องขอให้หญิงสาวยกโทษให้เขาจนหญิงสาวกลั้นหัวเราะเอาไว้ไม่อยู่ “โอ้ย ไม่ไหวแล้วดูอเล็กซ์ทำหน้าเข้าซิยังกับลูกแมวในหนังการ์ตูนเื่เชร็คเลย”
เ้าชายอเล็กซิสแย้มยิ้มที่สามารถทำให้หญิงสาวหัวเราะได้แม้จะมีเสียงจากบรรดาเพื่อนๆ แซวมาให้ได้ยินก็ไม่สนใจขอเพียงให้หญิงสาวหายงอนหากต้องทำอะไรมากกว่านี้เขาก็จะทำทันที
“เออ...เหมือนจริงๆด้วยวุ้ยพวกเรา”
“โถ...เพื่อนเราเป็ไปได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือนี่”
“เออหนอ...ความรักช่างเปลี่ยนคนได้จริงๆ”
จู่ๆเสียงดนตรีก็เงียบไปเ้าชายอเล็กซิสยืนขึ้นพร้อมกับโค้งให้หญิงสาวด้วยท่วงท่าสง่างามพร้อมกับเอ่ยอย่างอ่อนโยน“เพลงนี้เพื่อเ้าหญิงของพี่ เต้นรำกับพี่ซักเพลงนะ นะจ๊ะลีอาคนดี”
หญิงสาวมองมือใหญ่ที่ยื่นมาตรงหน้าแล้วเงยหน้าจ้องหน้าเ้าชายอเล็กซิสด้วยสายตาที่ทำให้เ้าของมือใหญ่ใจเต้นตุ้มๆต่อมๆ กลัวว่าสาวเ้าจะปฏิเสธ
แต่พอเสียงเพลงเริ่มบรรเลงขึ้นรอยยิ้มละไมก็ประดับบนใบหน้างดงามพร้อมกับมือน้อยที่วางลงบนมือใหญ่ หญิงสาวฉีกยิ้มเอ่ยบอกร่าเริง“ก็ได้เพคะ จะพลาดได้ไงล่ะเพคะ ก็เพลงนี้เป็เพลงของเรานี่เพคะ”
แล้วร่างบางงดงามก็ลุกขึ้นตามแรงฉุดจากมือใหญ่หญิงสาวย่อตัวลงถอนสายบัวด้วยท่วงท่าสง่างามให้เ้าชายอเล็กซิสก่อนจะเกาะท่อนแขนเดินตามเสด็จเ้าชายรูปงามไปยังฟลอร์เต้นรำแล้วทั้งสองก็พริ้วไหวไปตามจังหวะเพลงด้วยท่วงท่าสง่างามสะกดสายตาทุกคู่จนไม่อาจจะละสายตาจากทั้งคู่ไปได้แม้แต่วินาทีเดียวไม่เว้นแม้แต่เ้าชายอิสมินก็ตกอยู่ในห้วงมนต์สะกดด้วยเช่นเดียวกัน มองตามทั้งคู่ไปตลอดจนกระทั่งเพลงจบลงทั้งสองก็โค้งคำนับให้แก่กันเรียกเสียงปรบมือดังสนั่นหวั่นไหวก้องไนท์คลับสุดหรู
เ้าชายอิสมินรู้สึกตัวทันทีรีบเมินสายตาไปทางอื่นก่นด่าหญิงสาวอยู่ในใจ ชิ! ทำเป็ระริกระรี้หน้าระรื่น น่าหมั่นไส้ซะจริ๊ง!
เพลงใหม่เริ่มบรรเลงขึ้นแต่เ้าชายอเล็กซิสหาได้พาหญิงสาวกลับไปที่โต๊ะไม่เขาขอหญิงสาวเต้นรำด้วยอีกเพลงหนึ่ง
ซึ่งบรรดาเพื่อนๆต่างชื่นชมความงามของหญิงสาวกันไม่หยุด
“สวยงดงาม สง่างาม...”
