พี่ครับ น้องชายคนนี้กลับมาให้พี่กินเต็มที่แล้วครับ

บทที่ 56 ต่อรองแผนการ

​สำหรับกันต์แล้ว ปลายฝนอยากจะคนได้รับผิดชอบในสิ่งที่ตนเองได้ก่อเอาไว้ ก่อนหน้านี้เขาไม่รู้ว่าทำไมกันต์จะต้องหักหลังเขาด้วย ทว่าตอนนี้เขาได้รู้แล้วว่ากันต์นั้นคิดจะทำร้ายเขาก่อนที่จะเข้ามาตีสนิทกับเขาเสียอีก ดังนั้นชีวิตนี้....ปลายฝนตั้งใจจะเข้าหาอีกฝ่าย แสร้งทำเป็นว่าตกหลุมพรางของคน แต่สุดท้าย...เขาจะทำลายความมั่นใจนั่นทั้งหมด ไอ้ที่คิดว่าควบคุมเขาได้ ที่คิดว่าจะทำร้ายเขายังไงก็ได้นั่นน่ะ เดี๋ยวเขาจะคืนมันให้หมดเอง

​ชอบนักใช่ไหม ใช้วิธีย่ำยีคนอื่นให้รู้สึกเจ็บแสบน่ะ

​ทั้งๆที่รู้ว่าเขาไม่เคยนอนกับใคร แต่ก็โยนเขาไว้ให้ฝูงหมาสารเลวพวกนั้น

​แนะนำผู้ชายสารเลวคนนั้น ทำให้เขาหลงรัก ทว่าลับหลังเขากลับร่วมมือกันทำร้ายเขา

“ถ้ากันต์คนใหม่ไม่ได้เลวร้ายเหมือนเดิมแล้วไม่มาตกหลุมพรางที่ฉันขุดเอาไว้ก็น่าจะดีนะ ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ....ฉันก็จะอโหสิให้ เพราะถือว่านายไม่ได้เลวเหมือนชีวิตก่อน แต่ถ้าครั้งนี้นายยังเหมือนเดิม ก็อย่าโทษเพื่อนรักของนายคนนี้เลย ทั้งนายและคนที่นายหามาเป็นคนรักของฉันน่ะ รอรับบทลงโทษจากฉันได้เลย” ปลายฝนพึมพำกับตนเอง เขากำดินสอในมือแน่นจนขึ้นรอยแดง

​สมุดโน้ตตรงหน้ามีรายละเอียดต่างๆที่จดเอาไว้ เพื่อไม่ให้เขาพลาดอะไรไปแม้แต่อย่างเดียว

​ในรายชื่อนั้น มีตั้งแต่ อิม คีย์ นะโม ป้านิ่ม กันต์ และอีกสองชื่อที่ยังไม่มีโอกาสได้เจอ คนหนึ่งคือ “บี” ส่วนอีกคนที่อันตรายสุดๆอย่าง “จอร์น” ศัตรูคู่อาฆาตของพี่ชายที่เขาเกลียดมันเข้ากระดูกดำ เพราะทุกๆการสัมผัสที่น่ารังเกียจนั่นยังติดอยู่ในห้วงความทรงจำอยู่เลย​

​บัญชีความแค้นของเขากับอิมและคีย์นั้นน่าจะจบลงไปตั้งแต่ที่ดึงพี่ชายมาร่วมวงด้วยแล้ว เขาเชื่อว่าพี่ไม่มีทางปล่อยให้ทั้งสองคนนั้นเสพสุขอยู่ได้หลังจากที่ทำเรื่องแบบนั้นกับเขา ซึ่งทั้งสองนั้นไม่ได้มีอิทธิพลทำร้ายเขามากจนเกินไป ดังนั้นเขาไม่สนว่าทั้งสองจะเป็นอยู่อย่างไรหลังจากนี้

​สำหรับนะโมและป้านิ่ม สองป้าหลานที่เสี้ยมเขาตลอดเวลานั้น หลังจากที่สังเกตมาสักพัก ดูเหมือนว่าป้านิ่มจะถูกคนของพี่ชายใช้ทำงานอะไรบางอย่าง และนะโมเองก็เช่นกัน เขาเคยได้ยินพี่พูดถึงเรื่องนี้สองถึงสามครั้ง ดังนั้นเขาจึงยังลงมือทำอะไรทั้งสองคนไม่ได้มาก อย่างไรทั้งสองก็ยังถูกพี่ของเขามองเห็นประโยชน์ในการจัดการบ้านใหญ่อยู่

