มื่อเสียงประกาศจากรัฐบาลไทยสิ้นสุดลงทุกคนต่างมีกำลังใจและความหวังใหม่ รัฐบาลไทยได้วิเคราะห์ซอมบี้ได้แก่
1.ซอมบี้มีไวรัสไม่ว่าจะถูกกัดหรือข่วนไม่มีทางรักษาได้คุณจะกลายเป็ซอมบี้ในอีก 15 นาที
2.ซอมบี้ไวต่อกลิ่นและเสียงดังนั้นไม่ควรเสียงดังและฉีดน้ำหอมทั่วตัว
3.ซอมบี้ไม่ฉลาดและพุ่งมาข้างหน้าอย่างเดียวคุณสามารถหาสิ่งกีดขว้างมาป้องกันได้
4.หลีกเลี่ยงการต่อสู้ระยะประชิดเพราะซอมบี้แข็งแรงและไม่เหนื่อย
5.โจมตีที่หัวสมองเท่านั้นเมื่อสมองถูกทำลายถึงตายสนิท
สิ่งสำคัญที่สุดคือระบบร้านค้าเป็ของจริงมีอาหาร และน้ำราคาไม่แพง ที่สำคัญในร้านมีเครื่องมือ มีด ขวาน ค้อน ตัวยิงตะปูจอบ เสียบ เป็ต้นที่เป็สินค้าแนะนำสามารถเป็อาวุธใช้ฆ่าซอมบี้ได้ดีในราคาพิเศษและจำกัดต่อคนทำให้เกิดกระแสล่าซอมบี้ไปทั่วโลก
“แม่ฉันไปหาอาวุธ ให้ดีควรสร้างหอกยาวๆ ไว้แทงหัวซอมบี้”ณัฐพูดขึ้นอย่างร่าเริงและวิ่งไปที่ระเบียงชั้นสองเก็บไม้ตากผ้าและผูกติดมีดในห้องครัว
“ณัฐแม่ว่ามันใช้ไม่ได้จริง มีดไม่น่าแทงทะลุหัวกะโหลกได้ หาของหนักมาโยนใส่มันไม่ดีกว่าเหรอ?”
“เอ่อ... แต่ถ้าของหนักมากเราไม่น่ามีแรงเหวี่ยงไหวนะแม่”
“...”ทั้งครอบครัวเงียบ
“เอาล่ะๆรวมรวมของกินของใช้มาวิเคราะห์กันก่อนว่าพวกเราจะอยู่ได้กี่วันจนกว่ารัฐบาลให้การช่วยเหลือ” แม่ของณัฐละเว้นปัญหาฆ่าซอมบี้มาแก้ไขปัญหาปากท้องที่สำคัญก่อน
“ณัฐไปเช็คของสำรองแม่จะไปตรวจดูของในครัว พ่อไปเก็บน้ำไว้ก่อนเราไม่รู้ว่าน้ำไฟจะใช้ได้ถึงเมื่อไหร่ อะไรก็อาจเกิดขึ้นได้”
ครอบครัวณัฐต่างร่วมแรงร่วมใจกันเป็หนึ่งเดียวในขณะที่บ้านบ้างหลังนั้นถูกโจมตีโดนซอมบี้จนต้องหนีขึ้นหลังคาหรือขังตัวเองในห้องอย่างขวัญเสีย
ประชากรโลกในปัจจุบันลดลงเกือบ60% และเกิดความวุ่นวายไปทั่วโลกคนดีอยู่ยาก คนเลวและเห็นแก่ตัวเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องสิ่งมีชีวิตในบางพื้นที่ใช้เวลาไม่ถึง 1 วันได้หายไป
แม้ว่าจะมีระบบร้านค้าออนไลน์เปรียบเสมือนแสงแห่งความหวังแต่ไม่ง่ายที่จะลุกขึ้นมาคว้ามันไว้
หากคิดในทางที่ดีมันช่วยให้ผู้คนกล้าต่อต้านซอมบี้และปรับการใช้ชีวิตรับสถานการณ์
แต่หากคุณกลัวและรอรับการช่วยเหลือก็อาจสายเกินไปเพราะคนแบบนี้มีไม่น้อย แม้ระดมคนทั้งหน่วยงานและกองทัพก็ไม่อาจช่วยเหลือทุกคนได้ ดังนั้นวิธีที่ดีที่สุดคือตนเป็ที่พึ่งแห่งตน
“ระบบเรารวยแล้วใช้มั้ย?”
หมีน้อยพูดอย่างตื่นเต็มเมื่อเห็นเครดิตคะแนนนับร้อยล้านเพราะรวบรวมมาทั่วโลก
“โฮสต์อย่าเพิ่งพอใจกับสิ่งเล็กน้อยนี่เป็เพียงค่าเข้าร้าน ถ้าเทียบกับยอดซื้อของถือว่าเล็กน้อยมาก”
“เอาน่าแค่นี้ก็น่าดีใจแล้ว เมื่อรวยแล้วก็ต้องซื้อๆ”
“...”
