7 ปีต่อมา มีบ้านหลังเล็กริมแม่น้ำ ตั้งอยู่ในแถบชานเมืองที่อากาศปลอดโปร่ง
เมื่อไม่นานมานี้งานศพของเ้าของบ้านพึ่งจบลง หลังจากจบพิธีฝังร่างชายชรา หลานแท้ ๆ ของเขาเพียงคนเดียวก็ได้กลายเป็ผู้อยู่อาศัยคนสุดท้าย
เด็กหนุ่มกำลังเก็บสัมภาระอยู่ในห้อง เสื้อผ้า อุปกรณ์เครื่องเขียน ของใช้จำเป็ต่าง ๆ ถูกเก็บใส่กระเป๋าเดินทางใบใหญ่ เขาเป็เด็กหนุ่มผมสั้นผู้มีใบหน้าจิ้มลิ้ม ดวงตาเรียวสีเทาเงินทอประกาย จมูกโด่ง ริมฝีปากบางเม้มเล็กน้อย ส่วนที่เป็เอกลักษณ์ของเขาก็คือผิวขาวอมชมพู นุ่มนวลราวกับสตรี เขาคือเฮเอมร์ เกอร์เนอร์ในวัย 15 ปี
หลังจากเหตุฆาตกรรมครั้งนั้น เด็กน้อยเฮเอมร์ก็ย้ายมาอยู่กับปู่แท้ ๆ เขาคือญาติเพียงคนเดียวของชายชราผู้แสนดีและเป็ที่รักของคนในหมู่บ้าน เขาถ่ายทอดวิชาเวทมนตร์พื้นฐานของตระกูลและการควบคุมพลังมานาให้กับเด็กน้อย ตระกูลเกอร์เนอร์นับว่าเป็ตระกูลจอมเวทเก่าแก่ มีประวัติศาสตร์อันยาวนาน อีกทั้งยังเชี่ยวชาญเวทสายน้ำและสายไฟ เทคนิคลับของตระกูลได้ถูกถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่น
ไม่นานนัก เฮเอมร์ก็ฝึกฝนวิชาจนสำเร็จ เขาเข้าเรียนในโรงเรียนประถมและมัธยมต้นเกนี จบด้วยเกรดเฉลี่ย 3.45 ซึ่งก็ถือว่าไม่ได้มากมาย แต่ก็ไม่ได้แย่ อันที่จริงตระกูลจอมเวทไม่ได้ให้ความสนใจกับวิชาการทางโลกมากนัก เพราะสุดท้ายแล้วสิ่งที่เรียนในโรงเรียนปกติก็จะกลายเป็แค่เื่พื้นฐานที่จำเป็ต้องรู้ สิ่งที่จำเป็สำหรับลูกหลานจอมเวทคือการเข้าเรียนในโรงเรียนมัธยมปลายเวทมนตร์ต่างหาก
เฮเอมร์รูดซิบกระเป๋าเดินทาง ร่างบางลุกขึ้นแล้วหมุนกายออกจากห้อง ก่อนออกจากบ้านเขาหันไปมองรูปคุณปั้นแขวนไว้บนผนัง กลิ่นจาง ๆ ของธูปหอมลอยฟุ้งแตะจมูก เด็กหนุ่มคลี่ยิ้มบางพร้อมกับเอ่ยวาจากังวาน
“ผมไปก่อนนะครับ คุณปู่”
เมื่อเดินออกจากบ้าน เขาก็ไม่หันกลับไปมองอีก
รถเมล์สีเหลืองคันสุดท้ายเคลื่อนออกจากหมู่บ้าน ทิวทัศน์เทือกเขาขนาบสองข้างทางอยู่ไกล ๆ นกกาขับร้อง แมลงป่าแถบชนบทเริ่มส่งเสียงจอแจ เฮเอมร์ซึมซับบรรยากาศแสนสงบเป็ครั้งสุดท้าย อีกนานทีเดียวกว่าเขาจะได้กลับมาเยือนหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่อบอุ่นแห่งนี้ บางทีอาจจะไม่มีโอกาสได้กลับมาเลยด้วยซ้ำ ั้แ่เรียนจบชั้นมัธยมต้น เฮเอมร์ก็ฝึกทบทวนวิชาศาสตร์เวทอย่างหนักจนกระทั่งสามารถสอบเข้าเรียนต่อในโรงเรียนเวทมนตร์ซูเนอร์ โรงเรียนที่สมาคมจอมเวทรับรองให้เป็อันดับ 1 ในทวีป
นักเรียนที่เข้ามาเรียนส่วนใหญ่เป็ลูกหลานตระกูลจอมเวทที่ยึดมั่นในชื่อเสียงของวงศ์ตระกูล นอกจากนี้ยังรับเด็กที่้าเรียนด้านวิศวกรรมเวทมนตร์ด้วย เฮเอมร์ก็เป็ทายาทของตระกูลจอมเวทเก่าแก่ ทว่าเขากลับไม่รู้สึกว่าตัวเองมีสิทธิพิเศษ หรือเกียรติภูมิอะไร ความภาคภูมิใจในชาติกำเนิดของเขาถูกเปลวเพลิงแผดเผาจนหมดสิ้นไปนานแล้ว
เฮเอมร์ยังจำภาพชายสวมหมวกนักมายากลที่ปรากฏตัวต่อหน้าเขา เพลิงที่ลุกไหม้ และความตายอันน่าสยดสยองของพ่อกับแม่ เมื่อนึกถึงเื่เ่าั้ความแค้นในหัวใจของเขาก็ลุกท่วมเป็เพลิงกาฬ เขาจำได้ดี ในปีนั้นมีข่าวของทุกสำนักพิมพ์ลงรายละเอียดการฆาตกรรมตระกูลเกอร์เนอร์ พวกตำรวจตั้งชื่อคดีนี้ว่า คดีฆาตกรรมนักมายากล เนื่องจากมีพยานพบเห็นชายในผ้าคลุมสีดำสวมหมวกนักมายากล เดินออกมาจากบ้านตระกูลเกอร์เนอร์ที่ลุกไหม้ ในตอนนั้นเด็กน้อยเฮเอมร์ผู้โชคร้าย กำลังนั่งร้องไห้อยู่ท่ามกลางไฟนรก
เหตุการณ์ครั้งนั้นคงตามหลอกหลอนเขาไปจนวันตาย
5K
