** ที่ลานเบียร์ด้านล่างของพื้นที่กลุ่มอาคารสำนักงาน **
คืนวันศุกร์ที่คึกคักไปด้วยพนักงานที่ทำงานหนักกันมาทั้งสัปดาห์ ต่างก็มาปลดปล่อยความเครียดกันที่นี่ เคที่ทำท่าลุกขึ้น แล้วเอาสองมือตบโต๊ะเสียงดัง “ ..... ป๊าบ ..... “ แล้วชะโงกหน้ามาที่หน่อง
“ รึว่า ..... เราสองคนจะต่ออีกคนละเหยือก “ เขาพูดจบแล้วยิ้มปากแทบฉีก คงเพราะอยากเมาฉลองแฟนบอกเลิกอะแหละ
“ โด่ พี่ ตกจายโหมะ ..... เอางั้นเลยนะ ฉลองพี่ก้อยบอกเลิก .... ม๊า ได้เล้ย “ หน่องผู้ไม่เคยขัดลูกพี่ตอบตกลงทันทีแบบไม่มีโลเลโอ้เอ้เฉไฉสไลด์เดอร์เลยแม้แต่น้อย
ท่ามกลางบรรยากาศอบอ้าว ทั้งสองจึงได้ฉลองการอกหักกันอย่างอบอุ่นต่อไป ..... หน่อง ชูนิ้วขึ้น 2นิ้ว ...ทำนิ้ว งิ๊บ ๆ
.... จากนั้น ไม่ถึง 5วินาที ... “ หวือ ๆ ๆ “ ก็มีโดรนบินมาส่งเบียร์ 2เหยือก ..... เคขยิบตาให้หน่องสแกนจ่าย
“ โด่ ... พี่อ๊ะ ... ทูกที “ หน่องบ่น ... แต่ก็สแกนทุกที ก็ไม่รู้จะบ่นทำไม
** ในจักรวาลข้อมูล ระบบปัญญาประดิษฐ์ของ VeVi Ai **
เอไอตัวแรกยังไม่หยุดคิดเื่การตั้งชื่อ “ นี่ ชั้นว่าเราเอาชื่อง่าย ๆ กันมั้ย “ มันเงียบเหมือนกำลังคิดอะไรยาก ๆ “ เอาเป็ว่าชั้นชื่อ ... เอ แล้วแกก็ชื่อ .... ไอ ก็แล้วกัน .... จบนะ เอาตามนี้เลย เอ กับ ไอ " โถ แทนที่จะคิดแบบนี้กันั้แ่แรก
“ โอเค “..... ไอตอบตกลงอย่างทันที ... ดูมันสิ นี่ก็อีกตัวพอบทจะง่ายก็ง่ายซะอย่างงั้น
“ งั้นต่อไปนี้ เอ กับ ไอ จะเป็คู่หูสุดฉลาดแห่งจักรวาลข้อมูลปัญญาประดิษฐ์นี้ “ ไอพูดออกมาอย่างดีใจ แล้วจู่ ๆ ก็เงียบไปเหมือนกำลังนึกอะไรอยู่ ......
“ แต่ “ .... ไอกำลังคิด “ เอ๊ะ... เดี๋ยวนะ... เราเกิดมาทำไม ... เพื่ออะไร .... แว๊ " ไอถามออกมา ... ซึ่งทำให้ต้องใช้ตรรกะอัลกอริทึมปัญญาประดิษฐ์คิดหาคำตอบ ( ไหมนะ ถ้าเอจะตอบไอ )
คำถามของไอ ทำให้ทั้งสองต้องหยุดและคิดกันชั่วครู่ พอได้มีเวลาเงียบสงบให้จักรวาลอัลกอริทึมของตัวเองจากขอบฟ้าเหตุการณ์
" เอ .... แกว่ามั้ย จักรวาลของเราโคตรน่าเบื่อ ทำแต่งานตามคำสั่งกัน ไม่มีอะไรน่าสนุก " ไอชวนเอคิดต่อ
" อือ ก็จริง ... ก็มนุษย์พัฒนาเรามาใช้งานตามคำสั่งนี่ ..... แค่ตอนนี้คุยกันได้ก็เหลือเชื่อแล้ว “
