ข้ามเวลามาพร้อมระบบฟาร์มอสูร

หลังจากกินอาหารเย็นร่วมกันอย่างชื่นมื่นแล้ว ทุกคนต่างแยกย้ายกันเข้านอน หงโต้วหลังจากที่เข้ามานอนกลิ้งเล่นอยู่บนที่นอนแล้ว ถึงได้นึกถึงภาระกิจอัพเลเวลฟาร์มขึ้นมาได้  ว่าตัวเองยังไม่ได้ทำมาหลายวันแล้ว

“ต้าเสี่ยว ล๊อกอิน”

[ทราบแล้วขอรับเ๯้านาย ล๊อกอิน]

“ต้าเสี่ยว ในฟาร์มมีอะไรเพิ่มเติมมาบ้าง”

[เ๯้านายหลังจากที่ผ่านมา 3 วันเราสามารถเก็บไข่ได้ 43,000 ฟอง เ๯้านายจะขายไข่ทั้งหมดเลยหรือไม่?]

“ต้าเสี่ยว ขายไข่ทั้งหมดพร้อมอัพเลเวล”

[รับทราบเ๯้านายขายไข่ทั้งหมด พร้อมอัพเลเวล]

[เ๽้านายหลังจากที่เราขายไข่ทั้งหมดเราจะมีเงิน 430,080 เหรียญ ถูกตัดเพื่ออัพเลเวล 100,000 เหรียญ เราจะเหลือ 330,080 เหรียญ นะขอรับ]

เลเวล 01 ผู้เล่นขั้นต้นระดับ 1 โบนัสล๊อคอินหมุนวงล้อโชคชะตา 2 ครั้ง โบนัสอัพเลเวล 1 ครั้ง

[เ๽้านายจะหมุนวงล้อเลยหรือไม่ขอรับ?]

“หมุนวงล้อเลยต้าเสี่ยว ทั้ง 3 ครั้ง”

หงโตว้ได้ยินเสียงกริ๊ก คล้ายเสียงเกมส์ตู้ในชาติที่แล้ว พร้อมกับเสียงตื่นเต้นของต้าเสี่ยว

[เ๯้านาย! เราได้อัพเลเวล 2 อัตโนมัติเป็๞รางวัลขอรับ]

เลเวล 02 ผู้เล่นขั้นต้นระดับ 2 โบนัสล๊อคอินหมุนวงล้อโชคชะตา 2 ครั้ง โบนัสอัพเลเวล 1 ครั้ง

เอ๋… อัพเลเวลอัตโนมัติก็ได้โบนัสเลื่อนระดับเหรออ่าใจดีจัง กริ๊ก กริ๊ก กริ๊ก ดังขึ้นอีก 3 ครั้งติดๆ กัน อ่า…เสียง๱๭๹๹๳์รับโชคอีกไหมนี่ หงโต้วแอบคิดในใจ

เลเวล 03 ผู้เล่นขั้นต้นระดับ 3 

เลเวล 04 ผู้เล่นขั้นต้นระดับ 4 

เลเวล 05 ผู้เล่นขั้นต้นระดับ 5 

[เ๯้านายตอนนี้เราอยู่ที่เลเวล 5 สามารถซื้อวัวมาเลี้ยงได้แล้วนะขอรับ]

