อสูรรัตติกาล

บทที่ 60 กลุ่มอันธพาล​


"น้องสาว เจ้าเพิ่งเข้ามาใช่ไหม​ ข้าถึงไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลย ถ้าไงเดียวพี่จะพาน้องเดินชมและแนะนำสถานที่นี้ให้เอง"


เด็กชายหน้าบากโผล่ออกมากะทันหัน​ มันยืนขวางทางแนะนำตัวเองอย่างโอ่อ่า​ สายตาอุบาทว์​สำรวจร่างเด็กสาวตั้งแต่หัวจนเท้าอย่างละเอียด​


ด้านหลังของเด็กชายหน้าบากมีพรรคพวก​ของมันยืนกันสลอน​ สายตาทุกคู่มองเด็กสาวเป็นตาเดียว​กัน


ดูยังไงก็เป็นกลุ่มอันธพาล​ชัดๆ!


เด็กชายที่ยืนใกล้เด็กสาวกลายเป็น​หัวหลักหัวตอ​ที่ไม่มีใครสนใจเหลียวแล​


"ขอบคุณคะ แต่ไม่เป็นไร พอดีข้าต้องการ​เดินชมกับพี่ชายกันสองคน"


เฉิงซินปฏิเสธทันที จากนั้นนางจึงเข้ามากอดแขนพี่ชายอย่างรวดเร็ว​


เมื่อได้ยินเฉิงซินพูด เหล่ากลุ่มอันธพาล​หันมองเฉิงมู่เป็นตาเดียว


"เจ้าหมอนี้นะ เป็นพี่ชายของเจ้า ท่าทางมันอ่อนแอปวกเปียกสิ้นดี"


เด็กหน้าบากหัวโจกพูดอย่างดูถูก​ออกมา มันมองเพียงแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นศิษย์​หน้าใหม่ไก่อ่อนอย่างแน่นอน​


"พี่ข้าไม่ได้อ่อนแอซะหน่อย พี่ข้าแข็งแกร่งกว่าที่พวกเจ้าคิดเสียอีก!"


เฉิงซินโกรธ​หัวฟัดหัว​เหวี่ยง​


"เฮ้อ มาวันแรกก็โดนหาเรื่องเลย"


เฉิงมู่ถอนหายใจ​ มันอยากเดินสำรวจสถานที่แห่งนี้อย่างสบายๆแท้ๆ


"พวกเจ้ารีบไปซะเดียวนี้ อย่าหาข้าคนนี้ไม่เตือน"


เฉิงมู่คำราม มันตวาดอย่างไม่เกรงอกเกรงใจ​ แม้กลุ่มอันธพาล​มีพวกเยอะกว่า​ แต่ไม่นับว่าเป็นตัวอะไรได้


"ฮ่าๆๆ ใจกล้าดีนี้หว่า แกมีชื่อว่าอะไรละ ข้าจะได้จำไว้เป็นที่ระลึก​ก่อนที่ข้าจะเปลี่ยนใบหน้า​ของแกให้เอง"


เด็กหน้าบากหัวเราะเยาะ​ มันเตรียมสั่งสอนเพื่อ​ต้อนรับ​ศิษย์​น้องใหม่เต็มที่​


"ข้าชื่อเฉิงเซียว ถ้ายังไม่อยากเจ็บตัวก็รีบไสหัวไปให้พ้นจากสายตาข้าซะ ข้าจะนับหนึ่งถึงห้าเท่านั้น"


เฉิงมู่ขี้เกียจเสียเวลาอีกต่อไป​


หนึ่ง!


"ว่าไงนะ ชักจะดูถูกข้ามากไปแล้ว"


เด็กหน้าบากเลือดขึ้นหน้า มันระเบิดพลังปราณสมบูรณ์สี่อย่างรุนแรง​


"ฮ่าๆๆ แกตายแน่ หัวหน้าโกรธแล้ว"


กลุ่มอันธพาล​หัวเราะ​สนุกสนาน พวกมันกำลังรอชมฉากระทึกขวัญ​


สอง!


"มันคิดจะนับจริงๆรึเนี่ย!!!"


เมื่อเห็นเฉิงมู่ยังนับอีก กลุ่มเด็กอันธพาล​ต้องตกตะลึง​ มันไม่คิดว่าศิษย์​น้องใหม่จะโง่เง่าซื่อบื้อ​ขนาดนี้


ความจริงหากเฉิงมู่ยอมก้มหัวขอโทษ​ บางทีหัวหน้าอาจไม่เล่นงานมันถึงตาย แต่ตอนนี้เฉิงมู่ไม่ยอมก้มหัวขอโทษ​ แต่ยังเลือกจะนับต่อไป​อย่างไม่เกรงกลัว​


สาม!


"สบายใจได้ ข้าจะจบในนาทีนี้ละ"


เด็กหัวโจกพลันเปลี่ยนสีผิวในพริบตา​ กระสุนสีเงินเข้มยิงเข้าใส่เฉิงมู่


สี่


เฉิงมู่ยังคงนับอย่างไม่ใส่ใจ สายตามองกระสุนสีเงินที่พุ่งมาอย่างใจเย็น​


ฟุ่บ


นิ้วประกายแสงตวัดเหมือนสายฟ้า


อ๊าก


ร่างกายใหญ่โต​ของเด็กหน้าบากหัวโจกที่เสริมด้วยวิชา กายาเหล็กกล้า ต้องหยุดชะงักอย่างคาดไม่ถึง​ มันไม่สามารถ​ก้าวไปข้างหน้า​ต่อได้อีก มันรู้สึกเจ็บปวด​แสนสาหัสบางจุด​ หน้าท้องที่เป็นศูนย์รวม​ปราณมีรูโผล่ขึ้นมา


นิ้วเปื้อนเลือดแนบลำตัวเฉิงมู่ มันสามารถ​หยุดการพุ่งชนเด็กหัวโจกได้ด้วยนิ้วเดียวอย่างเหลือเชื่อ​


"ไม่นะ พลังปราณที่ข้าฝึกฝน​มาเป็นปี พวกเจ้าช่วยข้าด้วย!"


