กังหลงกำหมัดแน่นยืดอกกล่าวอย่างทระนงมองไปด้านหน้าด้วยสายตาอันมุ่งมั่นแน่วแน่ จ้องไปยังขอบฟ้าเส้นทางที่สตรีชุดเหลืองได้พุ่งหายลับไป ภาพเงาร่างอันงดงามได้เริ่มประทับไว้ในใจบุรุษหนุ่มเพิ่มขึ้นจนยากจะลืมเลือน
คงยากที่จะปฏิเสธในเื่ของอิสตรีสำหรับบุรุษหนุ่ม ไม่ว่าจะเป็บุรุษหนุ่มคนใด ถ้าไม่คนึงหาหากได้พบเจอสตรีอันเลิศล้ำ ที่เพียบพร้อมไปด้วยรูปโฉมอันงดงามอันยากจะหาผู้ใดเปรียบ กิริยาท่าทางที่นุ่มนวลอ่อนหวาน และด้วยอายุที่ยังเยาว์วัยเพียงสิบห้าสิบหกปี แต่กลับมีพลังฝีมือที่สูงล้ำจนถึงระดับปราณราชันย์ หากให้ค้นหาทั่วทั้งอาณาจักรเนตรอสูรคงไม่มีวันหาพบได้
กังหลงจดจำเส้นทางและตำแหน่งถ้ำอาศัยของัภูผาไว้จนขึ้นใจ ที่ด้านในสุดของถ้ำหลังหลืบศิลานั้น เต็มไปด้วยพลังสายฟ้าที่ยากจะพบพาน ในอนาคตไม่แน่ว่าตนอาจมีวิธีใช้ประโยชน์จากสถานที่อันน่ากลัวนี้ได้ รอเมื่อตนมีกำลังที่มากพอสามารถฝ่าม่านสายฟ้าเหล่านี้เข้าไปได้ คุณประโยชน์ที่ได้รับมิทราบจะมากมายปานใด เพราะในถ้ำเต็มไปด้วยปราณธรรมชาติจากชีพจรั ม่ายสายฟ้าที่หนาแน่น พายุหมุนอันรุนแรง ทุกอย่างล้วนมีประโยชน์ต่อการฝึกปรือทั้งสิ้น
เมื่อไม่มีอื่นใดให้กระทำอีกจึงเริ่มออกเดินทางต่อไปยังจุดหมายคือ ตำหนักนิลกาลจน์ การไปครานี้ย่อมง่ายดายรวดเร็วกว่าคราก่อนมากนักใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วยามจากเขตเทือกเขาเนตรอสูรชั้นที่สองก็เข้าไปสู่เขตเทือกเขาเนตรอสูรชั้นที่สามและมุ่งตรงไปยังช่องทางที่นำสู่ใช้วิธีเดิมคือสังเวยโลหิตสามหยดเพื่อเปิดประตูตำหนัก กดปุ่มหน้าแท่งศิลานิลกาลจน์ กลไกได้ส่งร่างกังหลงเข้าสู่ห้องโถงด้านในทันที
"ตำหนักนิลกาลจน์ข้ากังหลงได้กลับมาแล้ว"
กังหลงกลับมาที่ตำหนักนิลกาลจน์ครานี้ตั้งใจจะเรียนรู้และฝึกฝนทุกอย่างที่สามารถยกระดับพลังฝีมือของตนให้สูงขึ้นได้ตอนนี้กังหลงหลังจากได้ผ่านการกำเนิดใหม่ของจุดชีพจรลมปราณและการผลัดเปลี่ยนกล้ามเนื้อกระดูกเส้นเอ็นอีกทั้งผ่านการเปิดจุดจักระทั้งเจ็ดด้วยวิชาลับโบราณที่ในรอบหลายล้านปียากจะมีขึ้นนับว่ามีคุณสมบัติพื้นฐานอันเลิศล้ำเปรียบดุจมีเพชรดิบวัตถุดิบอันดีเลิศพร้อมที่จะรับการเจียรนัยเป็เพชรเม็ดงามแล้ว