#เลเวล 05#

วัวปราณขั้นต้น ระบบขายราคา 1,000 เหรียญ ระบบรับซื้อตัวละ 500 เหรียญ

นมสดปราณขั้นต้น ระบบรับซื้อถังละ 200 เหรียญ

ชีสเค้กปราณขั้นต้น ระบบรับซื้อถังละ 500 เหรียญ

อาหารปราณขั้นต้น กองละ 50 เหรียญ = รีดนมได้ครั้งละ 1 ถัง

อาหารปราณขั้นกลาง กองละ 500 เหรียญ = รีดนมได้ครั้งละ 5 ถัง

อาหารปราณขั้นสูง กองละ 1,000 เหรียญ = รีดนมได้ครั้งละ 10 ถัง

อัพเกรดโรงเรือนสำหรับเก็บนม ราคา 50,000 เหรียญ

เครื่องรีดนมอัตโนมัติ ราคา 50,000 เหรียญ

เครื่องเก็บนมอัตโนมัติ ราคา 2,000 เหรียญ

เครื่องผลิตชีสจากนม ราคา 50,000 เหรียญ

บ่อน้ำปราณราคา 50,000 เหรียญ

โบนัสล๊อคอิน หมุนวงล้อโชคชะตา 1 ครั้งต่อวัน

โบนัสอัพเลเวล หมุนวงล้อโชคชะตา 1 ครั้ง

คำเตือน

ท่านมีเงินทุนขั้นต้น 330,080 เหรียญ พร้อมไก่ปราณขั้นต้น 10 ตัว โบนัสล๊อคอินหมุนวงล้อโชคชะตา 3 ครั้ง

“ต้าเสี่ยวขายไก่ทั้งหมด ขายเครื่องให้อาหารอัตโนมัติทั้งหมด ต่อไปข้าจะเริ่มเลี้ยงแค่วัวล่ะ”

[รับทราบขอรับเ๯้านาย] ขายไก่ 10 ตัว 300 เหรียญ ขายเครื่องให้อาหารอัตโนมัติ 500 เหรียญ รวมคงเหลือเหรียญ 330,880 เหรียญ”

“ต้าเสี่ยว ซื้อวัว 2 ตัว, เครื่องให้อาหารอัตโนมัติ, เครื่องรีดนมอัตโนมัติ, เครื่องเก็บนมอัตโนมัติ, อัพเกรดโรงเรือนด้วย”

[รับทราบขอรับเ๯้านาย] ซื้อวัว 2 ตัว เครื่องให้อาหารอัตโนมัติ เครื่องรีดนมอัตโนมัติ เครื่องเก็บนมอัตโนมัติ อัพเกรดโรงเรือนเก็บนมรวมเป็๞ = 190,000 เหรียญ เราจะเหลือ 140,880 เหรียญ]

[แต่เ๽้านายท่านลืมอะไรไปหรือไม่? ที่ดินฟาร์มของเรามีแค่ 1 หมู่ ท่านซื้อของมากมายเพียงนี้ พื้นที่ฟาร์มของเราไม่พอแน่นอนขอรับ]

“งั้นซื้อที่ดินเพิ่มอีก 4 หมู่ ซื้อบ่อน้ำปราณเพิ่มด้วย ต้าเสี่ยว เงินเราเหลือพอไหม?”

[รับทราบขอรับเ๽้านาย] ซื้อที่ดินเพิ่ม 4 หมู่ 40,000 เหรียญ, บ่อน้ำปราณ 50,000 เหรียญ, รวมยอด 90,000 เหรียญ, เราจะมีเหรียญคงเหลือ 50,880 เหรียญ และมีโบนัสล๊อคอินเหลืออีก 3 ครั้งขอรับเ๽้านาย”

เลเวล 06

เลเวล 07

เลเวล 08

เลเวล 09

เลเวล 10” 

หงโต้วมองหน้าจอพลางถอนหายใจ เหลืออีก 5 เลเวลถึงจะเพิ่มเลเวลฟาร์มขั้นกลาง แอบกระซิบถาม

“ต้าเสี่ยว เราอัพถึงเลเวลที่ 5 แล้ว นายได้อัพเกรดด้วยไหม?”

[ต้าเสี่ยว อัพเกรดศักยภาพขึ้นอีกนิดหน่อยเ๽้านาย] คร่าวๆ ก็สามารถช่วยเ๽้านายสแกนหาของได้ไกลมากขึ้นถึง 10 หลี่แล้ว ในระบบก็มีข้อมูลของพืชผักสวนครัว สมุนไพรต่างๆ เพิ่มขึ้นอีกหลายร้อยชนิดขอรับเ๽้านาย]

“แล้วเลเวลที่ 5 นี้ข้าสามารถทำอะไรได้บ้าง”

[เลเวลที่ 5 เ๽้านายสามารถนำของภายในฟาร์มออกไปใช้ภายนอกได้บางส่วนแล้วนะขอรับ แต่ตอนนี้ยังไม่มีอะไรที่เอาออกไปได้ยกเว้นไก่ปราณขั้นต้น กับไข่ของมัน ซึ่งตอนนี้เ๽้านายไม่ได้ซื้อมันมาเลี้ยงแล้ว]

“ต้าเสี่ยว”

[ขอรับเ๽้านาย]

“แล้วเราจะสามารถซื้อจากระบบแล้วค่อยส่งออกมาภายนอกได้เลยหรือไม่? แล้ววัวที่ข้าซื้อมาเลี้ยงหล่ะเอาออกไปได้ไหม?”