“โอ้...แม่คุณเอ้ยทั้งสวยทั้งหล่อ สมกันยังกะกิ่งทองใบหยก อเล็กซ์มันช่างโชคดีจริงๆหาแฟนได้สวยยังกะเทพธิดา”
“โอ้ย! อิจฉาตาร้อนโว้ย!เมื่อไหร่ตูจะหาแฟนสวยๆ ได้อย่างมันมั่งนะ?”
“ทำไมแฟนเราไม่สวยอย่างนี้มั่งนะเฮ้อ...”
เ้าชายอิสมินได้ฟังเพื่อนๆชื่นชมความงามของหญิงสาวกันไม่หยุด อดที่จะโมโหไม่ได้จนหลุดปากเอ่ยเหยียดหยามหญิงสาวออกมา“เชอะ!ก็แค่ผู้หญิงหน้าด้านที่ยอมเอาตัวเข้าแลกกับความสุขความสบายเท่านั้นแหละ”
“ห๊า?อะไรนะอิสมิน? เมื่อกี้นายพูดว่าอะไรนะ? ฉันได้ยินไม่ถนัดพูดใหม่อีกทีซิ”
สายตาของเพื่อนๆต่างจับจ้องมาที่เ้าชายอิสมินเป็ตาเดียว ทำให้เ้าชายหนุ่มรู้สึกตัวรีบเบี่ยงเบนความสนใจบรรดาเพื่อนๆด่วนจี๋ แล้วสายตาก็สะดุดกับนักท่องราตรีสาวกลุ่มหนึ่งที่กำลังส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวอยู่หน้าเคาน์เตอร์บาร์เทนเดอร์เขาเลยชี้มือไปที่นักท่องราตรีสาวกลุ่มนั้นพร้อมกับรีบเอ่ยกับเหล่าเพื่อนๆ ว่า “ฉันหมายถึงแม่พวกนั้นท่าทางจะเป็คุณโส*ไฮโซเข้ามาหาจับแขกที่นี่ถ้าพวกนายอยากจะได้คู่นอนชั่วคืนไปนอนกอดซักคนสองคนก็ลองเข้าไปทาบทามดูซิ ฉันว่าคงไม่ผิดหวังหรอก”
บรรดาเพื่อนๆจึงหันไปมองสาวๆ กลุ่มนั้นแทน “อืม...”
เ้าชายอิสมินลอบถอนหายใจที่สามารถเอาตัวรอดจากบรรดาเพื่อนๆมาได้ เฮ้อ...เกือบไม่รอดซะแล้วซิเราขืนไอ้พวกนี้รู้ว่าเราว่ายัยผู้หญิงคนนั้นล่ะก็...คงโดนรุมด่าเละแน่ๆแล้วถ้ารู้ไปถึงหูอเล็กซ์ด้วยล่ะก็...มันโกรธเรามากแน่ๆท่าทางจะหลงยัยนั่นมากอยู่ด้วย
เขามองเ้าชายอเล็กซิสและหญิงสาวซึ่งเต้นรำจบเพลงแล้วกำลังจะกลับมาที่โต๊ะท่าทางหญิงสาวพูดอะไรบางอย่างกับเ้าชายรูปงามแล้วเ้าหล่อนก็เดินไปทางห้องน้ำหญิงเ้าชายอิสมินกล่าวขอตัวกับเพื่อนๆ ทันที “ขอไปห้องน้ำก่อนนะ”
เ้าชายอิสมินรีบเสด็จไปห้องน้ำชายทันทีซึ่งอยู่ติดกับห้องน้ำหญิงเขาดักรอหญิงสาวอยู่หน้าห้องน้ำหญิง
เมื่อหญิงสาวเดินออกมาจากห้องน้ำก็เจอร่างใหญ่โตขวางทางเอาไว้เ้าหล่อนเงยหน้ามองใบหน้าคมเข้มจ้องดวงตาสีดำคู่นั้นเขม็งพร้อมกับถามด้วยน้ำเสียงห้วนสนิท“มีไรอิสมินหน้าบูด? มายืนทำลับๆ ล่อๆ อยู่หน้าห้องน้ำหญิงทำไมยะ?หรือว่าเป็พวกแอบจิต สับสนทางเพศเข้าห้องน้ำไม่ถูกล่ะฮึ?อ๋อ...หรือนายจะเป็พวกจิตวิปริตชอบแอบดูผู้หญิงเข้าห้องน้ำ! อี๊!น่าขยะแขยงที่สุด! ยี้!”
