ขวัญ​ผวา

        “ใน๰่๥๹ปี2008 มีเ๱ื่๵๹สยองขวัญที่ดังในเว็บ Reddit ของต่างประเทศ เป็๲ตำนานของหญิงสาวที่สูงโปร่งยาว8เมตร หรือ ฮาจิชา กุซามะ”

         เ๱ื่๵๹ราวของฮาจิชา กุซามะ นั้นไม่มีที่มาอย่างแน่ชัด แต่เนื้อความที่ถูกกล่าวในReddit นั้น กล่าวว่า

        “เ๹ื่๪๫ราวทั้งหมดเกิดขึ้นเมื่อเด็กชายคนหนึ่งไปเที่ยวบ้านนอกที่บ้านของตายาย ระหว่างที่กับเดินเล่นอยู่นั้นก็พบกับหมวกสีขาวของหญิงสาวอยู่บริเวณพุ่มไม้ที่พยายามจะทำอะไรบางอย่างพร้อมกับเสียงแปลกๆ

        “โผะ… โผะ…. โผะ..”

        หญิงสาวคนนั้นมีส่วนสูงที่เกินมนุษย์ปกติ ราวๆ 8 ฟุต

        สายตาเธอมองมาตรงที่เด็กน้อยพร้อมมุ่งตรงเข้ามาหา ทำให้เด็กคนนั้นรีบวิ่งหนีกลับบ้านไปหาตายาย เมื่อเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นให้ฟังทั้งบ้านก็ถึงกับ๻๠ใ๽จนตัวสั่น และรีบหาทางแก้ไขให้หลาน

        เพราะถ้าเกิดว่าใครเจอหญิงเปตรแปดฟุตแล้วล่ะก็

        จะถูกเอาตัวไปอยู่ด้วย เท่ากับว่าจะตายภายในกี่ไม่วันที่จะถึงนี้

        วิธีแก้คือ ตกกลางคืนให้นำเกลือวางไว้ที่หน้าห้องจนถึงเช้า และไม่ว่าจะเกิดอะไร ใครทัก ใครเรียก ก็ห้ามเปิดประตูห้องให้เด็ดขาด อีกทั้งคนในบ้านก็จะไม่คุยกับเขาอีกด้วย

        คืนนั้นเด็กชายจึงได้แต่นอนเก็บตัวอยู่ภายในห้องจนประสาทแทบจะกิน

        แต่จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงตากับยายบอกว่า

         “อยู่ในห้องคนเดียวนานแล้ว ถ้ากลัวก็ออกมาอยู่กับพวกเราข้างนอกสิ”

        เด็กน้อยได้ยินแล้วก็ดีใจ เตรียมพร้อมที่จะออกไปหา แต่ก็นึกได้ว่าเมื่อกลางวันตายายได้เตือนไว้ว่าจะไม่คุยกับเขา อีกทั้งเกลือที่วางไว้ก็เริ่มกลายเป็๲สีดำ

        เด็กชายจึงเลือกที่จะอยู่ในห้องไม่ก้าวออกมาจนถึงตอนเช้า ทางครอบครัวจึงรีบพาเด็กน้อยหนีออกจากหมู่บ้านนี้และไม่กลับมาอีกเลย

         จนกระทั่งแม้แต่วันที่ตากับยายเสีย เด็กชายที่โตเป็๲หนุ่มก็ได้มีโอกาศที่จะต้องมาเยือน หมู่บ้านนี้อีกครั้ง

        เ๹ื่๪๫ราวต่างๆได้ค่อยๆเลือนหายไปในความทรงจำของเด็กชาย

        ในขณะที่กำลังเดินทางเข้ามายังตัวหมู่บ้าน ก็ไม่มีเ๱ื่๵๹ราวประหลาดหรือแม้กระทั่งตัวของ หญิงเปตรแปดเมตร พิธีงานศพตามประเพณีญี่ปุ่นยังคงดำเนินต่อไปจนกระทั่งเหล่าแขกที่มาไหว้ศพนั้นได้กลับไปหมด เด็กชายจึงได้เข้าไปทิ้งตัวลงนอนบนเตียงในห้องที่เขาเคยนอนในอดีต

        ตอนที่เขานอนอยู่นั้น เหมือนมีสายตาคอยสอดส่องเขาอยู่ตลอดเวลาผ่านพุ่มไม้หนานอกหน้าต่าง จู่ๆก็มีเสียงพูดว่า

        “กลับมาแล้วเหรอ! มากินข้าวก่อนสิ”

        เด็กชายคุ้นกับเสียงนี้เป็๞อย่างมากคล้ายกับเสียงยายของเขา เด็กชายได้แต่คิด

        “มันคงเป็๞ไปไม่ได้หลอกยายเสียไปแล้วนิ”

        แต่ในขณะเดียวกันเสียงพูดก็ยังคงพูดต่ออีกว่า

        “มาอยู่ด้วยกันเถอะ”

        แต่ไม่ว่าจะเรียกยังไง เด็กชายก็ไม่ยอมออกไปเพราะเขาเองนึกขึ้นได้ว่าตอนเด็กตากับยายบอกไม่ว่ายังไงก็ห้ามออกไปตามเสียงเรียกเด็ดขาด

        จนกระทั่งถึงเช้าเขาก็ได้บอกเ๱ื่๵๹ราวๆต่างๆที่เขาเจอในคืนนั้นให้ญาติพี่น้องฟัง ญาติๆได้พาเขากลับไปยังบ้านและไม่ให้เขากลับมายังหมู่บ้านนี้อีก