ลมพัดเอื่อยเย็นสบายและบรรยากาศรอบข้างไม่สามารถดึงความสนใจของเธอให้คลายจากความเศร้าหมอง เธอปล่อยน้ำตาให้ไหลรินออกมา
นางวรากุลยืนมองอย่างหนักใจ อาการนิ่งงันเหม่อลอยของหญิงสาวที่นั่งอยู่ท่าน้ำนานนับครึ่งชั่วโมงโดยไม่ละสายตาไปไหน เธอคงได้ยินอะไรบางอย่างไม่มากก็น้อย
นางวรากุลเดินเข้าไปหาหลังจากปล่อยเวลาให้ศกุนตลาสักพัก นางปล่อยให้เธออยู่คนเดียวเพียงลำพัง แต่เมื่อเดินเข้าไปใกล้หญิงสาวก็หันมาส่งยิ้มให้นางก่อน รอยยิ้มที่ทำให้นางคลายกังวลลงไป แม้จะรู้สึกผิดติดค้างในใจลึกๆ ก็ตาม
“คุณป้าขา ตลาต้องขอโทษนะคะ พอดีว่าตลามีลูกค้าด่วนต้องรีบไปพบ ไม่สามารถอยู่รอพี่ป้องเขตได้” หญิงสาวบอกเสียงใส ใบหน้าของเธอยังเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มเพราะไม่อยากให้ผู้สูงวัยกว่าต้องเป็กังวล ลำพังแค่เื่ลูกชายของท่านเมื่อครู่ก็ทำให้คนเป็แม่ทุกข์ใจไม่น้อย
นางวรากุลยิ้มเก้อไปเล็กน้อยในตอนแรก แต่ทางออกของศกุนตลาก็ทำให้นางสบายใจขึ้น เมื่อเธอแกล้งที่จะทำเป็ไม่รับรู้
“อย่างนั้นเหรอ ไม่อยู่รอพบพี่เขาก่อนจริงๆ เหรอลูก” นางวรากุลถามไม่เต็มเสียงนัก
“หนูต้องขอโทษจริงๆ ค่ะคุณป้า”
“ถ้าอย่างนั้นก็ไม่เป็ไรจ้ะ ป้าขอโทษหนูด้วยนะลูก”
“ค่ะ” หญิงสาวตอบรับพร้อมกับพนมมือไหว้ผู้สูงวัย “ขอตัวเลยนะคะ ตลาจัดขนมช่อม่วงใส่จานพร้อมกับเครื่องเคียงไว้ในห้องครัวนะคะ”
“ขอบใจมากลูก เสียดายที่ไม่ได้เจอพี่เขา”
หญิงสาวคลี่ยิ้มออกมาเล็กน้อย แม้จะเป็ยิ้มที่ไม่เต็มปากมากนักเพราะเธอกำลังฝืนตัวเอง เมื่อนึกถึงชายหนุ่มและคำพูดของเขาเมื่อครู่
“ไว้เจอกันวันแต่งงาน น่าจะเซอร์ไพรส์ดีนะคะ อาจจะได้เห็นเ้าบ่าวตะลึงเมื่อเห็นเ้าสาว หรือไม่เ้าสาวอาจจะเพ้อฝันตาค้างเมื่อเห็นเ้าบ่าว” หญิงสาวบอกติดตลกให้ผู้สูงวัยกว่าได้ขำ แต่นางวรากุลไม่รู้สึกขำตาม
นางวรากุลยิ้มให้หญิงสาวไม่เต็มปาก
“ป้าคิดว่าผู้ชายทุกคนจะต้องตะลึง เมื่อได้เห็นหนูตลาในชุดแต่งงาน”
“ขอบคุณค่ะ ตลาต้องไปแล้วจริงๆ” หญิงสาวบอกอีกครั้งพร้อมกับหยิบกระเป๋าสะพายของตัวเองขึ้นมาคล้องเอาไว้ที่บ่า ใช้มืออีกข้างหนึ่งกระชับสายเอาไว้แนบกับลำตัว ก่อนจะพนมมือไหว้ผู้สูงวัยเป็การบอกลาอีกครั้ง
นางวรากุลยิ้มให้หญิงสาวเล็กน้อยก่อนที่เธอจะเดินออกไป หลังจากที่หญิงสาวก้าวพ้นออกไปจากตรงนั้น รอยยิ้มของเธอก็ค่อยๆ หุบลงจนกลายเป็เรียบเฉย คำพูดของชายหนุ่มถูกจารึกเอาไว้ในหัวใจของเธอ ไม่สามารถลบเลือนออกไปได้ง่ายๆ
ลานกว้างของบ้านริมแม่น้ำย่านเมืองนนท์ ถูกเนรมิตให้เป็งานแต่งงานแบบไทยล้านนาอย่างอลังการ เพราะพื้นเพเดิมของนางวรากุลเป็คนเชียงราย นางชื่นชอบผ้าไหมพื้นเมืองและงานปักดิ้นล้านนาเป็ที่สุด กระทั่งของตกแต่งในงานบางอย่างก็ถูกสั่งตรงมาจากเมืองเหนือ
