เช้าวันต่อมา!
วันนี้จางเล่อเหลียนตื่นขึ้นมาแต่เช้า ตั้งใจว่าจะทำเมนูสุดคลาสสิคที่ไม่มีใครไม่รู้จัก เป็เมนูที่ทำให้เธอนึกย้อนไปถึงวัยเด็ก ตอนที่อาศัยอยู่บ้านเด็กกำพร้า เมนูที่ยิ่งเคี่ยวนานยิ่งอร่อย กินกับข้าวเปล่าได้ั้แ่เนื้อยันน้ำซุปได้ไม่มีเบื่อ แถมเป็เมนูที่ทำง่ายมากๆ เป็เมนูครอบครัวที่กินได้ทุกเพศทุกวัย อย่างเมนูไข่พะโล้ใส่หมูสามชั้นสูตรโบราณ เมนูโปรดของเธอเอง หวังว่าลูกๆคงจะชอบเหมือนเธอนะ
จากนั้นเธอก็เข้าครัวมา จัดการติดเตาสองเตา แล้วหุงข้าวรอไว้ก่อนเลยขั้นแรก จากนั้นอีกเตาก็ต้มน้ำใส่เกลือนิดหน่อย ต้มไข่ไก่ด้วยไฟกลางประมาณ 10 นาทีก็ยกออกมาแช่น้ำแล้วปลอกเปลือกพักไว้ เธอก็หันมาตำสามเกลอ คือกระเทียม พริกไทย รากผักชี นำไปผัดกับน้ำมันจนสามเกลอเริ่มหอมก็นำน้ำตาลปี๊บลงไปผัดด้วย เคี่ยวจนน้ำตาลกลายเป็สีเข้มแล้วนำหมูสามชั้นลงไปผัดพอสุก ใส่ไข่ต้มเติมน้ำเปล่า ตามด้วยโป๊ยกั๊กและอบเชย ปรุงรสด้วยเกลือเล็กน้อย พอน้ำซุปเริ่มเดือด เธอก็เคี่ยวต่อด้วยไฟอ่อนอีก 1 ชั่วโมง ไข่พะโล้หมูสามชั้นนส่งกลิ่นหอมไปทั่วทั้งครัว พอเคี่ยวได้ทีก็เสร็จพร้อมเสิร์ฟลูกๆของเธอแล้ว วันนี้เธอทำไข่พะโล้หม้อใหญ่เพราะกะว่าจะตักแบ่งไปให้บ้านใหญ่และบ้านแม่บุญธรรมด้วย
จากนั้นก็เดินไปหลังบ้านเพื่อเก็บผักกาดขาวและผักชีมาโรยหน้าไข่พะโล้ของเธอด้วย ส่วนผักกาดขาวก็นำมาผัดกับหมูทำเพิ่มอีกเมนูให้ลูกๆได้ทานผักด้วย
กู่ิเฉินผู้ชื่นชอบการกินเป็พิเศษถึงกับทนนอนต่อไม่ไหว เขาตื่นขึ้นมาเพราะได้กลิ่นหอมของอาหาร เขาทำจมูกฟุดฟิดดมกลิ่นหอมของอาหาร สงสัยเขาคงต้องไปดูแล้วล่ะว่าแม่เขาทำอะไรทำไมถึงได้หอมขนาดนี้ แม่เขาต้องทำของอร่อยๆอีกแน่ๆเลย ท้องของเขาร้องประท้วงกันใหญ่แล้ว ิเฉินรีบขยับตัวจะลงจากเตียงเตา จนทำให้ลู่ซือรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา
"ิเฉินจะรีบไปไหนเหรอ" ลู่ซือตื่นขึ้นมาขยี่ตาแล้วถามน้องชายออกไป
"พี่ผมจะไปหาแม่ที่ครัว แม่ทำอะไรไม่รู้หอมมากเลย พี่ไม่ได้กลิ่นเหรอ"
"ยังไม่ต้องไปหรอก นายมาเก็บที่นอนแล้วไปล้างหน้าแปรงฟันก่อนดีไหมค่อยไปหาแม่"
ลู่ซือรีบบอกน้องชายก่อนที่เขาจะวิ่งออกไปหาแม่ซะก่อน ทำให้ิเฉินต้องกลับมาเก็บที่นอนตามที่พี่สาวบอกก่อนจะรีบไปล้างหน้าแปรงฟัน
ทางด้านเพื่อนบ้านหลังข้างๆกัน พวกเขารู้สึกทรมานกับกลิ่นอาหารเป็อย่างมากทำให้เช้านี้พวกเขาแทนที่จะตื่นไปสู้งานในทุ่งนา อย่างสดใสกลับต้องรู้สึกห่อเหี่ยวเศร้าใจกับมื้ออาหารเช้าของพวกเขา
