ตูม!!!
อั่ก!!
เเรงกดดันจำนวนมหาศาลได้กดทับลงมายังร่างของเจินเหรินทำให้เขาในตอนนี้ลงไปนอนแนบชิดอยู่กับพื้นและไม่สามารถที่จะขยับตัวได้
"อ๊าก!!! บัดซบ!!!"เจินเหรินสบถออกมาอย่างเ็ป ในตอนแรกเขาคิดว่าราชสีห์ทองคำจะฆ่าเขาให้ตายในครั้งเดียว ไม่คิดเลยว่ามันคิดที่จะทรมานเขาให้ตาย!
"บัดซบ!! ถ้าข้าแข็งแกร่งมากกว่านี้ละก็...อั่ก"เจินเหรินพึมพำออกมาในขณะที่กำลังกระอักเืออกจากปาก ตัวของเขาในตอนนี้เริ่มที่จะจมลึกเข้าสู่พื้นดินแล้ว และเนื้อตัวเองก็เริ่มที่จะทนไม่ไหวแล้ว
อ๊ากกก!!!!
เจินเหรินกรีดร้องออกมาอย่างทรมานในขณะนี้ร่างกายของเขาเริ่มจะปริแตกออกจากกัน รอยเืเืเล็กๆค่อยๆไหลออกจากร่างกายที่เริ่มปริแตกของเขา คาดว่าอีกไม่นานร่างของเขาคงจะะเิเป็ชิ้นๆ
ถ้ามันเป็อย่างนี้ต่อไปเจินเหรินก็คงจะได้ตามศิษย์พี่ซ่งของตัวเองไปด้วย
ฟุบ!!
เพียงแต่ในเวลานั้นเองจู่ๆแสงสีทองดวงหนึ่งก็ได้ปรากฏขึ้นมาท่ามกลางอากาศที่มืดมิดอย่างกระทันหัน!
เมื่อดวงแสงสีทองนั้นปรากฏขึ้น ก็เปรียบเสมือนกับดวงตาวันเจิดจ้าได้ขึ้นสู่พื้นดิน ในเวลานี้เกิดแสงสว่างออกมาทั่วบริเวณโดยรอบ
ราชสีห์ทองคำหันความสนใจของตัวเองมองไปยังแสงสีทองที่เพิ่งจะปรากฏขึ้นมาด้วยความสงสัยในดวงตา แสงสีทองเช่นนี้นอกจากตัวมันเองแล้วมันก็นึกไม่ออกแล้วว่าในป่าสัตว์อสูรนี้จะมีตัวใดอีก...
"เ้าสัตว์เดรัจฉาน! กล้าดียังไงถึงได้มารังแกเผ่ามนุษย์ของข้า"ในขณะนั้นเองดวงแสงสีทองก็ได้เปล่งเสียงออกมาก่อนที่ไม่นานดวงแสงสีทองนั้นจะค่อยๆจางหายไปและปรากฏร่างเงามนุษย์หนุ่ทร่างหนึ่งขึ้นมา
ร่างเงามนุษย์นั้นล่องลอยอยู่ในอากาศราวกับทวยเทพเสด็จ หลังจากแสงสีทองหายไปหมดแล้ว ใบหน้าที่ไร้ที่เปรียบที่ก็ได้ประจักษ์ออกมาให้เห็น
ใบหน้าที่หล่อเหล่าได้รูปเเละจมูกที่โด่งเป็สันบวกกับคิ้วที่มีรูปร่างคมดาบ รวมทั้งยังส่วมประกอบต่างๆที่จัดได้ว่าสมบูรณ์แบบ โดยรวมแล้วในโลกมนุษย์แห่งนี้คงยากที่จะหาใครมาเทียบ!
แต่ทว่าเมื่อราชสีห์ทองคำเห็นใบหน้านั้นแล้ว ความโกรธแค้นและความโเี้ของมันได้ถูกจุดขึ้นมาในทันที!
ไม่แปลกที่มันจะแสดงอาการแบบนี้ออกมาเพราะร่างเงาที่ยืนอยู่ในอากาศร่างนั้นเป็คนเดียวกันกับที่แย่งผลเส้นทางจักรพรรดิไปจากเขา
'ชิงเฟิง'เขาได้ออกจากการบามเพาะแล้ว!
โฮ๊กก!!!
ราชสีห์ทองคำดวงตาเผยความโเี้ออกมา แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ได้เข้าไปโจมตีชิงเฟิงในทันที
"เป็อะไรไป ทำไมเ้าไม่เข้ามา? หรือว่าเ้ากำลังกังวลว่าข้าได้กินผลเส้นทางจักรพรรดิไปและกลายเป็จักรพรรดิไปแล้ว?"ชิงเฟิงกล่าวออกมาราวกับรู้สิ่งที่ราชสีห์ทองคำกำลังคิดอยู่
ไม่ผิดจากที่ชิงเฟิงกล่าว ในตอนนี้ราชสีทองคำกังวลว่าชิงเฟิงจะดูดซับผลเส้นทางจักรพรรดิเข้าไปแล้วและได้บรรลุระดับจักรพรรดิแล้ว เมื่อเป็อย่างนั้นจริงๆมันในตอนนี้ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของชิงเฟิง
ตัวมันเป็แค่ระดับราชันย์ขั้นสูงสุดเป็ไปไม่ได้ที่จะชนะจักรพรรดิได้ ถึงแม้จะห่างเพียงก้าวเดียวแต่ว่าก้าวนั้นสามารถข้ามไปถึง์ได้เลย
"ฮ่าๆๆ เ้าวางใจได้ในตอนนี้ข้ายังไม่ได้เป็จักรพรรดิ..."ชิงเฟิงกล่าวออกมาพร้อมกับเริ่มปลดปล่อยระดับพลังของตัวเองออกมาจากร่างกาย พลังปราณระดับราชันย์ขั้นที่4ถูกปลดปล่อยออกมาจากร่างของเขาทันที
วูม!!