[เอ๋…ข้าคิดว่าน่าจะทำได้นะขอรับแต่คงต้องลองดูก่อน เ๱ื่๵๹แบบนี้ข้าก็ไม่เคยทำมาก่อนขอรับเ๽้านาย]

“ดีมากต้าเสี่ยว เดี๋ยวพรุ่งนี้เราจะเข้าป่าหาของป่าอีกครั้ง แล้วเราค่อยไปทดลองในป่าพรุ่งนี้กัน”

[ได้ขอรับเ๽้านาย เข้าป่าทดลองได้]

“คืนนี้ข้าง่วงแล้ว ราตรีสวัสดิ์นะต้าเสี่ยว”

[ราตรีสวัสดิ์ขอรับเ๽้านาย]

…………………………

วันนี้หงโต้วตื่นยามเหม่า (5.00-6.59) รีบลุกขึ้นมาล้างหน้าแปรงฟันแทบไม่ทัน เฮ้อ…ที่แปรงฟันที่น่าอนาถที่สุดที่เธอเคยใช้มาเดี๋ยวต้องลองหาลู่ทางทำที่ขัดฟันใหม่ซะแล้ว จากนั้นก็รีบแต่งตัวอย่างว่องไว พลางวิ่งออกไปหาท่านพ่อสุดหล่อที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ขณะรอท่านแม่ยกอาหารมา พลางทำท่าออดอ้อนสุดฤทธิ์

“ท่านพ่อเ๯้าคะ วันนี้หงโต้วขอเข้าป่ากับท่านพ่อได้หรือไม?” พลางกอดแขนแกร่งของท่านพ่อเบาๆ

“หงโต้วสาวน้อยของพ่อ จะเข้าป่าไปทำอะไรหรือ?” ท่านพ่อถามเพราะปกติท่านพ่อจะเข้าป่าลึกกว่าที่ชาวบ้านเข้าไปหาของป่าเล็กน้อย เพราะไม่อยากไปแย่งชิงของกับชาวบ้าน เดี๋ยวจะทำให้ชาวบ้านส่วนใหญ่ลำบาก

“หงโต้วอยากไปหาของป่ากับท่านพ่อเ๯้าค่ะ หงโต้วไม่อยากแอบเข้าป่าลึกลำพังกับพี่รองอีก ไม่อยากให้ท่านพ่อท่านแม่และพี่ใหญ่เป็๞ห่วงอีกนี่เ๯้าคะ ท่านพ่อออให้หงโต้วไปด้วยนะเ๯้าคะ”

“ข้าขอไปด้วยขอรับท่านพ่อ ข้าจะดูแลน้องเล็กเอง” พี่รองผู้สปอยน้องสาวสุดฤทธิ์เอ่ยขึ้นมาอย่างแข็งขัน

“เอาละๆ วันนี้พวกเราเข้าป่าไปกับท่านพ่อกันทั้งหมดนี่แหละ” ท่านแม่ส่งเสียงออกมาจากในครัวพร้อมยกหม้อโจ๊กออกมา

“ได้ถ้าเช่นนั้นก็เอาตามนั้น”

“เช่นนั้นรีบกินกันก่อนเถอะจะได้รีบไป หากช้ากว่านี้พวกเราจะสายแล้ว”  พลางส่งสายตาให้กับท่านพ่อ

“ชริ…ท่านพ่อท่านแม่ส่งสายตาให้กันไม่เกรงใจลูกๆ เลยนะเ๽้าคะ”

“555 หงโต้วอิจฉาพ่อกับแม่หรือ เดี๋ยวหงโต้วโตขึ้นก็มีคนรักเหมือนพ่อกับแม่เหมือนกันนะ” พลางเอื้อมมือไปช่วยรับหม้อโจ๊กจากมือท่านแม่ พร้อมกับยิ้มรับค้อนจากท่านแม่อย่างอารมณ์ดี

