โรงพยาบาลสุดแปลก

    อยู่ดีๆก็ได้รับมรดก

    โรงพยาบาลสุดแปลก


        ตอน อยู่ดีๆก็ได้รับมรดก


        อาทิตย์ต่อมา 


        หลังจากที่ได้เที่ยวพักร้อนจนเต็มอิ่มแล้วเอมิตราก็เปลี่ยนมาอยู่เวรเช้า วันนี้เธอมานั่งรอพี่อัยราที่คาเฟ่ของโรมแรมหรูก่อนเวลางานเพื่อถามเ๱ื่๵๹อะไรบางอย่าง


       "ไฮ ว่าไงน้องสาว" พยาบาลสาวอวบเดินมานั่งตรงข้ามกับรุ่นน้องร่างบาง


       "คาปูชิโน่ร้อนค่ะพี่อัย หนูซื้อมารอแล้ว" เอมิตราเอ่ยและยื่นแก้วกาแฟให้รุ่นพี่


       "ว่าไง มีอะไรจะถามพี่จ๊ะ" 


       "คือ ห้อง20กับ13เป็๲พี่น้องกันจริงๆใช่ไหมคะ" 


       "ก็จริงสิ ลูกเ๽้าของโรงพยาบาล ไม่ใช่สิ รวมทั้งโรงแรมด้วย พูดง่ายๆคือเป็๲เ๽้าของตึกนี้เลย ห้างฝั่งตรงข้ามด้วย" รุ่นพี่ตอบ 


       "คนน้องผิดหวังความรักเลยคิดสั้น แล้วคนพี่ล่ะทำไมก่อนหน้านี้ถึงโคม่านอนเป็๲ผักล่ะ" เอมิตราถามต่อ


       "ก็เ๱ื่๵๹รักๆใคร่ๆแหละ ลูกคนรวยจะมีปัญหาเ๱ื่๵๹เงินรึ?" อัยราตอบ


       "อ้อ ๆ เข้าใจแล้วค่ะ" 


       "อย่าไปสนใจสองคนนั้นนักเลย ถ้าอยู่ห่างได้ก็ห่างๆไว้"


       "อ้าว! ทำไมคะพี่" 


       "พวกสร้างปัญหาน่ะ เดี๋ยวก็เข้าๆออกๆ ดูแลห้องคนแก่ใกล้ตายยังสบายใจกว่า"


       "นี่ น้องรู้ไหมว่ามีคนแก่ห้องนึงประกาศว่าจะยกมรดกให้คนที่ทำเค้าตายคาอกน่ะ" 


       "คะพี่ ห้องไหน ใครคะ" เอมิตราหูผึ่ง


       วื๊ด! ๆ ๆ จู่ๆสายก็โทรเข้ามาในมือถือรุ่นพี่ "อ้าว หมอเรียก พี่ไปนะ" 


       "ฮัลโหลค่ะ" รุ่นพี่รับสายแล้วลุกเดินไปทางลิฟท์


       "เดี๋ยวพี่อัย ห้องไหนคะ" เอมิตราเอ่ยตามหลังทว่าพี่สาวคนสวยกลับไม่หันมาตอบ


        "เห้อ! ถ้าได้มรดกนี่มันกี่ล้านกันนะ ถ้าเยอะก็ลาออกไปปลูกผักเลี้ยงไก่ได้เลยสินะ ทำบ้านสวยๆเล็กๆน่ารักๆ ฮิ! ๆ" 


        คนสวยเอ่ยอย่างเพ้อฝันขณะยืนรอลิฟท์อีกตัว


        เมื่อขึ้นมาถึงห้องเวรเธอก็ดูตารางงานบนกระดานไวท์บอร์ด เห็นว่า๰่๥๹เช้าต้องไปห้องเบอร์9จึงโหลดเพลงแดนซ์ไว้เอนเตอร์เทนคุณตาชอบให้ยั่ว


       เธอเตรียมอาหารผู้ป่วยใส่ถาดบนรถเข็นแล้วก็รีบเข้ามาในห้องหมายเลข9 เห็นคุณตาเชื้อสายจีนๆนอนดูข่าวบนจอทีวีแขวนผนังอยู่


       "อ้าว ยัยหนูคนนี้นี่เอง ไม่เจอนานคิดถึงแทบบ้า" ตาเอ่ยและลุกนั่งพิงหัวเตียง เอามือตบหน้าขาตัวเองอย่างคึกคัก


       ป่าบ! ๆ "มานี่มา นั่งตักป้อนข้าวพี่เลย" 


      "พี่เลยเหรอคะ ฮิ! ๆ วันนี้ดูสดใสจังค่ะ อารมณ์ดีแบบนี้คงอายุยืนแน่ๆ หายวันหายคืนแน่ค่ะ" 


       เอมิตราเอ่ยเอาใจตาแล้วถือถ้วยโจ๊กขึ้นมานั่งบนตักของเขา หันหลังพิงอกของเขาแล้วตักโจ๊กมาเป่า ยกข้ามบ่าตัวเองมาป้อนตาในสภาพนั่งเหลียวหลังแบบยั่วสุดฤทธิ์


       ง่ำ! "น่ารักจริงๆยัยหนูคนนี้ ถ้าเกิดช้ากว่านี้นะ ฉันจะจัดหนักให้ร้องให้คากล้วยไปเลย ฮี่! ๆ" ตาหัวเราะอย่างทะเล้น


       "แล้วตอนนี้มันใช้ไม่ได้แล้วหรือคะ" คนสวยเอ่ยและป้อนอีกคำ


       "ก็เคยบอกไปแล้วว่ามันไม่แข็งๆ อย่าให้พูดถึง พูดแล้วเสียอารมณ์ ไม่อยากกินหละ" จู่ๆตาก็หน้าบูด


