senior รุ่นพี่ที่น่า... 2

         “เป็นแฟนกับพี่นะ”

ไบร์ทพูดออกมาด้วยแววตาที่จริงจังอีกครั้ง

ไอยูคิดเรื่องนี้มาสักพักใหญ่แล้ว

ตั้งแต่ที่ไบร์ทขอเธอเป็นแฟนครั้งก่อน

แต่เธอก็ยังคงลังเลเรื่อยมา

         “ก็ได้ค่ะ”

ไอยูตอบ

ลองให้โอกาสตัวเอง

ได้ลองรักใครสักครั้ง

ก็คงจบะไม่เป็นไรมั้ง

เธอคิด

         “จริงนะ จริงใช่ไหม?”

ไบร์ทถามเพื่อความแน่ใจ

         “ค่ะ”

ไอยูพยักหน้าตอบ

ไบร์ทลูบหัวไอยูอย่างอ่อนโยนด้วยความดีใจ

         “ดีจัง”

เขาเอนตัวซบไหล่ไอยู

แล้วนั่งมองพระอาทิตย์ลับขอบฟ้า

หลังจากนั้น

ไบร์ทเดินไปส่งไอยูที่หน้าห้องมีอาร์

         “พี่อยู่ชั้น 3นะเผื่อยังไม่รู้”

ไบร์ทบอกพลางจับมือทั้งสองข้างของไอยู

         “อันนั้นรูแล้วค่ะ”

ไอยูบอก

         “มาหาได้ตลอดเลยนะ”

ไบร์ทบอก

         “ค่ะ”

ไอยูตอบอย่างไม่ใส่ใจนัก

         “ไม่อยากจากกันเลย”

ไบร์ทบ่นพลางกุมมือไอยูไว้แน่น

         “อะแฮ่ม!!”

เสียงกระแอมดังขึ้นจากหลังประตู

         “............”

ทั้งสองหลุดหัวเราะเบาๆ

เพราะคงจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากมีอาร์

         “งั้นฝันดีนะ”

ไบร์ทจุมพิตบนหน้าฝากของไอยูเบาๆ

ก่อนจะยิ้มให้แล้วเดินจากไป

         “............”

ไอยูยืนตัวแข็งทื่อทำอะไรไม่ถูก

มันเป็นความรู้สึกแปลกใหม่

ที่เธอไม่เคยรู้สึกมาก่อน

หัวใจของเธอเริ่มเต้นรัวขึ้น

เมื่อเธอรู้สึกตัวว่าเมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น

หน้าของเธอก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดง

         “จะยืนอยู่ตรงนั้นอีกนานไหม?”

เสียงมีอาร์ถามจากหน้าประตู

         “.............”

ไอยูหันไปมอง

แล้วเดินเข้าห้องไปแบบเงียบๆ

มีอาร์ไม่ได้ถามอะไรเธอเลยสักคำ

ซึ่งมันแปลกมาก

ไอยูจึงมองมีอาร์ด้วยความแปลกใจเล็กน้อย

         “มีอาร์ เป็นอะไรเหรอ?”

ไอยูเดินเข้าไปกอดมีอาร์อย่างออดอ้อน

แล้วถามด้วยความสงสัย

         “เปล่าหรอก”

มีอาร์ถอนหายใจเล็กๆ และปฏิเสธออกมา

         “ฉันทำอะไรผิดหรือเปล่า”

ไอยูถาม

         “เปล่าเลย”

มีอาร์เงยหน้ามองไอยู

แล้วยิ้มให้อย่างอ่อนโยน

         “อาบน้ำแล้วพักผ่อนเถอะ

พรุ่งนี้ต้องไปทำงานอีกไม่ใช่เหรอ?”

มีอาร์บอก

         “อาทิตย์นี้ไม่กลับบ้านเหรอ?”

ไอยูถามมีอาร์

         “กลับสิ เดี๋ยวออกไปพร้อมกันพรุ่งนี้”

มีอาร์ขึ้นเตียงแล้วนอนคลุมผ้า

วันนี้เธอดูแปลกไปจากปกติ

มีอะไรหรือเปล่านะ?

ไอยูคิด

แต่ก็ไม่อยากเซ้าซี้เธอไปมากกว่านี้

…………………..

รุ่งเช้าทั้งสองก็ออกจากหอพักพร้อมกัน

แล้วแยกกันขึ้นรถเมล์

เพราะไปคนละทางกัน

วันนี้มีอาร์กลับมาเป็นปกติแล้ว

เหมือนเมื่อวานไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้น

ถึงแม้ไอยูจะรู้ว่ามันต้องมีอะไรแน่ๆ

แต่เธอก็รอให้มีอาร์เป็นคนบอกเอง

ไอยูไปถึงสตูดิโอค่อนข้างเร็ว

แต่ก็ยังมีคนที่ไปเร็วกว่า

ดูเหมือนเขาจะไม่มีอะไรทำ

         “สวัสดีค่ะ”

ไอยูทักทายตามปกติ

         “อือ กินอะไรมาหรือยัง”

ซีถามด้วยความเคยชิน

         “เรียบร้อยแล้วค่ะ”

ไอยูตอบเรียบๆ

และเอากระเป๋าไปวางไว้ที่โซฟาเหมือนปกติ

         “มานั่งนี่สิ”

ซีตีเบาะเบาๆ

         “มีอะไรเหรอคะ?”

ไอยูถามแต่ยังยืนอยู่ที่เดิม

         “............”

ซีเอียงคอมองในท่าทีของเธอ

ปกติเธอจะเดินมานั่งอย่างว่าง่ายแล้ว

แต่วันนี้เธอไม่เป็นแบบนั้น

ทำไมกันนะ

เขาคิด

เมื่อเห็นว่าซีไม่ได้ตอบอะไร

ไอยูจึงเดินไปดูแบบภาพเช็คเสื้อผ้า

ทำอะไรไปเรื่อยๆ

ทั้ง2วันไอยูก็พยายามที่จะไม่เข้าใกล้ซีมากเกินไป

เพราะเธอมีแฟนแล้ว

และจะทำเหมือนตอนที่ยังไม่มีแฟนไม่ได้

เธอคิดว่าถ้าเป็นเธอ

เธอก็คงไม่ชอบให้แฟนของตัวเอง

ไปสนิทสนมกับผู้หญิงคนอื่นเช่นกัน

เธอจึงพยายามวางตัว

ไม่ให้สนิทหรือห่างมากเกินไป

แต่ซีที่เห็นไอยูเริ่มตีตัวออกห่างก็แปลกใจ

และเข้าใกล้เธอมากขึ้น

เพื่อเช็คว่าเธอตีตัวออกห่างจากเขาจริงๆ หรือเขาแค่คิดไปเอง

         “รุ่นพี่!! อย่าทำแบบนี้สิคะ”

ไอยูปัดมือซีที่กำลังบีบแก้มเธออยู่

         “อะไร ทำไม”

ซีถาม