เมื่ออารมณ์ดีสุดขีดทำอะไรก็สดใสแม้ของราคาแพงก็ไม่ใส่ใจมากนัก เลือกหมวดทักษะที่ระบบรังเกียจมาทั้งหมดทั้งพลังดินน้ำ ลม ไฟ พืช ไฟฟ้ารักษา ชำระ พลัง มือปืน ต่อสู้ และทักษะดัดแปลงที่ราคาสูงสุดเป็หลักสิบล้าน
แม้ก๊อปปี้ได้แต่มันเหนื่อยและเสี่ยงเกินไปที่จะเข้าใกล้มหาอำนาจต่างๆในขณะที่ให้เหตุผลที่สวยงามและลองทดสอบพลังชำระให้ตัวหมีน้อยสะอาดก็ได้เข้าใจเหตุผลของระบบว่าขยะได้ทันที
ทุกครั้งที่ใช้ทักษะที่ซื้อมันคือคะแนนที่ลดลงตามระดับความแรง มันช่างบาดใจหมีน้อยนัก เสียใจมาก ขยะจริงๆ
“ระบบเตือนโฮสต์แล้วเสียใจก็สายไปแล้ว”
“ไม่ระบบเธออธิบายไม่ละเอียด! ทำไมไม่บอกเื่สำคัญว่ามันหักคะแนนทุกครั้งที่ใช้ล่ะ?”
“โฮสต์ไม่ได้ถามระบบ”
“ทำไมสินค้าไม่มีคำเตือนหรือฉลากกำกับมีเพียงคำอธิบายเล็กน้อยเท่านั้น ไม่ได้มาตรฐาน ของเถื่อนชัดๆ”
“ระบบคาดว่าลูกค้าส่วนใหญ่ทราบกันดีอยู่แล้ว”
“โอ้ย เจ็บแสบมากเจ็บใจชะมัด ขอทำใจหนึ่งอาทิตย์”
“โฮสต์ไม่ดีอย่าทำแบบนี้ เราต้องกระตุ้นยอดขายแล้วมาพัฒนาระบบ”
เมื่อหลับไปก็กินเวลาไป5 วันเต็มหลังจากถามระบบทำเอาแทบไม่เชื่อว่าหมีน้อยนอนกินบ้านกินเมืองขนาดนี้
แต่โชคร้ายคือระบบคาดเดาการตื่นของฉันผิดหลังจากวิเคราะห์หาสาเหตุมาจากการต่อสู้กับโรคร้ายแอบแฝงบวกกับไวรัสซอมบี้ทำให้กินเวลานับเดือน
โรคร้าย...ช่างเป็คำสาปติดตัวมาอย่างไรไม่รู้ ไม่ ฉันมีทักษะพาจนอย่างชำระและรักษาต้องกู้ร่างมนุษย์สาวน้อยนี้ไม่ให้กลายเป็ซอมบี้
หลังจากนำร่างมาไว้ในห้องอย่างเบามือหมีน้อยก็เริ่มต้นลงทุนและลงแรงรักษาตัวเองไปอย่างมหาศาลนับสิบล้านสุดท้ายก็ได้ลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างสมบูรณ์แล้วจริงๆ
สาวน้อยคนนี้ทรงพลังอย่างไม่น่าเชื่อ ตัวฉันในร่างมนุษย์เป็มหาอำนาจสามสายคือ ดิน พืช ชำระ สิ่งเหล่านี้ช่วยให้สามารถสร้างที่ดินทำกินที่ไหนก็ได้เลยนะ
เมื่อเราทั้งคู่สบตากันตาปริบๆ มันช่างเป็ความรู้สึกประหลาดเราเหมือนคนละคนแต่ต่างััถึงความรู้สึกของกันละกันได้หรือนี่คือความรู้สึกของฝาแฝดกันนะ
ไม่นานทั้งคนและหมีก็พุ่งเข้าหาอ้อมกอดของกันละกันอย่างสนุกสนานและร่าเริงแน่นอนว่าหมีน้อยถูกรังแกอย่างเต็มใจขณะสื่อสารทางจิตบอกเล่าประสบการณ์ของตัวเอง
“ระบบรู้สถานการณ์ของคนในบ้านหลังนี้ไหม?” หมีน้อยเพิ่งนึกได้ว่าตอนนี้ไม่ได้อยู่ตามลำพังเพราะยังมีสามาชิกของบ้านหลังนี้
“อ่อ พวกเขาไปหมดแล้ว”
“เมื่อไหร่”
“สามวันที่โฮสต์หลับไป และมีเหตุการณ์คลื่นซอมบี้เมื่อวานนี้”
“งั้นแสดงว่าทั้งเมืองมีแต่ซอมบี้แล้วน่ะสิ!”
สาวน้อยเริ่มวิตกเพราะเธอยังไม่เคยเห็นซอมบี้แต่ความรู้สึกของหมีน้อยและเธอต่างก็รับไม่ได้เลย สิ่งสำคัญคือเธอเป็มนุษย์ซึ่งเป็อาหารโปรดของซอมบี้
“โฮสต์พูดถูกต้อง ระบบน่ารักและใจดีแนะนำให้โฮสต์มนุษย์กลับช่องว่างมิติและนอนพักให้สบายระบบไม่อยากให้โฮสต์จากไปเร็ว”
“ไม่นะ ฉันเพิ่งออกมาต้องกลับแล้วเหรอ?”
หมีน้อยรีบพยักหน้ารัวเห็นด้วยกับคำพูดของเธอ
“ระบบไม่บังคับ และมีความร้ายต้องแจ้งว่าซอมบี้วิวัฒนาการแล้ว”
“ฮะ!ซอมบี้วิวัฒนาการแล้ว!”
ทั้งคนและตุ๊กตาต่างใมากและแทบไม่เชื่อว่าโลกได้เปลี่ยนไปสู่อีกขั้นแล้ว