กรร!!!!!!!!!
เสียงคำรามของัดังกึกก้องสนั่นภพเมฆหมอกบนท้องฟ้าพลันอันตรธานหายไป ตัวของมันค่อยๆปรากฏกายออกมากลางนภาเกล็ดสีทองอร่ามส่องแสงเจิดจรัสสะท้อนแสงดวงอาทิตย์สาดส่องมายังพื้นโลก กายเหยียดยาวสูงใหญ่โตมโหฬารเหมือนตั้งใจจะปิดฟ้าบดบังแสงดวงอาทิตย์ที่ส่องมายังโลกทั้งพิภพเห็นเพียงแต่ัขนาดใหญ่โตยาวสุดลูกหูลูกตา
เพียงมันพ่นลมหายใจก็ทำให้ภูผาพังทลายลงสายตาแดงก่ำจดจ้องลงมายังพื้นโลก ยอดฝีมือของโลกได้จดจ้องยังต้องสะท้านมิอาจเทียบเทียมได้แม้เพียงเศษเสี้ยวพลังอันยิ่งใหญ่ของเทพัเป็ได้เพียงมดปลวกในสายตา ผู้คนทั่วหล้า สรรพสัตว์และสิ่งมีชีวิตทั่วหล้าต่างต้องคุกเข่าลงหมอบกราบคำนับ
กรร!!!!!!!!!
เสียงคำรามของัดังสนั่นสะทกสะท้านปฐีอีกครั้งคล้ายเป็การสั่งลาดวงตาแดงฉานจ้องมองลงมายังพื้นโลกด้วยสายตาที่เคียดแค้นอย่างที่สุดผู้คนมากมายที่กำลังแหงนมองท้องฟ้า หน้าเปลี่ยนสีซีดเผือดกันอยู่แล้วกลับซีดเผือดขึ้นไปอีกเสียงคำรามนั้นสั่นสะท้านไปถึงดวงจิต ทั่วหล้าต่างเงียบงันเสียงพูดคุยของผู้คนได้หยุดลง ความหวาดกลัวเกิดขึ้นทุกหัวระแหง ผู้คนต่างคุกเข่านั่งนิ่งตัวสั่นงันงกในที่สุดก็พากันสลบล้มพับกับพื้น สายตาอันดุดันที่แฝงไปด้วยความพิโรธค่อยๆจางหายไปดวงตาแดงก่ำหลุดลอยจากสายตาของผู้คน ลำตัวยาวเหยียดพุ่งทะยานขึ้นฟ้าหายลับไป
นานกว่าหนึ่งชั่วยามผู้คนเริ่มมีสติพ้นจากอาการหวาดผวาถึงอย่างนั้นขาของพวกมันก็ยังสั่นไหวอยู่ไม่ขาดขณะก้าวเดิน แม้จะเป็ถึงผู้บ่มเพาะพลังยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่ในใต้หล้าก็ยังคงต้องเกรงกลัวเหงื่อเย็นอาบทั่วร่างนับประสาอะไรกับปุถุชนธรรมดาย่อมต้องใขวัญหนีดีฝ่อไปตามกัน
ไม่ทันที่โลกจะกลับมาปกติก็มีแสงสดใสสว่างไสวดั่งดวงมณีเก้าสีสุกสกาวสะดุดตาร่วงหล่นจากท้องฟ้าดุจดวงมณีล้ำค่าพวยพุ่งลงมาจาก์ให้ปุถุชนในใต้หล้าได้ชมดูอย่างสนใจดวงตาของพวกมันต่างลุกวาวความหวาดกลัวที่เคยได้รับพลับหายไปหมดความโลภเริ่มเข้ามาแทนที่ดวงนวมณีไม่นานก็ร่วงหล่นลงสู่พิภพมายังทวีปหนานโจว
