ตอนที่ 4
ตกเย็น
“พ่อเลี้ยง ได้เวลาเลิกงานแล้วครับ ผมนัดน้องเขมว่าจะไปรับหลังเลิกงานเพื่อไปเก็บของที่ที่พักแล้วจะรับไปบ้านพ่อเลี้ยงนะครับ อย่าใช้งานผมหนักซิครับ เลิกงานกันเถอะคุยเื่เครียดแล้วร่างกายผมอ่อนแอครับ” ชนินทร์โอดครวญ
“มึงนี้ หลงเสน่ห์รุ่นน้องสวยๆ แล้วหรอ” พ่อเลี้ยงอดถามเพื่อนไม่ได้
“โห แค่นัดว่าจะไปรับเพราะเป็น้องเป็นุ่ง พ่อเลี้ยงอย่าพึ่งคิดไปไกลครับ รุ่นน้องครับรุ่นน้อง เพื่อนฝากดูแลครับ” ชนินทร์อธิบายกับพ่อเลี้ยง
“แต่ถ้าน้องไปนุ่งก็อีกเื่ครับ แฮร่ ฮ่า ฮ่า ฮ่า” ชนินทร์พูดแก้เครียด
“มึงนี้ ไปๆ เดี๋ยวน้องนุ่งจะรอ วันนี้กลับบ้านดึกนะ ฝากบอกพี่เลี้ยงคนใหม่ด้วย ว่าพาธาราเข้านอนก่อนได้เลย” พ่อเลี้ยงต้องไปจัดการธุระที่รีสอร์ตก่อน
“ได้ครับเดี๋ยวผมบอกให้ครับ ผมไปแล้วครับ เชิญพ่อเลี้ยงทำงานให้ขอบตาดำไปเลยครับ ทำให้รวยแล้วรวยอีก รวยยิ่งๆ ขึ้นไปคร๊าบบ” ชนินทร์อดแซวเพื่อนไม่ได้
“เดี๋ยวกูแตะ” พ่อเลี้ยงพูดพร้อมกับทำท่าจะแตะเพื่อนจริงๆ แต่ชนินทร์เรากว่าะโออกจากห้องไปได้ทัน
“น้องเขม ทางนี้ครับ พี่นินมารับแล้วววว” ชนินทร์ะโออกไปเสียงดังทำให้พนักงานประจำฟาร์มหันมามองหมอเขมเป็ตาเดียว
“โห มีผู้ช่วยพ่อเลี้ยงมารับด้วย สงสัยจะใช้หน้าตาแลกมากับหน้าที่การงาน” มีเสียงซุบซิบนินทางของปลาดาว สัตวแพทย์สาวอีกคนประจำฟาร์มนี้ ดังขึ้นมา เพราะอิจฉาในรูปร่างหน้าตาและความสามารถของเขมิกา
“สงสัยที่เค้าว่าใช้เส้นเข้าทำงานจะไม่จริง น่าจะใช้เต้าไต่มากกว่านะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า” ผู้ช่วยสัตวแพทย์ของปลายดาวเอ่ยขึ้น
“อุ๊ย น่าจะจริง อิอิ” หมอปลาดาวพูดขึ้นมาเสียงดังจนเขมิกาได้ยิน
“ขอโทษนะคะ พอดีฉันใช้ความสามารถเข้ามาทำงานไม่ได้ใช้เต้าไต่อย่างที่คิดกัน เพราะถ้าใช้เต้าไต่จริงๆ คงนั่งงอมืองอเท้าดีกว่ามานั่งทำงานหลังขดหลังแข็งแบบนี้หรอกค่ะ ถ้าจะนินทาใครก็ช่วยรบกวนดูความสามารถของคนนั้นด้วยนะคะ ว่าเค้าลงมือทำงานจริงๆ หรือใช้ปากทำงาน” เขมิกาว่าสวนไปเพราะเธอไม่ใช่คนที่จะยอมให้คนอื่นมารังแกได้
“อุ๊ย หน้าแหกไหมละนั้น” เอมอรที่เดินคู่มากับเขมิกากล่าวให้หมอปลาดาวได้ยิน
“หึ” หมอปลาดาวเมื่อได้ยินอย่างนั้นก็เดินออกไปพร้อมกับผู้ช่วยด้วยความรวดเร็ว
“ไม่ต้องไปฟังเสียงนกเสียงหาหรอกค่ะ หมอเขม หมอปลาดาวเค้าเป็แบบนี้ั้แ่ไหนแต่ไรนะคะ ใครมาใหม่ก็แขวะเค้าไปหมด สงสัยปากจะว่าง” เอมอรอธิบายให้เขมิกาเข้าใจ