"จางเล่อเหลี่ยนช่างเป็คนที่ไม่รู้จักการใช้ชีวิตจริงๆ มีบ้านไหนเขาจะกินเนื้อกันบ่อยๆบ้าง ช่างเป็คนใช้เงินไม่คิดจริงๆ " บนโต๊ะทานข้าวพวกเขาพากันคีบอาหารเช้านี้แทบจะไม่รู้รส ใจพวกเขาอยากกินเนื้อแบบบ้านรองกู่บ้าง คงจะทำได้แค่สูดดมกลิ่นแล้วตักข้าวเข้าปากคิดว่าได้กินเนื้อแล้วกัน
จางเล่อเหลียนไม่รู้ว่าตัวเองได้ทรมานคนอื่นด้วยกลิ่นอาหารก็กำลังทำอยู่ เธอเก็บของล้างครัว สักพักเด็กๆก็วิ่งเข้ามาในครัว
"แม่ อรุณสวัสดิ์ครับ ผมตื่นมาก็รีบเก็บที่นอนล้างหน้าแปรงฟันเสร็จก็รีบเดินมาหาแม่เลยครับ" ิเฉินรีบรายงานแม่
"อรุณสวัสดิ์ค่ะแม่"
"อรุณสวัสดิ์จ้ะเด็กดีของแม่ พอดีเลยลูกๆช่วยแม่ยกเอาอาหารไปตั้งที่โต๊ะทานข้าวหน่อยแม่ตักไว้แล้วขอแม่เก็บของก่อน" จางเล่อเหลียนให้ลูกๆฝึกช่วยเหลืองานเล็กๆน้อยๆ
"ครับแม่/ค่ะแม่"
จากนั้นทุกคนก็มารวมตัวกันที่โต๊ะอาหาร โดยมีลูกๆทั้งสองรอคอยให้แม่เขาอนุญาตก่อนพวกเขาถึงจะเริ่มทาน
"แม่ครับอร่อยมากเลย มันเรียกว่าอะไรเหรอครับ"
"ไข่พะโล้ลูก วันหลังแม่จะทำให้ทานอีกดีไหม"
"ดีครับ/ดีค่ะ"
"อย่าทานแต่ไข่กับหมูนะลูก พวกลูกต้องทานผักด้วย ผักมีประโยชน์มากนะ กินแล้วร่างกายแข็งแรง แถมยังช่วยให้ลูกท้องไม่ผูกอีกด้วย"
หลังจากทานข้าวเช้าเสร็จขณะที่เธอและลูกๆกำลังทานแอปเปิ้ลที่เธอหันไว้ล้างปากหลังทานข้าวอยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงคนเรียกที่หน้าบ้าน เธอให้ลูกๆนั่งทานผลไม้รอ แล้วเธอก็เดินไปเปิดประตูหน้าบ้าน ก็พบกับน้องชายสามกู่ไท่ฟู่ยืนอยู่หน้าบ้าน
"พี่สะใภ้รอง ผมเอาจดหมายที่พี่รองส่งมาให้ครับ พอดีผู้ใหญ่บ้านฝากให้ผมเอามาให้พี่ ่นี้ผู้ใหญ่ติดภาระกิจงานในอำเภอจึงไม่ได้เอามาให้หลายวัน"
"ขอบใจน้องสามมากนะ นายมาพอดีเลยจะได้ฝากเอาอาหารไปให้ที่บ้านใหญ่ด้วยเลย พอดีวันนี้ฉันทำอาหารจานเนื้อน่ะ เข้ามาข้างในก่อนสิเดี๋ยวฉันไปตัดอาหารให้ก่อน" จางเล่อเหลียนยื่นมือไปรับจดหมาย นี่คงจะเป็จดหมายแรกที่เธอได้รับจากพ่อของลูกสินะ
"ขอบคุณครับพี่สะใภ้"
พอทั้งสองเดินเข้ามาในบ้าน น้องชายสามก็เดินไปคุยกับหลานๆที่นั่งทานแอปเปิ้ลอยู่ เด็กๆแบ่งแอปเปิ้ลให้อาสามทานด้วย จางเล่อเหลียนเดินเข้าครัวไปตักเอาไข่พะโล้ใส่โถตุ๋นมาให้น้องชายสาม