เด็กหน้าบากมองดูรูที่ท้องตัวเอง​มีเลือดสดไหลริน​พร้อมพลังปราณที่สะสมมารั่วออกอย่างรวดเร็ว​ มันพยายาม​เอามือใหญ่ปิดรู ไฉนจะปิดกั้นพลังปราณที่รั่วได้อย่างสมบูรณ์​


กลุ่มเด็กอันธพาล​ที่เหลือตกใจ​ เมื่อเห็นหัวหน้าตัวเองถูกจัดการเพียงครั้งเดียว พวกมันต่างวิ่งหนีกันกระเจิดกระเจิง​


"ท่านพี่สุดยอด!"


เฉิงซินแสดงความดีใจกับพี่ชาย จากนั้น​สายตามองดู​เด็กหน้าบากที่นอนกองกับพื้นอย่างเจ็บปวด​ทรมาน


"มันไม่โหดร้ายไปหน่อยหรือ?"


เฉิงซินไม่นึก​ว่า​พี่ชายจะลงมือหนักขนาดนี้ เป็นเรื่องที่นางคาดไม่ถึง!


"ไม่หรอก มันเป็นคนชั่วต้องเจอแบบนี้ มันจะได้ไม่ไปรังแก​คนอื่นได้อีก เจ้าจงจำไว้ว่าอย่าแสดงความอ่อนแอให้เห็นต่อหน้าศัตรู​ หากมันดีข้าก็จะดีกลับ แต่หากร้ายมาข้าก็ร้ายกลับยิ่งกว่านั้น ผู้เข้มแข็ง​และแข็งแกร่ง​กว่าเท่านั้น​จึงจะอยู่รอด นี้เป็นกฏของโลกใบนี้"


เฉิงมู่อธิบายแก่น้องสาว เพราะอีกหน่อยเธอต้องเจออะไรที่มันโหดร้ายและทารุณ​มากกว่านี้ ถ้ายังเลือกอยู่ในเส้นทางของผู้ฝึกยุทธ​อยู่


"คะ ข้าจะจำไว้"


เฉิงซินพยักหน้า​อย่างว่าง่าย นางเชื่อว่ามีแค่พี่ชายที่ดีและจริงใจ​กับนางที่สุด นอกจากท่านพ่อท่านแม่ของนาง


"จริงสิอาจารย์หยู่ บอกว่าพวกเราสามารถแย่งชิงบัตรได้นี้น่า งั้นลองสำรวจเจ้านี้ดู เผื่อมีบัตรหลายใบจากการแย่งชิงคนอื่นมาก็ได้"


ทันใดนั้น​เฉิงมู่นึกถึงคำพูดเฉิงหยู่ มันทำการค้นตัวเด็กหน้าบากที่นอนทรมานกับพื้นอย่างรวดเร็ว​


"มันเลวโดยสันดานจริงๆ"


บัตรหลายใบอยู่ในมือของเด็กชาย


เฉิงมู่มีความยินดีอย่างยิ่งที่มีคนนำบัตรมาประเคนให้อย่างง่ายดาย​


สองพี่น้องเดินจากไป เด็กหน้าบากนอนกองที่พื้นอย่างไร้คนเหลียวแล​


คราวนี้​เหล่าศิษย์สายนอกที่เห็นเหตุการณ์ต่างสยองขวัญ​ พวกมันไม่กล้าเข้าใกล้สองพี่น้องอีกต่อไป​ ทุกคนต่างรีบเปิดทางอย่างฉับพลัน​


สายตาฝูงชน​มองดู​เฉิงมู่เปลี่ยนไป


ความคิดสั้นๆผุดมาในหัวโดยไม่รู้ตัว​


อสูร!


...


เฉิงซิน เฉิงมู่ ที่เดินได้สักพักต้องชะงัก​เท้า การท่องเที่ยว​ชมสภาพแวดล้อม​ของสองพี่น้อง​ต้องหยุดลงอีกครั้ง


"พี่ใหญ่ มันนี้แหละ​ที่ทำร้ายน้องชายท่าน"


กลุ่มอันธพาล​ที่จากไปก่อนหน้านี้ พวกมันปรากฏตัว​ตรงหน้าอีกหน


หนึ่งในกลุ่มชี้ทางเฉิงมู่และรายงานต่อเด็กชายที่สูงใหญ่​เกือบสองเมตร


"แกนี้นะ ที่บังอาจเล่นงาน​น้องชายข้า แถมทำลายจุดศูนย์รวม​ปราณ"


เด็กหัวโจกผู้มาใหม่ที่มีรอยบากที่แก้มขวาตรงข้าม​กับคนก่อนหน้านี้​กล่าวด้วยอารมณ์โกรธเคือง มันระเบิดพลังปราณสมบูรณ์ห้าออกมา


เฉิงมู่ที่มีพลังปราณสมบูรณ์​สองซึ่งน้อยกว่า​คู่ต่อสู้​สามขั้นกลับยืนนิ่งเฉย​


ดูเหมือน​มันไม่สะทกสะท้าน!