ศกุนตลาไม่คิดว่างานแต่งงานหลอกๆ ของเธอจะถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ขนาดนี้ เธอไม่รู้รายละเอียดมาก่อน เพราะหน้าที่ของเธอมีเพียงลองชุดแต่งงานที่ทางร้านยกมาให้เลือกถึงที่ร้านขนมไทยศกุนตลา
เพียงเวลาไม่กี่วันหญิงสาวก็ได้เจอเหตุการณ์ไม่คาดฝันหลายอย่าง ทั้งเื่ราวของความหม่นหมองเมื่อหลายวันที่ผ่านมา แต่ความใส่ใจของนางวรากุลทำให้เธอยิ้มได้ ยิ่งได้เห็นใบหน้าของผู้สูงวัยทั้งสองคนอิ่มเอิบยิ้มแย้มที่บอกได้ถึงความสุขที่ส่งผ่านทางแววตา เธอก็พลอยยิ้มออกมาด้วย
หญิงสาวจะพยายามทำความเข้าใจและหาเหตุผลมาบอกตัวเอง แต่ก็ไม่สามารถหาคำตอบได้มากไปกว่าการสร้างภาพให้เหมือนงานแต่งงานจริงๆ ไม่ให้แขกที่มาในงานจับได้ และผู้ใหญ่ทั้งสองคนคงจะทำแบบนั้น
ศกุนตลาถูกช่างแต่งหน้าชื่อดังเนรมิตให้งดงาม หญิงสาวอยู่ในชุดไทยแบบล้านนาปักดิ้น ห่มทับด้วยสไบผ้าไหมยกลายเก่าแก่ที่พาดทับบนลำแขนเนียนช่วยขับผิวผ่องของเธอ รอบเอวคอดกิ่วสวมทับด้วยผ้าซิ่นพื้นเมืองเชียงรายคาดเข็มขัดทองโบราณที่ตกทอดมาหลายรุ่นจากตระกูลของนางวรากุล
บนลำคอระหงของเธอยังมีเครื่องทองโบราณเข้าชุดกัน ดวงหน้าเนียนถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางโทนสีนู้ดรับกับชุดโบราณสง่า หญิงสาวยืนอยู่ริมหน้าต่าง ทอดสายตามองลอดผ่านผ้าม่านโปร่งพลิ้วไหว แขกที่มาร่วมงานเริ่มทยอยเข้ามาจับจองเต็มพื้นที่
ศกุนตลาไม่มีโอกาสล่วงรู้เลยว่าชุดและเครื่องทองโบราณชุดที่เธอสวมอยู่ นางวรากุล้าส่งต่อให้เธอเพื่อรับขวัญลูกสะใภ้ แม้จะเป็ลูกสะใภ้ที่ไม่ได้เกิดขึ้นจริง แต่นางก็รับว่าเธอคือลูกสะใภ้ของนาง แม้ว่าภายหลังป้องเขตจะแต่งงานใหม่กับใครอีกก็ตาม
ซุ้มขนมไทยจากร้านศกุนตลาวางอยู่ทั่วบริเวณ ขนมไทยโบราณหลากหลายชนิดถูกจัดเอาไว้อย่างสวยงามบนโตกไม้สัก กลิ่นของขนมไทยหอมอบอวล ในขณะที่เ้าหน้าที่ต่างเดินเสิร์ฟน้ำที่เป็สมุนไพรโบราณ น้ำเปล่าเป็น้ำลอยดอกมะลิ และน้ำใบเตยกลิ่นหอมกรุ่น ไม่มีเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์
นางทิพย์สกุลและนางวรากุลออกมาต้อนรับแขกด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ในแววตาเปี่ยมไปด้วยความสุข เ้าสาวอย่างศกุนตลาก็พลอยยิ้มออกมาเมื่อมองเห็นภาพความสุขที่อยู่ด้านล่าง หากเป็เพียงเสี้ยวของความรู้สึกชั่วครู่ชั่วยาม รอยยิ้มนั้นก็หุบลงเมื่อนึกถึงความเป็จริงที่เกิดขึ้นของงานในวันนี้
ถ้าหากเป็งานแต่งงานที่เกิดจากความรักของคู่บ่าวสาว เ้าของงานคงจะรู้สึกมีความสุขอย่างเปี่ยมล้นเมื่อต้องอยู่ในภาพเหตุการณ์แบบนี้ หญิงสาวเบือนสายตาออกจากลานด้านล่างกลับเข้ามาในห้อง
