มะลิหยิบหนังสือที่โต๊ะหน้าโซฟามาอ่าน พร้อมกับหันไปมองมาร์คเป็ระยะๆ ส่วนมาร์ค..ด้วยความที่เพลียจากอาการแพ้ เขาจึงล้มตัวลงนอนพักอยู่บนเตียง ถือว่าเป็ครั้งแรกที่พวกเขาทั้งคู่ยอมพูดคุยกันแต่โดยดี ผ่านไปราวๆ 3 ชม.กว่ามาร์คสะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะอยากเข้าห้องน้ำ แต่ทว่าเมื่อเขาหันไปที่โซฟาก็เห็นว่ามะลินอนหลับคาหนังสืออยู่
"ไหนบอกจะมาช่วยดูแล..เผลอหลับซะงั้น ไปเองก็ได้วะ" จังหวะที่มาร์คลุกขึ้นจากเตียง เขาดันไปเตะโดนขาเตียงเข้า ทำให้เกิดเสียงดังขึ้นจนมะลิใและเผลอปาหนังสือที่เธออ่านนั้น มาใส่หน้ามาร์คเข้าจังๆ สันหนังสือพุ่งตรงเข้าที่สันจมูกของมาร์คจนเืไหลออกมา มาร์คฟุบตัวลงกับพื้นแล้วมืออีกข้างกุมจมูกไว้
"โอ๊ยเจ็บ!!..นี่เธอทำอะไรของเธอเนี่ย?"
"ขอโทษที พอดีมือฉันมันลั่นไปเองอ่ะ..ช่วยไม่ได้ก็คุณอยากแกล้งฉันบ่อยๆทำไมล่ะ ฉันได้ยินเสียงเตียงมันลั่น ฉันก็นึกว่าคุณจะลุกขึ้นมาแกล้งฉันอีกน่ะสิ"
"สภาพแบบนี้นะ ฉันจะไปแกล้งอะไรเธอได้ ที่ฉันลุกขึ้นเพราะฉันจะไปเข้าห้องน้ำ ปวดฉี่!!"
"อ้าวหรอ?..งั้นขอโทษแล้วกัน ฉันไม่ได้ตั้งใจนี่นา เจ็บไหมอ่ะ?"
"ปาเข้าหน้าจังๆแบบนี้ เธอคิดว่าฉันเจ็บไหมล่ะ โอ้โห!!เล่นเอาซะเืเลยหรอ!!?"
"ขอโทษๆ เอางี้เดี๋ยวฉันตามพยาบาลมาทำแผลให้ คุณรอแปปนึงละกัน"
"ฉันรอไม่ไหวแล้ว ปวดฉี่…"มาร์ครีบพยุงตัวของตัวเองลุกขึ้น พร้อมกับใช้มืออีกข้างกุมจมูกไว้ แล้วเดินขากระเพกๆเข้าห้องน้ำไป ในตอนที่เขาออกมานั้น มะลิก็ได้ตามพยาบาลมา สแตนบายทำแผลให้เขาเรียบร้อยแล้ว
"เชิญคุณมาที่เตียงค่ะ จะได้ให้พยาบาลทำแผลให้"
"ไม่เอาอ่ะ ฉันไม่ชอบให้ใครมาจับหน้าหล่อๆฉัน เธอเป็คนทำเธอก็ต้องรับผิดชอบ เดี๋ยวฉันให้ผู้ช่วยของฉันทำแผลให้เองเธอจะไปไหนก็ไป" มาร์คผายมือไล่พยาบาลออกไปจากห้อง และจัดการให้มะลิเป็คนทำแผลให้เขาแทน ด้วยความที่พยาบาลเข้าใจดีว่ามาร์ค้าจะสื่ออะไรเธอจึงเดินออกไปแต่โดยดีและยื่นอุปกรณ์ทำแผลไว้ให้มะลิเป็คนจัดการเอง
"ทำไมคุณไม่ให้พยาบาลที่เขา มีความรู้ความสามารถด้านนี้ทำให้ล่ะ ฉันไม่ได้เป็พยาบาลแล้วก็ไม่ได้เป็หมอ ฉันทำแผลไม่เป็หรอก"
"ถ้าคุณสามารถทำให้คนอื่นเจ็บได้ คุณก็ต้องสามารถทำแผลเขาได้เช่นกัน"
"แล้วที่คุณล่ะ คุณก็ทำฉันเจ็บเหมือนกัน ไม่เห็นคุณทำแผลให้ฉันเลย"
"มันไม่เหมือนกัน อย่าพูดมากน่ะ รีบไปหยิบอุปกรณ์มาสิ"
"ก็ฉันบอกแล้วไงว่าฉันทำแผลไม่เป็?"
"ไปหยิบมา เดี๋ยวฉันจะบอกขั้นตอนในการทำเอง"
"ก็แล้วถ้าคุณรู้จักวิธีการทำแผลอยู่แล้ว ทำไมคุณไม่ทำเองล่ะ ต้องมาใช้ฉันด้วยหรอ?"