ว่าเสร็จแล้วเ้าหล่อนก็เบี่ยงตัวทำท่าจะเดินหลบร่างใหญ่โตไปทางด้านข้างซึ่งมีพื้นที่ว่างเล็กน้อยพอให้แทรกตัวเดินผ่านไปได้ ไม่สนใจมองใบหน้าคมเข้มที่เริ่มเปลี่ยนเป็สีแดงด้วยอารมณ์โกรธกรุ่น
“ชิช่ะ! มันจะมากไปแล้วนะยัยผู้หญิงปากเสียกล้าดียังไงมาว่าฉันแบบนี้ห๊า?”
มือใหญ่กำลังจะคว้าตัวหญิงสาวเอาไว้แต่เสียงหัวเราะคิกคักของสองสาวที่กำลังเดินตรงมายังห้องน้ำหญิงทำให้เ้าชายอิสมินตัดสินใจคว้าแขนเรียวเล็กของหญิงสาวแล้วลากออกไปด้านหลังไนท์คลับทันทีส่งให้หญิงสาวโวยวายเสียงดังลั่น พยายามแกะมือใหญ่เป็พัลวัน “อ่ะ! จะพาฉันไปไหน? ฉันไม่ไปนะ ปล่อยนะ! ไม่งั้นเจอดีแน่ๆ ปล่อยซิ!”
เ้าชายอิสมินหันขวับไปจ้องหญิงสาวด้วยสายตาดุดันทำให้เ้าหล่อนหยุดร้องโวยวายทันทีแต่ไม่ใช่เพราะกลัวหรอกนะ เพราะเ้าหล่อนเงื้อกำปั้นเล็งเบ้าตาแถมขู่ฟ่อๆจ้องหน้าเ้าชายหนุ่มด้วยสายตาดุดันพอๆ กัน “ปล่อย! ถ้าไม่ปล่อยฉันจะต่อยให้ตาเขียวเล้ย!”
เสียงของหญิงสาวทำให้ผู้คนในบริเวณนั้นต่างหันมามองทั้งคู่เป็ตาเดียวเ้าชายอิสมินรีบเอ่ยด้วยเสียงหวานหยดชวนน่าคลื่นไส้ในความคิดของหญิงสาว “ที่รักจ๋าอย่างอนเลยนะทูนหัว ดูซิคนอื่นเค้ามองกันใหญ่แล้วไม่อายเขาบ้างเหรอ?”
“ยี้! ใคร...ว้าย!”หญิงสาวกำลังจะโต้กลับว่า ‘ใครเป็ที่รักของนายห๊า!’