ความโลภเข้าครอบงำผู้มีอำนาจยิ่งใหญ่ในแผ่นดิน เ้าผู้ครองแคว้นผู้นำตระกูลผู้ยิ่งใหญ่ต่างพากันระดมยอดฝีมือกำลังทหารแม้แต่ปรมาจารย์เก่งกาจยังไม่อาจพ้นความโลภที่อยากจะสิ่งของมณีล้ำค่านี้เร่งพากันเสาะแสวงหาไปทั่วทวีปหนานโจวถึงจะอยู่ต่างทวีปกับตนพวกมันยังส่งยอดฝีมือติดตามมาจนได้
แว่นแคว้นต่างๆพากันระดมทหาร ทรัพย์สินและเสบียงเป็อันมากหวังที่จะดวงมณีล้ำค่านั้นหากแต่ไม่มีใครรู้เลยว่าสิ่งของนั้นดีอย่างไรเพียงแค่เห็นว่าสวยงามสะดุดตาน่าเชยชม เป็ของล้ำค่าที่ล่วงหล่นลงมาจาก์ก็เท่านั้นเหตุการณ์ครั้งนี้ได้สร้างความลำบากให้ราษฎรเป็อันมาก เสบียงอาหารขาดแคลนเกิดสภาวะาระหว่างแคว้นติดต่อกันอย่างยาวนานนับปี
ทหารแต่ละฝ่ายเพียงพบเจอกันก็เข้าปะทะกันโดยทันทีาเกิดขึ้นอย่างไม่หยุดหย่อนาในทวีปหนานโจวค่อยๆลุกลามใหญ่โตจนกระทั่งทวีปเป่ยโจว ทวีปตงโจว ทวีปซีโจว ยกกำลังมาถึง จักรพรรดิแห่งฉู่หนึ่งในบรรดาเ้าแคว้นของทวีปหนานโจวจึงจัดตั้งกลุ่มพันธมิตรขึ้นมาชั่วคราวรวบรวมกองกำลังของสี่แคว้นอันได้แก่ ฉู่ อู๋เยว่ ซ่ง พร้อมกับยอดฝีมือจำนวนมากในทวีปหนานโจว ขับไล่กองทัพต่างทวีปออกไป
ถึงแม้ทั้งสี่แคว้นจะตั้งพันธมิตรร่วมกันแล้วแต่ก็ยังไม่สามารถต้านทานกองทัพต่างทวีปได้เลยกำลังใจของกองทัพพันธมิตรค่อยๆหมดลงพร้อมกับทหารที่ตายลงเรื่อยๆ
กองทัพพันธมิตรหนานโจวได้ล่าถอยลงมาจากมหานทีมายั้งทัพอยู่ที่เมืองยี่ตูเมืองเอกของแคว้นฉู่ทางตอนเหนือค่ายทหารของต่างทวีปและพันธมิตรได้ตั้งประจันหน้ากัน ตลอดระยะเวลากว่าสองเดือนสถานการณ์พันธมิตรเริ่มเข้าสู่่วิกฤตใกล้เข้าสู่่ชี้เป็ชี้ตายของทวีปหนานโจว และในที่สุดจักรพรรดิแห่งฉู่ผู้นำพันธมิตรได้ตัดสินใจรวมกำลังเคลื่อนพลรบครั้งสุดท้ายด้วยทหารที่เหลือทั้งหมด
ในขณะที่กองกำลังพันธมิตรหนานโจวกำลังจะเข้าสู่สมรภูมิรบตัดสินได้ปรากฏชายวัยกลางคนปริศนาอาภรณ์สีฟ้ายืนถือกระบี่ปลายกระบี่ชี้ไปยังกองทัพต่างทวีปท่ามกลางยอดฝีมือมากมายชายคนนี้ยืนมองทหารของต่างทวีปด้วยสายตาโกรธแค้นดวงตาแดงก่ำจ้องมองไปอย่างไม่ละสายตา
รังสีอาฆาตสังหารได้ก่อตัวขึ้น เกิดเป็เขตแดนชนิดหนึ่งครอบคลุมทั่วสนามรบแรงกดดันมหาศาลถูกปลดปล่อยออกมากองทัพต่างทวีปมากกว่าห้าล้านนายและยังมีผู้ฝึกยุทธ์อีกนับหมื่นคนต่างทนต่อแรงกดดันไม่ไหวทรุดเข่าลงกับพื้นร่างกายเกิดการสั่นไหวไม่หยุด
