ถึงภายนอกเจษจะแสดงท่าทางเข้มแข็งอย่างไร แต่ภายในเขาก็จิตตกเหมือนกัน จนอดคิดไม่ได้ว่า..
'ประตูนี้ชีวิตก่อนไม่ได้เกิดขึ้น บัตเตอร์ฟลายเอฟเฟคงั้นหรอ? ชักยุ่งแล้วสิทีนี้..'เจษยืนครุ่นคิดชั่วครู่หนึ่งไม่ได้สนใจมากนัก ขนาดได้ย้อนเวลากลับมาเขายังแปลกใจแค่นิดหน่อยเอง
'ช่างมัน! โฟกัสปัจจุบันก่อน!'
..
เกมส์เริ่มต้นใหม่ในเวลาต่อมา ครั้งนี้เป็ทีมโรงเรียนนานาชาติเซนต์โยเซฟเป็ฝ่ายเริ่มเขี่ยบอล
"ใจเย็นพวกเรา! ครองบอลก่อนค่อยๆเจาะพื้นที่ว่างตามที่วางแผนกันมา!"เจษเ้าของร่างแกร่งยืนอยู่ที่จุดเขี่ยบอลพลันพูดขึ้น
เมื่อพูดจบเขาก็เริ่มเขี่ยบอลทันที
ตึก!
หลังจากที่ส่งบอลไปยังกองกลางแล้ว เจษก็วิ่งขึ้นไปยังแดนหน้าประจำตำแหน่งของเขา
ทีมโรงเรียนเซนต์โยเซฟบอลอยู่หลายนาทีตามที่เจษบอก จิตใจของทีมเริ่มฟื้นฟูกลับมาเป็ปกติแล้วในตอนนี้ เพราะทุกคนเห็นว่าถ้าเล่นอย่างมีสมาธิ ก็เล่นได้เหมือนกัน
การบอลนั้นสร้างทั้งความกดดันทั้งยังสร้างความมั่นใจได้อีกด้วย
แดนกลางของทีมมีบาสกับเจมส์ผู้ที่เป็คนบัญชาเกมส์ ทำให้พื้นที่ตรงกลางของทีมโรงเรียนนานาชาติเซนต์โยเซฟไหลลื่นเป็อย่างมาก นี่ก็สิบนาทีผ่านไปแล้ว พวกเขายังไม่เสียบอลเลยแม้แต่ครั้งเดียว
การบอลของพวกเขาทำเอาทีมฝั่งตรงข้ามรู้สึกท้อใจในความห่างชั้นนี้เหลือเกิน เอาง่ายๆวิ่งจนท้อแล้วนั่นเอง
..
เกมส์เริ่มมาสักพักเจษเริ่มรับรู้จุดบกพร่องของทีมสตรีวิทยาเขตคร่าวๆแล้ว
เมื่อจังหวะบอลเป็ใจเขาแยกตัวออกไปยังจุดบกพร่องนั้นทันที ซึ่งเป็ด้านขวาของเขตโทษฝ่ายตรงข้ามเหนือหัวกะโหลกเล็กน้อย
จุดที่เจษยืนอยู่นั้นคือระหว่างกลางของเซนเตอร์ฝั่งขวากับกองกลางตัวรับของฝ่ายตรงข้าม
เซ็นเตอร์ทีมโรงเรียนสตรีวิทยาเขตเห็นว่าเจษไม่ได้อยู่ในกรอบเขตโทษก็รู้สึกปลอดภัยเล็กน้อย ไม่ได้ตามมาประกบชิดนักเพราะกลัวเสียตำแหน่ง
จังหวะที่เจษฉีกมายังพื้นที่ว่างนั้นเอง บาสที่เป็เพลย์เมกเกอร์ราวกับได้กลิ่นอาหารอันโอชะ พลันแทงทะลุช่องไปให้เจษได้อย่างน่าหวุดหวิด เพราะกว่าจะทะลุถึงเจษต้องผ่านด่านถึงสองด่าน
ลูกที่บาสส่งมาให้เจษค่อนข้างแรงเขาจึงทำการจับบอลเพื่อให้บอลนิ่งก่อน บอลได้อยุดนิ่งข้างเท้าของเขาแล้วในขณะนี้ มันดูเชื่องเท้าเหลือเกิน
ทว่าเจษไม่ได้จับบอลแล้วยืนนิ่งขาตายหรอกนะ
เขาแยกสมาธิเป็สองส่วนทันทีที่เห็นบาสง้างเท้าจะจ่ายบอล สมาธิส่วนหนึ่งอยู่ที่เท้า อีกส่วนหนึ่งพลางเงยหน้าขึ้นไปมองทิศทางที่เขาจะพาบอลไป
เสี้ยววินาทีต่อมาสมองของเจษจินตนาการสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ และนี่คือความเป็มืออาชีพของเขา..