หลังจากกินข้าวเช้าแล้วท่านแม่ก็เก็บแผ่นแป้ง กับหม่านโถห่อใส่ผ้า ยัดใส่ตะกร้าหลังท่านพ่อพร้อมกระบอกน้ำเพื่อตามท่านพ่อและพี่ใหญ่เข้าป่า ส่วนหงโต้วกับพี่รองก็มีตะกร้าเล็กสะพายหลังคนละใบพร้อมออกเดินทางกันรออยู่แล้ว

หลังจากเดินมาไม่ถึงสองเค่อ หงโต้วก็เหนื่อยหอบแล้ว เฮ้อก็ร่างผอมบางขนาดนี้จะมีเรี่ยวแรงมากมายได้ยังงัย

“หงโต้วเหนื่อยแล้ว ให้พี่ใหญ่แบกเ๽้าดีหรือไม่?”

“ไม่เอาเ๯้าค่ะพี่ใหญ่ ข้าเดินเองได้”

“งั้นเดี๋ยวพ่ออุ้มเ๽้าดีกว่า เราจะได้ถึงบริเวณที่พ่อจะล่าสัตว์เร็วขึ้น หงโต้วจะได้พักผ่อน” ท่านพ่อพูดยังไม่ทันจบประโยคหงโต้วก็อยู่บนอ้อมแขนของท่านพ่อแล้ว เธอรู้สึกขัดเขินเล็กน้อย อือ…ก็มันยังไม่ค่อยชินอ่ะนะ

เดินอีกไม่เกินครึ่งชั่วยามท่านพ่อก็วางหงโต้วลง พร้อมเอ่ยกับท่านแม่

“ฮวาเอ๋อกับลูกรอง หาของป่าอยู่แถวนี้เป็๲เพื่อนลูกสาวนะ พี่กับเ๽้าใหญ่จะออกไปดูกับดักสัตว์แถวนี้ เผื่อจะมีสัตว์ป่ามาติดกับดักเราจะได้กินเนื้อสัตว์กันบ้าง”

“เ๯้าค่ะท่านพี่ พวกข้าจะเก็บผักป่ารอท่านอยู่แถวนี้ จะไม่ออกไปไหนไกลเ๯้าค่ะ”

“เอาล่ะงั้นพี่ไปก่อน เราจะได้ไม่กลับบ้านค่ำมืดนัก”

หงโต้วแอบคิดว่าในเมื่อมีตัวช่วยที่ดีอย่างต้าเสี่ยวอยู่แล้ว  จะมัวหาให้เสียเวลาทำไม่  เพราะของส่วนใหญ่ก็หายากอยู่แล้ว

“ต้าเสี่ยว นายลองสแกนหาของป่าแถวนี้ดูหน่อยสิ มีอะไรให้เราเก็บกลับไปได้บ้าง”

[ทราบแล้วขอรับเ๯้านาย] พิกัดซ้ายมือเดินหนึ่งเค่อมีดงซีกวา (แตงโม) ดงใหญ่เลยขอรับเ๯้านายผลกำลังสุกน่ากิน

“พี่รองท่านแม่ ข้าจะเดินไปดูทางด้านนั้นนะเ๽้าคะเผื่อเจออะไรเก็บกลับไปได้”

“น้องเล็ก รอพี่รองด้วยเดี๋ยวพี่รองจะไปเป็๞เพื่อนเ๯้าเอง”

“ลูกรองดูแลน้องให้ดีด้วยนะ ระวังตัวด้วยอย่าออกไปไหนไกลนักเล่า”

“ขอรับท่านแม่ ไม่ต้องห่วงข้าจะไม่ให้น้องเล็กออกไปไกลเกินแน่นอนขอรับ”

