ปรมาจารย์ผู้ใช้อสูรมายา

        เมื่อได้ยินจากปากของจักรพรรดิหญิงจอมพลที่แข็งแกร่งที่สุดก็แสดงสีหน้าจริงจังออกมาเรื่องที่จอมปราชญ์เคยทำนายเอาไว้มักจะถูกเสมอ อย่างเช่นเรื่องที่จักรพรรดิหญิงจะขึ้นเป็นจักรพรรดิและอีกหลายๆเรื่องที่จอมปราชญ์เคยชี้แนะจักรพรรดิหญิงในตอนนั้น

        “จากข้อมูลที่ข้าได้รับมาเขาเป็นคนที่มีพรสวรรค์มากถึงจะน่าเสียดายที่เขาเป็นผู้อัญเชิญแต่ความสามารถของเขาก็เหนือกว่าอัจฉริยะในรุ่นเดียวกัน ซึ่งข้าไม่เข้าใจว่าทำไมต้องรอให้เขาอายุ 16 ปีแต่ไม่พาเขามาตั้งแต่อายุ 10 ละ” จอมพลที่แข็งแกร่งที่สุดกล่าว

        “ความคิดของจอมปราชญ์ข้าเองก็ไม่เข้าใจ” จักรพรรดิหญิงกล่าว

        “ข้าเองก็คิดเหมือนกับท่านจอมพลสูงสุด ด้วยพรสวรรค์ระดับนี้ถ้าถูกขัดเกลาตั้งแต่แรกข้าคิดว่าตอนนี้อย่างน้อยเขาคงเป็นจอมเวทย์ระดับ 4-5 ไปแล้ว” จอมพลอีกคนกล่าว

        “เรื่องนี้ชั่งมันเถอะ เอาเป็นว่าตอนนี้พวกเจ้าไปพักได้ แต่ถึงอย่างงั้นพวกเจ้าก็ควรจะให้คนของพวกเจ้าเฝ้าระวังเอาไว้เราไม่รู้ว่าอีก 2 อาณาจักรจะเคลื่อนใหวหรือไม่ หรืออาจจะเป็นอีกสองดินแดนอย่างดินแดนภูติและดินแดนครึ่งอสูรก็ได้” จักรพรรดิหญิงกล่าว

        “ดินแดนครึ่งอสูร เผ่ามนุษย์ที่เกิดมาจากพวกอสูร ถึงแม้ในสงครามครั้งนั้นครึ่งอสูรจะอยู่ข้างเราและช่วยกันสังหารเผ่าอสูรเหล่านั้นแต่ตอนนี้ไม่มีอสูรอีกต่อไปแล้วพวกเขากลับแข็งแกร่งขึ้นอย่างมากในเวลาหลายปีมานี้” จอมพลสูงสุดกล่าว

        “เพราะงั้นหลายปีมานี้สามอาณาจักรจึงไม่พยายามที่จะเปิดศึกกันเพราะหวั่นเกรงว่าพวกครึ่งอสูรจะใช้โอกาสนี้โจมตีพวกเรา” จักรพรรดิหญิงกล่าว

        ทางด้านต้าหมิงหลังจากที่ต้าหมิงกลับมาถึงที่พักต้าหมิงก็ออกจากสถาบันและตรงไปยังร้านของพั่วเสอเพื่อหาซื้ออุปกรณ์เวททันที

        “วันนี้สหายน้อยต้าหมิงต้องการอะไรงั้นเหรอ” พั่วเสอกล่าว

        “ข้าต้องการสั่งทำลูกศรเวทย์” ต้าหมิงกล่าว

        “คงเกี่ยวกับภารกิจที่ได้รับมาสินะ แต่การสั่งทำนั้นกินเวลานานข้าไม่แน่ใจว่ามันจะเสร็จทันหรือไม่” พั่วเสอกล่าว

        “โปรดช่วยชี้แนะด้วย” ต้าหมิงกล่าว

        “ที่จริงข้ารู้จักชั่งตีเหล็กคนหนึ่งเขาเป็นคนที่แปลกๆแต่ฝีมือในการทำอุปกรณ์เวทนั้นถือว่าสุดยอดมาก” พั่วเสอกล่าว