เกิดลมกรรโชกขนาดใหญ่ขึ้นมาบริเวณโดยรอบ ป่าไม้ต่างๆเริ่มปลิวสไวไปตามแรงลม อากาศบริเวณรอบๆเริ่มที่สั่นสะะเืและฟ้าดินเองก็เกิดการตอบสนองออกมาเล็กน้อย มวลเมฆเริ่มกระจัดกระจายไปรอบๆทิศอย่างไร้จุดหมาย
พลังในระดับราชันย์ขั้นที่4ของชิงเฟิงแข็งแกร่งเป็อย่างมาก! ถ้าเทียบกับในระดับเดียวกันแล้วเขาทิ้งคนอื่นๆไม่เห็นฝุ่น!
แต่กระนั้นเมื่อราชสีห์ทองคำััถึงระดับพลังของชิงเฟิงมันก็เผยรอยยิ้มที่โเี้ทันที ความดีใจและสุขใจปรากฏขึ้นในดวงตาของมัน
ดูเหมือนว่า์จะเข้าข้างมัน!
'ในเมื่อมันยังอยู่แค่ระดับราชันย์อย่างนั้นมันก็คงจะยังไม่ได้ดูดซับผลเส้นทางจักรพรรดิ'นี่คือสิ่งที่ราชสีห์ทองคำกำลังคิดภายในใจตัวเอง
"เฮอะ ดูจากสายตาของเ้าแล้วคงคิดว่าข้ายังไม่ได้ดูดซับผลเส้นทางจักรพรรดิไปสิน่ะ"ชิงเฟิงสังเกตเห็นแววตาที่ดีใจของราชสีห์ทองคำเขาก็อดไม่ได้ที่จะพูดออกมา จากนั้นเขาก็ได้พูดต่อ"...แต่ว่าเสียใจด้วยน่ะ ผลเส้นทางจักรพรรดิข้าได้ดูดซับมันเข้าไปแล้ว ส่วนเหตุผลที่ว่าทำไมข้าถึงยังไม่บรรลุระดับจักรพรรดินั้น...สัตว์เดรัจฉานอย่างเ้าไม่สมควรรู้!"
โฮ๊กก!!!
ได้ยินคำพูดของของเฟิงราชสีห์ทองคำก็ได้คำรามเสียงดัง แน่นอนว่ามันไม่เชื่อในสิ่งที่ชิงเฟิงพูดในตอนนี้มันไม่ได้สนใจอะไรทั้งนั้นแล้ว เพียงอย่างเดียวที่มันสนใจนั้นก็คือ ต้องฆ่ามนุษย์ตรงหน้านี้ให้ได้ และพิสูจน์ว่ายังมีผลจักพรรดิอีกไหม
ตูม!!
ราชสีห์ทองคำกระโจนขึ้นไปบนฟ้าเพื่อเผชิญหน้ากับชิงเฟิง ในตอนนี้มันไม่ได้สนใจเจินเหรินที่มันทรมานแล้ว เจินเหรินในตอนนี้ได้หลุดพ้นจากการทรมานของราชสีห์ทองคำแล้ว!!
ชิงเฟิงจ้องมองไปยังเจินเหรินเล็กน้อยจากนั้นเขาก็ได้สะบัดฝ่ามือเบาๆ
ไม่นานลำแสงสายหนึ่งก็ได้เข้ามาโอบล้อมร่างเจินเหรินเอาไว้จากนั้นมันก็ได้นำพาร่างของเจินเหรินออกห่างจากพื้นที่นี้ต่อมาชิงเฟิงก็กลับมาสนใจราชสีทองคำต่อ
"ในตอนแรกข้าตั้งใจว่าจะรับเ้ามาเป็สัตว์เลี้ยงของข้า แต่ทว่าข้าได้เปลี่ยนใจแล้ว!"
"สัตว์เดรัจฉานอย่างเ้าควรจะมอบแกนสัตว์อสูรให้ข้าเพื่อใช้ในการบ่มเพาะ"
โฮ๊กก!!!
ความโกรธของราชสีห์ทองคำทะยานขึ้นสุดขีดหลังจากได้ยินคำพูดของชิงเฟิง มนุษย์คนนี้เป็แค่ระดับราชันย์ขั้นที่4เท่านั้น แต่บังอาจมาพูดจาโอ้อวดใส่มัน
เเน่นอนว่าราชสีห์ทองคำที่ทรงเกียรติไม่สามารถได้รับความดูถูกได้
ร่างของราชสีทองคำเปล่งแสงสีทองออกมาหลังจากนั้นมันก็ได้ใช้อุ้งเท้าพร้อมกับเล็บที่แหลมคนของมันเข้าไปตะบบร่างของชิงเฟิงหวังที่จะให้เขาแหลกไปคามือ
ชิงเฟิงมองไปยังอุ้งมือขนาดั์ที่ใกล้เข้ามาด้วยความเฉยเมยไม่มีอาการหวาดกลัวอะไรแสดงออกมาบนใบหน้าของเขา ถ้าเป็เมื่อไม่กี่วันก่อนเขาคงจะหวาดกลัวเล็กน้อย แต่ในตอนนี้มันได้เปลี่ยนไปแล้ว!
ชิงเฟิงยกมือที่ราวกับคริสตัลของตัวเองขึ้นมา หลังจากนั้นเขาก็
ได้กำมือเบาๆพร้อมกับส่งหมัดเข้าไปปะทะกับอุ้งมือขนาดั์ของราชสีห์ทองคำ!!
ตูม!!
5K