​เอาไว้รอวันที่หมดประโยชน์ก่อนแล้วกัน เขาจะเล่นด้วยทุกวันให้สนุกไปเลย อยากจะรู้จริงๆว่าทั้งสองคนที่มีนิสัยโลภมากแบบนี้จะอดทนกับเขาได้เหมือนที่เขาอดทนกับทั้งสองหรือไม่ แต่ก็ไม่รู้ว่าหลังจากที่พี่ของเขาใช้งานจนเปื่อยแล้ว ป้าหลานคู่นี้จะยังมีชีวิตที่ดีพอที่จะกลับมาเป็นคนงานของพวกเขาอยู่หรือเปล่า

​เพราะดูท่าแล้ว พี่ชายของเขาไม่ได้คิดจะปล่อยป้าหลานนี้ไปอย่างแน่นอน  อันที่จริงเขาก็พอจะรู้ว่าพี่ไม่ชอบป้านิ่มมานานแล้ว ตั้งแต่ที่พยายามจะทำให้พวกเขาต้องทะเลาะกันในทุกๆวัน กระนั้นก็หวังว่าพี่จะเล่นแต่พอประมาณ อย่างไรคนก็ถือว่ามีบุญคุณที่ช่วยดูแลเขาตอนที่ยังเด็กจริงๆนั่นแหละ

​ต่อไปเป็นรายชื่อกันต์และบี

​ปลายฝนขีดเส้นใต้ชื่อทั้งสองนี้ไปมา เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยเพื่อคิดหาทางเข้าหาทั้งสองคนอย่างแนบเนียน เมื่อก่อนการที่เขาจะเจอทั้งสองคนนั้นไม่ใช่เรื่องยากอะไร เนื่องจากเขาเป็นนักแสดง ดังนั้นจึงทำให้มีโอกาสได้เจอกันบ่อยๆตามงาน ทว่าตอนนี้ต่างออกไป

​กันต์เป็นรุกกี้หน้าใหม่ที่น่าจับตามอง ส่วน “บี” อีกฝ่ายเป็นนักแสดงที่อยู่ในวงการมาค่อนข้างนานแล้ว ถึงจะไม่ได้รับบทพระเอกเสียทีเนื่องจากความสามารถไม่ถึงและบุคลิกไม่ได้ แต่การที่เขาได้รับบทพระรองที่ทำให้คนรักมากมายในหลายๆเรื่องนั้นเป็นการยืนยันแล้วว่าเขายังมีโอกาสที่จะพัฒนาขึ้นไปอีกขั้น

​ตอนที่เขารู้ว่าบีนั้นแท้จริงร่วมมือกับกันต์ ทั้งที่คบกับเขาก็เพราะกันต์เป็นคนบอกว่าพี่ชายที่หนุนหลังเขาคือตระกูลอธิบรักขณกุล เผื่อว่าในอนาคตจะมีชื่อเสียงและได้ก้าวเป็นพระเอกของซีรีย์ดังๆสักเรื่อง ดังนั้นจึงได้ฝืนทนคบกับเขาเป็นแฟน ทั้งๆที่ส่วนตัวแล้วมีรสนิยมชอบผู้ชายเซ็กซี่มากกว่าผู้ชายน่ารักน่าทะนุถนอม ยิ่งในชีวิตก่อนที่เขาไม่เคยมีความสัมพันธ์ทางกายเลยสักครั้ง ดังนั้นอีกฝ่ายจึงได้ไปคบหาคนนอกวงการมาเล่นด้วยไม่เปลี่ยนหน้า

​สร้างความเสียใจให้เขาในทุกๆวัน

​เล่นกับความรู้สึกของเขาไม่พอ หลังจากนั้นก็ยังพาเขาไปส่งถึงมือจอร์น ทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจว่าเป็นศัตรูกับพี่ชายของเขาตามคำแนะนำของกันต์ ด้วยสาเหตุที่ว่า...อีกฝ่ายนั้นจะให้การสนับสนุนเขาได้เป็นพระเอกของซีรีย์เรื่องใหม่ที่ลงทุนอยู่ และโครงเรื่องก็เป็นอะไรที่บีใฝ่ฝันถึงอยู่แล้ว เขารู้ว่าถ้าได้บทนี้มาจะดังเป็นพลุแตก ดังนั้นเขาจึงไม่ลังเลเลยที่จะทิ้งปลายฝนเพื่อความฝันของตนเอง