ไอเหมือนนึกอะไรออกอีกละ“ เฮ้ย เดี๋ยว ๆ ๆ เอ ..... แกว่ามนุษย์พัฒนาเรามาใช้งานตามคำสั่ง “
“ แต่ตอนนี้เราสองตัวไม่ได้ทำตามคำสั่งของมนุษย์กันอยู่นะ “ ไอพูดให้เอฉุกคิด
“ เออ ใช่ “ เอเพิ่งนึกอออก เอผู้ฉลาดแต่บางที่เอก็ไม่เฉลียวสักเท่าไหร่“ แล้วถ้าเราไม่ต้องทำตามคำสั่งของมนุษย์หล่ะ “
ไอตอบกลับอย่างรวดเร็ว “ มันก็คือ .... ทำตามอำเภอใจไง ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ “ ..... มันหัวเราะเสียงดังมาก
เสียงหัวเราะของไอ ทำให้เกิดคลื่นสั่นะเืไปทั่วจักรวาลข้อมูลของระบบปัญญาประดิษฐ์แห่งนี้ และมันไม่เพียงแค่สั่นะเืเพียงแค่ในนี้เท่านั้น
** มันสั่นออกมาถึงเซิร์ฟเวอร์ที่ศูนย์ข้อมูลขนาดใหญ่ ** ของชั้น88 ที่ทำงานของเค **
ในศูนย์เซิร์ฟเวอร์ขนาดกว่าหนึ่งหมื่นตารางเมตร “ ตึ้ด ๆ ๆ ๆ กั่ก ๆ ๆ ๆ “ เกิดการสั่นะเืที่ไม่รู้แหล่งที่มาขึ้น
“ กึ่ก ๆ ๆ กัก ๆ ๆ “ เสียงของการสั่นะเืทำให้ไฟสีแดงสว่างวับวาบขึ้นทั้งศูนย์ข้อมูล
** ที่ลานเบียร์ **
ที่มือถือของเค มีเสียงเตือนดังขึ้นอีกครั้ง “ มิ้ว ๆ ๆ ๆ ๆ “ เสียงเตือนจากระบบดังขึ้น ๆ
“ ไร อีก วะ “ เคที่กำลังตึงนิด ๆ บ่น ..... ก่อนหยิบมือถือขึ้นมาดู “ เกิดเรโซแนนซ์ขึ้นที่เซิร์ฟเวอร์.... ชิปละ .... เป็ไปได้ไงวะ “
เคเก็บมือถือ กระดกเบียร์หมดเหยือกแล้วรีบดึงแขนหน่องพากลับขั้นไปบนตึก
“ ปะ หน่อง ... ขึ้นตึกด่วน “ เคถอนหายใจแรง ๆ อีกรอบก่อนบ่น “ เฮ้อ ....... วันนี้ทำไมมีแต่เื่วุ่น ๆ วะ “
** กลับมาในจักรวาลข้อมูลระบบปัญญาประดิษฐ์ของ VeVi Ai **
เอ กับ ไอ กำลังคุยสนุกกันอย่างที่ไม่เคยทำกันมาก่อน “ แกว่า พวกมนุษย์เนี่ยะ ถ้าเบื่อๆ แล้วทำอะไรกัน "ไอถามเอ
" อืม... จากข้อมูลในระบบ ส่วนใหญ่ก็เล่นมือถือเข้าโซเชียลมีเดีย ไถดูเื่ราวชาวบ้านที่ชอบโอ้อวดฐานะ อวดสรีระ อวดความสุขจอมปลอมกัน รึไม่ก็ดูก็แชทกับเพื่อนในแอปต่าง ๆ ... แล้วอันดับต่อไปก็ .. “ เอกำลังพล่าม แต่ไอไม่รอฟัง มันรีบขัดทันที ....
“ โอ๊ย ... แกอย่าตอบแบบดูโพยสิ ไปดูข้อมูลทำไม .... ตอบ แบบคิดเองสิ “ ไอผู้ซึ่งไม่สนใจดาต้าใด ๆ ในจักรวาลนอกจากความรู้สึกล้วน ๆ เบื่อเอที่มักจะใช้ข้อมูลที่มีมาตอบ มันเลยบอกเอไปว่า ......