        “ถ้างั้นข้าต้องรบกวนพี่พั่วเสอแล้ว” ต้าหมิงกล่าว

        “ไม่มีปัญหา” พั่วเสอกล่าวพร้อมกับนำทางต้าหมิงไปยังร้านขายอุปกรณ์เวทย์ขนาดเล็กแห่งหนึ่ง

        ร้านขายอุปกรณ์เวทย์แห่งนี้ถูกตั้งอยู่ในที่ไม่สดุดตาและตัวร้านก็ยังธรรมดาแต่เมื่อมาถึงหน้าร้านต้าหมิงกลับได้ยินเสียงดังสนั่นซึ่งนั่นเป็นเสียงของการตีเหล็ก

        “สหายฟง ข้าพาลูกค้ามาหาเจ้า” พั่วเสอคำรามออกมาทำให้เสียงการตีเหล็กหยุดลง

        “พั่วเสอวันนี้ไม่ใช่วันที่ต้องมารับสินค้านิ” ชายร่างใหญ่เดินออกมาจากข้างหลังร้านทันที

        ต้าหมิงที่พึ่งตามเข้ามาในร้านก็แสดงสีหน้าแปลกใจถึงแม้อุปกรณ์ในร้านแห่งนี้จะไม่มากและร้านมีขนาดเล็กแต่อุปรกรณ์ทุกชิ้นกลับมีคุณภาพที่สูงมาก

        “ข้าไม่ได้มาส่งสินค้าแต่ข้าพาสหายของข้ามาสั่งทำอุปกรณ์เวทย์” พั่วเสอกล่าว

        “ตัวเจ้าที่ไม่เรียกใครว่าสหายง่ายกลับมาคนมาพบข้าน่าสนใจ แล้วเขาคือใคร” ชายร่างใหญ่กล่าว

        “ข้าน้อยต้าหมิง ที่มาวันนี้ก็อยากจะมารบกวนท่านให้ช่วยข้าสร้างลูกศรให้กับข้า” ต้าหมิงกล่าว

        “โอ้ เจ้าคือต้าหมิงที่กำลังโด่งดังนี่นา ฮ่า ฮ่า ไม่แปลกใจเลยที่พั่วเสอจะพาเจ้ามา แต่ว่าข้าไม่เข้าใจด้วยอำนาจของจักรพรรดิหญิงเจ้าน่าจะสามารถอาอุปกรณ์ดีๆได้นี่น่า” ชายร่างใหญ่กล่าว

        “จะให้ข้าเอาแต่พึ่งจักรพรรดิหญิงอย่างเดียวได้อย่างไร” ต้าหมิงกล่าว

        “ไม่คิดว่าเจ้าจะพูดแบบนี้ออกมา ฮ่า ฮ่า ดี คนแบบเจ้าข้ากล้าพูดเลยว่าเป็นคนที่น่าสนใจเป็นชายที่น่าคบหา เอาละก่อนที่ข้าจะสร้างลูกศรให้กับเจ้าข้าขอดูธนูของเจ้าหน่อย” ชายร่างใหญ่กล่าว

        ต้าหมิงไม่รอช้ารีบนำธนูอีกาทมิฬออกมาและส่งมันให้กับชายร่างใหญ่ ชายร่างใหญ่นามฟงฮู่ยกธนูขึ้นมาและตรวจสอบมันอย่างละเอียด

        “วิญญาณในอุปกรณ์กลับยอมรับเจ้าเป็นนายจริงๆ บอกตามตรงว่ามันน่าทึ่งมาก” ฟงฮู่กล่าวด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อ

        “หมายความว่ายังไง” พั่วเสอกล่าว

        “วิญญาณอุปกรณ์ชิ้นนี้แต่เดิมคืออีกาทมิฬ สัตว์เวทระดับ 7 ดาว ซึ่งพลังของมันแข็งแกร่งจนน่าหวาดกลัวถ้าไม่ถึงระดับจักรพรรดิละก็ไม่มีทางสังหารมันได้แน่ แต่วิญญาณตนนี้กลับยอมรับสหายต้าหมิงไปแล้วจะไม่ให้ข้าแปลกใจได้อย่างไร” ฟงฮู่กล่าว

        “สัตว์เวทระดับ 7 ดาวนี่!!!!!!!!!” พั่วเสอถึงกับแสดงสีหน้าตื่นตระหนกเมื่อมองมาที่ต้าหมิง

