ย้อนเวลาสู่ยุค 80 : สาวอวบผงาดฟ้า เปลี่ยนชะตามหาเศรษฐี 【จบ】

        น้ำมันในน้ำเต้ามีอยู่แค่ราวๆหนึ่งจินครึ่งเท่านั้น ปกติใช้สำหรับงานเลี้ยงเล็กๆ ก็พอได้แต่สำหรับงานใหญ่ที่มีโต๊ะจัดเลี้ยงหลายโต๊ะแบบวันนี้ น้ำมันแค่นี้ไม่พอแน่นอน

        สะใภ้สามบอกชัดเจนแล้วว่าวันนี้จะทำอาหารโดยใช้น้ำมันที่มีในน้ำเต้าเท่านั้น

        เมื่อก่อนก็เป็นแบบนี้เสมอดังนั้นจึงไม่มีใครว่าอะไร

        หูหลันเยวี่ยมองสะใภ้สามด้วยสายตายากจะคาดเดาแล้วก็เริ่มลงมือทำอาหารของตัวเอง

        เมนูแรกที่หูหลันเยวี่ยจะทำคือเต้าหู้ผัดแบบบ้านๆ

        ตอนนี้จ้าวหงเหมยกับถิงถิงได้หั่นเต้าหู้ตามที่หลันเยวี่ยบอกไว้เรียบร้อยเครื่องปรุงอื่นๆ ก็เตรียมไว้เกือบหมดแล้ว

        เต้าหู้ผัดแบบบ้านๆถือเป็นอาหารขึ้นชื่อของท้องถิ่นแต่ชื่อเสียงและระดับชั้นก็ยังเทียบไม่ได้กับเต้าหู้ทรงเครื่อง

        ในยุคที่ข้าวยากหมากแพงอาหารพื้นเมืองบางอย่างก็หาทานไม่ได้ในชนบท

        ชาวไร่ชาวนาเพิ่งจะแก้ปัญหาเรื่องปากท้องไปได้ไม่นานจะเอาแรงที่ไหนไปประดิดประดอยอาหารให้สวยงาม ขอแค่กินอิ่มก็พอแล้ว

        วิธีทำเต้าหู้ผัดแบบบ้านๆนั้นง่ายมาก หั่นพริกหยวกเป็นชิ้นใหญ่ หั่นต้นหอมซอย สับขิงให้ละเอียดเตรียมน้ำแป้งมันไว้ หั่นเต้าหู้เป็นแผ่น ตั้งกระทะใส่น้ำมันนำเต้าหู้ลงไปทอดให้เหลืองทั้งสองด้าน ตักขึ้นพักไว้ เติมน้ำมันอีกครั้งจากนั้นใส่เครื่องปรุงและเต้าหู้ที่ทอดไว้ ผัดให้เข้ากัน เติมน้ำ ใส่ผักเติมน้ำแป้งมัน และเคี่ยวต่ออีกสองนาที ก็ตักขึ้นได้

        แต่ข้างกายหูหลันเยวี่ยไม่มีแป้งมันดังนั้นเต้าหู้ผัดแบบบ้านๆ ที่เธอทำจึงอาจจะไม่ถูกต้องตามสูตรดั้งเดิมสักเท่าไหร่

        เมนูนี้อร่อยจริงแต่ก็เปลืองน้ำมันจริงๆ

        พอสะใภ้สามเห็นหลันเยวี่ยผัดอาหารไปอย่างเดียวก็ใช้น้ำมันในน้ำเต้าไปเกือบหมดเธอก็เสียดายจนตาแทบจะถลนออกจากเบ้า

        "หนูหลันเยวี่ย แกเพิ่งจะผัดไปอย่างเดียวก็ใช้น้ำมันไปเยอะขนาดนี้แล้วต่อไปอย่าใช้น้ำมันเปลืองขนาดนี้นะ" สะใภ้สามสั่งสอนหลันเยวี่ย