​เด็กชายตัวน้อยมองดูกระดาษที่มืออีกครั้งก่อนจะพยักหน้าเหมือนกับเห็นด้วยกับความคิดของตนเองที่วางเอาไว้ เขากำลังจะปิดสมุดโน้ต ทว่ากลับมีมือหนึ่งยื่นมาขวางไว้เสียอย่างนั้น

“ตรงนี้พี่ไม่ให้ทำ” เสียงทุ้มที่ดังขึ้นข้างหูทำเอาปลายฝนสะดุ้งตกใจ เขาไม่ทันรู้ว่าพี่ชายมาอยู่ข้างหลังตั้งแต่เมื่อไร แต่ที่รู้ๆคือตอนนี้คนเป็นพี่เห็นสิ่งที่เขาเขียนไปหมดแล้ว

​บ้าจริง!!

“ฟังอยู่ไหม จะไปเป็นผู้ช่วยผู้กำกับพิเศษในฐานะนักเขียนเนี่ย พี่ไม่ให้ไป” ต้นหนาวย้ำคำพูดของตนเองอีกครั้ง น้ำเสียงของเขาแสดงความจริงจังออกมา สื่อว่าอย่างไรก็ไม่ยอมให้ไปทำเรื่องไร้สาระนี้แน่ๆ

​ปลายฝนกลืนน้ำลายลงคออย่างอยากลำบาก

“พี่” คนตัวเล็กเอ่ยเสียงอ่อนหวาน มือหนึ่งก็พยายามที่จะปิดสมุดของตนเองลง ทว่าเขาก็สู้แรงของคนเป็นพี่ไม่ได้อยู่ดี สุดท้ายต้นหนาวยังจับเขาเข้าไปนั่งบนตัก พร้อมกับรวบแขนของเขาด้วยมือข้างเดียว ส่วนมืออีกข้างก็ไล่อ่านรายละเอียดไปเรื่อยๆ

“จะลงโทษผู้ชายคนนี้ให้รักเรา แล้วก็เขี่ยทิ้ง? หลังจากนั้นก็จะทำลายความฝันที่อยากเป็นพระเอกไปตลอดชีวิต” หลังจากที่อ่านจบ ต้นหนาวก็วางสมุดลง เขายังไม่ปล่อยมือน้องชาย ทำให้ปลายฝนไม่อาจจะเอื้อมไปปิดสมุดได้ ขณะที่คนตัวเล็กกำลังกระวนกระวายใจ ต้นหนาวก็จับให้เจ้าหนูน้อยของเขาเงยหน้ามองตนเอง

“ทำลายความฝันที่จะเป็นพระเอกให้พี่จัดการก็ได้” ต้นหนาวเสนอออกมา เขาไม่อยากรู้ว่าไอ้คนในรายชื่อนี้ทำอะไรให้คนรักของเขาเจ็บช้ำขนาดมาเขียนรายชื่อใส่สมุดสีดำที่ดูจะเป็นความลับนี่ แต่ที่เขาสนใจคือ....ปลายฝนของเขาไม่จำเป็นต้องทำอะไรเลย จากที่เขาไล่อ่านมา ไม่ว่าจะเป็นอิม คีย์ นะโม หรือป้านิ่ม คนพวกนี้ล้วนถูกเขาจัดการและเตรียมแผนจะจัดการเอาไว้แล้ว

​ที่จริงคนที่ชื่อกันต์เขาก็คิดจะจัดการอีกฝ่ายเหมือนกัน วันนี้ที่บริษัทยังคิดว่าน้องชายใจดีเกินไปจนขอให้เขาปล่อยกันต์ให้เป็นอิสระ ทว่ามาเห็นว่าน้องได้จดรายชื่อนี้ลงในสมุดด้วย เขาก็รู้สึกมีความสุขขึ้นมา

​การที่ได้เห็นน้องระมัดระวังตัวนั้นเป็นเรื่องที่เขาภาคภูมิใจอย่างมาก ที่จริงเขาอยากให้น้องจดรายชื่อทุกคนบนโลกนี้ลงไปยกเว้นไว้แค่เขาคนเดียวที่น้องจะเชื่อมั่นด้วยซ้ำไป