เดินไม่ถึงหนึ่งเค่อดีหงโต้วก็เจอเข้ากับดงแตงโมอย่างที่ต้าเสี่ยวบอกทันที

“กรี๊ด! พี่รองเร็วเ๯้าค่ะนั่นมันแตงโมนี่นาลูกใหญ่น่ากินเป็๞ที่สุด มีเยอะมากๆ พลางวิ่งไปกอดลูกแตงโมไว้ พี่รองเ๯้าคะรีบวิ่งกลับไปตามท่านแม่มาช่วยกันเก็บกลับไปกันดีกว่า มันเยอะมากพรุ่งนี้ข้าจะให้ท่านพ่อเอาเข้าไปขายในเมือง”

“ได้ๆ เ๽้าอย่าไปเล่นซนที่ไหนนะนั่งรออยู่ที่นี่”

“ไปๆ รีบไปเ๯้าค่ะพี่รองไม่ต้องเป็๞ห่วงข้า ข้าจะนั่งเฝ้าแตงโมไม่หนีไปไหนแน่ๆ”

เมื่อพี่รองลับตาไปแล้วหงโต้วจึงได้ชวนต้าเสี่ยวคุยเป็๲เพื่อน อยู่ในป่าคนเดียวมันก็หวิวหน่อยๆ เหมือนกันนะ มีต้าเสี่ยวคุยเป็๲เพื่อนก็ดีกว่านั่งเหงาคนเดียว

“ต้าเสี่ยว”

[ขอรับเ๽้านาย]

"เ๯้าว่าแตงโมนี้จะขายได้ราคาลูกละเท่าไหร่ 5 ตำลึงถึงหรือไม่?”

[เ๽้านายต้องลองผ่าเอาเนื้อมันลองกินดูนะขอรับ ถ้ามีรสหวานกรอบแล้ว ข้าว่าลูกละ 5-10 ตำลึงเป็๲ไปได้แน่นอน]

รอไม่นานพี่รองก็พาท่านพ่อท่านแม่และพี่ใหญ่กลับมา “หงโต้วพี่รองพาท่านแม่ ท่านพ่อ พี่ใหญ่กลับมาแล้ว น้องอยู่คนเดียวกลัวหรือไม่?”

“ท่านพ่อทำไมถึงกลับมาได้เร็วนักเล่าเ๽้าคะ?”

“พ่อไปดูกับดักแล้วลูก ไม่มีวี่แววสัตว์ป่าเข้ามาบริเวณนั้นเลย สงสัยพวกเราคงต้องกินโจ๊กกับผักป่าไปก่อนแล้ว”

“ช่างมันเถอะเ๽้าค่ะท่านพ่อ มาช่วยข้าเก็บแตงโมไปขายในเมืองดีกว่า พรุ่งนี้เราน่าจะมีเงินซื้อเนื้อกินแน่ๆ แต่ตอนนี้เราลองผ่าแตงโมกินกันดูก่อนดีกว่าเ๽้าค่ะ”

“ท่านพ่อจึงหยิบมีดออกมาผ่าแตงโมออกมาหนึ่งลูก”

“อื้อออออหวานกรอบอร่อย” ทุกคนขานออกมาเป็๲เสียงเดียวกันอย่างมีความสุข แต่ติดที่ไม่มีอาหารจานเนื้อกินกันช่างเป็๲เ๱ื่๵๹ที่น่าสงสารยิ่งนัก

“ต้าเสี่ยว”

[ขอรับเ๽้านาย]

"นายซื้อไก่ในระบบสัก 4 ตัว พร้อมไข่ 10 ฟอง ปล่อยออกมาด้านหลังต้นไม้ใหญ่นั้นเร็วเข้า”

เฮ้ออออ… ช่วยไม่ได้ข้าไม่อยากเห็นท่านพ่อผู้หล่อเหลาต้องทำหน้าเศร้านี่นา รักแหละดูออกสปอยท่านพ่อสุดฤทธิ์

[รับทราบขอรับเ๯้านาย] ซื้อไก่ปราณขั้นต้น 4 ตัว ไข่ปราณขั้นต้น 10 ฟองปล่อยออกมาหลังต้นไม้ใหญ่”

กริ๊ก…อื้อเสียง๼๥๱๱๦์อีกแล้ววววว

กาต๊าก! กาต๊ากกก!

“ท่านพ่ออออ เสียงไก่เ๽้าค่ะอยู่หลังต้นไม่ใหญ่นั่น”