“ไม่เป็ไรค่ะ เขมเจอจนชินแล้วคะ” เขมิกากล่าวออกไปด้วยความไม่ใส่ใจ
“คุณชนินทร์มาแล้วถ้ายังไงที่กลับก่อนนะคะ ขอให้โชคดีกับงานนะคะหมอเขม สู้ๆ ค่ะ” เอมอรอวยพรให้หมอสาวทำงานเป็พี่เลี้ยงเด็กด้วยความราบรื่น
“ขอบคุณมากคะ พี่อร” เขมิกากล่าวของคุณคำอวยพรที่ให้เธอด้วยความหวังดี
“เออ น้องเขมมีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ” ชนินทร์เอ่ยถามเขมิกาเมื่อเธอเดินมาถึงที่เค้ายืนอยู่
“อ้อ ไม่มีอะไรหรอกคะ” เขมิกากล่าวบอกชนินทร์ให้สบายใจ
“ถ้างั้นเราไปเก็บของที่ที่พักแล้วไปบ้านพ่อเลี้ยงกันเลยนะครับ น่าจะใกล้เวลาคุณหนูมาถึงแล้วครับ”
“ไปกันเลยค่ะ” เขมิกากล่าวตอบรับเพื่อนของรุ่นพี่ตนเองไป
“เชิญครับน้องเขม บ้านพ่อเลี้ยงมี 3 ชั้นนะครับ ชั้น 3 เป็ห้องนอนของคุณหนู พ่อเลี้ยงแล้วพ่อของน้องเขมนะครับ ห้องน้องเขม จะอยู่ทางด้านซ้ายมือ ห้องตรงกลางจะเป็ห้องของคุณหนู และห้องทางขวามือจะเป็ห้องของพ่อเลี้ยงนะครับ ส่วนชั้น 2 เป็ห้องทำงานของพ่อเลี้ยงแล้วก็จะมีห้องนอนอยู่ภายในห้องทำงาน ชั้น 1 จะมีโซนห้องครัวด้านซ้าย มีห้องดูหนัง ห้องนั่งเล่น แล้วก็ห้องฟิตเนส นะครับ” ชนินทร์อธิบายโซนต่างๆ ภายในบ้านของพ่อเลี้ยงเพื่อให้เขมิกาคุ้นเคยโดยเร็ว
“อาว คุณหนูกลับมาพอดี น้องเขมครับ เดินไปรับคุณหนูด้วยกันก่อนครับ” ชนินทร์ได้ยินเสียงรถเข้ามาบริเวณบ้านของพ่อเลี้ยง
“คุณอานินค่ะ สวัสดีค๊า” ธาราทักทายด้วยน้ำเสียงสดใสเมื่อเห็นเพื่อนของปะป๊าภายในบ้าน
“ปะป๊ามาแล้วหรอคะ เอ๊ะ นั้น พี่เขมรึเปล่าค่ะ ทำไมถึงมาอยู่ที่นี้ได้ละคะ” ธาราเอ่ยถามอานินออกไป
“สวัสดีครับธารา มาไหว้พี่เขมก่อนเร็ว พี่เขมจะมาเป็เพื่อนเล่นให้ธารา่นี้นมสายไม่อยู่ครับ พี่เขมพ่อจะเป็เพื่อนเล่นกับธาราได้ไหมครับ” ชนินทร์กล่าวกับหลานด้วยท่าทางเอ็นดู
“โอ๊ะ จริงหรอค่ะ แล้วนมสายไปไหนแล้วละคะ ธาราไม่เห็นั้แ่เช้าเลยค่ะ เห็นแต่พี่แก้วมาทำอาหารเช้าให้แต่นมสาย ธาราไม่เห็นเลยค่ะ” ธาราถามด้วยความสงสัย
“นมสายไปพักที่บ้านแล้วครับ นมสายไม่สบาย อานินเลยให้พี่เขมมาอยู่เป็เพื่อนธาราแทนนมสายครับ แต่พี่เขมจะมาอยู่แค่แปปเดียวครับ ถ้านมสายหายแล้วเดี๋ยวนมสายก็กลับมาครับ” ชนินทร์อธิบายให้หลานเข้าใจ
“เอ๊ แล้วพี่เขมจะมานอนที่บ้านเราหรอคะ นอนที่ห้องปะป๊าหรอ บ้านเราชั้นบนไม่มีห้องแล้วนะคะ หรือให้นอนที่ห้องนมสาย” ธาราเอ่ยถามด้วยความสงสัย
