เกิดใหม่ทั้งที ดันเป็นฮัสกี้หน้าโง่เนี่ยนะ? (นิยายแปล)

หนึ่งคืนผ่านไปโดยไม่มีเหตุการณ์อะไร

        เช้าวันต่อมา สวี่มั่วก็เริ่มใช้ชีวิตขี้เกียจเอาแต่นอนกินเล่นอยู่ในบ้าน เพราะไม่มีภารกิจให้ทำเขาเลยไม่มีแม้แต่อารมณ์จะออกไปข้างนอก

        จ้าวลี่อิ่งเห็นฮัสกี้เอาแต่นอนหมดแรงก็คิดว่าเป็นเพราะโดนผึ้งต่อยเลยไม่เอะใจอะไร แถมยังใจดีด้วยซ้ำไป

        เนื้อวัวที่หลิวซือซือซื้อมาครั้งก่อนหมดแล้วเธอยังอุตส่าห์ไปซื้อมาเพิ่มให้มันกินแทนอาหารสุนัข

        เวลาไหลผ่านจนถึงตอนบ่าย จ้าวลี่อิ่งเข้าไปงีบในห้องนอนส่วนสวี่มั่วก็เดินเข้าไปในห้องเล็ก กระโดดขึ้น ‘เตียงของมัน’ เตรียมงีบเช่นกัน

        จริงสิ ลืมอัปเดตนิยายเลย…

        สวี่มั่วนึกถึงนิยายที่อัปโหลดเมื่อวาน จึงเรียกหน้าจอระบบขึ้นมาในหัวล็อกอินเข้าเว็บ Feilu แล้วตรงไปยังหลังบ้านนักเขียนก่อนจะเริ่มอัปโหลดนิยายอย่างคล่องแคล่ว

        ไม่นาน เขาก็อัปเดตไปอีกหนึ่งร้อยตอนเหมือนเมื่อวาน

        พอเสร็จก็เริ่มง่วง จึงปิดระบบแล้วซุกหัวนอนต่อ

        เขาไม่รู้เลยว่า หลังจากนิยายเรื่อง 'สัปปะยุทธ์'ได้รับการพูดถึงอย่างกว้างขวางตั้งแต่เมื่อวานวันนี้พอเขาอัปเดตเพิ่มอีกหนึ่งร้อยตอน ก็ทำเอาหลายคนตะลึงแทบตกเก้าอี้

        [เชี่ยยยย!! อีกร้อยตอน!!]

        [โฮลี่ชีท! ต้องยอมจริงๆ ผู้เขียนนี่มันเทพชัดๆ!!]

        [นี่เขามีสต็อกไว้เท่าไหร่กันแน่!หรือว่าจะเขียนจบทั้งเล่ม แล้วค่อยเอามาลงทีเดียว?]

        [นี่แหละผู้เขียนที่มีจรรยาบรรณที่สุดในศตวรรษ!ฉันนึกว่าวันนี้จะเริ่มเก็บเงินซะอีก แต่ยังลงฟรีอยู่ โคตรซึ้งเลย!]

        [ให้ตายเถ้อะ! อีกตั้งร้อยตอน!วันนี้ไม่ต้องอ่านนิยายเรื่องอื่นแล้ว!]

        [สะใจโคตรๆ!ไม่เคยมีนิยายเรื่องไหนอ่านแล้วฟินขนาดนี้มาก่อนไม่ว่าจะเป็นการอัปเดตหรือเนื้อเรื่องก็โหดสุดๆ!]

        [นี่แหละนิยายที่ฉันเฝ้าตามหามาตลอด! สะใจชะมัด!]

        […]

        พออัปเดตครั้งที่สองออกไป 'สัประยุทธ์' ก็ทำให้กระดานรีวิวนิยายระเบิดทันทีทะยานขึ้นไปครองอันดับหนึ่งของรีวิวร้อนแรงที่สุด พร้อมกับสถิติต่างๆที่พุ่งขึ้นอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง

“เจ้ามั่วมั่ว! ทำไมถึงมานอนตรงนี้อีกแล้ว!รีบลงไปเลยนะ!!”

        ระหว่างที่สวี่มั่วกำลังหลับสบายเสียงของจ้าวลี่อิ่งก็ดังขึ้นจนเขาสะดุ้งลืมตา มองไปก็เห็นเธอเท้าเอวอยู่ข้างเตียงจ้องเขม็งมาที่เขา

        จะทำอะไรอีกล่ะเนี่ย ทำหน้าเป็นป้าขี้บ่นอีกแล้ว จะให้คนเขาหลับสบายๆหน่อยไม่ได้เลยรึไง

        สวี่มั่วกลอกตาในใจ แกล้งทำเป็นไม่เห็น แล้วหลับตาต่อ

        “…” จ้าวลี่อิ่งชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะโกรธจัดพุ่งเข้ามาจับขาหลังฮัสกี้แล้วออกแรงดึง พร้อมบ่นไปด้วย“กล้าดียังไงถึงมองข้ามฉัน! ลงมาเดี๋ยวนี้เลยนะ… ลงมา!!”

        สวี่มั่วเกร็งอุ้งเท้าแนบกับเตียงแน่น

        จ้าวลี่อิ่งพยายามดึงอยู่นาน แต่ขยับมันได้นิดเดียวสุดท้ายเลยปล่อยมือ หอบหายใจแรงด้วยความโมโห “เจ้ามั่วมั่ว!นี่…แกหนักขนาดนี้เลยเหรอ!!”