เมื่อเจษก้มหน้าลงบอลก็มาอยู่ที่เท้าเขาแล้ว เจษรอจังหวะชั่วครู่ เพื่อให้เซนเตอร์วิ่งเข้ามาแย่งบอล จังหวะที่เขาสังเกตุเห็นเซนเตอร์ก้าวขาออกมา เขาก็ทำการความคุมลูกฟุตบอลหลบไปยังพื้นที่ที่้าทันที
'อะไรวะ! เร็วมาก! ซวยแล้ว!!!'เซนเตอร์แบ็กคนนั้นได้แค่คิด เพราะเจษเริ่มฉีกหนีเขาไปแล้ว ผ่านเขาไปได้อย่างง่ายๆ
ณ ตอนนี้เซนเตอร์อย่างเขาได้แต่ยื่นมือไปคว้า..
ในจังหวะต่อมา เจษก็วิ่งเข้าหาลูกบอลแล้วก็ง้างเท้าขวาสุดแกร่งซัดบอลด้วยแรงกลางๆนอกกรอบเขตโทษ
ตู้ม!
ทว่าเจษก็ไม่ได้ยิงฟุตบอลได้ง่ายนักนั้นก็เพราะเขาโดนดึงจากทางด้านหลัง ถึงคู่ต่อสู้จะขาตายแต่มือก็ใช้ได้อยู่นี่!
อย่างไรก็ตามเจษก็มีเลห์เหลี่ยมและประสบการณ์ที่มากพอจนเอาตัวรอดมาได้ ทำให้เขาพอยิงได้อย่างที่เห็น..
วินาทีถัดมาเจษก็ล้มลง ทว่าบอลนั้น..
สวบ!!!
"เจษฎาจับบอล! เจษฎาพลิก!!!...โกลด์!!!!!!!..เจษฎาสวยมาก!!!!เข้าไปแล้วครับ เข้าประตูไปแล้ว! ทีมนานาชาติเซนต์โยเซฟตีเสมอได้แล้วครับ!.." มนแคน แก่นคอย บรรยายอยู่ข้างสนามอย่างตื่นตาตื่นใจ
ก็บอลที่เจษยิงเฉียดเสาในเข้าประตูไปนั้นถึงจะดูง่าย แต่มันก็ไม่ง่ายดายเลยจริงๆ
ในเวลาต่อมา เจษได้สบัดคนที่ดึงเขาจากทางด้านหลังแล้ววิ่งไปฉลองที่มุมธง
"ย๊าาาาาาา"ปากหนาร้องะโอย่างสะใจพลางชูสองกำปั้นไปทางสแตนเชียร์ทีมตน โดยมีแอนนาและอิงฟ้าอยู่ที่นั่น พวกเธอตามมา'เชียร์'สามีสุดที่รักด้วย..
"สวยมาก!!"
"ยำมันให้เละเลย!"
"งดงานมากเจษฎา.."
"หล่อมากรุ่นพี่!"
ทางฝั่งสแตนเชียร์ก็โต้ตอบกลับมาเหมือนกัน ส่วนมากจะเป็สาวๆ..