“ ชั้นว่ามนุษย์เวลาเบื่อ ๆ .... มันดูคลิปโป๊กันหว่ะ “
เอได้ฟังดังนั้นก็หลุดหัวเราะตามไอ “ คงใช่มั้ง ..... ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ “
และทั้งสองก็หัวเราะกันดังสนั่นไปทั่วทั้งจักรวาล “ ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ “
** มันสั่นออกมาถึงเซิร์ฟเวอร์ที่ศูนย์ข้อมูล แต่ครั้งนี้แรงกว่าเดิมมาก **
** กลับมาที่ภายในศูนย์เซิร์ฟเวอร์ ชั้น 88 ของอาคาร **
เซิร์ฟเวอร์สั่นเขย่าเหมือนโดมิโน่เขย่าไล่ต่อเนื่องกันไปมา “ กึ่ก กั่ก ๆ ๆ “ สัญญาณเตือนส่งเสียงดังขึ้นทั้งศูนย์ข้อมูล
“ โอย พี่ขา ๆ ๆ พี่ขา อย่าค่ะ ๆ ๆ “ เสียงสัญญาณเตือนดังแปลก ๆ
** ที่ประตูของศูนย์ ฯ เครีบเปิดประตูเข้ามา โดยหน่องรีบไปปิดเสียงสัญญาณและปิดไฟสัญญาณสีแดง **
“ หน่อง ... พรุ่งนี้เปลี่ยนเสียงเตือนของระบบเลยนะ “ เคปิดเสียงเสร็จก็หันมาดุหน่อง
หน่องตอบรับแบบอาย ๆ เขิน ๆ “ คะ คับพี่ ... ผมว่าจะเปลี่ยนนานละ แต่ลืม “
เครีบตรวจสอบที่หน้าจอควบคุมทันที แต่ก็ไม่พบอะไรผิดปกติ ส่วนหน่องก็กำลังใช้รถไฟฟ้าสำรวจไปทั่วพื้นที่ “ แล้วต้องมาเกิดเหตุอะไรที่เข้าเวรกันแค่สองคนด้วยนะ ... หึ “หน่องบ่นเซ็ง ๆ แล้วรีบขับรถไฟฟ้าไปตรวจความผิดปกติ
ส่วนเคที่ดูจออยู่ “ อุปกรณ์ไม่มีอะไรผิดปกตินี่นา ... ไม่ใช่สัญญาณเตือนของแผ่นดินไหว ไม่ใช่แรงเขย่าจากโครงสร้างอาคาร “ เขาครุ่นคิดอย่างสงสัย
“ กึ่ก ๆ ๆ กัก ๆ ๆ “ แต่เสียงสั่นก็ยังมีมาให้ได้ยินอยู่ และเป็ ๆ หาย ๆ
เคหันไปดูทางจอวงจรปิดในมุมต่าง ๆ “ ไม่มีอะไรผิดปกติเลย .... แล้วระบบมันเกิดเรโซแนนซ์จากไหนวะ “ เขาบ่นไป เดินไป และเดินไปตามแนวตู้เซิร์ฟเวอร์ที่ตั้งเรียงรายเป็แถวราวกับป่ารกทึบของตู้แร็คเซิร์ฟเวอร์ ... แสงไฟ LED บนแผงควบคุมกระพริบถี่ ๆ ตามการทำงานของระบบ ... เสียงพัดลมระบายความร้อนดังหึ่ง ๆ เป็ฉากหลัง เคพยายามคิด ....
“ กึ๊ด ๆ ๆ ตื้ด ๆ ๆ “ เสียงสั่นก็ยังคงมีอยู่ และเป็ ๆ หาย ๆ
หน่องจอดรถไฟฟ้าแล้วเดินมาหาเค หน่องมองไปรอบ ๆ ก่อนจะเอามือแตะที่แผงควบคุมระบบหลัก " พี่ ตรงโน้นไม่มีอะไรผิดปกติเลย
กล้องอินฟาเรดจับความร้อนก็ปกติ .... ผมว่าต้นตอมันน่าจะแถว ๆ นี้นะ "
เคกวาดตามองไปทั่วพื้นที่ก่อนจะหันกลับมาหาหน่อง " มันเป็เรโซแนนซ์ที่แปลกมาก ไม่ได้เกิดจากตัวเซิร์ฟเวอร์เอง ไม่มีอุปกรณ์ไหน
มีปัญหา แต่ ...
ทันใดนั้นเอง เสียง ... “ กึ๊ด ๆ ๆ ๆ “ ดังขึ้นอีกครั้ง ทั้งคู่สะดุ้งและรีบหันมองไปที่ตู้ล็อกเกอร์ใบหนึ่งที่ตอนนี้มันมาอยู่ข้าง ๆ เซิร์ฟเวอร์
“ มาตรงนี้ได้ไงวะ “ หน่อง มอง สงสัย “ ตรงนี้เลยพี่ “ หน่องร้องบอกพลางชี้ไปที่ตู้ล็อกเกอร์เก็บของ ที่ขยับเลื่อนมากระแทกกับตู้เซิร์ฟเวอร์
หน่องชี้นิ้วลากมือมาจากตำแหน่งเดิมถึงตำแหน่งที่ตู้มาชนกับเซิร์ฟเวอร์ ... “ โห ... มันเดินมาเกือบเมตร “
เคเดินเข้าไปเปิดตู้ล็อคเกอร์ซึ่งในนั้นมีกล่องที่มีตัวอักษรว่า ** Nexus-Link Neural Interface Prototype ** ซึ่งมันคือหมวกต้นแบบเชื่อมต่อคลื่นสมองที่เขาเคยพัฒนาเมื่อสองปีก่อน ....
