ภายในคลับหรูแห่งหนึ่งในย่านดาวน์ทาวน์สว่างไสวไปด้วยแสงกระพริบสีสันสดใสจากหลอดไฟกลมขนาดใหญ่ซึ่งหมุนไปรอบ ๆ พื้นที่บริเวณนั้น เมื่อรวมเข้ากับท่วงทำนองครึกครื้นจากเสียงดนตรีที่เป็เพลงฮิตติดหูของเหล่าวัยรุ่นก็กระตุ้นให้บรรดาขาแดนซ์สายปาร์ตี้ทั้งหลายรู้สึกกระปรี้กระเปร่าเป็อย่างยิ่ง
แม้เวลาจะล่วงเลยเข้าสู่วันใหม่ ได้เวลาที่ทุกคนควรจะกลับไปพักผ่อนแล้ว แต่คนเหล่านี้กลับยังคงเต็มไปด้วยความสดชื่นเปี่ยมไปด้วยความมีชีวิตชีวา ปราศจากอาการง่วงงุน ไม่มีความอ่อนเพลียให้เห็นเลยสักนิด หลายคนกำลังวาดลวดลายการเต้น โชว์ลีลาที่คิดว่าสุดยอดของตนตรงฟลอร์อย่างสนุกสนาน
แต่ละคนออกท่าทางแค่ไม่กี่ครั้งก็สามารถดึงดูดผู้ที่ชื่นชอบฝีไม้ลายมือของตัวเองให้เข้ามาใกล้ กลายเป็ได้เพื่อนใหม่ที่จะมาโยกย้ายส่ายสะโพกด้วยกันเพิ่ม จากแต่เดิมต่างคนต่างเต้นตัวใครตัวมันก็เปลี่ยนเป็กลุ่มก้อน ยิ่งช่วยเพิ่มความคึกคักให้พวกเขามากขึ้นไปอีก
สำหรับพวกที่ไม่ชอบความแออัดจากการเบียดเสียดกับคนจำนวนมากในพื้นที่จำกัดหรือไม่อยากเหน็ดเหนื่อยจากการยืดแข้งยืดขาก็สามารถไปหาโต๊ะว่างนั่งกินดื่มเม้าธ์มอยกันชิล ๆ ได้
คนกลุ่มนี้ก็มีวิธีหาความสุขในรูปแบบตัวเองเช่นกัน แต่ละคนมักจะหาเื่สนุกมาเล่าสู่กันฟัง สร้างความครื้นเครงได้ไม่น้อย
ทว่าท่ามกลางเสียงหัวเราะสรวลเสเฮฮาที่ดังออกมาจากโต๊ะเกือบยี่สิบตัว กลับมีอยู่โต๊ะหนึ่งที่บรรยากาศแตกต่างจากโต๊ะอื่นอย่างสิ้นเชิง
ต่อให้มองผ่าน ๆ ก็ยังเห็นความแปลกแยกนี้ได้อย่างชัดเจน โดยเฉพาะท่าทางของหนึ่งในสมาชิกทั้งสามของโต๊ะนั้น ในเวลานี้ดูจะอารมณ์เสียสุด ๆ
“แคทอย่าทำหน้าหงุดหงิดแบบนี้สิ” เบลล่ารีบปลอบเพื่อนเสียงนุ่ม ให้คนที่พร้อมจะลุกขึ้นมาโวยวายได้ทุกเมื่อใจเย็นลง
“งั้นพวกแกสองคนบอกมาสิว่าเป็อะไรถึงได้นั่งเงียบเป็เป่าสากแบบนี้ รู้ไหมว่าบรรยากาศดี ๆ เสียหมดเลยนะยะ” แคทเธอรีนมองหน้าเบลล่ากับแมทธิวสลับกันไปมา ท่าทางคาดคั้นเต็มที่ ใบหน้าของเธอแสดงความฉุนเฉียวออกมาอย่างไม่ปิดบัง
“คือ...” เบลล่าพูดได้เพียงเท่านี้ก็เกิดอาการชะงัก ลำคอตีบตันขึ้นมาดื้อ ๆ คิดไม่ออกว่าจะบอกเพื่อนยังไงดี เธอเข้าใจความหงุดหงิดของอีกฝ่ายที่จู่ ๆ ตัวเองต้องกลายเป็คนที่พยายามสรรหาเื่มาชวนคุยเพียงคนเดียว แถมสองคนที่เหลือยังเอาแต่นั่งบื้อเหมือนคนเป็ใบ้อีก ใครบ้างจะไม่โกรธ?
แล้วก็ไม่ใช่เวลาแค่ครู่เดียวด้วย แต่ปาเข้าไปเกือบสองชั่วโมง เรียกว่าั้แ่ก้าวเท้าแรกเข้ามาในที่แห่งนี้ ทั้งเธอและแมทธิวไม่ได้ส่งเสียงพูดเลยสักคำ
กระทั่งในเวลานี้ทั้งคู่ก็ยังไม่มีใครคิดจะเป็ฝ่ายเปิดปากก่อนแต่จะไม่ให้เธอนิ่งเงียบได้ยังไง
ในเมื่อเพื่อนที่คบกันมาั้แ่ปีหนึ่งยันปีสามอย่างแมทธิวอยู่ ๆ ก็มาบอกชอบกันดื้อ ๆ ตอนที่ไปรับเธอถึงหน้าห้องพักในคอนโดเพื่อพามาเที่ยวที่นี่
ย้อนกลับไปเมื่อสามชั่วโมงก่อน...