ตอนนี้ชายปริศนาแผ่ไอสังหารออกมาอย่างมหาศาลภาพของชายปริศนาในตอนนี้น่าเกรงขามยิ่งนัก สร้างความหวาดหวั่นให้ผู้ฝึกยุทธ์ทั่วทั้งสนามรบการปรากฏตัวของมันได้หยุดการสู้รบที่ดุเดือดลงความกลัวหลั่งไหลเข้าไปในจิตสำนึกของผู้คนดุจดั่งได้เจอเทพแห่งความตายที่พร้อมจะคร่าชีวิตของผู้คนได้ทุกเมื่อรังสีอาฆาตแผ่ซ่านถึงไอสังหาร ทำให้หัวใจของพวกมันแทบจะหยุดเต้นอุณหภูมิร่างกายเกิดการเปลี่ยนแปลง จากมีความอุ่นในตัวบ้าง บัดนี้เหลือเพียงความเย็นที่หนาวเหน็บกัดกินร่างกายเข้าไปถึงจิตใจ
“พวกเ้ากล้าดีอย่างไรถึงกล้าสังหาร....คนรัก.....ของข้า!” เกิดสายน้ำสายหนึ่งหลั่งลงบนพื้นดิน หาใช่มาจากใครคนอื่นชายปริศนาหลังกล่าวจบประโยคตาของมันก็แดงก่ำหยดน้ำตาร่วงลงสู่พื้นดินในตอนนี้ตัวมันมีแต่ความรู้สึกเปล่าเปลี่ยว เหงาหงอย และโดดเดี่ยว
“ช่างอ้างว้างเหลือเกิน........”น้ำเสียงของมันบ่งบอกถึงความอ้างว้างอย่างถึงที่สุด เ็ปจนถึงที่สุดสิ้นหวังจนถึงที่สุด
เหมือนกับว่าโลกนี้ไม่มีใครอื่นนอกจากมันมันคนเดียว ที่อ้างว้างอยู่ในโลกที่กว้างใหญ่ไพศาลมองไปทางใดก็ไม่มีผู้คนสรรพชีวิตว่างเปล่าคงอยู่แต่ตัวมันอย่างนั้น
“ตาย!” มันกล่าวเพียงเสียงราบเรียบสายตาของชายปริศนาเข้าสู่ความเวิ้งว้างว่างเปล่า“ในเมื่อทุกอย่างในชีวิตของข้าต้องสูญสิ้นเช่นนั้นพวกเ้าก็จงหายไปเสียทั้งหมด”
เสียงนั้นเข้าไปในโสตประสาทของทหารนับล้านพวกมันที่มีความตื่นตระหนกอยู่แล้วก็ยิ่งตระหนกขวัญผวาขึ้นไปอีกผู้ฝึกยุทธ์มากมายที่ทรุดเข่าลงอยู่ฝืนลุกวิ่งหนีออกจากสนามรบอย่างจ้าละหวั่น
แม้จะต้องผลาญพลังชีวิตลดทอนพลังฝีมือ สละลมปราณของตนมากมายเพียงใดก็ตามพวกมันยอมเสียสละทุกสิ่งทุกอย่าง เพื่อให้ตนมีชีวิตรอดจากความตาย
ส่วนเหล่าทหารหาญได้หมดซึ่งความกล้าที่ควรจะมีร่ำร้องอ้อนวอนอย่างไม่หยุดหย่อน น้ำตาไหลพรากลงสู่ผืนดินมากมายไม่เพียงเท่านั้นพื้นด้านล่างก็บังเกิดน้ำเจิ่งนองกางเกงของพวกมันเปียกชื้นไปหมด ตัวนั้นสั่นระริกไม่หยุดเป็ที่น่าขบขันยิ่งนักหากแต่ความขบขันหาได้เกิดขึ้นไม่ทหารฝ่ายพันธมิตรไม่ได้รับผลกระทบใดๆ แต่ก็ยังคงยืนตื่นตะลึงอยู่อย่างนั้นการขอร้องอ้อนวอนยังคงดำเนินต่อไป
ฟึ่บ!