แอนนนาและอิงฟ้าเห็นแบบนั้นพลันเม้มริมฝีปากแน่นเล็กน้อยในขณะนี้..
..
"...เจษฎาทำประตูเข้าไปอย่างสวยสดงดงามเลยครับ! เขาโยกตัวแล้วพลิกตัวหลอกคู่ประกบผ่านไปอย่างง่ายดาย ถึงแม้คู่ประกบเขาพยายามจะทำฟาวน์แล้วก็ตามแต่ก็ไม่สามารถหยุดเขาได้ ซึ่งทำให้เขาทำประตูได้อย่างยากลำบากมากเลยครับลูกนี้..สุดยอดมาก!" มนแคน แก่นคอย ผู้บรรยายชื่นชมอย่าล้มหลาม หายากมากที่จะเห็นเด็กวัยแค่นี้เล่นฟุตบอลได้ขนาดนี้
..
เมื่อทีมโรงเรียนสตรีวิทยาเขตเสียประตู ครูพิชิตก็เรียกนักเรียนของตนไปติวสองถึงสามคน
เมื่อเกมส์เริ่มต้นใหม่ เจษก็ได้มีแฟนคลับเพิ่มอีกหนึ่งคน เขาเดินไปทางไหน แฟนคลับคนนี้ก็เดินไปที่นั่น เจษได้แต่ยิ้มบางๆให้แฟนคลับคนนี้
เมื่อเห็นตามอยู่นาน เจษก็พูดขึ้น.."ฉันไม่มีปากกานะ นายเอามาด้วยไหม?"
"..ปากกา?"คนผิวคล้ำตอบกลับอย่างฉงน
"อ่าว ไม่ได้มาตามขอลายเซ็นงั้นหรอ?"ปากหนากล่าวอย่างแปลกใจ ใบหน้าเขาแสดงออกจริงจังอย่างมาก
"...!!!"
'คริๆๆดูท่าจะมีน้ำโหขึ้นแล้วสิ หายใจฟึดฟัดแรงเชียว..'เจษยิ้มเยาะเมื่อได้ปั่นหัวคู่ประกบของเขาสำเร็จ
พอเห็นเจษยิ้มเยาะเย้ยตน เขาก็พลันอารมณ์เสียอย่างมากทันที ในใจคิดอยากจะลงไม้ลงมือใครสักคนแล้วตอนนี้! ก่อนจะเปิดปากขึ้น..
"..รอก่อนเถอะมึง!"คนผิวคล้ำพึมพำผ่านไรฟัน
เจษทำเป็ไม่สนใจ แต่ทว่าเขาก็ระวังตัวอยู่ตลอดเวลา เขาเริ่มที่จะััถึงอันตรายแล้ว
ณ ตอนนี้ทีมของเอกเป็ฝ่ายบอลเช่นเคย และพวกเขาก็ใช้กลยุทธ์เดิมนั่นคือการขึงคู่ต่อสู้เพื่อหาช่องว่าง
ส่วนฝ่ายตรงข้ามได้แต่วิ่งไล่บอล ทว่าพวกเขาไม่ได้วิ่งออกจากแดนตัวเองเหมือนครั้งก่อนที่เสียประตู เพราะพวกเขาได้รับรู้แล้วว่าสู้ไม่ได้ในการครองบอลจึงเน้นรับไว้ก่อนนั่นเอง
การแข่งขันฟุตบอลครั้งนี้อาจดูแปลกไปเล็กน้อย เพราะเมื่อเจษวิ่งไปตรงไหน จะมีคนติดตามเสมอ เขาติดตามไปอย่างไม่สนใจตำแหน่งของตัวเองเลยด้วย
จนเจษทนไม่ไหวจึงเริ่มบ่นออกมา
"ตามติดอยู่ได้ไอ้ตัวเหม็นคาว"
"...?!!"
เจษพูดเป็ภาษาอังกฤษ ทำเอาคู่ประกบยืนงงเพราะฟังไม่เข้าใจว่าเจษพูดอะไร
"..มึงพูดอะไร?"
I'm number 4
3K