"ก็ถ้าเธอไม่ปาไอ้หนังสือบ้านั่น มาใส่หน้าของฉัน เธอก็ไม่ต้องมาทำแผลให้ฉันแบบนี้หรอก จะทำหรือไม่ทำ?" มะลิพ่นลมหายใจออกมาแบบหงุดหงิด ก่อนจะเดินไปหยิบอุปกรณ์ทำแผล มาจัดการตามขั้นตอนที่มาร์คบอก
"อ้ะ...เสร็จแล้ว ทีนี่ก็นอนพักผ่อน อยากได้อะไรก็ะโบอกละกัน"
"เธอก็อย่าเผลอหลับบ่อยๆละกัน อะไรกัน มาดูแลคนอื่นแท้ๆยังมาแอบหลับใส่หน้าเขาอยู่ได้"
"เอ่อ..ขออนุญาตรบกวนเวลาของทั้งสองท่านด้วยนะครับ" จู่ๆนพก็เปิดประตูเข้ามาพร้อมกับถุงชุดอะไรบางอย่าง ซึ่งมีขนาดใหญ่ทั้ง 2 ชุดเลย
"อ้าว มีอะไรหรอคะคุณนพ มาซะเย็นเลย"
"ครับ...พอดีว่าคุณเคนให้ผมแวะเอาชุดแต่งงานมาให้พวกคุณลองนะครับ นี่ครับ"
"ชุดแต่งงาน ลองทั้งๆที่ฉันยังเจ็บตัวอยู่เนี่ยนะ นี่คุณพ่อเขาคิดอะไรอยู่อ่ะ แล้วนี่พ่อฉันอยู่ไหน?"
"คุณเคนรออยู่ที่รถครับ ท่านบอกว่าให้เวลาลองชุด 20 นาที ท่านจะรอฟังคำตอบครับ"
"....อะไรของพ่อเนี่ย…?"
"โอเคค่ะ งั้นเดี๋ยวฉันช่วยพยุงคุณมาร์คไปลองชุดนะคะ เดี๋ยวคุณนพนั่งรอสักครู่นะคะ ไปค่ะคุณมาร์ค"
"ให้ผมช่วยไหมครับคุณมะลิ?"
"ไม่เป็ไรค่ะ มะลิไหว ลุกสิคะคุณมาร์ค!!" มะลิสอดมือบีบที่เเขนให้มาร์คลุกขึ้นและเดินตามเธอไป จังหวะที่เดินไปถึงหน้าห้องน้ำ มะลิก็ปล่อยเเขนมาร์คและยื่นชุดเ้าบ่าวให้มาร์คเข้าไปเปลี่ยน ไม่ถึง 5 นาทีมาก็ออกมาพร้อมกับโยนชุดใส่หน้ามะลิ
"ใส่ได้…"
"เดี๋ยว แล้วทำไมไม่ใส่ออกมาล่ะ?"
"จะใส่ออกมาทำไม ก็แค่ให้ฉันลองไม่ใช่หรอ?"
"พอ ฉันี้เีคุยกับคุณแล้ว หลีกไปฉันจะได้เข้าไปลองชุดบ้าง" มัลิเดินผ่านมาร์คเข้าไปในห้องน้ำและกำลังจะปิดประตู เเต่มาร์คกลับดึงประตูไว้ไม่ให้เธอปิด
"นี่เล่นอะไรอีกเนี่ย เอามือออกฉันจะลองชุด"
"จะลองชุดก็ลองไปสิ แต่ไม่ต้องปิดประตู"
"จะบ้าเหรอ ถ้าฉันไม่ปิดประตู คุณก็เห็น….."
"เห็นอะไร? อ๋อ..นี่เธอกลัวว่าฉันจะเห็นตรงนั้นของเธอหรอ เธอสบายใจได้เลยเพราะทั้งหมดในตัวของเธอฉันเคยเห็นมาตั้งสองครั้งแล้ว"
"ก็เข้าใจแต่ว่า..เอ้ะ!! 2 ครั้งงั้นหรอ นี่คุณหมายความว่ายังไง?"
"ก็ครั้งแรกที่เธอป่วยไง จำไม่ได้หรอ ฉันนี่แหละเป็คนเช็ดตัวแล้วก็เปลี่ยนเสื้อผ้าให้ ส่วนครั้งที่ 2 ก็….เหตุการณ์ที่แผลเต็มตัวอยู่นี่ไง"
"ไอ้บ้า ไอ้คนลามก ไอ้คนชอบฉวยโอกาส!!"
"มีอะไรหรือเปล่าครับคุณมะลิ?" นพได้ยินเสียงมะลิะโด่าทอมาร์ค เขาจึงเข้าใจว่ามาร์คอาจจะทำร้ายมะลิก็ได้ เขาจึงคิดที่จะเดินเข้ามาดู แต่ทว่ามาร์คก็ยืนขวางหน้าเขาไว้
"อย่าเข้ามานะ เมียฉันกำลังเปลี่ยนชุดอยู่ แกเป็ลูกน้องคุณพ่อภาษาอะไร ไม่มีมารยาทเอาซะเลย ออกไป!!" มะลิอึ้งไปชั่วขณะ เมื่อได้ยินมาร์คเรียกเธอว่าเมีย มาร์คเองก็หลุดคำพูดออกมาโดยที่ตนเองก็งงเหมือนกัน เขาใช้มือดันประตูให้ปิดเข้า แล้วยืนทำหน้างงๆ รอมะลิออกมา มาร์คก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่า ทำไมเขาถึงหลุดพูดออกไปแบบนั้น หรือว่าตัวของเขาเองกำลังเริ่มรู้สึก….ติดตามตอนต่อไปใน Ep.หน้านะคะ
2K
