[ห้องพักนิว]
"ไม่ไหวแล้วนะนิว...พี่คงดูแลนิวคนเดียวไม่ไหวหรอกนะ...ไหนพี่ยังจะต้องคอยจัดการเื่ส่วนตัวให้ไหนจะคอยตามงานให้และยังอื่น ๆ ถ้าขืนเป็แบบนี้ต่อไปพี่คงต้องตายจริง ๆ สักวันแน่ๆ เลย นี่น้องนิว...พี่คิดว่าจะหาบอดี้การ์ดให้นิว พอดีว่าพี่มี...เอ่อ...คือ...พี่มี..."
เสียงบ่นอุบอิบร่ายยาวเป็หางว่าวของเตเต้ผู้จัดการมือทองส่วนตัวของนิวนวพลนั่นเอง แต่ถึงแม้ว่าเตเต้จะปากหนักปากจัดมากแค่ไหน สุดท้ายเตเต้ก็สู้รบตบมือกับความเอาแต่ใจของนิวไม่ได้อยู่ดี
"ไม่ครับ! ผมดูแลตัวเองได้ ผมไม่ชอบให้ใครคอยเดินตามผมครับเพราะมันไม่ใช่ผมเลยครับ"
นิวรีบพูดสวนตัดบททันทีอย่างเอาแต่ใจตามลักษณะนิสัยของเขาและนิวเป็นักแสดงดาวรุ่งที่กำลังโด่งดังอยู่ในขณะนี้ นิวเป็คนที่เอาแต่ใจมากซึ่งเื่นี้เตเต้รู้ดีกว่าใคร ๆ เลย
“เฮ้อ!พี่ว่าน้องนายเอาแต่ใจมากแล้วยังแพ้นิวอยู่หลายขุมเลยนะ เฮ้อ! พี่จะเป็ลม”
เตเต้บ่นพรึมพรำพร้อมกับถอนหายใจด้วยความเหนื่อยล้าก่อนที่เขาจะเดินเข้าไปนั่งลงข้าง ๆ นิวในท่าหันหลังชนกันเหมือนกำลังงอนดาราหนุ่มซึ่งมารยาอันล้ำเลิศของเตเต้ก็ดูจะเห็นผลทันตาเลยเมื่อจู่ ๆนิวก็เป็ฝ่ายหลงกลหันมาง้อเตเต้เข้าจนได้
“ขอโทษนะครับ...แต่ผมไม่้าบอดี้การ์ดจริง ๆ ครับ”
“แล้วทำไมถึงไม่อยากมีบอดี้การ์ดล่ะลูก?แม่ไม่เห็นว่ามันจะเสียหายตรงไหนเลยนี่หน่า หรือว่ามีปมกับบอดี้การ์ดรึเปล่า? หืม?”
“เปล่า...แต่ผมรำคาญ”
“เอิ่ม!”
เตเต้ขมวดคิ้วเป็ปมพร้อมกับยกมือขึ้นมากุมศีรษะของตัวเองอย่างกับคนคิดไม่ตก ก่อนที่เขาจะนั่งหันหลังให้กับนิวเหมือนเดิมเพื่อคอยคิดหาวิธีเอาชนะนิวแต่ในขณะที่บรรยากาศภายให้ห้องพักของนิวเต็มไปด้วยความเงียบงันนั้นนิวก็เป็ฝ่ายปริปากพูดกับเตเต้ก่อนอีกตามเคย
“พี่เตเต้? ไม่รักนิวแล้วเหรอครับ?”
เสียงออดอ้อนของเด็กหนุ่มมากความสามารถดังแว่วอยู่ข้างหูของผู้จัดการมือทองซึ่งมันทำให้เตเต้ถึงกับต้องหันหน้ากลับมาเผชิญหน้ากับดาราหนุ่มผู้เปรียบเสมือนลูกในไส้อย่างห้ามไม่ได้ก่อนที่เตเต้จะเอ่ยถามคนเอาแต่ใจออกไปอย่างตัดพ้อ
"นิวจะคอยวิ่งหนีแฟนคลับแบบนี้ทุกวัน...วันละสามเวลาตลอดไปแบบหรือไง? แฟนคลับน้องนิวน่ากลัวจะตาย พี่ก็กลัวตายเหมือนกันนะ"
เตเต้ทำปากพองลมก่อนจะพ่นมันออกมาเพื่อประกอบฉากให้กับประโยคบอกเล่าของเขาซึ่งนิวเองก็ทำปากพองลมและพ่นมันออกมาเพื่อลอกเลียนแบบเตเต้เหมือนกันก่อนที่เขาจะระบายความในใจออกมา
"พี่ไม่อยากดูแลผมแล้วใช่ไหมครับ? พี่ถึงได้พูดกับผมแบบนี้น่ะ?ผมก็งอนเป็เหมือนกันนะครับ พี่เตเต้ดูแลผมมาั้แ่เด็กจนโต แล้วพี่จะมาพูดว่าไม่ไหวอะไรตอนนี้ล่ะครับ?”