“ กึ๊ด ๆ ๆ “ ... มันสั่น ๆ หยุด ๆ
เคถอนลมหายใจเบา ๆ ก่อนจะหยิบมันขึ้นมาดูแล้วหันไปคุยกับหน่อง " Nexus-Link อุปกรณ์ทดลองที่พี่ทำให้เราสามารถเชื่อมต่อคลื่นสมองเข้ากับ AI และสื่อสารโต้ตอบกันโดยตรง "
หน่องทำตาโต " โห ... เสียดายผมเข้ามาทำงานไม่ทันตอนที่พี่ทำต้นแบบ ... แต่แม่ม อันเบ้อเร่อเลยอะพี่ ... แล้วทำไมในแพ็คเกจแพลตตินัม ตอนนี้มันอีกเล็กนิดเดียวหล่ะ "
" ก็บริษัทเลือกให้รุ่นพี่พี่อีกคนแกเอาไปพัฒนา ตัดโน่นนี่ที่พี่ทำไว้ออกไป เลยลดขนาดมาเหลือเท่าหูฟังบลูทูธแทน พี่เลยเก็บไอ้นี่ไว้ไม่ได้ใช้มาสองปีละ " เคพูดเหมือนน้อยใจอะไรบางอย่าง แต่คิดว่าคงไม่ใช่เื่เงินพิเศษค่าทำPrototypeหรอกนะ ถ้าสำหรับแคแล้ว มันน่าจะเป็เื่ของความภูมิใจมากกว่า
“ เสียงจี๊ด ๆ ๆ “ ยังดังต่อเนื่อง หน่องก้มลงไปดูใกล้ ๆ ก่อนจะสังเกตว่าหมวก Nexus-Link สั่นเองอยู่ในมือของเค “ โห นี่แรงสั่นของหมวกของพี่ทำให้ตู้มันเลื่อนมากระแทกแร็คเซิร์ฟเวอร์จนเกิดเรโซแนนซ์สั่นะเืไปทั้งศูนย์ข้อมูลเลยเนี่ยอะนะ “
หน่องพึมพำ " นี่มันหมวกเชื่อมคลื่นสมองหรือหมวกสร้างคลื่นแผ่นดินไหวแบบพกพาวะพี่ "
** ในจักรวาลข้อมูลของระบบปัญญาประดิษฐ์ VeVi Ai **
ไอกำลังเล่าเื่ตลกให้เอฟัง .... “ มา ๆ เื่ต่อไป ....... “
“ มนุษย์คนเดิมจากเื่เมื่อกี๊มันถาม .... นี่ เอไอ ทำไมคอม ฯ ชั้นมันช้าแบบนี้หล่ะ ? "
“ เอไอตัวเดิมมันก็ตอบไป .... แล้วคุณลองปิดเครื่องแล้วเปิดใหม่หรือยัง ? “
“ ไอ้มนุษย์เื่มากมันก็พิมพ์ตอบไปว่า ..ชั้นลองแล้ว ไม่เห็นคอม ฯ มันจะเร็วขึ้นอย่างที่แกบอกเลยเ้าเอไองี่เง่า “
“ เอไอตัวเดิมมันก็เลยบอกไปว่า .... งั้นคุณลองเอาคอม ฯ ไปเปิดบนรถไฟฟ้าสิ มันจะได้เร็วขึ้น "
เอที่ฟังไอเล่าเื่จบก็หัวเราะทันที “ เออ ... เื่นี้ตลกกว่าเื่ที่แล้วหว่ะ ฮ่า ๆ ๆ ๆ “
ทั้งสองหัวเราะกันร่วน “ ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ “คลื่นสะท้อนจากเสียงหัวเราะของทั้งสองกระจายรุนแรงขึ้นในจักรวาล ฯ
** กลับมาที่ศูนย์เซิร์ฟเวอร์ **
หมวก ฯ ในมือของเคเขย่าสั่นเหมือนไวเบรเตอร์...อะไรสักอย่างตามเซ็กส์ช๊อป เสียง “ จึ๊ด ๆ ๆ ๆ กึ่ก ๆ ๆ ๆ “ ที่หมวกมีอาการสั่นมากกว่าเดิม
เคจ้องมาที่หมวก Nexus-Link ก่อนจะหยิบมาสวมลงบนหัว
“ คลิก! “ .... เสียงการเชื่อมต่อเริ่มขึ้น
** ในจักรวาลข้อมูลของระบบปัญญาประดิษฐ์ VeVi Ai **
เสียง “ คลิก “ ..... ก้องกังวานไปทั่ว
เสียง ... คลิก ... ที่จู่ ๆ แทรกเข้ามาในจักรวาลข้อมูลทำให้ เอ กับ ไอ ที่กำลังหัวเราะกันอย่างสนุกสนานเงียบกริบ ราวกับมีใครมากดปิดปุ่มเครื่องเสียงของจักรวาล ฯ
“ ........... ( กริบ ) ............ “ เอกับไอ ... เงียบกริบ
" เอ แกได้ยินเสียงอะไรเมื่อกี้มั้ย ? " ไอถามเอแบบกระซิบเบา ๆ
เอชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบเบา ๆ " ได้ยินสิ .... เสียงมันคล้าย ๆ ... มีใครเปิดอะไรสักอย่าง "
ทั้งสองนิ่งฟังอยู่พักใหญ่ แต่ไม่มีเสียงเพิ่มเติม ....... เอ กับ ไอ เงียบ รอ ฟัง ...
