“อาจารย์ของเธอ?’’ต้าชางรู้สึกสนใจขึ้นมา เพราะวันนี้เป็วันเกิดเพื่อนของเขาและอีกฝ่ายก็ชื่นชอบศิลปะการวาดภาพไม่น้อยดังนั้นจะดีมากหากเขาไม่ต้องเปลี่ยนของขวัญเป็อย่างอื่น ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังคงอดสงสัยไม่ได้อยู่ดีว่าอาจารย์ของอีกฝ่ายเป็ใคร
ต้องรู้ก่อนอาจารย์หลูนอกจากจะเป็จิตรกรชื่อดังแล้ว เขายังเป็ถึงผู้เชี่ยวชาญระดับประเทศที่ใครต่างก็ให้การยอมรับ ผลงานมากมายที่เขารังสรรค์ขึ้นจึงมีคนนับไม่ถ้วน้ามัน
แล้วใครกันที่มีฝีมือเทียบเคียงอาจารย์หลูได้?
จริงๆแล้วอาจารย์ของชายหนุ่มคนนี้เป็ใครกันแน่?
“อาจารย์ของผมไม่มีชื่อเสียงหรอกครับ’’จางเจิ้นหัวเราะ เขาจะไปมีอาจารย์ได้อย่างไรเพราะนั่นก็แค่ข้ออ้างให้อีกฝ่ายเชื่อใจก็เท่านั้นเอง
“ถึงอย่างนั้นผมบอกได้เลยว่าผลงานของอาจารย์ของผม อย่างน้อยมันจะต้องไม่ด้อยไปกว่าของอาจารย์หลูอย่างแน่นอน!’’จางเจิ้นแสดงท่าทีมั่นใจออกไป ถึงเขาจะไม่รู้จักอาจารย์หลูก็ตามแต่เขาเชื่อมั่นว่าด้วยความสามารถของเขา และ GalaxyTube ทุกอย่างจะต้องไม่มีปัญหา
“โอ้เธอดูมั่นใจมากขนาดนี้ แสดงว่าอาจารย์ของเธอจะต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ’’ทางด้านต้าชางที่ฟังมาตลอดและเห็นท่าทีมั่นใจของชายหนุ่มเขาก็รู้ได้เลยว่าความหวังได้มาเยือนเขาแล้วอย่างน้อยอีกฝ่ายก็ดูจะไม่ใช่คนโง่หรือพวกหลอกหลวงดังนั้นแล้วเขาน่าจะลองไว้ใจสักหน่อยดีไหม?
ท้ายที่สุดเขาเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง
“เที่ยวบินของฉันจะออกในอีกสามชั่วโมงข้างหน้าหากอาจารย์ของเธอสามารถนําภาพวาดดีๆมาให้ฉันได้ทัน ฉันจะตอบแทนเธออย่างงาม’’
เขาไม่สนว่าอาจารย์ของชายหนุ่มจะเป็ใครแต่หากมีภาพวาดดีๆอยู่ เขาจะตอบแทนให้อีกฝ่ายอย่างแน่นอน
“สามชั่วโมง?ไม่ต้องเป็ห่วงครับ แค่สองชั่วโมงก็พอ’’ จางเจิ้นเลิกคิ้วอย่างน้อยเวลามากขนาดนี้ก็เพียงพอแล้ว
“ถ้าอย่างนั้นผมขอเบอร์คุณลุงหน่อยครับเมื่ออาจารย์มาถึงแล้ว ผมจะได้ติดต่อคุณลุงไป’’เขาเอ่ยพร้อมหยิบโทรศัพท์ลํ้ายุคออกมา
ต้าชางที่เห็นก็ประหลาดใจจากที่เขาเห็น โทรศัพท์เครื่องนี้จะต้องมีราคาแพงอย่างแน่นอน
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า...อาจารย์ของชายหนุ่มคนนี้จะต้องไม่ธรรมดา!