        "ขอโทษค่ะ งั้นหนูเต้นยั่วแบบที่คุณตาชอบก่อนดีไหมคะ หนูเตรียมเพลงมาแล้วด้วยนะ" เอมิตราเอ่ยแล้ววางชาม ลงไปยืนถอดเสื้อพยาบาลออก โยนชั้นในสีแดงขึ้นบนเตียง


       ฟื่ด! ๆ ตากำเสื้อในขยำแล้วดมกลิ่นสาบสาวอย่างเต็มปอด "ดี ๆ เต้นได้เลย เดี๋ยวอารมณ์ดีแล้วจะได้กินข้าวอร่อย" 


       แถ่น! แท้น! คนสวยเปิดเพลงแดนซ์ในมือถือ เอาสองมือปิดเต้าแล้วเต้นยั่วอยู่ที่ปลายเตียง เรือนร่างเพรียวขาวของเธอมีเพียงกระโปรงสีชมพูที่ปกปิด๰่๥๹ล่าง


        สองมือชูขึ้นและส่ายเอวหมุนตัว พอหันหลังให้ตาก็ส่ายตูดจนแก้มก้นสองข้างกระเพื่อมสั่น


       ป๊าดโธ๊ะ! ตาร้องเสียงหลง สองมือกำขยำเป้ากางเกงตัวเองแน่น มองสองเต้าขาวที่เด้งสั่นดึ๋งดั๋งอย่างใสสั่น


       "แบบนี้ได้ไหมคะ หรือต้องยั่วกว่านี้อีก" คนสวยถามตาขณะโยกเอวส่าย


       "ร่านอีกนิด ทำตายั่วๆ นั่นหละ"


       เอมิตราดึงชายกระโปรงถลกขึ้นจนเห็นกางเกงในสีแดงลายลูกไม้ จากนั้นเต้นรูดหว่างขากับเสาเตียงในท่าย่อเข่าลงต่ำ เห็นเต็มสองตาว่าเนินหน่าวถูกับเสาเหล็ก


      "โอ้วมายก๊อด พระถังซัมจั๋ง" 


       ตาบีบถลกกางเกงแล้วแท่งเอ็นเหี่ยวยวบของตัวเองขยำ จู่ๆแท่งเอ็นที่ใข้การไม่ได้กลับพองออกๆ


       "อีหนู มานี่หน่อย มัน ๆ อู๊ว! เหมือนจะแข็งแล้ว" ตาเอ่ยแล้วกำโคนลำบีบจนแท่งเอ็นช้ำแดง


        "หืม! จะขันแล้วค่ะ เดี๋ยวหนูช่วยนะคะ เอามือออกสิ" เอมิตราก้มหน้าเอามือรูดสาวแท่งลำบวมๆอย่างตื่นเต้น


       แผล็บ! ๆ เธอเลียลิ้นวนๆกับปลายลำเหี่ยวๆจนมันกระตุกหงึกหงัก โคนลำสั่นดุ๊กดิ๊กอยู่ในกำมือ


       "สโมคกี้ไบค์ให้ตาหน่อยอีหนู เดี๋ยวเพิ่มทิปวันนี้ให้เป็๲สองหมึ่นเลยเอ้า" ตาเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่น หน้าก็สั่นแดง ใจเต้นระรัว


       ใบหน้าสวยลดลงต่ำอีก ปากชมพูอ้าครอบหัวดอกเห็ดแดงของคุณตาดูดจนแก้มตอบ สองมือบีบรัดพิษจนแท่งเอ็นแข็งเต็มลำ 


       จ๊วบ! ๆ 


       โอ๊ะ! ๆ คุณตาเงยหน้ามองเพดาน อ้าปากค้าง สองมือจิกผมยาวสลวยของพยายาลรุ่นลูกรุ่นหลาน พยายามดึงหน้าเธอขึ้นทว่าแขนสั่นและไร้เรี่ยวแรง


       อรั่ก! ๆ ๆ เอมิตราโยกหน้าอมสู้มือตา เธอดูดแท่งยาวจนเลอะน้ำลายไปครึ่งท่อนและกำกระชากตรงโคนเสียงดัง ส่วบ! ๆ 


       โอ๊ย! ๆ แอ๋ก! 


       โครมมม! ตาหงายหลังลงไปนอนตาเหลือก อ้าปากหว๋อ 


       ตี๊ดดดดด! เสียงเครื่องวัดหัวใจบอกอาการชีพจรหยุดเต้น


       "ตายแล้ว ตายแล้ว คุณตารอนี่นะคะ" พยาบาลสาวรีบวิ่งออกไปเรียกหมอมาช่วยปั๊มหัวใจและใช้เครื่องกระตุ้นหัวใจคุณตา


       ผ่านไปสิบนาทีหมอส่ายหน้าอย่างหมดหวัง


      เย้! ๆ ๆ เพื่อนพยาบาลที่มารุมช่วยชูมือและโห่ร้องดีอกดีใจ


       "อะไรกัน ตาเค้าเสียนะ มีทารยาทบ้าง" เอมิตราดุพยาบาลสามสี่คนโดยไม่สนรุ่นพี่รุ่นน้อง


      "อ้าว! เธอไม่รู้เหรอ คุณตาเค้าประกาศว่าจะยกมรดกส่วนนึงให้คนที่ทำเขาตายคาอกได้น่ะ" 


      พยาบาลคนนึงเอ่ย


      "มอ มรดก" 



      โครมมม! เอมิตราเป็๞ลมล้มลงไปกองกับพื้น