        ตอนที่พูดแบบนี้หัวใจของเธอก็แทบจะหลั่งเลือด

        หูหลันเยวี่ยมองสะใภ้สามอย่างไม่สะทกสะท้าน"ถ้าใส่น้ำมันน้อยไป อาหารก็ไม่อร่อยสิคะ น้ำมันในน้ำเต้านี้ต่อให้เป็นงานเลี้ยงเล็กๆ ธรรมดาทั่วไปก็ยังไม่พอเลยนับประสาอะไรกับงานใหญ่แบบวันนี้ อาสะใภ้สามคะนี่เป็นงานเลี้ยงฉลองวันเกิดอายุครบหกสิบห้าปีของคุณย่าทั้งทีถ้าผัดอาหารออกมาแล้วญาติๆ ทานไม่อร่อย อาไม่คิดว่าคุณย่าจะอับอายขายหน้าเหรอคะ?"

        ไม่รอให้สะใภ้สามได้ตอบหลันเยวี่ยก็เดินเครื่องชนต่อ "ได้ยินมาว่าในงานวันเกิดของคุณย่าครั้งก่อนๆ อาสะใภ้สามจะเป็นคนทำอาหารเองแต่ผัดออกมาแล้วญาติๆ กินกันไม่ลง คนที่เรื่องมากหน่อยก็ต้องทนหิวกลับบ้านของเหลือในงานเลี้ยงเยอะแยะ สะใภ้สามก็คงไม่แบ่งให้บ้านเรากับบ้านอารองหรอกแล้วก็ไม่อยากให้ป้าใหญ่ห่อกลับบ้านด้วย ที่บ้านก็กินกันไม่หมดอากาศร้อนก็เก็บไว้ไม่ได้ ใช่ไหมคะ อาเลยเอาไปส่งบ้านฝั่งแม่หมดเลยใช่หรือเปล่า?"

        ถึงแม้สิ่งที่หูหลันเยวี่ยพูดจะเกินจริงไปบ้างแต่ก็ไม่ได้ผิดจากความเป็นจริงทั้งหมด

        สะใภ้รองและป้าใหญ่หูที่เดิมทีตั้งใจจะมาดูละครกลับถูกหลันเยวี่ยลากเข้าไปในหลุมพรางด้วยคำพูดเมื่อครู่นี้พวกเธอยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าสิ่งที่หลันเยวี่ยพูดมีเหตุผล

        คนแรกที่กระโดดลงมาคือป้าใหญ่หูเธอชี้นิ้วผลักจมูกของสะใภ้สามแล้วตะโกนว่า "บ้านสามงานวันเกิดแม่จัดที่บ้านแก เดี๋ยวก็ขาดเกลือที ขาดน้ำมันทีแกขี้เหนียวไปเพื่อใครกัน? หรือว่าแกเอาของที่เหลือจากงานวันเกิดแม่ไปให้บ้านฝั่งแม่แกหมดแล้วล่ะ?"

        สะใภ้รองที่เดิมทีไม่ถูกกับป้าใหญ่คราวนี้ก็ออกมาช่วยพูดด้วย "หลันเยวี่ยสมกับเป็นคนที่กลับมาจากในเมืองจริงๆหัวสมองดีกว่าพวกเราชาวไร่ชาวนาเยอะ บ้านสามเอ๊ยถ้าแกคิดว่าการจัดงานวันเกิดให้แม่เฒ่าที่บ้านแกทำให้แกขาดทุนปีหน้าก็มาจัดที่บ้านฉันนี่ฉันรับรองว่าจะไม่เอาน้ำมันแค่น้ำเต้าเดียวมาทำให้คนทำอาหารลำบากแบบนี้"

        ญาติๆหลายคนยืนดูอยู่ตรงหน้าประตูห้องครัวตอนนี้ไม่ต้องพูดถึงเลยว่าสีหน้าของสะใภ้สามจะดูไม่ได้ขนาดไหน

        บังเอิญว่าอาสามของสกุลหูก็เดินผ่านหน้าประตูห้องครัวพอดีเขาจึงได้ยินเรื่องราวที่เกิดขึ้นในห้องครัวทั้งหมด

        อาสามก็เป็นคนรักหน้าตาเหมือนกันตอนนี้เขารู้สึกเหมือนว่าหน้าตาที่ยังไม่แก่ถูกภรรยาทำให้ขายขี้หน้าไปจนไม่เหลือแล้ว

        อาสามหันไปทางด้านหลังของภรรยาแล้วสั่งว่า"รีบไปเอาน้ำมันครึ่งถังที่ห้องโถงออกมาใช้ซะ!"