“เอ่อ!”
“ยังไงผมก็ไม่เอาด้วยหรอกครับ เพราะผมไม่้าให้ใครมาดูแลผมนอกจากพี่หรือไม่ก็พี่นายเท่านั้น แต่ถ้าเป็คนอื่นผมไม่เอาครับ"
นิวยืนยันเสียงแข็งแบบกระต่ายขาเดียวด้วยสีหน้าตึงเครียดแต่เตเต้ก็ยังไม่วายพยายามหว่านล้อมเด็กหนุ่มอยู่ดี
"นิว? ฟังพี่ให้ดีนะลูก พี่เตเต้รักนิวมากนะ พี่ถึงอยากจะหาบอดี้การ์ดมาคอยดูแลนิวไงล่ะนิวก็รู้ว่าปัญหาของนิวไม่ได้มีแค่แฟนคลับตามติดชีวิตนิวนะ แต่ยังรวมถึงศัตรูทางธุรกิจของพี่นายด้วยซึ่งมันมากมายจนพี่เตเต้เกรงว่าพี่จะปกป้องน้องนิวไม่ได้...พี่กลัว"
“พี่เตเต้”
“เชื่อพี่เตเต้สักครั้งนะ”
พรึบ!
เตเต้ถือโอกาสที่นิวกำลังอ่อนไหวโผเข้าไปซบกับแผ่นอกของเด็กหนุ่มอย่างออดอ้อนออเซาะและเมื่อเจอลูกอ้อนของเตเต้ก็ทำให้นิวเริ่มลังเลไปเยอะแล้วด้วยแต่นิวก็ยังคงไว้ลายด้วยการทำทีเป็หันหน้าออกไปด้านข้างแล้วก็เงียบใส่เตเต้เพื่อเรียกร้องความสนใจ และเป็เชิงบอกอีกฝ่ายว่า...นิวกำลังงอนอยู่นะ...รีบทำการง้อด่วนเลย
แต่พอเตเต้เห็นภาษากายของนิว เตเต้ก็รีบแกล้งทำเป็งอนบ้างเหมือนกันเพื่อไม่ให้เป็การน้อยหน้าอีกฝ่ายจากนั้นบรรยากาศอึมครึมก็เริ่มปกคลุมรอบ ๆ กายทั้งคู่อีกครั้ง จนกระทั่งท้ายที่สุดแล้วนิวก็เป็ฝ่ายง้อเตเต้ก่อนอีกตามเคย เพราะนิวเองก็รักเตเต้ดุจแม่แท้ ๆ คนหนึ่งเลย
"ตามใจพี่เตเต้ก็ได้ครับ...พรุ่งนี้พี่หาบอดี้การ์ดมาดูแลผมได้เลยครับ”
นิวบอกเตเต้ออกไปอย่างจำยอม ก่อนที่เขาจะถอนหายใจหนักๆ ออกมา แต่ว่าเตเต้กลับเผยอยิ้มกว้างออกมาอย่างลืมตัวพร้อมกับถามย้ำออกมาอีกครั้งอย่างไม่อยากจะเชื่อหู
“เอ่อ! พี่ไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหมลูก?”
นิวปรายตามองเตเต้เล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้า พร้อมกับเตือนเตเต้ออกไปเสียงเรียบ
“แต่บอกไว้ก่อนนะว่า...ถ้ามาทำให้ผมรำคาญละก็...ผมจะทำให้รู้เลยว่านรกนั้นนิวก็สร้างให้ได้เหมือนกันครับ"
"โอเค... พรุ่งนี้ให้เขาเริ่มงานเลยนะ พี่จะให้เขาเข้างานเช้าและมาขับรถให้นิว แล้วพานิวไปถ่ายโฆษณา ตกลงตามนี้นะจ๊ะน้องนิว?"
"ครับ"
“งั้นพี่เตเต้กลับเลยนะลูกเดี๋ยวพี่เตเต้จะรีบไปจัดการเื่บอดี้การ์ดให้นิว พรุ่งนี้จะได้ไม่มีปัญหา”
นิวพยักหน้าขึ้นลงแทนคำตอบ ส่วนเตเต้ก็รีบดีดเด้งตัวลุกขึ้นพร้อมกับยื่นมือเข้ามาหยิกแก้มของนิวเบา ๆ ก่อนที่เขาจะคว้ากระเป๋าหรูขึ้นมาห้อยข้อศอกและเดินออกจากห้องพักของนิวไปอย่างอารมณ์ดีเป็พิเศษ
จากนั้นเตเต้ก็ยกมือขึ้นมาทาบอกของตัวเองพร้อมกับพรึมพรำออกมาเบา ๆ ว่า...