แต่เ้าชายอิสมินรีบคว้าร่างบางเข้ามาในอ้อมแขนพร้อมกับกดใบหน้างดงามให้แนบกับอกกว้างก่อนที่เ้าหล่อนจะพูดจนจบเขารีบเอ่ยต่อให้คนอื่นเข้าใจว่าเป็เื่ของคู่รักทะเลาะกัน “ที่รักจ๋ายกโทษให้ผมนะครับ ผมจะไม่มองผู้หญิงอื่นแล้วครับ ยกโทษให้ผมนะครับทูนหัว”
หญิงสาวดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมแขนแข็งแรงพยายามจะเงยหน้าพูดแต่ติดมือใหญ่กดศีรษะเอาไว้กับอกกว้างแน่น คนอื่นๆได้ยินเ้าชายอิสมินเอ่ยเช่นนั้นจึงเลิกสนใจ “อ่อ ทะเลากันนี่เอง ช่างเถอะอย่าไปสนใจเลย”
เมื่อไม่มีใครสนใจแล้วเ้าชายอิสมินจึงลากหญิงสาวไปด้านหลังไนท์คลับทั้งอย่างนั้นไม่สนใจซักนิดว่ากำลังทำให้เ้าหล่อนหายใจไม่ออก เมื่อออกมาถึงบริเวณด้านหลังซึ่งเป็ลานจอดรถเขาปล่อยศีรษะได้รูปสวยทันทีหญิงสาวรีบแหงนหน้าสูดหายใจอัดอากาศเข้าปอดเต็มแรงๆ จนใบหน้างดงามที่ซีดขาวค่อยๆมีสีเืขึ้นมานิดๆ เสียงหวานใสแหบแห้งเอ่ยต่อว่าต่อขานทันที “นายจะฆ่าฉันรึไงห๊า?”
เ้าชายอิสมินก้มลงจนริมฝีปากชิดใบหูงามเอ่ยเสียงดุดัน “มันก็ไม่แน่หรอกนะยัยผู้หญิงปากเสีย!”
“เชอะ! คำก็ผู้หญิงปากพล่อยหรือไม่ก็ผู้หญิงปากเสีย แล้วนายล่ะปากดีเลิศประเสริฐศรีมาจากไหนกันห๊า!? อิสมินหน้าบูด!”
คำเรียกขานจากปากหญิงสาวทำให้โทสะพุ่งปรี๊ดเ้าชายอิสมินหยียดหยามเ้าหล่อนทันที “หนอย! ปากดีนักนะยัยผู้หญิงปากพล่อย! อย่างเธอมันเหมาะกับคำๆนี้ที่สุดแล้ว พอเสด็จพ่อชั้นเสด็จกลับเอจาปุ๊บก็รีบแจ้นหาเหยื่อรายใหม่ทันทีเลยนะทำตัวเหมือนนางกลางเมืองไม่มีผิด!”
“อี๊! ขนลุก!เอาปากนายออกไปห่างๆ หูฉันนะ! แล้วก็ปล่อยฉันด้วย! ยี้! หยะแหยงๆ”
ท่าทีเบี่ยงหน้าหนีพร้อมกับความพยายามดิ้นหนีออกจากอ้อมแขนประกอบกับคำพูดดูิ่ของหญิงสาวทำให้เ้าชายอิสมินกริ้วเ้าหล่อนมากขึ้นไปอีกเขารัดเรือนร่างบางงดงามแน่นขึ้น เอ่ยเสียงดุดันว่า “ชิ! ทีกับฉันทำเป็รังเกียจงั้นเหรอ?แต่ทีกับคนอื่นล่ะก็ระริกระรี้นักนะ ทำไมห๊า! อยู่ในอ้อมกอดฉันแล้วมันจะเป็จะตายรึยังไงห๊า!”
เขาไล้ใบหูงามด้วยจมูกโด่งคมสันทำให้หญิงสาวร้องออกมาแถมยิ่งดิ้นมากขึ้นอีก“อี๊! หยะแหยง!”
หญิงสาวพยายามเอียงหน้าหนียิ่งทำให้เ้าชายอิสมินกริ้วมากยิ่งขึ้นเขาฝังจมูกซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นยิ่งทำให้เ้าหล่อนทั้งร้องทั้งดิ้นมากยิ่งขึ้น “กรี๊ดดดดดด!!!!!! หยุดนะ อย่ามาทำอย่างนี้กับฉันนะอ่ะ!”