        ฮัสกี้เงยหน้าขึ้น หรี่ตามองเธอเหมือนจะพูดว่า 'ตกลงเธอจะเอายังไงกันแน่'

        จ้าวลี่อิ่งฮึดฮัดตอบ “ไปนอนในรังแกสิ! ห้ามมานอนตรงนี้!”

        สวี่มั่วเบ้ปาก “ฝันไปเถอะ! ตั้งแต่นี้ไปเตียงนี้เป็นของฉันแล้ว!”

        “บรู๋ววว…”

        เสียงโอดครวญของฮัสกี้ฟังแล้วเหมือนจงใจเถียงทำเอาจ้าวลี่อิ่งยิ่งหงุดหงิด เธอลองเปลี่ยนวิธีพูด “แกไม่ลงจริงๆ ใช่ไหมฉันจะออกไปแล้วนะ แกจะไม่ไปด้วยเหรอ”

        สวี่มั่วทำปากบึน

        ไม่สนใจหรอก!

        เห็นฮัสกี้ยังคงทำตัวไม่แยแส จ้าวลี่อิ่งก็แปลกใจ

        ปกติไม่ใช่ว่ามันจะกลิ้งอ้อนตื๊อเพื่อจะออกไปเล่นเหรอทำไมถึงเปลี่ยนไปแบบนี้ล่ะ

        “ฮึ! ได้! แกเลือกเองนะ!ถ้าอย่างนั้นก็นอนอยู่บ้านไปเถอะ! ต่อไปจะไม่พาแกออกไปอีกแล้ว!”

        จ้าวลี่อิ่งจ้องฮัสกี้อย่างเอาเรื่อง ก่อนจะสะบัดเอวเล็กๆแล้วเดินออกไป

        เสียงเปิดปิดประตูดังตามมาในไม่ช้า

        สวี่มั่วถึงได้กระโดดลงจากเตียงอย่างอ้อยอิ่งเดินไปยังโซฟาในห้องนั่งเล่น เปิดทีวีแล้วนอนดูอย่างเบื่อหน่าย

        เฮ้อ!! ต้องทนอีกตั้งสองวัน น่าเบื่อชะมัดเลย!!

        สวี่มั่วเรียกหน้าจอระบบขึ้นมาในหัว ล็อกอินเข้าเว็บ Feiluเพื่อดูสถานะของเรื่อง 'สัประยุทธ์' จึงได้รู้ว่ากระดานรีวิวปั่นป่วนเละไปหมด แต่ก็เป็นไปตามที่เขาคาดไว้

        เมื่อเข้าไปดูหลังบ้านนักเขียนก็พบว่าตอนนี้ยอดเก็บเข้าชั้นหนังสือทะลุห้าหมื่นไปแล้ว ทำให้เขาแปลกใจไม่น้อยเพราะเพิ่งผ่านไปเพียงยี่สิบกว่าชั่วโมงเท่านั้น หากเป็นโลกเดิมของเขาเรื่องแบบนี้ไม่มีทางเกิดขึ้น

        จากนั้นเขาก็เห็นว่า มีกล่องข้อความจากบรรณาธิการในเว็บไซต์ส่งมาหาพอเปิดดูก็เป็นข้อความเรื่องสัญญา

        เขาจึงไปลงทะเบียน QQ[1] ออนไลน์ (ใช่แล้ว โลกนี้ก็มี Tencent[2] เหมือนกัน) แล้วเพิ่มเบอร์บรรณาธิการที่ชื่อ ‘ล่างจื่อ’

        ไม่นาน อีกฝ่ายก็ตอบรับ

        ทั้งสองคุยกันสั้นๆ ก่อนที่บรรณาธิการจะส่งไฟล์สัญญาของเว็บไซต์มาให้

        สวี่มั่วเปิดดูแล้วเห็นว่าเงื่อนไขถือว่าแฟร์ดีจึงตอบตกลงที่จะเซ็นสัญญา

        สวี่มั่วถามระบบ แล้วใช้ไป 10 แต้มเพื่อให้ระบบสร้างเอกสารสัญญาและส่งด่วนไปยังเมืองที่บริษัทเว็บไซต์ตั้งอยู่โดยถูกวางไว้ที่ศูนย์ขนส่งพัสดุแห่งหนึ่ง วันรุ่งขึ้นก็จะถึงบริษัทพอดี

        เมื่อบรรณาธิการถามต่อว่า สวี่มั่วมีต้นฉบับเก็บไว้มากแค่ไหนแล้วตั้งใจจะอัปขึ้นเก็บเงินเมื่อไร

        สวี่มั่วก็คิดครู่หนึ่งก่อนตอบว่า “นิยายเขียนจบหมดแล้วพรุ่งนี้จะอัปเพิ่มอีกหนึ่งร้อยตอนให้ครบหนึ่งล้านตัวอักษรจากนั้นค่อยขึ้นระบบเก็บเงินวันมะรืน…”

        บรรณาธิการล่างจื่อ “…”

[1]QQ คือ แอปพลิเคชันสำหรับสื่อสารของจีนคล้ายไลน์

[2]Tencent คือ บริษัทเทคโนโลยีชั้นนำของจีนผลิตภัณฑ์ชั้นนำที่คนไทยน่าจะรู้จักกันดีคือเกม ROV