ผนึกโลก สยบมาร สะท้านฟ้า

    จนตรอก

    พร้อมกับส่งสัญญานมือให้กับลูกน้องที่เหลือว่าเปลี่ยนแผนให้ถอยออกไปก่อนแล้วล้วงมือไปหยิบของในกระเป๋าที่มีATM ให้เอาพุเรียกสัตว์อสูร์ออก


    ปัง

    เสียงพุดังขึ้นมาพร้อมกลิ่นเหม็นกระจายไปทั่วบริเวณ ขณะนั้นทุกๆสายตาจ้องมองหันไปดูที่หลังต้นไม้ที่มีพุออกมา

     

    เฉินฉาน!!? ไอ้ลูกหมาา


    เฉินฉาน!!!! ไอ้บัดซดดด

     


    เสียงแซงและจัสมินดังขึ้นพร้อมกับทำสีหน้าเคร่งเครียดในทันทีผมบอกกับทุกคนว่า

     

    "ถอยยยยยย!!!!!"


    "หัวหน้าถอยทำไมเรากำลังได้เปรียบเลย?"

    "แกอยากตายก็อยู่คนเดียวไป ไอ้บ้านั่นมันจุดพุเรียกสัตว์อสูร!!!"


    "เร็วๆๆๆ อย่ามัวแต่พูด ถอยให้ไวถ้ายังไม่อยากตายย ไอ้สารเลวเฉินฉานนน!!!!"


    ฟุบๆๆๆ ฟุบบบ


    ทันใดนั้นน้ำมันที่พวกทหารรับจ้างเกิดราดไปทั่วบริเวณที่เคยเตรียมแผนไว้ก็เกิดการลุกไหม้ขึ้นล้อมรอบพวกเขาเป็นวงกลมในทันทีถึงจะมีบางคนที่ไวตัวทันก็ถูกลูกน้องของเฉินฉานลุมสังหาร ประเด็นสำคัญไม่ใช่อยู่ตรงนั้น แต่!!! อยู่ตรงพุที่จุดเมื้อกี้ต่างหาก!!! พวกของเฉินฉานได้ถอยหลังจากที่ไฟลุกลามไปทั่วบริเวณแล้ว

     

    คลืนนน  คลืนนนน คลืนน


    เสียงฝีเท้าดังขึ้นมาแต่ไกลๆ เหมือนจะมีมากกว่า50ตัวเลยที่เดียว มีทั้งลิง ทั้งหมาป่าและหมู หรือช้าง ที่เป็นสัตวอสูรทั้งนั้น มีระดับไม่ต่ำกว่าระดับรวมรวบพลังขั้น7เป็นอย่างน้อย

     


    "บ้าเอ้ยๆๆ ฉันไม่น่าเข้ามาเลย"

    หลินฟานหน้าถอดสีในทันทีที่มีไฟลุกลามล้อมรอบพวกเขาเท่ายังไม่พอยังมีสัตว์อสูรมาไกลๆอีก


    "จือหลิงทำไงดี"


    หลินเสียขวัญ


    "ใจเย็นๆรอดูสถานการณ์ไปก่อน อย่าเสียความเยือกเย็นตั้งสติหน่อย บางที่พวกเราอาจจะต้องออกไปสู้"


    "ไม่ไหวแล้วเว้ยย"

    คุมๆๆ

    หลินกล่าวขึ้นอย่างฉุนเฉียวแล้วกินแอปเปิ้ลเสี่ยงทายในมือ 'อย่างน้อยก็ขอดิ้นรนก่อนตาย'


    "กินมั้ย"


    หลินมองจือหลิงที่จ้องมองมาจากงุนงนพร้อมส่งให้ในมือ


    ทันใดนั้นลมปราณในร่างกายของหลินฟานที่มีอยู่4เส้นนั้นมีความหนากว่าเดิม"เล็กน้อย"แต่ก็ทำให้เขาให้วิชาทักษะได้มากกว่าเดิม

     

    "ไปซาน ริน เอาไงดี "


    เจวันกล่าวอย่างกังวล


    "พวกเราคงต้องออกไปช่วยพวกนักผญภัยกับทหารรับจ้างสู้ละ"


    "ห้ะ"


    "เร็วๆเข้าต้องรีบไปถ้าพวกนั้นหมดแรง พวกเราได้ตายกันหมดแน่ๆ "

    ไปซานเร่งเร้าเพื่อนๆตัวเองพร้อมกับออกจากทีาซ่อนตัวแล้วตะโกนขึ้นมาว่า


    "ไปเร็วๆ ริน เจสัน"


    "โอเคร เข้าใจแล้ว"


    "โถ่เว้ยย"


    .....

     


    จือหลิงหันมองที่หลินฟานที่กินเอากินเอา


    "ฉันจะออกไปสู้ก่อนนะ นายนั่งปรับพลังไปก่อน  ถ้ารออยู่นานๆพวกนักนักผจญภัยคนอื่นๆหมดแรงแน่ๆ"


    "เข้าใจแล้ว"


    หลินฟานตอบ

     


    "แซงเอายังดีไงถึงเราจะเอาชนะสัตว์อสูรตรงหน้าได้ก็ยังมีข้างนอกอยู่ดี"


    "นายมีแผนดีๆไหม"

     

    "ตอนนี้ยังคิดไม่ออกเลย"


    แซงโจมตีหมาขาดสองท่อนด้วยดาบในมือแล้วตอบกลับ.......

     

    คล้ายกับเรื่องผนึกโลก สยบมาร สะท้านฟ้า ที่คุณอ่าน