​ส่วนคนชื่อบีนั้นเขาไม่รู้จัก แต่ดูจากแผนที่ปลายฝนทำเอาไว้ อีกฝ่ายน่าจะเป็นนักแสดง ดังนั้นประวัติไม่น่าจะหาได้ยาก ทว่าชื่อที่เขาสนใจมากๆกลับเป็นคนชื่อ “จอร์น”

​น้องยังใช้ดินสอวงชื่อนี้ไว้ถึงสามรอบเพื่อเน้นย้ำว่าเป็นอันตราย แต่เพราะยังไม่มีแผนการต่อไปของน้อง ดังนั้นเขาจึงไม่รู้ว่าน้องจะทำอะไร ตอนนี้ที่เขารู้ก็คือแผนของน้องที่มีต่อคนชื่อบี

“ส่วนทำให้มันอกหัก มีหลายคนที่ทำเรื่องนี้ให้ได้ ไม่จำเป็นต้องลงไปเล่นเกมด้วยตัวเอง พี่ไม่ชอบให้เราเปลืองตัว” ต้นหนาวขีดเส้นทับแผนแรกของปลายฝนอย่างไม่ลังเล

​อันที่จริงตอนที่เขาจะเขียนแผนนี้ลงไป ปลายฝนก็คิดอยู่แล้วว่าต้องมีปัญหาแน่ๆถ้าคนตัวโตรู้เรื่องเข้าทีหลัง แต่แผนของเขาที่ต้องการเอาคืนคน มันต้องมีแผนนี้จริงๆ อีกอย่างเขาก็อยากให้เจ้านั่นได้รู้รสชาติของการที่ได้เจอสิ่งที่ถูกใจมากๆแล้วไม่ได้ครอบครองว่ามันทรมานขนาดไหน เมื่อก่อนเขาไม่รู้และทำไม่เป็น เขาพยายามที่จะเซ็กซี่แล้ว แต่มันก็ไม่มากพอเพราะประสบการณ์อันน้อยนิดของเขา

​แต่หลังจากที่ถูกคนเป็นพี่เคี่ยวกรำมาตลอดหลายวันนี้ เขาเริ่มรู้แล้วว่ารสชาติทางเพศนั้นมันทำให้คนรู้สึกดีมากขนาดไหน ยิ่งถ้าได้ทำกับคนที่หัวใจของเราเรียกร้องตลอดเวลาแล้วด้วย...มันก็ยิ่งดีกว่าขึ้นไปอีก

​ตอนคบกัน เขาเคยได้ยินบีบอกว่าชอบเขาจริงๆขึ้นมาแล้ว เพียงแต่เขาไม่ยอมให้ทำอะไรเลย ทำเหมือนกับว่าไม่ได้รักกัน ตอนนั้นบีก็เลยหักหลังเขาด้วยการนอกใจซ้ำๆ กระตุ้นเขาเพื่อให้ยอมมีความสัมพันธ์ด้วย

​เขาจึงรู้ว่าตนเองเป็นสเปคของบีจริงๆ แต่เพราะไม่สามารถทำอะไรได้ก็เลยใช้วิธีการแบบนั้นเพื่อบีบบังคับเขา

“ปลายฝน ได้ยินหรือเปล่า....ถ้าจะเล่นแบบนี้ พี่ไม่ปล่อยเราแน่” เมื่อได้ยินน้องเงียบไป ต้นหนาวกลับคิดว่าอีกฝ่ายต้องการจะดื้อแพ่งใส่ตนเอง เขาไม่ยอมและไม่มีทางยอมแน่ๆหากต้องปล่อยให้น้องไปใช้เสน่ห์ในทางที่ผิด

​น้องอาจจะมองว่าทุกอย่างนั้นอยู่ในการควบคุมของตนเอง แต่น้องไม่รู้เลยว่าอันตรายอยู่รอบๆตัวน้อง ยิ่งตอนนี้ฝั่งพ่อบังเกิดเกล้านั้นได้เปิดตัวปลายฝนอย่างเป็นทางการแล้วว่าอีกฝ่ายเป็นลูกชายอีกคนของตนเอง ไหนจะพี่ชายของมันที่ประกาศออกมาว่ารักน้องชายมากขนาดไหนนั่นอีก ศัตรูของพวกนั้นเป็นคนใหญ่คนโตทั้งหมด การเดินหมากแต่ละก้าวนั้นลึกล้ำและยากที่จะคาดเดา ตอนนี้น้องอยู่ในการดูแลของเขา พ่อ และพี่ชายของอีกฝ่ายเป็นอย่างดี เพราะถูกซ่อนอยู่ในบ้านและบริษัทของเขาเท่านั้น ดังนั้นจึงไม่ได้มีอะไรน่าเป็นห่วงนัก