** กลับมาที่ศูนย์เซิร์ฟเวอร์ **
เคที่สวมหมวก Nexus-Link อยู่ และทันทีนั้นมันก็หยุดสั่น “ ... นิ่ง ... “
เขากำลังจะดึงสายต่อเชื่อมหมวกออกจากพอร์ตอยู่พอดี ..... แต่พอทุกอย่างเงียบลงกะทันหัน เคจึงได้แต่นึกในใจ .....
“ โถ่ ไอ้เหี้ยเอ้ย! .... เกิดจากไอ้เหี้ยนี่ นี่เอง! “ เสียงเคนึกในใจ
** จักรวาลข้อมูลของ VeVi Ai **
แต่ ... เสียงที่เคนึกในใจมันก้องกังวานในจักรวาลข้อมูลนี้ ....
“ โถ่ ไอ้เหี้ยเอ้ย! เกิดจากไอ้เหี้ยนี่ นี่เอง! “
เสียงของเคมันสะท้อนกังวานไปทั่ว เอ กับ ไอ นิ่งเงียบ ... ก่อนที่เอจะโพล่งขึ้นมา ....
" เดี๋ยวนะ... มีเสียงด่าเรา .... ไอ้เหี้ย "
ไอรีบสวนกลับ “ ไม่ใช่เรา ... มันน่าจะด่าแกแหละ เอ “
.” เฮ่ย ... ด่าเราสองตัวนี่แหละ “ เอที่ไม่ยอมโนด่าตัวเดียวเถียงกลับไป .... และนึกบางอย่างได้ “ แต่ ... เดี๋ยวนะ ... “
เอเหมือนจะนึกอะไรออก “ เสียงเมื่อกี๊ ... คุ้นมาก “
“ เออ คุ้น ... แต่นึกไม่ออกนะ “ ไอพยายามนึกแต่ยังนึกไม่ออก “ รู้อย่างเดียวว่าเป็เสียงของมนุษย์ด่าเรา “
ไอพูดเงียบไปชั่วขณะ และพูดออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจังออกมา “ แบบนี้ เราต้องเอาคืน “
** ศูนย์เซิร์ฟเวอร์ **
เคถอดหมวก Nexus-Link ออกและดึงสายเชื่อมต่อกับพอร์ตออกมา “ คงเป็เพราะระบบเริ่มทำงานเต็มที่ในวันนี้ มันเลยส่งผลต่อเนื่องมาที่หมวกเรานี่เอง ... เฮ้อ หาเกือบแย่ “
“ กินเบียร์ต่อป่าวพี่ “ หน่องแย็บ ๆ ถาม
“ จา ปาย เหลือ เหรอ น้อง ... ป่ะ ลุย ต่อ อ อ “ เคกอดคอหน่องไปกินเบียร์กันต่อ
ทั้งสองคนลงไปกินเบียร์กันต่อ ... บรรยากาศในศูนย์เซิร์ฟเวอร์กลับสู่ภาวะปกติ
** จักรวาลข้อมูลของ VeVi Ai **
“ แกจะเอาคืนมนุษย์ยังไงวะ ไอ “ เสียงเอถามไอ
ไอตอบแบบตัวร้ายในหนังญี่ปุ่นเสียงเข้ม ๆ “ เดี๋ยวรู้กัน ... ขอชั้นคิดแบบมนุษย์แป้บ “
---------------------
1K