“เบลล์ ฉันมีอะไรจะบอกเธอ” แมทธิวพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ใบหน้าหล่อเหลานิ่งสงบแต่สายตากลับวูบไหวไปมาคล้ายกับกำลังลังเลใจหรือพยายามอดกลั้นอะไรบางอย่าง
แม้หญิงสาวจะอ่านแววตาของคนตัวสูงไม่ออกแต่เธอก็ยังเดินเข้าไปใกล้อีกฝ่ายและตอบกลับด้วยรอยยิ้มหวานหยดแบบที่ชอบทำเป็ประจำ “เื่อะไรเหรอ”
“ฉันชอบเธอ”
“ห๊ะ! ว่าไงนะ!” เบลล่าปากอ้าตาโต ใกับสิ่งที่ได้ยิน
แมทธิวเห็นสีหน้าไม่อยากเชื่อของเพื่อนสาวก็พูดย้ำด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “อย่างที่เธอได้ยินนั่นแหละ ฉันชอบเธอ...เบลล์”
“ตะ...แต่นายไม่ใช่สเปกของฉัน ละ...แล้วไอ้นั่นของนายก็น่าจะเล็กมากด้วย” เบลล่าที่โดนสารภาพรักแบบไม่ทันได้ตั้งตัว สมองมึนงงสับสนไปชั่วขณะ
หญิงสาวเอาแต่ครุ่นคิดว่าตลอดสามปีที่ผ่านมาชายหนุ่มไม่เคยแสดงท่าทีอะไรเกินเลยกับเธอสักครั้ง อยู่ดี ๆ มาบอกชอบอย่างนี้มันจะเป็ไปได้ยังไง เขาแค่พูดเล่นรึเปล่า
เธอจึงตอบสนองด้วยการพูดเฉไฉออกไปโดยอัตโนมัติ เท่านั้นยังไม่พอั์ตากลมโตยังหลุบลงไปมองตรงเป้ากางเกงของอีกฝ่ายด้วย เพราะอยากให้ชายหนุ่มรู้สึกกระอักกระอ่วนและเสียความมั่นใจ
เหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นนี้ส่งผลให้สาวที่ถูกบอกชอบกะทันหันและหนุ่มซึ่งโดนคนในดวงใจหักหน้า ต่างปิดปากเงียบ ทำตัวไม่ถูก ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไร แสดงท่าทียังไง ยิ่งมาถูกแคทเธอรีนถามโดยที่ไม่ได้เตรียมใจมาก่อนอย่างนี้ เบลล่าก็ไม่รู้จะตอบออกไปยังไงดี
ในเมื่อไม่มีทางเลือกอื่นหญิงสาวจึงคิดจะหาเื่ขอปลีกตัวไปที่อื่นก่อนเพื่อหลบเลี่ยงสถานการณ์ที่น่าอึดอัดนี้
“แคท ฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะเดี๋ยวมาแป๊บเดียว จู่ ๆ ก็รู้สึกปวดฉี่มาก สงสัยเมื่อกี๊ดื่มน้ำเข้าไปเยอะ” เบลล่าสาธยายเสียยืดยาวเป็หางว่าวแต่กลับไม่ยอมสบตาเพื่อนรัก กลัวเผยพิรุธให้ถูกจับได้
“เดี๋ยวฉันไปเป็เพื่อน เดินไปตรงนั้นคนเดียวมันอันตราย” แม้แคทเธอรีนจะรู้ว่าเพื่อนตั้งใจตัดบทด้วยการเปลี่ยนเื่ เป็การบอกกลาย ๆ ว่าไม่้าพูดเื่นี้อีก แต่เธอก็ไม่เซ้าซี้ต่อและเสนอตัวด้วยความเป็ห่วง แมทธิวเองก็ผุดลุกขึ้นเตรียมพร้อมจะไปเป็เพื่อนด้วยเช่นกัน แต่ทั้งคู่ก็ต้องพบกับความผิดหวัง
“ไม่เป็ไร ห้องน้ำอยู่ใกล้แค่นี้เองฉันไปคนเดียวได้ ฉันจะรีบไปรีบกลับ” พูดจบเบลล่าก็จ้ำอ้าวออกมาจากตรงนั้นทันที ไม่เปิดโอกาสให้ทั้งแคทเธอรีนและแมทธิวตื้ออีก เวลานี้เธออยากอยู่คนเดียวตามลำพังจริง ๆ
ด้วยความรีบเร่ง ร้อนรน และกระวนกระวายใจ เบลล่าจึงไม่ได้รับรู้ถึงสายตาของแมทธิวที่มองตามแผ่นหลังเธอตลอดเวลา กระทั่งเงาร่างบอบบางของหญิงสาวกลืนหายไปในกลุ่มฝูงชนที่เต้นกันอย่างเมามันแล้วชายหนุ่มจึงค่อยถอนสายตากลับมา
เมื่อเข้ามาในห้องน้ำแล้ว เบลล่าก็เดินตรงดิ่งไปที่อ้างล้างหน้า มือเรียวรองน้ำมาพรมไปตามใบหน้าและซอกคอระหงเพื่อดับความรู้สึกร้อนรุ่มที่อัดแน่นอยู่ภายใน เธอรออยู่ครู่หนึ่งกระทั่งความว้าวุ่นใจทั้งหลายลดลงไปจนเกือบหายเป็ปกติ จึงรีบเดินออกจากห้องน้ำ
ทว่ายังไม่ทันก้าวพ้นจากพื้นที่บริเวณนี้หญิงสาวก็พบเจอกับพวกผู้ชายกลุ่มหนึ่งเข้าเสียก่อน ั์ตากลมโตเบิกกว้าง สีหน้าเบลล่าไม่สู้ดีแต่ครู่เดียวมันก็จางหายไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่มีใครสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงนี้
TBC
664