“ใช่ครับ นอนที่ห้องนมสายครับ” อานินเอ่ยกับหลานรัก
“โอเค แค่ไม่นอนกับปะป๊า ธาราก็โอเค อานินบอกว่าคนที่จะมานอนกับปะป๊าได้คือมะม๊าของธารา ธาราก็นึกว่าจะมีมะม๊ากะเค้าซะอีก ธาราใหมดเลย” ธาราถามอานินด้วยความสงสัย
“พี่เขมแค่จะมานอนกับธาราในตอนกลางคืนครับ ไม่ได้ไปนอนกับปะป๊า” ชนินทร์รีบอธิบายก่อนที่หลานจะคิดไปไกล
“สวัสดีค่ะ น้องธารา พี่เขมนะคะ ที่เราเจอกันเมื่อวาน ยังจำที่ได้ไหมคะ”
“จำได้ค่ะ พี่เขมที่เป็หมอทำแผลให้ธารา ธาราจำได้ค่ะ พี่เขมทำแผลไม่เจ็บ” ธาราเอ่ยตอบเขมิกาไป
“โห น่าจะมีอดีตที่ฝังใจกันนะครับ อาพึ่งรู้ว่าพี่เขมเนี่ยทำแผลเก่ง” อานินเอ่ยถามหลานด้วยความเอ็นดู
“ทำแผลเก่งมากค่ะ ปะป๊ายังสู้ไม่ได้เลย ปะป๊าทำแผลให้ธาราทีไร แสบทุกที ธารานึกถึงแล้วมันเจ็บในหัวใจมากค่ะ” ธาราตอบออกไป
“งั้นธาราอยู่กับพี่เขมได้ไหมครับ อานินจะได้ไปช่วยปะป๊าของธาราทำงานต่อ” ชนินทร์เอ่ยถามหลานพร้อมกับหันหน้าไปหาเขมิกาให้เข้าไปตีสนิทกับเด็กน้อยเผื่อคืนนี้พ่อเลี้ยงกลับบ้านดึกจะได้ให้พี่เลี้ยงชั่วคราวได้โชว์ฝีมือพาเด็กน้อยธาราเข้านอนในคืนแรกที่เริ่มงานได้เลย
“ปะป๊าจะกลับบ้านดึกหรอค่ะ งั้นธาราก็เหงาแย่ซิ ถ้าอานินรีบไปช่วยแล้วปะป๊าจะกลับมาทันธาราเข้านอนไหมคะ” ธาราถามด้วยความสงสัย
“ถ้าอานินได้ไปช่วยตอนนี้ ปะป๊าอาจจะกลับมาทันธาราเข้านอนครับ” ชนินทร์รีบตอบหลานสาวไป
“งั้น อานินไปเถอะ ธาราอยู่กับพี่เขมได้ ธาราจะไม่ดื้อไม่ซน ฝากอานินบอกปะป๊าว่าธาราไม่ดื้อให้ปะป๊ารีบมาด้วยนะคะ” ธาราเอ่ยด้วยใบหน้าหงอยเหงา ทำให้เขมิกามองด้วยความสงสารปนเอ็นดู
“ถ้างั้นคืนนี้ธาราอยู่กับพี่เขม เรามาเล่นสนุกๆ รอปะป๊ากันดีไหมคะ” เชมิกาหลอกล่อด้วยนามเสียงที่ตื่นเต้น
“งั้นอานินรีบไปช่วยปะป๊าก่อนนะครับจะได้รีบมาเล่นสนุกๆ กับธาราเร็วๆ” ชนินทร์เอ่ยแล้วลาหลานสาวออกไปช่วยงานพ่อเลี้ยงทันที เมื่อคล้อยหลังพ่อเลี้ยง ธาราก็หันมามองพี่เลี้ยงคนใหม่พร้อมกับเอ่ยถามกับพี่เลี้ยงว่า
“ธาราอยากทานไอติม พี่เขมบอกพี่แก้วให้เอาไอติมที่ปะป๊าบอกไว้มาหน่อยได้ไหมคะ เดี๋ยวธาราไปนั่งรอพี่เขมสอนการบ้านที่ห้องนังเล่น พี่เขมเป็หมอน่าจะสอนธาราได้เก่งกว่านมสาย” ธาราถาม
“อ้อ ได้ค่ะ เดี๋ยวพี่เดินไปดูในครัวก่อน ธารารอพี่แปปนึงนะคะ” เขมิกาตอบกลับไป พร้อมกับเข้าหน้าเข้าไปในครัวเป็จังหวะที่พพี่แก้วเดินออกมาในครัวพอดี
