“ไปๆไปเสียเถอะ”นางจือที่เห็นการกระทำของฉีหลินนางจึงได้โบกมือไล่อย่างอ่อนแรง
“ท่านป้าดื่มยาก่อนนะเ้าคะวันนี้ตอนเช้าข้าได้ยินว่าท่านป้ายังไม่ดื่มยาหรือเ้าคะ”กวางเฟยเฟิงเอ่ยพร้อมกับนำยาเข้ามาป้อนให้นางจือด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนฉีหลินที่เห็นเช่นนั้นจึงได้แต่ถอยออกมาจากห้องของนางจือด้วยสายตาครุ่นคิดและเมื่อเดินมาถึงครึ่งทางนางก็ได้ตัดสินใจได้ว่านางควรออกไปเริ่มชีวิตใหม่ของนางที่นอกจวนตระกูลเจาและเมื่อคิดได้เช่นนั้นนางจึงได้เร่งรีบกลับมาที่ห้องของนางเพื่อเก็บของเพื่อเตรียมออกเดินทางทันที
“เ้าคิดจะออกจากตระกูลเจาจริงๆหรือ”หลิวหลิงเอ่ยถามฉีหลินด้วยน้ำเสียงเป็กังวลเพราะตัวนางเองก็ยังคิดไม่ตกเช่นกันว่าจะออกไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่นอกตระกูลเจาหรือจะอยู่ทำงานในตระกูลเจาต่อดี
“หึ เ้าจะอยู่ก็อยู่ไปเถอะข้าดูจากอาการของนายหญิงแล้วอีกไม่นานนางคงจะจากไปอีกสามวันข้าจะไปลานายหญิง”เหม่ยเหมยเอ่ยพร้อมกับมองไปที่สหายของตนด้วยสายตาจริงจัง
“หากพวกเ้าจะไปข้าก็ไม่ว่าอันใดแต่ข้าจะอยู่รับใช้นายหญิงจนถึงวันสุดท้ายของนาง”หลิวหลิงเอ่ยพร้อมกับมองมาที่ฉีหลินอย่าง้าคำตอบ
“ข้าเองก็จะไปพร้อมกับพี่เหม่ยเหมยเ้าค่ะ”ฉีหลินเอ่ยพร้อมกับมองไปที่สาวใช้รุ่นพี่ของตนด้วยสายตาจริงจัง
“เฮ้อหากเป็เช่นนั้นข้าเองก็จะไม่ว่ากล่าวอะไรพวกเ้านอกจากจะขอให้พวกเ้าไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ให้ดีก็แล้วกัน”หลิวหลิงเอ่ยพร้อมกับมองมาที่สหายของตนด้วยรอยยิ้มอ่อน
“ได้เวลาดื่มยาของนายหญิงแล้วข้าไปก่อนนะเหม่ยเหม่ยไปเตรียมน้ำแกงให้นายหญิงด้วยเดี๋ยวดื่มยาเสร็จนายหญิงจะได้ดื่มน้ำแกงเลย”หลิวหลิงหันไปเอ่ยสั่งสหายของตนแล้วรีบเดินออกจากห้องของฉีหลินทันที
“เฮ้อ ข้าไปก่อนนะเ้าก็รีบเก็บของให้เรียบร้อยด้วยเล่า วันที่เราจะออกจากจวนนี้เ้าจะได้ไม่ฉุกละหุก”เหม่ยเหม่ยเอ่ยเสร็จแล้วจึงได้เดินออกจากห้องไปอีกคน
“ลูกแม่อีกไม่นานแม่จะพาเ้าออกไปใช้ชีวิตของเราเองแล้วนะ”ฉีหลินที่เห็นทุกคนออกจากห้องนางแล้วนางจึงได้ก้มมาเอ่ยกับลูกสาวของนางด้วยน้ำเสียงอันแ่เบาโดยไม่รู้เลยว่าในตอนนี้เฟยิได้ยินทั้งหมดที่นางได้พูดแล้ว
ห้องหนังสือ
“คุณชายว่าอะไรนะขอรับ”เจ่าิเอ่ยถามนายของตนด้วยสีหน้าใ
“เฮ้อ ฉีหลินนางท้องแล้ว้าจะพาเด็กในท้องของนางออกไปจากกจวนตระกูลเจาของเรา”เจาเฟยิเอ่ยบอกคนรับใช้คนสนิทของตนเสียงเคร่ง
“นี้ฉีหลินกำลังท้องอยู่หรือขอรับเมื่อเช้าข้ายังเห็นนางยกอ่างน้ำมาให้คุณชายอยู่เลยนะขอรับอีกทั้งตอนเย็นเมื่อวานข้าก็ยังเห็นนางทำงานหนักไม่ต่างจากคนรับใช้คนอื่นๆในเรือนเลยนะขอรับ”เจ่าิเอ่ยกับนายของตนด้วยสีหน้าไม่แน่ใจนัก“แล้วคุณชายแน่ใจหรือขอรับว่าลูกในท้องของนางเป็ลูกของคุณชาย”เจ่าิที่ไม่รู้ว่านายของตนนั้นได้ไปเริ่มสานสัมพันธ์กับฉีหลินเมื่อใดเอ่ยถามด้วยสีหน้าสงสัย
“เจ่าิ”เฟยิเงยหน้าขึ้นมามองคนสนิทของตนด้วยสายตาเย็น
“ฮิๆ ขออภัยขอรับก็ถ้าหากลูกในท้องของฉีหลินเป็ลูกของคุณชายจริงๆนางจะพาลูกในท้องของนางออกไปลำบากที่นอกตระกูลเจาทำไมละขอรับ”เจ่าิเอ่ยถามนายของตนด้วยสีหน้าสงสัย
“ข้าเองก็ไม่เข้าใจในสิ่งที่นางกำลังจะทำเช่นกัน”เฟยิเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่ง
“ฉีหลินท้องเช่นนี้แล้วคุณหนูกวางจะว่าเช่นไรละขอรับ”เจ่าิที่รู้ถึงความโมโหร้ายของคนรักของนายตนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเป็กังวลเขาหวังว่าฉีหลินจะอยู่รอดปลอดภัยจากน้ำมือของกวางเฟยเฟิงจนนางสามารถคลอดเด็กออกมาอย่างปลอดภัย
“เฮ้อเพราะความโหโมและหึงหวงของนางนั้นแหละข้าจึง้าให้เ้าช่วยดูแลฉีหลินอยู่ห่างๆ”เฟยิเอ่ยพร้อมกับมองมาที่เจ่าิอย่าง้าคำตอบ
“ก็ได้ขอรับ”เจ่าิที่รู้ตัวว่าตนเองต้องเผชิญหน้ากับความโหดร้ายของกวางเฟยิได้แต่เอ่ยรับคำสั่งของนายของตนด้วยน้ำเสียงหง่อยแต่เพื่อปกป้องสายเืของนายของตนเขาเองก็พร้อมจะบุกน้ำลุยไฟเช่นกัน
377