เมื่อน้องชายสามกลับไปแล้ววันนี้ลูกๆขออนุญาตเธอออกไปเล่นข้างนอกกับเพื่อนๆบ้าง เธอก็อนุญาตเพียงบอกว่าห้ามไปเล่นไกล ไม่ให้ไปเล่นใกล้แม่น้ำเพราะหากตกน้ำไปจะไม่มีคนช่วยได้ แล้วให้กลับมาทานข้าวเที่ยงให้ตรงเวลาด้วย เด็กดีใจมากที่วันนี้จะได้ออกไปเล่นข้างนอกบ้าน
"แม่ผมไปแล้วนะครับ"
"หนูจะรีบกลับมาค่ะแม่"
"จ้า ลู่ซือดูน้องด้วยนะลูก ิเฉินเชื่อฝังพี่ด้วยนะ"
จางเล่อเหลียนบอกให้ลู่ซื่อดูน้องเพราะลูกสาวเธอคนนี้ถึงแม้จะอายุเท่ากันกับน้องชายแต่ความคิดเธอโตกว่าเด็กๆวัยเดียวกัน ทุกครั้งที่ทั้งสองไม่อยู่ในสายตาของเธอ เธอจึงมักจะบอกให้ลู่ซือดูแลน้องซึ่งลู่ซือก็ทำได้ดีในทุกๆครั้ง
"ครับแม่/ค่ะแม่"
เมื่อเด็กๆพากันวิ่งออกจากบ้านไปเธอก็เดินเข้าห้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้า วันนี้เธอคิดจะปลูกผักเพิ่มที่หลังบ้านหลังจากได้เมล็ดพันธ์มาจากร้านค้าสหกรณ์หมู่บ้าน ขณะที่กำลังจะถอดเสื้อเธอก็มองเห็นจดหมายที่น้องชายสามเอามาให้ เธอลืมเปิดอ่านไปเสียสนิดเลย ว่าแล้วก็เปิดอ่านเลยดีกว่า
ถึง ภรรยาและลูกๆทั้งสอง
ผมหวังว่าภรรยาและลูกๆคงจะสบายดีนะครับ ่ปีใหม่ที่จะถึงนี้ผมคงได้กลับบ้านใน่วันหยุดเหมือนทุกปี เดือนนี้ผมส่งเงินมาให้คุณเพิ่มเป็ 30 หยวน ตอนนี้ผมสบายดี และฝากบอกลูกๆด้วยว่าผมคิดถึงพวกเขา
กู่ิหลง
"อะไรกันผู้ชายคนนี้ เขียนมาแค่นี้เองเหรอ "
จางเล่อเหลียนรู้สึกกังวลนิดๆว่าหากกู่ิหลงกลับมาจริงๆ เธอจะทำยังไง เขาจะจับได้ไหมหากว่าเธอไม่เหมือนภรรยาคนเดิมของเขา แล้วเธอต้องเตรียมตัวอะไรยังไงบ้าง เพราะเธอไม่เคยมีสามีมาก่อน คุณเป็คนแบบไหนกันนะกู่ิหลง
อีกอย่างถ้าเขาจะกลับมาในไม่ช้านี้เธอก็ต้องรีบทำสบู่ไปส่งฉินฟางอี้ก่อน ถึงแม้จะมีสบู่อยู่ในมิติแต่เธอก็อยากจะทำเพิ่มเก็บเอาไว้เผื่อเหลือเผื่อขาด หากเขารู้ขึ้นมาอาจจะแย่ก็ได้เพราะเขายิ่งเป็ทหารหากรู้ว่าคนในครัวครัวแอบทำเื่ผิดกฎหมายลอบขายของควบคุมจะเป็เื่ใหญ่ได้ และเธอต้องเตรียมเสบียงเอาไว้หากพ่อของลูกๆกลับมาเวลาจะเอาของออกมาทำอะไรจะเป็ที่ผิดสังเกตได้ เธอคิดว่าน่าจะทำความสะอาดและจัดบ้านให้เป็ระเบียบกว่าเดิมด้วยดีกว่า หากเขากลับมาจะได้ไม่มาว่าเธอไม่ดูแลบ้านช่อง เป็ผู้หญิงงานบ้านงานเรือนเธอต้องมีให้ครบ ว่าแล้วเธอก็เริ่มเลยแล้วกัน จัดบ้านเอาของออกมาให้พร้อมแล้วพรุ่งนี้ค่อยทำสบู่เพิ่ม