“สวัสดีค่ะ พี่แก้วใช่ไหมคะ หนูชื่อเขม จะมาเป็พี่เลี้ยงชั่วคราวแทนนมสาย รบกสนพี่แก้วเอาไอติมของคุณหนูธารามาให้หน่อยได้ไหมคะ” เขมิกาเอ่ยด้วยความเกรงใจ จะให้เธอเข้าไปหยิบเองก็ไม่รู้ตำแหน่งของห้องครัวว่าของอยู่ตรงไหน
“ได้ค่ะ คุณเขมบอกพี่แก้วได้เลยไม่ต้องเกรงใจ พ่อเลี้ยงกับคุณนินได้แจ้งพี่แก้วไว้แล้วค่ะ”
“ขอบคุณค่ะ อ้อ พี่แก้วไม่ต้องใส่มาเยอะนะคะ เดี๋ยวคุณหนูจะทานข้าวเย็นไม่ลง” เขมิกาบอก
“ รอสักครู่นะคะ เดี๋ยวพี่ยกไปให้” พี่แก้วเดินกลับเข้าไปในครัวเผื่อเตรียมของที่สั่งไว้
“มาค่ะ ธารา เรามาทำการบ้านรอพี่แก้วเอาไอติมมาให้นะคะ การบ้าน ป. 1 ง่ายนิดเดียวไม่ยากเลย” เชมิกาชวนธาราคุยเพื่อให้คุ้นเคย
“ธาราไม่เข้าใจตรงนี้ พี่เขมเป็หมอ น่าจะสอนธาราเก่งๆ ใช่ไหมคะ” ธาราเอ่ยถามสัตวแพทย์สาว
“พี่เป็หมอดูแลสัตว์ค่ะ แต่พี่ก็สอนเก่งนะ เดี๋ยวเรามาเรียนไปพร้อมๆ กันนะคะ” เขมิกาเริ่มสอนการบ้านเด็กน้อยธาราในระหว่างที่รอไอติมและรอพี่แก้วทำอาหารเย็นให้เด็กน้อย เมื่อพี่แก้วเอาไอติมมาส่งแล้วอาหารเย็นเสร็จ พี่เลี้ยงคนใหม่พร้อมกับเด็กน้อยธาราก็นั่งรับประทานอาหารด้วยกันเป็มื้อที่สอง
“ธาราอยากกินกุ้งค่ะ พี่เขมตักให้ธาราหน่อย ธาราอยากกินผักบล็อกเคอรี่ค่ะ เอาอันนั้นด้วยค่ะ ” สองสาวต่างวัยนั่งทานอาหารไปด้วยสถานการณ์ปกติ
เมื่อถึงเวลานอนของเด็กน้อยธารา
“ธารานอนคนเดียวได้ พี่เขมไปนอนเถอะ ปะป๊าบอกโตแล้วต้องรู้จักนอนคนเดียว ต้องเข้มแข็งไม่กลัวฟ้าร้องค่ะ วันนี้ฟ้าปกติ ธารานอนได้” ธาราเอ่ยบอกกับพี่เลี้ยงสาว
“ได้ค่ะ ถ้าธารานอนไม่หลับไปหาพี่เขมที่ห้องด้านนี้นะคะ” เขมิกาบอกเด็กน้อยไว้
“ได้ค่ะ” เด็กน้อยธารากล่าวพร้อมกับเดินเข้าห้องไปนอนเมื่อเวลาผ่านไป เขมิกาแน่ใจว่าเด็กน้อยหลับสนิทแล้วจึงเดินลงไปหาพี่แก้วที่ห้องครัว
“พี่แก้วคะ เมื่อกี้ไม่ได้ทักทายกันเลยค่ะ เขมิกานะคะ จะมาเป็พี่เลี้ยงชั่วคราวให้ธารา”
“พี่ชื่อพี่แก้วนะคะ เป็แม่ครัวของที่นี่ ปกติพี่จะไปเช้าเย็นกลับ เดี๋ยวพี่ก็จะกลับแล้ว ถ้าคุณเขม ้าอะไร เข้ามาในครัวได้เลย นี้น้ำ และเครื่องดื่มค่ะ” พี่แก้วพาเขมิกาเดินดูในครัวเผื่อให้เกิดความชิน
“ได้ค่ะ งั้นเขมขออาบน้ำเตรียมนอนก่อนนะคะ ขอบคุณมากค่ะ”
เขมิกาเมื่อสำรวจห้องครัวเสร็จก็เดินออกไปเข้าห้องนอนส่วนตัวชั้น 3 ของบ้าน เ้าของบ้านตอนนี้ยังไม่กลับ เธอเลยอาบน้ำเตรียมเข้านอน เมื่ออาบน้ำเสร็จ เขมิกาเข้านอนในทันที ด้วยความเหนื่อยล้าทำให้เขมิกาหลับไปด้วยความรวดเร็ว
802