ทว่าการอ้อนวอนนั้นไม่ทันเสียแล้ว ชายปริศนาได้กวัดแกว่งกระบี่เพียงครั้งเดียวได้บังเกิดแสงสว่างวาบผ่านหน้าพวกผู้ฝึกยุทธ์ไป หน้าตาของพวกมันไม่ทันได้ใก็สิ้นใจคาที่ท่อนบนและท่อนล่างแยกจากกันล้มลงกับพื้น ปราณกระบี่ที่คมกริบและเจตจำนงแห่งความตายได้ตัดผ่านลำตัวของพวกมันไปแล้วทหารจำนวนห้าล้านนายพร้อมผู้ฝึกยุทธ์นับหมื่นสิ้นใจตายด้วยการกวัดแกว่งกระบี่เพียงครั้งเป็กระบวนท่าที่ง่ายดายแต่มีพลานุภาพมากมายยิ่งนัก
ครั้งเดียวตายหมด!!
เหล่าทหารพันธมิตรเองก็ต้องใหน้าซีดขาว พวกมันทั้งหมดถึงกับลืมหายใจไปชั่วขณะการตายที่น่าสยดสยองและรวดเร็วเช่นนี้พวกมันทั้งหมดนั้นไม่เคยพบเจอมาก่อนพวกมันทั้งหมดล้วนเป็ทหารกล้าและบรรดาแม่ทัพนายกองเอง ก็ต่างเป็ยอดฝีมือจะตายง่ายดายเพียงนั้นหรือคำถามมากมายประดังเข้ามาในหัวสมองของทหารฝ่ายพันธมิตรพวกมันมองดูศพเกลื่อนกราดเต็มสนามรบยิ่งดูยิ่งเวทนา
ตอนที่พวกทหารต่างทวีปยกทัพมากองทัพช่างยิ่งใหญ่เกรียงไกรนักกองทัพหลายล้านนายบุกมาอย่างกับกองทัพ์หากแต่บัดนี้พวกมันทั้งหลายไม่เหลือคงไว้ซึ่งกองทัพที่ยิ่งใหญ่เลยแม้แต่น้อย ยิ่งไม่เหลือคำว่ากองทัพอีกด้วยแม้ทหารสักนายก็ยังไม่มีนอนราบลงไปกับพื้นทั้งหมด แถมชิ้นส่วนยังกระจัดกระจายไปทั่วทั้งสนามรบ
หากเ้าแคว้นต่างทวีปได้ทราบถึงเหตุการณ์นี้ต้องคลั่งตายเป็แน่ผลประโยชน์สิ่งของใดก็ไม่ได้รับค่าชดเชยใดๆก็ไม่ได้ทหารของพวกมันยังมาตายมากมายก่ายกองอีกถึงแม้จะไม่ได้ยกมาหมดแคว้นแต่ก็ทำให้แคว้นต่างๆสูญเสียอย่างหนักทั้งทหารทั้งเสบียง ทั้งทรัพย์สินทั้งยอดฝีมืออีกมากมายกลับมาตายง่ายดายเช่นนี้จะไม่ให้คลั่งตายได้อย่างไร?!!
ชายผู้นั้นเป็ใคร?
ชายคนนั้นคือผู้ใดกัน? เป็อีกคำถามที่ทุกคนอยากรู้เช่นกัน
หลังเหตุการณ์นี้ทั่วหล้าต่างโกลาหลไปหมด ไม่เพียงแต่ก่อนหน้าจะมีเทพัปรากฏกายดวงมณีร่วงหล่นฟ้า ตอนนี้ยังมีจอมยุทธ์หนึ่งกระบี่ปราบทั่วหล้าอีกนี่มันช่างอัศจรรย์เกินไปแล้ว! ไม่มีผู้ใดรู้ว่าชายปริศนานี้มาจากที่ไหนและเป็ผู้ใดที่มายังคงเป็ปริศนาต่อไป
หลังจากกองทัพต่างทวีปพ่ายแพ้ไปกองทัพพันธมิตรได้ทำสนธิสัญญาข้อตกลงจะไม่รุกรานกันเป็เวลาสิบปีเพื่อฟื้นฟูแคว้นของพวกตนการสูญเสียในครั้งนี้มากมายเกินไปทหารตายไปมากกว่าครึ่งอำนาจทางการเมืองเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นในแคว้นต่างๆประชาชนประสบปัญหามากมาย เ้าแคว้นและผู้นำตระกูลต่างๆไม่มีเวลาที่จะนึกถึงดวงนวมณีอีกแล้วจึงล้มเลิกไปแผ่นดินค่อยๆกลับสู่ความสงบอีกครั้ง
1K
