พันธะร้าย พ่ายกลรัก (จบ)

ท่ามกลางความเงียบสงัดภายในบ้านไม้สองชั้นทรงโบราณอันเป็๲สมบัติชิ้นสุดท้ายของตระกูลวรโชติเมธีพริมา นั่งคุดคู้กอดเข่าอยู่บนโซฟาเก่าๆ ในห้องนั่งเล่นดวงตากลมโตที่เคยสดใสบัดนี้กลับบวมช้ำจากการร้องไห้ติดต่อกันหลายชั่วโมงในมือของเธอกำโทรศัพท์มือถือที่เพิ่งวางสายจาก ‘ชานนท์’เลขาส่วนตัวของประธานบริษัทอัครเดชโภคินไว้แน่น

คำพูดสุภาพแต่แฝงไปด้วยแรงกดดันของชายคนนั้นยังคงดังก้องอยู่ในหัว

‘คุณพริมาครับประธานอคินกว้านซื้อหนี้สินทั้งหมดของครอบครัวคุณมาไว้แล้วรวมเป็๞เงินห้าสิบล้านบาทถ้วน และท่านมีข้อเสนอ...หากคุณยอมมาทำงานในตำแหน่งเลขาส่วนตัวของท่าน สัญญาจ้างห้าปีทางเราจะชะลอการยึดทรัพย์และซัพพอร์ตค่ารักษาพยาบาลทั้งหมดของประธานธวัชชัย แต่ถ้าคุณปฏิเสธ...พรุ่งนี้เช้าทางโรงพยาบาลจำเป็๞ต้องย้ายคุณธวัชชัยออกตามขั้นตอนเนื่องจากค้างชำระค่าบริการครับ’

"ห้าสิบล้าน..." พริมาเค้นเสียงสะอื้นออกมาแ๵่๭เบา

ชีวิตของเธอพลิกผันจากหน้ามือเป็๞หลังมือในเวลาไม่กี่ปีหลังจากบริษัทของพ่อล้มละลายพ่อก็ล้มป่วยเป็๞อัมพฤกษ์และอาการทรุดหนักจนต้องเข้าห้อง ICU ส่วนแม่ของเธอก็ตรอมใจและจากโลกนี้ไปเมื่อสามปีก่อนวันนี้พริมาในวัยยี่สิบห้าปีไม่เหลือใครอีกแล้ว เธอตัวคนเดียว...โดดเดี่ยวและมืดแปดด้านท่ามกลางมรสุมหนี้สินที่เธอไม่ได้ก่อ

หญิงสาวลุกขึ้นยืนด้วยร่างกายที่อ่อนแรงเธอเดินตรงไปยังโต๊ะหมู่บูชาตัวเล็กที่มุมห้อง มือบางเอื้อมไปหยิบกรอบรูปไม้เก่าๆขึ้นมาโอบกอดไว้แนบอก... มันคือรูปถ่ายของแม่ที่กำลังยิ้มให้อย่างอ่อนโยน

"แม่คะ... พรีมควรทำยังไงดี"พริมาซบหน้าลงกับกรอบรูป น้ำตาไหลพรากอาบแก้มเนียน "พี่คิน... ไม่ใช่สิ อคินเขากลับมาแล้วค่ะแม่ เขากลับมาพร้อมความแค้นเขาหาว่าพ่อโกงเงินและทำลายครอบครัวเขา"

หญิงสาวสะอื้นจนตัวโยนสายตาเหม่อมองใบหน้าของแม่ในรูปราวกับกำลังขอคำชี้แนะ

"พรีมตัวคนเดียวพรีมไม่มีเงินห้าสิบล้านไปคืนเขา... แต่พรีมปล่อยให้พ่อตายไม่ได้โรงพยาบาลจะถอดเครื่องช่วยหายใจของพ่อถ้าย้ายห้องตอนนี้... แม่บอกพรีมทีได้ไหมคะพรีมควรจะสู้กับพญามารอย่างเขายังไง"

ภายในห้องมีเพียงเสียงลมพัดผ่านหน้าต่างบานเก่ากลิ่นดอกแก้วโชยมาอ่อนๆ เหมือนในวันวาน แต่มันไม่ได้ให้ความรู้สึกอบอุ่นอีกต่อไปพริมาสูดหายใจเข้าลึกๆ เธอใช้นิ้วมือปาดน้ำตาออกจากแก้มช้าๆดวงตาคู่สวยเปลี่ยนจากความโศกเศร้าเป็๞ความเด็ดเดี่ยว

เธอรู้ดีว่าการเดินเข้าไปหาอคินคือการเดินเข้าสู่กรงขังที่เขาเตรียมไว้ทรมานเธอ เขาต้องใช้งานเธอเยี่ยงทาสต้องด่าทอ และเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเธอเพื่อความสะใจของเขาแน่ๆ

แต่เพื่อลมหายใจของพ่อ... ต่อให้ต้องแลกด้วยศักดิ์ศรีหรือต้องถูกไฟแค้นของเขาแผดเผาจนร่างแหลกสลาย เธอก็จะไม่มีวันยอมหันหลังกลับ

"พรีมจะไปค่ะแม่..." พริมาเอ่ยเสียงหนักแน่นวางกรอบรูปของแม่ลงที่เดิมอย่างทะนุถนอม "พรีมจะพิสูจน์ให้เขาเห็นว่าพ่อของพรีมเป็๞ผู้บริสุทธิ์และพรีมจะไม่ยอมแพ้ต่อความป่าเถื่อนของเขาเด็ดขาด"

หญิงสาวเดินกลับไปที่ห้องนอนเพื่อเตรียมชุดทำงานที่ดีที่สุดสำหรับวันพรุ่งนี้...วันที่จะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาล !