บทที่4 สับสนในใจ
ท่ามกลางความเงียบสงัดของห้องโถงใหญ่ ภาพของท่านหญิงเซี่ยเหมยเมี่ยน ที่ยืนอยู่ในชุดคลุมทองมันวาว ใบหน้าเต็มไปด้วยความสงบ แต่ในหัวใจกลับเต็มไปด้วยการต่อสู้ภายในจิตใจ เธอได้ยินเสียงฝีเท้าของอ๋องหยางเหว่ยจิ๋น ที่เดินเข้าใกล้ พร้อมกับเสียงลมหายใจที่แ่เบา
"ท่านหญิงเซี่ย..." อ๋องหยางเหว่ยจิ๋นเอ่ยเสียงนิ่งๆ ขณะยืนอยู่ด้านหลังเธอ"ข้าหมายถึงสิ่งที่ข้าพูดไว้เมื่อครู่"
ท่านหญิงเซี่ยเหมยเมี่ยนไม่หันไปมองเขา แต่รู้สึกได้ถึงสายตาของเขาที่จดจ้องมาที่เธออย่างลึกซึ้ง ความรู้สึกผิดหวังเริ่มลึกซึ้งในใจของเธอ"ท่านหมายถึงความร่วมมือของเรา ที่จะสร้างความสงบสุขให้แผ่นดิน?"
"ใช่." เสียงของอ๋องหยางเหว่ยจิ๋นยืนยัน"การต่อสู้เพื่ออำนาจในอาณาจักรนี้มันไม่มีที่สิ้นสุด ท่านเองก็คงเห็นว่า...มันไม่ใช่แค่การแต่งงานธรรมดาๆ ที่จะสิ้นสุดแค่ที่นี่"
ท่านหญิงเซี่ยเหมยเมี่ยน กัดฟันเพื่อระงับความโกรธที่กำลังจะปะทุออกมา ขณะนั้นเอง เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างเร่งรีบ ก่อนที่ประตูจะถูกเปิดออกอย่างรวดเร็ว
"ท่านหญิงเซี่ย... อ๋องหยาง..." เสียงของ หานหลิง ข้าราชการระดับสูงในวังดังขึ้นขัดการสนทนา เขายืนอยู่ที่ประตูด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "เหตุการณ์สำคัญในเมืองหลวง... ข้าต้องรายงาน"
ทั้งสองหันไปมองที่หานหลิงอย่างรวดเร็ว อ๋องหยางเหว่ยจิ๋น เคลื่อนตัวไปข้างหน้าและกล่าวเสียงนิ่ง "เกิดอะไรขึ้น?"
"มีการก่อการร้ายในเขตตะวันออกของเมืองหลวง กลุ่มฏได้เข้ายึดอาณาเขตสำคัญบางส่วน ข้ากลัวว่ามันจะลุกลามไปถึงภายในเมือง" หานหลิงตอบด้วยน้ำเสียงเร่งรีบ "ท่านอ๋อง... ท่านต้องตัดสินใจในตอนนี้"
การพูดถึงฏทำให้ท่านหญิงเซี่ยเหมยเมี่ยน รู้สึกถึงความกดดันอย่างทันที ความสงบที่เธอหวังว่าจะได้มีใน่แรก กลายเป็แค่ฝัน เมื่อเห็นภาพปัญหาทางการเมืองที่เกิดขึ้นในตอนนี้
"ข้าจะจัดการเื่นี้เอง"อ๋องหยางเหว่ยจิ๋นพูดพร้อมกับหันไปทางหานหลิง "เตรียมทหารให้พร้อม ข้าไม่อาจปล่อยให้ความสงบของเมืองนี้ถูกทำลายได้"