เสียงร้องขาดหายไปเมื่อเ้าชายอิสมินปิดปากหญิงสาวด้วยปากของเขาเองลิ้นอุ่นร้อนทำงานว่องไวควานไปทั่วปากบางแดงระเรื่อเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นนุ่มจนเรือนร่างบางที่กำลังดิ้นสุดฤทธิ์ค่อยๆอ่อนแรง ดวงตาสีอำพันทองที่เบิกกว้างอย่างใค่อยๆ หลับพริ้มลงช้าๆเคลิ้บเคลิมไปกับรสจุมพิตของเ้าชายหนุ่มผู้ได้ฉายาคาสโนว่าต่อท้าย
เ้าชายอิสมินจุมพิตจนพอใจแล้วจึงถอนปากออกพร้อมกับรับสั่งเย้ยหยันทันที“โธ่เอ้ย!ไอ้ท่าหยะแหยงจะเป็จะตายมันหายไปไหนหมดซะล่ะ? เลิกแกล้งทำเป็อินโนเซ้นส์หนูไม่เค้ย...ไม่เคยได้แล้ว! อย่างเธอน่ะมันผ่านผู้ชายมาไม่รู้กี่ร้อยกี่พันคนแล้วอย่ามาหลอกซะให้ยากหน่อยเลย เชอะ! ยัยผู้หญิงปากเสีย!”
ใบหน้างดงามแดงก่ำทั้งโกรธทั้งอับอายที่ถูกเ้าชายอิสมินปล้นเฟิร์สคิสไปแล้วยังมาถูกเยาะเย้ยถากถางให้เจ็บใจอีกต่างหากริมฝีปากบางสีแดงสดดั่งกลีบกุหลาบเห่อขึ้นเล็กน้อยจากแรงบดขยี้เม้มแน่นจนคางมนสั่นน้อยๆ ด้วยแรงโกรธ จ้องใบหน้าคมเข้มที่ระบายรอยยิ้มแห่งผู้ชนะเอาไว้เต็มเปี่ยมซึ่งอยู่ห่างจากใบหน้าของเธอเพียงไม่กี่นิ้วอย่างอาฆาตแค้นสุดๆ หยาดน้ำตาเอ่อล้นเต็มสองตาซึ่งเ้าตัวพยายามกะพริบไล่ไม่ให้รินไหลออกมาะโใส่ใบหน้าคมเข้มสุดเสียง “ปล่อยฉันนะ! ปล่อย! บอกว่าให้ปล่อยได้ยินไหม!?”
เธอพยายามดิ้นออกจากอ้อมแขนแข็งแรงอีกครั้งเ้าชายอิสมินจึงแกล้งกระชับอ้อมแขนแน่นขึ้นยิ่งเ้าหล่อนดิ้นมากเท่าไหร่ทรวงอกงดงามก็ยิ่งเบียดกับอกกว้างมากยิ่งขึ้น รอยยิ้มบนใบหน้าคมเข้มทำให้หญิงสาวรู้สึกตัวว่าเรือนร่างของเธอแนบชิดกับเ้าชายหนุ่มเพียงไรหญิงสาวจึงหยุดดิ้น จ้องตาสีดำคมเข้มเขม็งพร้อมกับตวาดใส่เสียงดังชนิดให้หูหนวกไปเลย“ปล่อย!”
“ไม่ปล่อยมีไรป่ะ?”เ้าชายอิสมินเอ่ย ยิ้มระรื่นทำให้หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่นนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วเ้าหล่อนก็ก้มหน้าลงซุกกับอกกว้างอ้าปากกัดเต็มแรง
“โอ้ยยยยยย!!!!!!” เ้าชายอิสมินร้องลั่นทันที พร้อมๆกับที่หญิงสาวอาศัยจังหวะที่เขาใดิ้นหลุดออกจากอ้อมแขน แล้วถอยห่างออกมานิดเมื่อห่างออกมาได้ระยะพอเหมาะฝ่ามือน้อยก็ฟาดเปรี้ยงลงบนแก้มซีกซ้ายอย่างถนัดถนี่เต็มแรง“เพี๊ยยยยยยะ!!!!!!”