เธอเริ่มั้แ่เอาเสื้อผ้าหน้าหนาวออกมาให้พร้อม เสื้อแขนยาว กางเกงขายาว หมวก ถุงมือถุงเท้า ผ้าพันคอ ทั้งของเธอและของลูกๆ เธอยังเอาออกมาเผื่อให้พ่อของลูกด้วยโดยกะจากเสื้อผ้าชุดเก่าของเขาที่อยู่ที่บ้าน จากนั้นเธอก็เอาชุดเครื่องนอนสีเรียบๆออกมาเพิ่ม ครั้งนี้จะหนาหน่อยเพราะอากาศเริ่มหนาวขึ้น แล้วก็ปัดกวาดเช็ดถูไปด้วย เสร็จจากห้องนอนก็เป็ห้องน้ำเธอเอาของออกมาทุกอย่างที่จำเป็โดยหาภาชนะมาใส่ให้เข้ากับยุคนี้ จัดการล้างห้องน้ำ ขัดคราบสกปรกออกให้หมด
"อือ ห้องน้ำสะอาดแล้ว ลุยต่อเลยดีกว่า สู้ๆนะตัวเรา" จางเล่อเหลียนพูดปลุกกำลังใจให้ตัวเอง
จากนั้นเธอก็เดินไปที่ห้องโถงจัดการเปลี่ยนโต๊ะกินข้าวใหม่ทั้งหมด เธอเอาผ้าม่านของเก่าออกเปลี่ยนเป็ของใหม่ ผ้าม่านสีขาวบางมีลายปักสวยงาม ปัดกวาดเช็ดถูเสร็จเธอก็เดินตรงไปที่ห้องครัว เธอเอาของใช้ออกมาทั้งหมดที่จำเป็ ไม่ว่าจะเป็ ข้าว แป้ง ไข่ เครื่อปรุงต่างๆ เครื่องครัวบางอย่าง ออกมามากกว่าครั้งก่อน หาภาชนะมาเปลี่ยนให้เข้ากับยุคสมัยก็เป็อันเรียบร้อย ทำให้เหมือนกับเตรียมของไว้ใช้หน้าหนาวที่การเดินทางออกไปหาซื้อข้าวของลำบากจึงต้องมีของเตรียมไว้เยอะ เธอคิดถึงตู้เย็นที่ตึกมากแต่ก็ไม่สามารถเอาออกมาใช้ได้ พวกเนื้อเธอคงต้องทำเป็แบบถนอมอาหารไว้บ้างเผื่อมีคนสงสัยว่าเธอเอาเนื้อมาจากไหน เธอรีบปัดกวาดเช็ดถูจนห้องครัวสะอาดและเป็ระเบียบ
เสร็จแล้วเธอก็ออกไปหน้าบ้านเอาโต๊ะทานข้าวอันเก่าในห้องโถง ออกมาวางที่ระเบียงหน้าบ้านที่มีต้นกุหลาบเลื้อยปลูกเป็ซุ้มให้ร่มเงาอยู่ ทำให้ดูน่านั่งมากขึ้น วันหลังเธอจะหาดอกไม้สวยๆมาปลูกเพิ่มเพื่อสร้างบรรยากาศให้น่าอยู่กว่าเดิม เท่านี้ก็น่าจะพอแล้วนะหากคิดได้หลังจากวันนี้ค่อยเอาออกมาเพิ่มอีกแล้วกัน เธอหวังว่าลูกๆจะไม่สงสัยอะไรมากนะกับการที่มีข้าวของเพิ่มขึ้นมาวันนี้ สักพักเด็กๆก็พากันกลับมาบ้านเพื่อทานอาหารเที่ยง
"แม่ครับ/แม่ค่ะ พวกเรากลับมาแล้ว"
"อ่าว! ..... มาแล้วเหรอ ลูกๆพากันไปล้างมือก่อนแล้วกันนะแม่จะไปอุ่นอาหาร"
จางเล่อเหลียนจัดบ้านจนลืมเวลาทานข้าว ฉันคงไม่ได้ตื่นเต้นที่พ่อของลูกจะกลับมาหลอกเนอะ จางเล่อเหลียนคิด
เมื่อทุกคนทานข้าวเสร็จแล้ว จางเล่อเหลียนก็ช่วนลูกๆไปบ้านแม่บุญธรรม เธอกะว่าจะเอาไข่พะโล้ไปให้แม่บุญธรรมั้แ่่เช้า จนถึงตอนนี้เธอก็พึ่งจะนึกออก วันนี้เธอเป็อะไรของเธอนะหลงลืมไปหลายอย่างเลย
อ่าว! เธอลืมปลูกผักด้วยนิ .......ต้องเป็เพราะจดหมายพ่อของลูกๆแน่ๆเลย ทำให้เธอลืมไปปลูกผักเพิ่ม จากที่ตั้งใจไว้แต่แรก
1K
![พันธนาการมังกร [ท้องได้] เล่ม2 [ทดลองอ่าน]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1619187968_67435614.webp)