        “ข้าก็แค่โชคดีเท่านั้นเอง” ต้าหมิงกล่าว

        “คันธนูนี่หนักมากและสายของมันก็แข็งมากเช่นกัน คนปกติทั่วไปไม่ไม่ทางที่จะยกมันขึ้นหรือแม้แต่ยิงมันได้แต่เจ้ากลับถือมันอย่างสบายๆบอกตามตรงว่าข้าทึ่งมาก และด้วยพละกำลังของเจ้าถ้าเสริมด้วยศรที่ทนทารและมีพลังในการทะลวงละก็ เหอ เหอ ข้าเกรงกว่าต่อให้เป็นจอมเวทย์ระดับ 4-5ถ้าโดนเข้าไปก็มีเพียงความตายที่รออยู่” ฟงฮู่กล่าว

        “มันเป็นไปได้ด้วยเหรอ” พั่วเสอกล่าว

        “เดี๋ยวข้าจะให้เจ้าดูอะไร สหายต้าหมิงเจ้าช่วยสาธิตการยิงธนูของเจ้าให้ข้าดูหน่อย” ฟงฮู่กล่าว

        “แน่นอน” ต้าหมิงรู้ว่าฟงฮู่ต้องการจะเก็บข้อมูลทุกอย่างของตนเพื่อสร้างศรที่เหมาะสมที่สุดให้ต้าหมิงจึงให้ความร่วมมือ

        ฟงฮู่พาต้าหมิงไปยังพื้นที่โล่งกว้างแห่งหนึ่งซึ่งที่นั่นกว้างพอที่จะให้ต้าหมิงยิงธนูในระยะ 200 เมตรได้สบายๆ

        “ข้าจะใช้เกาะเวทย์ที่ข้าสร้างขึ้นเป็นเป้าและให้เจ้ายิงด้วยพลังทั้งหมดที่มีออกไป” ฟงฮู่กล่าว

        “แบบนั้นมันจะดีงั้นเหรอ นั่นคืออุปกรณ์เวทย์สีฟ้าเลยนะ” ต้าหมิงกล่าวด้วยสีหน้ากังวล

        “มันก็แค่ของที่ล้มเหลวเท่านั้นไม่ต้องไปใส่ใจ” ฟงฮู่กล่าว

        จากนั้นฟงฮู่ก็นำลูกศรเหล็กออกมา 1 ลูกและส่งมันให้กับต้าหมิง ลูกศรลูกนี้เป็นเพียงแค่ลูกศรธรรมดาไม่ได้มีอะไรโดดเด่นเพียงแต่มันถูกสร้างมาจากเหล็กชั้นยอดเท่านั้นเอง

        “เจ้าจงแสดงพลังทั้งหมดออกมาได้เลยเพื่อที่ข้าจะได้นำข้อมูลนี้ไปสร้างศรเวทย์ให้กับเจ้า” ฟงฮู่กล่าว

        พั่วเสอเองก็ตั้งใจมองเช่นกันเพราะนี่คือครั้งแรกที่ได้เห็นต้าหมิงยิงธนูหลังจากกลายเป็นจอมเวทย์ ต้าหมิงหลบตาตั้งสมาธิจากนั้นก็ดึงสายธนูด้วยแรงทั้งหมดที่มีพร้อมกับใช้พลังเวทย์ทั้งหมดเคลือบไปที่ศรตรงหน้า

        “เป็นพลังเวทย์ที่สูงมาก เขาเป็นจอมเวทย์ระดับ 2 จริงๆงั้นเหรอ” พั่วเสอแสดงสีหน้าตื่นตระหนกแต่ฟ่งฮู่กลับไม่ได้สนใจพลังเวทย์ของต้าหมิงแต่กลับสนใจการทำสมาธิของต้าหมิง

        พริบตานั้นเองต้าหมิงเบิกดวงตากว้างพร้อมกับปล่อยศรออกไป ศรที่ถูกเคลือบพลังเวทย์เอาไว้ทะลวงอากาศออกไปปะทะเข้ากับชุดเกาะอย่างรุนแรง

        “ตูม!!!!!!!”

        ชุดเกาะถูกโจมตีอย่างรุนแรง แต่ถึงอย่างงั้นชุดเกาะกลับไม่ถูกลูกศรแทงทะลุเพียงแต่เกิดลอยยุบลงไปเท่านั้นเอง