“โอ้ยยยยยย!!!!!!” เ้าชายอิสมินร้องลั่นอีกรอบเมื่อใบหน้าหันตามแรงตบพร้อมกับได้ยินเสียงหวานใสกล่าวอาฆาตแค้นกับเขาอย่างที่ไม่เคยมีใครกล้าทำอย่างเ้าหล่อนมาก่อน“อิสมินหน้าบูด! คอยดูนะฉันจะเอาคืนเป็สิบเท่าเล้ย! ฝากไว้ก่อนเถอะ!”
เมื่อหันหน้ากลับมาหวังจะคว้าเ้าหล่อนมาจูบลงโทษให้ปากเจ่อกันไปข้างก็ไม่ทันเสียแล้วเพราะหญิงสาวรีบวิ่งหนีเข้าไปภายในไนท์คลับทันทีหลังฝากรอยแดงเป็ปื้นไว้บนใบหน้าเขามองตามร่างบางงดงามหายลับเข้าไปภายใน เอ่ยเข่นเขี้ยวพร้อมกับยกมือลูบแก้มไปมา “หนอย! มือหนักเป็บ้าเล้ย! ชิ! ยัยผู้หญิงปากเสีย! ฝากไว้ก่อนเถอะ!”
หญิงสาววิ่งหนีเข้ามาภายในไนท์คลับหันหลังเหลียวมองไปข้างหลังไม่เห็นเ้าชายอิสมินตามมาจึงหยุดนิดหนึ่งพร้อมกับถอนหายใจโล่งอก “เฮ้อ...”
กำลังจะเดินต่อไปข้างหน้าหญิงสาวก็รู้สึกปวดหัวจนต้องเกาะผนังเอาไว้“เอ๋? ทำไมมันปวดหัวอย่างนี้ล่ะ? อูยยยยย...ไมเกรนขึ้นแน่ๆเลย”
ขณะเดียวกันเ้าชายอเล็กซิสเห็นว่าหญิงสาวหายไปนานมากจึงเสด็จไปตาม
“เอ...ทำไมลีอาเข้าห้องน้ำนานจัง?”เขารออยู่หน้าห้องน้ำหญิงอยู่นานก็ยังไม่เห็นนางผู้เป็ดั่งดวงใจออกมาจากห้องน้ำหญิงเลยซักนิด จะเข้าไปตามหาหญิงสาวในห้องน้ำก็ทำไม่ได้ เขาเหลียวซ้ายแลขวาจนเจอบริกรหญิงเดินมาใกล้ จึงรีบเรียกเอาไว้ “น้องครับช่วยเข้าไปดูในห้องน้ำให้หน่อยซิครับพอดีว่าสุดที่รักของพี่เข้าห้องน้ำไปนานแล้วยังไม่เห็นออกมาเลยน้องช่วยเข้าไปตามให้หน่อยได้ไหมครับ?”