        พอสะใภ้สามได้ยินสามีบอกให้เอาเอาน้ำมันครึ่งถังในห้องโถงออกมาเธอก็แทบจะอกแตกตาย แต่ก็ไม่กล้าขัดคำสั่งสามี

        สะใภ้สามจำใจต้องเอาน้ำมันครึ่งถังในบ้านออกมาที่ห้องครัวแล้วกำชับหลันเยวี่ยซ้ำๆ ว่าจะต้องใช้อย่างประหยัดบอกว่าที่บ้านเหลือน้ำมันแค่นี้แล้ว กว่าถั่วลิสงปีนี้จะออกก็อีกนาน!

        "อาสะใภ้สามวันนั้นยังบอกกับป้าสามที่ตงซานว่าน้ำมันที่เหลือจากเมื่อสองปีก่อนยังมีอยู่เกือบครึ่งถังไม่ใช่เหรอคะ?"คนที่ออกมาขัดขวางสะใภ้สามก็คือถิงถิง

        ภาพลักษณ์ของถิงถิงคือเป็นคนซื่อๆดังนั้นถึงแม้ว่าเธอจะโกหก คนก็เชื่อว่าสิ่งที่เธอพูดเป็นเรื่องจริง

        หูหลันเยวี่ยไม่รอให้สะใภ้สามได้พูดก็หัวเราะแล้วพูดต่อจากถิงถิง "จัดงานวันเกิดให้คุณย่าทั้งทีกลับยอมเอาแค่น้ำมันในน้ำเต้าออกมาอาสะใภ้สามรู้จักประหยัดอดออมขนาดนี้จะไม่รวยได้ยังไงกันคะ?"

        พอเหน็บแนมสะใภ้สามเสร็จหลันเยวี่ยก็สั่งถิงถิงที่นั่งยองๆ เด็ดผักอยู่บนพื้นว่า"ฟืนในบ้านพี่ใช้ไม่ถนัดเลยเธอไปเอาฟืนที่ผ่าไว้แล้วในลานมาให้หน่อยสิ"

        "ค่ะ!" ถิงถิงรับคำอย่างกระตือรือร้น

        จากนั้นถิงถิงก็ออกไปขนฟืน

        ถิงถิงขนฟืนมาสองรอบติดๆกัน แต่ละรอบก็ขนมาหลายมัดในไม่ช้าข้างเตาก็มีฟืนที่ผ่าเป็นท่อนยาวประมาณหนึ่งฉื่อ [1]ทั้งยังแห้งสนิทกองอยู่จำนวนหนึ่ง

        ฟืนแบบนี้เผาแล้วมันสะใจจริงๆ!

        โดยปกติแล้วจะมีแต่ตอนฤดูหนาวที่จุดเตาผิงในห้องโถงเพื่อผิงไฟถึงจะเผาฟืนที่ผ่าไว้อย่างเป็นระเบียบและตากไว้นานแบบนี้

        ฟืนที่ผ่าอย่างเป็นระเบียบและตากจนแห้งสนิทแบบนี้ยังสามารถรวมกันเป็นมัดๆแล้วขายได้ด้วย

        โดยปกติฟืนที่ทุกคนใช้เผากันก็แค่สับๆเอา ความยาวสั้นไม่เท่ากัน ความหนาบางก็ไม่เท่ากันขอแค่ใส่ในเตาแล้วติดไฟได้ก็พอแล้ว