ห้องเป็ห้องหอหลอกๆ สำหรับส่งตัวคู่บ่าวสาว ภายในถูกตกแต่งด้วยโทนสีขาว ประดับด้วยดอกกุหลาบสีขาวเกือบเต็มพื้นที่ห้อง หญิงสาวไล่สายตามองไปเรื่อยๆ กระทั่งหยุดอยู่ที่นาฬิกาเรือนสีทองที่แขวนอยู่บนผนัง เข็มนาฬิกาเริ่มขยับเข้าใกล้เวลา
หัวใจของศกุนตลาเริ่มสั่นรัว กลัวอย่างไม่รู้สาเหตุเมื่อเวลาขยับเข้ามาใกล้ ทุกคนต่างเฝ้ารอขบวนขันหมากอย่างลุ้นระทึก ป้องเขตบอกกับมารดาว่าเขาจะมาพร้อมกับขบวนขันหมาก ไม่มีใครรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ในใจ
เสียงโห่ร้องดังขึ้นสามครั้งติดต่อกันตามด้วยเสียงกลองยาวครื้นเครงอย่างสนุกสนาน เสียงนั้นหยุดความคิดของหญิงสาวไปชั่วขณะ ขบวนขันหมากดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ นั่นยิ่งทำให้ศกุนตลาตื่นเต้น
เธอกำลังคิดถึงใบหน้าของเขาเมื่อได้เจอเธอในวินาทีแรก และเธอกำลังคิดถึงใบหน้าของตัวเองหากต้องเผชิญหน้ากับผู้ชายที่เธอเกลียดั้แ่ยังไม่เคยเจอหน้า
หญิงสาวยกมือเปิดแง้มม่านมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างอยากรู้ เธอชะเง้อมองไปที่ขบวนขันหมาก มองจากไกลๆ หญิงสาวเห็นชายหนุ่มในชุดไทยล้านนาโบราณสง่างามโดดเด่นเดินอยู่หน้าขบวน ใบหน้าของเขาเจือไปด้วยรอยยิ้ม ดวงตาถูกสวมทับด้วยแว่นกรอบสีดำสุภาพ
แน่นอนว่าศกุนตลาไม่เคยเห็นหน้าเขามาก่อน นอกจากน้ำเสียงที่เธอแอบฟังในวันนั้น หญิงสาวขยับมาที่ริมหน้าต่างมองชายหนุ่มอย่างสำรวจจดจำ เพราะคิดว่าหากเจอหน้ากันตรงๆ เธอคงจะไม่เงยหน้ามองเขาเป็แน่
หญิงสาวพบว่าเขาเป็ผู้ชายที่รูปร่างดี ใบหน้าหล่อเหลา ไม่ขี้ริ้วขี้เหร่แต่อย่างใด จะติดเพียงแค่ปากร้ายและใจไม่หล่อเหมือนหน้าตาก็เท่านั้น
แขกที่อยู่หน้าบ้านต่างเดินไปรอรับขบวนขันหมาก ประตูเงินประตูทองเริ่มครื้นเครงตั้งแถวยาวเหยียดรอต้อนรับเ้าบ่าวเช่นกัน
ศกุนตลาสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ถึงเวลาของการเผชิญกับความจริง จังหวะเดียวกันกับเสียงเคาะประตูหน้าห้องเรียกสติของหญิงสาวให้หันกลับไปมอง ในขณะที่เสียงแห่ขันหมากก็ยิ่งดังขึ้นเพราะขบวนเริ่มเข้ามาใกล้ขึ้น
ลุ้นว่าเ้าบ่าวจะทำหน้ายังไงนะคะ
อ่านฉบับเต็มๆ แบบไม่ค้างคา
มีรูปเล่มนะคะ
อีบุ๊กจิ้มที่ลิงค์ได้เลยค่ะ
สำหรับนักอ่านที่ไม่มีเวลาอ่าน ฝากติดตามเสียงอ่านในช่องนิยายเสียงด้วยนะคะ
บันทึกเสียงจบเล่มแล้ว ตอนนี้อยู่ในขั้นตอนของการตัดต่อ กด Sub รอได้เลยค่ะ
ประเดิมเื่แรก คุณแม่ฝากรัก คุณพ่อรับฝากและเชตสลัดคานค่ะ
ช่อง BaanRarisa Story คลิกที่รูปภาพได้เลยค่ะ