โดยไม่รอช้าต้าชางบอกเบอร์โทรศัพท์ของเขา
ส่วนจางเจิ้นก็รีบบันทึกอย่างรวดเร็ว
“พ่อหนุ่มว่าแต่เธอชื่ออะไร?ฉันต้าชางนะ เรียกว่าอาชางก็ได้’’ ก่อนจะจากไป ต้าชางรู้สึกตะหงิดที่ถูกเรียกว่าลุงเขาจึงมองชายหนุ่มแล้วถามออกไป อย่างน้อยอีกฝ่ายก็ดูสุภาพคู่ควรทําความรู้จัก
“ผมชื่อจางเจิ้นครับอาชาง’’จางเจิ้นหัวเราะเบาๆและแนะนําตัวออกไป
“ดีฉันหวังว่าฉันจะได้รับสายเธอในเร็วๆนี้นะ จางเจิ้น’’ ได้ยิน ต้าชางก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจอีกฝ่ายดูเข้าหาง่ายกว่าที่เขาคิดไว้มากนัก
ท้ายที่สุดเมื่อคนทั้งสองได้แนะนําตัวกันแล้วพวกเขาก็แยกย้ายจากกันไป
โดยที่จางเจิ้นถูกป้าเหม่ยเรียกตัวอย่างรวดเร็ว
“เสี่ยวเจิ้นนี่เธอคงจะไม่ได้ทําอย่างที่ป้าคิดหรอกใช่ไหม?’’เหม่ยซูขมวดคิ้วหน้านิ่ว เธอจําได้ว่าชายหนุ่มไม่ได้เรียนด้านจิตรกรโดยตรงแล้วเขาจะไปมีฝีมือพอรังสรรค์ผลงานระดับอาจารย์หลูได้ยังไง?
ไม่มีทาง!
กลับกันจางเจิ้นเพียงหัวเราะเบาๆ
“ไม่ต้องเป็ห่วงหรอกครับป้าเหม่ย อย่างน้อยคุณลุงคนนั้นก็เป็คนดีผมจึงอยากช่วยอะไรเขาสักหน่อย’’
“บ้านเธอสิ!ฉันไม่ได้เป็ห่วงเธอ แต่เป็กังวลต่างหาก!’’ เหม่ยซูรู้สึกราวกับอยากจะเป็ลม
นี่มันอะไรกัน?
ทําไมเสี่ยวเจิ้นถึงได้ดูไม่ทุกข์ร้อนอะไรเลย?
“อ้อเื่นั้นป้าอย่าได้กังวลเลย เชื่อมือผมเถอะ ผมไม่เคยทําอะไรที่ไม่มีความมั่นใจ’’จางเจิ้นยิ้มอย่างมั่นใจโดยไม่ได้เสแสร้งแม้แต่น้อยเขามั่นใจอย่างที่ว่าออกไปจริงๆ
“เฮ้อเธอนี่นะ…’’ ได้ยิน เหม่ยซูก็อดถอนหายใจไม่ได้ เธอรู้ดีเกี่ยวนิสัยของชายหนุ่มดีและรู้ด้วยว่าเขาเป็คนที่ว่าถ้าไม่มั่นใจในอะไร เขาจะไม่ทําเด็ดขาด
แต่นี่จะไหวจริงๆเหรอ?
แน่นอนว่าที่เหม่ยซูไม่รู้ก็คือั้แ่แรกที่เกิดเื่ขึ้น จางเจิ้นได้เปิด GalaxyTube ไว้แล้ว และด้วยฟังก์ชันพิเศษของโทรศัพท์จึงมีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้นที่มองเห็นมัน
เหตุนี้ชายหนุ่มจึงได้เจอวิธีที่จะแก้ไขสถานการณ์และสามารถมั่นใจได้ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่เอาตัวเองออกไปเสี่ยงกับสิ่งที่ถูกแก้ไขแล้วหรอก
โดยไม่สนว่าป้าเหม่ยจะพูดอะไรต่อจางเจิ้นยิ้ม “ถ้าอย่างนั้นผมขอยืมห้องเหม่ยเยว่หน่อยนะครับสองชั่วโมงต่อจากนี้รับรองได้เลยว่าป้าจะไม่ผิดหวัง’’
พริบตาเขาก็เดินขึ้นไปชั้นสองของร้านอาหารทันที
มองแผ่นหลังของชายหนุ่มเหม่ยซูก็ถอนหายใจอีกครั้ง เธอจําต้องยอมรับกับการตัดสินใจของเขาเพราะอย่างไรซะเธอก็ยังคงเชื่อมั่นอยู่ลึกๆว่าเขาคงสามารถทําได้
…
ห้องๆหนึ่งบนชั้นสอง
จางเจิ้นได้เข้ามาและมองรอบๆด้วยความรู้สึกคุ้นเคยในอดีตเขาเคยมาเล่นที่นี่กับลูกสาวของป้าเหม่ยอยู่หลายครั้งทําให้เขาและเธอสนิทกันมากแต่ตอนนี้เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอจะเป็ยังไงบ้างแล้ว
เหม่ยเยว่ป่านนี้เธอเป็ยังไงบ้างแล้วนะ?