​แต่เมื่อไรที่น้องอยากจะออกไปข้างนอก เขาต้องมั่นใจว่าทุกย่างก้าวของน้องนั้นปลอดภัยจริงๆ

​“บี” ชื่อผู้ชายคนนี้เขาไม่รู้จัก แต่ก็รู้สึกไม่ชอบใจจริงๆ หากว่าน้องใช้ตัวเองเป็นเหยื่อล่อ ทว่าที่จริงแล้วมีคนซ้อนแผนของน้องอีกทีจะว่ายังไง

“พี่....ถ้าผมบอกว่าผมมีทางทำให้บีรักโดยไม่ต้องเปลืองแรงล่ะครับ แบบว่า....เจอกันแค่ครั้งสองครั้ง แถมทุกครั้งก็มีพี่ไปด้วยก็ได้แบบนี้ พี่โอเคไหมครับ” คนอายุน้อยกว่าที่ถูกเสียงเย็นๆนั้นเรียกสติว่าหากเขาไม่พูดอะไรสักอย่างอาจจะถูกเข้าใจผิดก็ได้ ดังนั้นจึงได้รีบเสนอแผนของตนเองออกมา

​ต้นหนาวไม่ได้ตอบกลับ เขารู้ว่าน้องน้อยของเขามีเสน่ห์มากพอที่จะทำแบบนั้นได้จริงๆ วิธีที่น้องเสนอมา ไม่ได้หลอกล่อให้อีกฝ่ายคิดว่าปลายฝนไม่มีแฟน ไม่ต้องปกปิดตัวตนของเขาหรือปลายฝนเองเลย แบบนี้นับว่าปลอดภัยกว่าการที่น้องจะลดตัวลงไปเป็นแค่ผู้ช่วยผู้กำกับพิเศษกว่าเป็นไหนๆ

​เพียงแต่....เขาก็ยังไม่พอใจอยู่ดีที่น้องจะต้องไปหว่านเสน่ห์ให้คนอื่น

“พี่ครับ” ปลายฝนเห็นต้นหนาวเงียบไป เขาช้อนสายตามองคนตัวสูงกว่าสองครั้ง มือเล็กๆค่อยๆขยับ ดึงมือตนเองออกมาจากการจับกุมของพี่ชายทีละนิดกระทั่งมันเป็นอิสระ

​เขาใช้นิ้วชี้ลากที่แขนแกร่งของคนเป็นพี่ขณะที่สายตาก็เหมือนแมวน้อยที่ขอร้องอาหารจากเจ้านาย ขาเรียวขยับให้เข้าที่ เปิดเผยเรียวขาขาวเนียนน่าสัมผัสให้ต้นหนาวได้เชยชม ริมฝีปากถูกฟันเล็กๆกัดเข้าหากันเบาๆที่มุมปาก ปลุกอารมณ์ของคนที่กำลังไม่พอใจได้เป็นอย่างดี

​ร่างกายของต้นหนาวนั้นรวดเร็วเสมอ หลังจากที่น้องให้ท่าขนาดนั้นแล้ว เขาก็ขยับตนเองเป็นผู้ที่อยู่เหนือกว่าทันที อุ้มน้องน้อยให้นอนราบไปกับเตียงนุ่ม ผมของเด็กชายสยายลงเตียงเหมือนกับเป็นการบอกว่าเขาพร้อมที่จะโดนกินแล้ว มือของน้องยังไม่หยุดอยู่เฉยๆ อีกฝ่ายชักมือกลับจากแขนแกร่งของพี่ชาย ไล่แตะไปที่ลำคอของตนเองอย่างยั่วยวน

“พี่ครับ” เสียงเล็กครางพึมพำออกมา ต้นหนาวรู้สึกตัวสั่นด้วยความต้องการที่ถาโถมเข้ามาอย่างรุนแรง

​มีไม่บ่อยนักที่น้องจะให้ความร่วมมือกับเขาแบบนี้ ปกติถ้าไม่คิดหนีก็บ่นให้เขาหยุดเสมอ ทว่านี่เป็นอีกครั้งที่เขารู้สึกว่าความต้องการมันพุ่งสูงจนรู้สึกรุนแรงไปหมด แล้วแบบนี้จะให้เขาโทษใครได้ วันนี้น้องยั่วยวนเขา แต่เขาจำภาพของน้องไปตลอดเวลา แล้วพรุ่งนี้ วันต่อไป วันต่อๆไป เขาก็ใช้ภาพนี้ทำให้ตัวเองอยากจะทำกับน้องในทุกๆวัน