“อ้อได้ซิคะคุณพี่สุดหล่อ เอ...ว่าแต่แฟนคุณพี่ชื่ออะไรคะ? รูปร่างหน้าเป็เป็ยังไงคะหนูจะได้ตามหาได้ถูก” บริกรสาวยิ้มหวานให้กับชายหนุ่มรูปงามพร้อมกับซักถามรายละเอียดของคนที่จะให้ช่วยตามตัวในห้องน้ำหญิงเ้าชายอเล็กซิสจึงรีบบอกรูปพรรณของหญิงสาวทันที “เธอชื่อลีอาครับสูงกว่าน้องฟุตนึง ตัวผอมๆ ผมสีบรอนซ์ยาวๆ ใส่เดรสกระโปรงสั้นสีส้มครับ”
“งั้นคุณพี่รอเดี๋ยวนะคะ”บริกรสาวพยักหน้าหงึกๆ บอกให้ชายหนุ่มรูปงามรอซักครู่แล้วเ้าหล่อนก็รีบกระวีกระวาดเข้าไปในห้องน้ำหญิงทันที
สักพักบริกรสาวนางนั้นก็ออกมาจากห้องน้ำหญิงพร้อมกับบอกว่า “คุณพี่คะหนูหาจนทั่วห้องน้ำแล้วค่ะ แฟนคุณพี่ไม่ได้อยู่ในห้องน้ำเลยค่ะนี่หนูเคาะถามทุกห้องเลยด้วย แต่ไม่มีเลยค่ะ”
“นี่น้องแน่ใจนะว่าหาจนทั่วแล้ว?”เ้าชายอเล็กซิสถามย้ำ ซึ่งบริกรสาวนางนั้นก็ยืนยันหนักแน่น “หาทั่วแล้วค่ะหนูรอจนคนที่อยู่ข้างในออกจากห้องน้ำจนหมดก็ไม่เห็นแฟนคุณพี่เลยค่ะ”
เ้าชายอเล็กซิสร้อนใจทันทีกำลังจะเสด็จกลับไปที่โต๊ะเพื่อสั่งกับองครักษ์ของตัวเองให้ช่วยกันหาตัวหญิงสาวพลันสายตาก็เหลือบไปเห็นหญิงสาวที่กำลังตามหายืนเกาะผนังอยู่บริเวณหน้าประตูทางออกด้านหลังจึงก้าวไปหาเ้าหล่อนทันที พร้อมกับถามด้วยความสงสัย “ลีอาหายไปไหนมา?ทำไมมายืนอยู่ตรงนี้ล่ะ?”
เมื่อก้าวไปจนถึงตัวหญิงสาวจึงสังเกตเห็นว่าใบหน้างดงามขาวซีดมากๆแถมเ้าหล่อนยังยืนเกาะผนังพร้อมกับกุมศีรษะตนเองเอาไว้ จึงถามด้วยความเป็ห่วง “เอ๋?เป็อะไรทำไมหน้าซี๊ด...ซีด?”
หญิงสาวเงยหน้ามองหน้าเ้าชายอเล็กซิสก่อนจะบอกเสียงเบาหวิวพร้อมกับส่ายหน้าปฏิเสธ“ลีอาไม่เป็อะไร แค่รู้สึกปวดหัวนิดหน่อยน่ะอเล็กซ์....”
เสียงหวานใสขาดหายไปพร้อมๆกับร่างบางงดงามค่อยๆ รูดจากผนังกำลังจะลงไปกองกับพื้น ทำให้เ้าชายอเล็กซิสใยิ่งนักรีบโอบรับร่างงดงามไว้ในอ้อมแขน“เฮ้ย! ลีอา!”
มือใหญ่ลูบไล้ใบหน้างดงามหวังให้เ้าหล่อนรู้สึกตัวเอ่ยเรียกหญิงสาวไม่หยุด “ลีอาจ๋า! ลีอา! ลีอาของพี่เป็อะไรไป? ลีอา! ลีอาจ๋า!”
แต่หญิงสาวหาได้ตอบสนองเสียงสั่งเรียกร้อนรนนั้นไม่นิ่งสนิทไม่หือไม่อือเลยแม้แต่น้อย
Donate
เชิญบริจาคให้ไรท์ได้ทาง บัญชี ธ.กสิกรไทย
เลขบัญชี 084-3-79715-6
ชื่อบัญชี น.ส.แสงแข ช้วนใย
หรือทาง True Money wallet :098-651-1489
จะบริจาค 1 บาท 2 บาทก็ได้ค่ะ
ติดตามข่าวสารและพูดคุยกับไรท์เตอร์ได้ทาง
เพจ readfree.in ค่ะ
https://www.facebook.com/readfree.in/
ทางเว็บไซต์ www.readfree.in ค่ะ
และทาง Line Official Account : https://lin.ee/qEBuZvK
ขอบคุณรีดเดอร์ทุกท่านที่เข้ามาอ่านค่ะ
5K