        ฟืนที่เป็นมัดๆในลานบ้านของสะใภ้สาม เธอตั้งใจจะเอาไว้ขายในอีกไม่กี่วันข้างหน้าพอเห็นถิงถิงขนเข้าไปหลายมัด สะใภ้สามก็แทบจะกระอักเลือดตาย

        ในบ้านก็มีฟืนแต่เผาแล้วก็สู้ที่ถิงถิงขนมาจากลานไม่ได้

        คนตาดีก็มองออกว่าหูหลันเยวี่ยแกล้งสะใภ้สามอยู่ แต่ก็ไม่มีใครออกมาช่วยเธอมีแต่ยืนมองเธอน้ำตาตกในอยู่เงียบๆ

        จากเหตุการณ์นี้ก็ทำให้ทุกคนได้เห็นความเก่งกาจของสาวน้อยที่กลับมาจากในเมืองคนนี้

        พอน้ำมันกับฟืนพร้อมหูหลันเยวี่ยก็ยิ่งลงมือทำอาหารในห้องครัวที่ค่อนข้างจะคับแคบได้อย่างเต็มที่

        เต้าหู้ผัดแบบบ้านๆเมื่อครู่นี้ก็ทำให้น้ำลายสอกันแล้ว ต่อมาหูหลันเยวี่ยก็ทำปลาทอดราดซอสไก่ผัดเปรี้ยวหวาน มันฝรั่งผัดเปรี้ยวหวาน และหมูผัดวุ้นเส้นซึ่งทำให้ทุกคนต้องตื่นตะลึง

        ถึงแม้ว่าเครื่องปรุงจะไม่ครบครันแต่หูหลันเยวี่ยก็ใช้เครื่องปรุงที่มีจำกัดทำอาหารแต่ละจานออกมาได้อย่างมีสีสันน่ารับประทาน

        งานเลี้ยงมีอาหารจัดใส่จานสี่อย่างและจัดใส่ชามอีกแปดอย่างรวมทั้งหมดสิบสองอย่าง

        วัตถุดิบทั้งหมดมาจากตลาดในชนบทหรือไม่ก็ปลูกเองในสวนผัก ประเภทอาหารมีน้อย ถ้าจะทำอาหารให้ครบสิบสองอย่างก็จะต้องนำวัตถุดิบบางอย่างมาใช้ซ้ำ

        ยกตัวอย่างเช่นเต้าหู้หูหลันเยวี่ยใช้ทำอาหารจานร้อนอย่างเต้าหู้ผัดแบบบ้านๆ ไปแล้วต่อมาก็เอาเต้าหู้มาคลุกเคล้ากับแตงกวาและเครื่องปรุงต่างๆ เช่น พริกหอมทำเป็นยำเต้าหู้ มาทำเป็นอาหารเรียกน้ำย่อย

        เมื่อครู่นี้ทำไก่ผัดเปรี้ยวหวานไปแล้วยังไม่ได้เอาเนื้อไก่มาใช้ให้หมด ดังนั้นเมนูต่อมาหูหลันเยวี่ยจึงทำไก่ผัดพริก

        ส่วนเนื้อปลาตอนแรกก็เอาไปทอดราดซอส จากนั้นก็เอาไปผัดเปรี้ยวหวานต่ออีกจาน

        ในที่สุดก็ทำอาหารให้ครบสิบสองอย่างได้

        เมื่อก่อนตอนที่สะใภ้สามเป็นคนทำอาหารเธอจะทำทุกวิถีทางให้ประหยัดน้ำมัน แต่หูหลันเยวี่ยกลับทำในสิ่งที่ตรงกันข้ามเด็กสาวทำทุกวิถีทางให้เปลืองน้ำมัน

        น้ำมันเกลือ ซีอิ๊ว น้ำส้มสายชู ในที่สุดก็หมดเกลี้ยงทำให้สะใภ้สามแทบจะร่ำไห้กอดถังน้ำมันที่มีแต่กากเหลือไว้

        เชิงอรรถ

        [1]ฉื่อ (尺) หน่วยวัดของจีน1 ฉื่อ เท่ากับ ประมาณ 23 เซนติเมตร