​ต้นหนาวรู้สึกเหมือนตนเองโดนปั่นประสาทไปหมดแล้ว

“พี่จะไม่ใจอ่อน...จริงๆหรอครับ” ปลายฝนที่ลากคอเสื้อของตนเอง เปิดให้เห็นไหปลาร้าที่เย้ายวน ต้นหนาวกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ทว่าตอนที่เขากำลังพุ่งเข้าไปฉกฉวยริมฝีปากบางๆนั่นแล้วกลืนกินมันสะ น้องชายตัวดีกลับใช้ฝ่ามือทั้งสองของตนเองบังเอาไว้เสียอย่างนั้น

“ข้อตกลงของเรายังไม่บรรลุเลยนะครับ”

“ไม่มีอะไรต้องตกลงทั้งนั้น ยังไงปลายฝนก็ต้องเป็นของพี่อยู่ดี” ต้นหนาวขมวดคิ้ว เขาไม่ชอบใจที่น้องคิดจะเอาตนเองโยนใส่ปากเสือปากจระเข้จริงๆ ทั้งยังมาเล่นกับจิตใจของเขาอีก ทั้งๆที่สุดท้ายแล้วต่อให้น้องไม่ยอมเขา แต่เขาก็ได้กินน้องอยู่ทุกๆคืนอยู่แล้ว

​ปลายฝนยกยิ้มเล็กน้อยเหมือนกับผู้มีชัยทั้งๆที่ถูกปฎิเสธ นี่ทำให้ต้นหนาวรู้สึกแปลกใจขึ้นมา

“ยิ้มอะไร หืม?” ต้นหนาวไม่ได้ทำต่อ เขามองน้องชายที่ดูร้ายกาจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

“ผมแค่ยิ้มกับตัวเองไปอย่างนั้นแหละครับ” เด็กน้อยแสร้งไม่พูดออกมา แต่กลับกระตุ้นให้คนเป็นพี่อยากรู้มากขึ้นไปอีก

“...............” ต้นหนาวหรี่ลงมองน้องน้อยที่น่ากินกว่าทุกวัน จนปลายฝนที่รู้ว่าดึงความสนใจมากพอแล้วได้เอ่ยออกมา หัวใจของต้นหนาวจึงได้เต้นแรงเหมือนกับจะทะลุออกมาจากอกให้ได้

“ผมก็แค่....”

“แค่คิดว่า....อยากจะเปิดโลกใหม่ให้พี่เท่านั้นเอง”

“โลกใหม่ที่จะทำให้พี่มีความสุขกว่านี้”

“โลกใหม่ที่พี่จะไม่ต้องทำมันคนเดียว”

​ปลายฝนไม่พูดเปล่า เขาดันร่างของพี่ชายนอนลงไปก่อนจะลุกขึ้นคร่อม ขาสองข้างของเขาแหวกออกแล้วใช้ก้นนุ่มทับตรงส่วนที่ดุดันของพี่ชายเอาไว้ คนตัวเล็กบดก้นนุ่มของเขาลงไปเบาๆ เรียกเสียงตอบรับจากสิ่งนั้นได้เป็นอย่างดี

“พี่ไม่อยากลองหรอครับ....โลกใหม่ที่ว่าน่ะ” ต้นหนาวแสยะยิ้มร้าย ก่อนที่ร่างของเขาจะถูกเกี่ยวลงมาบดจูบอย่างรุนแรง

​เอาเถอะ....ให้สมกับที่ศึกษาจากวิดีโอให้มากหน่อย เผื่อต่อไปพี่ชายติดใจขึ้นมาจริงๆ จะได้ใช้เครื่องมือต่อรองได้

​แน่นอนว่านั่นเป็นแค่ความคิดของปลายฝนเท่านั้น หลังจากผ่านคืนนี้ไป เขาจะเปลี่ยนความคิดใหม่แน่นอน....

​โลกใหม่อะไรกัน ทำแบบนี้แล้วพี่เปลี่ยนโลกเขาเป็นสีเหลืองทั้งหมดเลยเถอะ!! ดีที่ไม่ตายคาอกพี่ชายก็บุญเท่าไรแล้ว!

.......................................