แม้นเส้นชีพจรลมปราณจะยังปรากฎได้ชัดจนไม่สามารถระบุแยกแยะได้ว่าเป็เส้นชีพจรลมปราณประเภทใดแต่หากสังเกตุจากขนาดที่ใหญ่และหนามากกว่าของบุคคลทั่วไปแล้วหากเส้นชีพจรนี้มีความแข็งแกร่งจนสามารถรองรับหรือต้านทานพลังได้มากมายปานใดความรุดหน้าที่จะเกิดขึ้นนั้นยากจะประมาณได้อย่างแท้จริง
กังหลงตอนนี้นับเป็เ้าของตำหนักนิลกาลจน์ที่ตกทอดมาจากเฒ่าเทียนคงซึ่งเป็อาจารย์อย่างแท้จริงแล้วจึงสามารถตรวจตรา สำรวจทุกอย่างในตำหนัก
ไม่ว่าจะเป็ ห้องรวมที่มีแท่นศิลานิลกาลจน์ขนาดใหญ่สำหรับฝึกลมปราณและพักผ่อน
ห้องฝึกยุทธที่มีตำรายุทธและทักษะวิชาฝีมือต่าง ๆ มากมาย
ห้องโอสถที่ตลบอบอวลไปด้วยกลิ่นสมุนไพรมีสมุนไพรมากมายทั้งที่เก็บสะสมไว้และที่กำลังงอกงามอยู่ในแปลงสมุนไพรอีกทั้งพบเห็นต้นอุทกศิลาที่กำลังออกผลอุทกแดงระเรื่อตามที่เฒ่าเทียนคงได้กล่าวด้วย
ส่วนห้องกาลเวลานั้นยังไม่ได้เข้าไปสำรวจหรือใช้งานเนื่องจากตอนนี้ตนมีอะไรหลายอย่างที่ต้องเตรียมการให้พร้อมก่อนเริ่มเข้าไปฝึกฝนในห้องกาลเวลา
หลังจากสำรวจทุกอย่างจนพอเข้าใจตำหนักนิลกาลจน์กังหลงจึงเริ่มต้นฝึกฝนตอนนี้สิ่งที่ต้องกระทำอย่างเร่งด่วนประการแรกคือการดูดซึมเม็ดพลังธาตุสายฟ้าวายุเพื่อสร้างปีกฟ้าวายุคำรณ
เนื่องจากตอนอยู่ที่เทือกเขาเนตรอสูรชั้นที่สองตนได้กลืนกินเม็ดพลังธาตุสายฟ้าวายุจากซากร่างัภูผาอย่างเร่งด่วนเพื่อป้องกันมิให้วัตถุอันเลิศล้ำที่ยากจะพบพานต้องสูญสลายไป
ขณะนี้ตนเริ่มจะรูสึกว่าพลังจากเม็ดพลังธาตุสายฟ้าวายุที่อยู่ในร่างที่ยังไม่ได้รับการดูดซึมสู่เส้นชีพจรลมปราณเริ่มมีอาการแข็งขืนดิ้นรนแผ่นกระจายพลังออกมาจนเริ่มจะควบคุมไม่ได้หากแม้นปล่อยไว้ไม่รีบทำการดูดซึมให้แผ่กระจายไปยังตำแหน่งต่างๆทั่วร่างอาจสร้างความเสียหายให้แก่เส้นชีพจรลมปราณของตนจนเกิดการะเิฉีกขาดได้ บัดนี้รากฐานของกังหลงนับว่าแข็งแรงมั่นคงยากที่จะหาใครเทียบเทียมได้
กังหลงขึ้นไปบนแท่นศิลานิลกาลจน์และนั่งลงในท่าขัดสมาธิฝ่ามือซ้ายทับมือขวาหลับตาลงสำรวมจิตเริ่มต้นฝึกฌานตามแนวทางที่ตระกูลเคยสอน
เมื่อสมาธิเริ่มนิ่งจิตก็ััได้กับพลังความร้อนกลุ่มหนึ่งในร่างกายที่วิ่งวนไปมาสังเกตุดูกลุ่มพลังนี้มีสีน้ำเงินต้องเป็พลังของเม็ดพลังธาตุสายฟ้าวายุอย่างไม่ต้องสงสัยลมหายใจแ่เบาลงจนััไม่ได้เสมือนแทบไม่หายใจ..!!