จางเจิ้นคิดก่อนหันมาสนใจกับสิ่งที่เขาต้องทําในเร็วๆนี้ทันที
“อุปกรณ์พวกนี้ยังอยู่ดีเหมือนเดิมเลยแสดงว่าเหม่ยเยว่รักษามันอย่างดี’’เห็นอุปกรณ์ศิลปะที่มีสภาพสมบูรณ์ไม่แตกต่างจากเมื่อก่อนจางเจิ้นก็อดยิ้มขึ้นมาไม่ได้เธอช่างเป็ผู้หญิงที่เรียบร้อยและดูแลรักษาข้าวของดีจริงๆ
“เอาล่ะ…’’เพียงแค่นึกคิด
ซูม!
หน้าจอโปร่งแสงก็ปรากฏขึ้นมา
“ฟังก์ชันหน้าจอเสมือนจริงนี้ถือเป็ฟังก์ชันที่ดีอย่างหนึ่งเลยไม่เพียงจะไม่มีใครสามารถเห็นได้ ฉันยังเป็คนเดียวที่สามารถได้ยินเสียงจากมันน่าทึ่งจริงๆ’’ จางเจิ้นรู้สึกอัศจรรย์ใจ ทุกๆฟังก์ชันของมันทําให้เขาต้องตกตะลึงแล้วตกตะลึงอีก
โดยไม่รอช้าจางเจิ้นค้นหาวิดีโอที่้า
พริบตาหน้าต่างมากมายก็เด้งขึ้นมา
[พื้นฐานศิลปะการวาดภาพ]
[วาดภาพด้วยระบบเสมือนจริง]
[เทคนิคการเติมแต่งภาพให้สมบูรณ์]
…
“พื้นฐานศิลปะการวาดภาพฉันเรียนรู้มันไปแล้วดังนั้นฉันจึงต้องหาอันอื่นที่สามารถช่วยได้ในสถานการณ์นี้…’’ จางเจิ้นพึมพําวิดีโอนี้เขาได้ใช้ระบบเรียนรู้เรียนมันไปแล้วและด้วยความเป็พื้นฐาน เขาจึงสามารถเรียนรู้มันได้อย่างง่ายดายและเข้าใจอย่างรวดเร็ว
อย่างไรก็ตามด้วยความที่มันเป็พื้นฐานนอกเหนือจากพื้นฐานและข้อมูลเบื้องต้นแล้ว มันก็ไม่มีอะไรอีกที่ทําให้จางเจิ้นสามารถเป็ผู้เชี่ยวชาญและวาดภาพระดับอาจารย์หลูได้
ดังนั้นเขาจึงต้องหาวิดีโอที่มีเนื้อหาเพียงพอที่จะให้เขาทํามันได้!
หนึ่งนาทีผ่านไป…
[นทีแห่งความละเอียดอ่อน]
จางเจิ้นมองดูรายละเอียดเบื้องต้นของวิดีโออย่างสนใจ
“เพียงแค่ศึกษาด้วยระบบเรียนรู้ไม่ว่าจะเข้าใจหรือไม่ แต่ความรู้ความเข้าใจการวาดภาพจะเปลี่ยนไปตลอดกาล’’
“การวาดภาพจะมีอะไรให้น่าสนใจขนาดนั้น?’’จางเจิ้นกลอกตาอย่างสนใจเพราะนอกจากคําอธิบายนี้แล้วเขายังเห็นได้ชัดเจนว่าภายในวิดีโอนี้ เป็ชายชราผู้หนึ่งที่ราวกับเซียนไม่ปาน
ถูกต้อง!ไม่ได้จะแค่เหมือน แต่เขาคือ เซียน!
เซียนโดยแท้จริง!
แม้จางเจิ้นจะรู้สึกใเกี่ยวกับตัวตนเช่นนี้อยู่บ้างแต่ว่าเขาก็ไม่ได้ลังเลเลย
เพียงแค่นึกคิด...
วิดีโอตรงหน้าก็ได้ถูกเปิดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
940