ชั่วครู่ได้เริ่มเกิดความร้อนอุ่นสีทองขึ้นที่จุดตันเถียนและแผ่กระจายไปตามจุดเส้นชีพจรแต่ละจุดเริ่มจากจุดบนกระหม่อมไล่ลงเบื้องล่างจนครบทั้งห้าสิบสี่จุดแล้วแผ่กระจายต่อไปยังตำแหน่งจักระที่อยู่ล่างสุดเคลื่อนต่อขึ้นไปเรื่อยๆ จนถึงจักระบนกระหม่อมครบทั้งเจ็ดตำแหน่ง
เมื่อครบรอบ กระแสพลังอุ่นร้อนนั้นได้ไหลเวียนต่อรอบแล้วรอบเล่าแต่ละรอบที่เพิ่มขึ้นความเร็วในการไหลเวียนยิ่งเร็วขึ้นจากช้าเป็เร็วเมื่อยิ่งเร็วขึ้นได้เกิดพลังดึงดูดภายในรุนแรงขึ้นจนเริ่มดึงรั้งพลังสีน้ำเงินที่ที่วิ่งวนไปมาให้เริ่มเข้ามาอยูในกระแสพลังอุ่นร้อนที่ไหลวนอย่างรวดเร็วนั้นทีละน้อย
กลุ่มพลังสีน้ำเงินเมื่อรู้ว่ากำลังโดนดึงดูดก็เริ่มต่อต้านเคลื่อนถอยห่างออกจากกระแสพลังอุ่นร้อนที่วิ่งวนอย่างรวดเร็วกลุ่มพลังอุ่นร้อนเมื่อเห็นพลังสีน้ำเงินถอยหนีก็ยิ่งวิ่งวนเร็วขึ้นเรื่อย ๆ
จนเกิดแรงดึงดูดมหาศาลดูดกระชากพลังสีน้ำเงินเข้ามาอยู่ในเส้นทางการวิ่งวนของพลังสีทองและเริ่มหลอมกลืนพลังสีน้ำเงินจนกลายเป็เนื้อเดียวภายในพริบตา!! พลังไหลวนรอบแล้วรอบเล่าจนพลังสีน้ำเงินทั้งหมดถูกดูดเข้ามาผสมกับพลังสีทอง
เริ่มแรกมองดูเป็กระแสพลังสองสี สีทองสลับน้ำเงินการไหลวนที่ยิ่งรวดเร็วขึ้นได้กลืนจนสีน้ำเงินหายไปหมดสิ้นกลายเป็กระแสพลังสีทองบริสุทธิ์กระแสพลังจึงเริ่มลดความเร็วลงจนเป็ไหลเวียนเป็ปกติ
กังหลงกำหนดจิตสำรวจภายในกายหลังจากหลอมรวมพลังสีน้ำเงินจนหมดสิ้น ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่มีความเปลี่ยนแปลงใดๆระดับพลังปราณก็ไม่ได้เพิ่มขึ้นแต่อย่างใด กังหลงงุนงง พลังสีน้ำเงินนั้นได้หายไปแล้วทอดถอนใจรำพึงขึ้น
"หรือเม็ดพลังธาตุสายฟ้าวายุเสี่อมสลายอาจารย์บอกว่าร่างกายข้าได้รับการเปิดจักระทั้งเจ็ดแล้วและตามที่ตำราโบราณบอกไว้หากจักระสายฟ้าได้รับการเปิดออกและสามารถหลอมรวมเม็ดพลังธาตุสายฟ้าวายุสำเร็จจะก่อเกิดเป็พลังดังใจนึกในการสร้างและเรียกปีกฟ้าวายุคำรณขึ้นมาเหตุไฉนข้าไม่รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงใด ๆข้าคงไม่มีวาสนาที่จะปีกฟ้าวายุคำรณอย่างแน่แท้แล้ว...... เห้อ"
แต่ทันใดนั้นได้เกิดเสียงดังขึ้น!!
"พรึบ..!!พรึบ..!!"
ขณะนี้กังหลงเริ่มััได้ว่าเริ่มมีสิ่งแปลกปลอมดันแผ่นหลังของตัวเองออกมา
"แควก"
"พรึบ"