“เจ๊หวังว่านิวจะจำคุณได้นะคุณเตชิน...”
และพอคล้อยหลังเตเต้แล้ว นิวก็หันมาปิดไฟหัวเตียงนอนเลยเพราะวันนี้นิวเหนื่อยและเพลียมาก จากการทำงานและวิ่งหนีแฟนคลับ...
[ตอนเช้า]
Potato Potato Potato
เสียงแผดร้องของแม่ไก่ดังกระหึ่มขึ้นที่ข้างหัวเตียงของนิวก่อนที่เขาจะคว้ามือสะเปะสะปะไปปิดเสียงนาฬิกาปลุกเ้าปัญญาเอาไว้อย่างนึกรำคาญ
“อืม...เช้าแล้วเหรอเนี่ย?”
นิวกะพริบตาถี่หลายครั้ง ก่อนจะลืมตาตื่นขึ้นมาอีกทีก็เมื่อได้ยินเสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นอย่างต่อเนื่องและนิวก็ยันตัวลุกขึ้นพร้อมกับเอี้ยวตัวไปมาเพื่อขับไล่ความี้เีให้กับตัวเอง
"เฮ้อ... แล้วทำไมป่านนี้พี่เตเต้ยังไม่มาอีกนะ เขามัวทำอะไรอยู่นะเฮ้อ...สายตลอดเลย"
นิวเหลือบมองดูนาฬิกาตั้งโต๊ะที่วางอยู่ข้างหัวเตียงอีกครั้งนิวก็เห็นว่าเช้านี้สายแล้วทั้งที่เขาตั้งนาฬิกาปลุกไว้ั้แ่หกโมงเช้าแท้ ๆแต่ตอนนี้กลับเกือบจะเจ็ดโมงเช้าเข้าไปแล้ว
“ขนาดตั้งนาฬิกาปลุกไว้ล่วงหน้าตั้งชั่วโมงนะเนี่ย...ยังตื่นสายได้อีกนะเราแสดงว่าเมื่อคืนเราหลับลึกจริง ๆ สินะ”
นิวสะบัดหัวไล่ความี้เีอีกครั้งก่อนที่เขาจะรีบลุกขึ้นจากที่นอน เพื่อเตรียมตัวอาบน้ำ เพราะว่าเช้าวันนี้นิวมีงานถ่ายโฆษณาตอนแปดโมงเช้า แต่เตเต้กลับยังมาไม่ถึงอีก
“พี่เตเต้มัวทำอะไรอยู่นะ เฮ้อ...ช่างเถอะเดี๋ยวถึงเวลาเขาก็มาเองแหละ”
นิวส่ายหัวไปมา ก่อนจะเลิกสนใจและลืมเื่ของเตเต้ไปแล้วเขาก็เดินเข้าห้องน้ำเพื่อไปทำธุระส่วนตัวจนเสร็จเรียบร้อยก่อนที่เขาจะเดินฮัมเพลงกลับออกมาจากห้องน้ำอย่างอารมณ์ดีเช่นทุก ๆ วันของเขา
“ลั่น ลั่น ลั่น ล้า...”
นิวเดินฮันเพลง พร้อมกับเช็ดผมเดินมาเรื่อย ๆจนถึงปลายเตียงนอน ก่อนที่เขาจะสะดุ้งใสุดขีด
“เฮือก!”
นิวหยุดทุกการเคลื่อนไหว และชี้นิ้วไปที่ชายหนุ่มหน้าตาดีที่ยืนพิงประตูห้องของเขาอยู่ด้านในด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“น ...นาย”
นิวใมากจนพูดอะไรไม่ออกเนื่องจากเขาคิดว่าชายหนุ่มคนนี้อาจจะเป็ผู้ร้ายที่มุ่งหมายเอาชีวิตและทรัพย์สินของเขาซึ่งความจริงแล้วนิวเองอยากจะร้องะโให้ใคร ๆ เข้ามาช่วยแต่เขาก็ร้องไม่ออกเพราะความตื่นตระหนก
“ค ...คุณเป็ใครน่ะ?”
นิวถามชายหนุ่มออกไปเสียงสั่นเหมือนกำลังกลัวสุดขีดจนคนมองยังรับรู้ได้ว่าดาราหนุ่มกลัวมากแค่ไหน
“ผมเป็...”
นิวไม่รอฟังอีกฝ่ายพูด เพราะนิวกลัวและประหม่าจนทำอะไรไม่ถูกเลย
“เป็แฟนบอยผมเหรอ? คุณรีบออกไปจากห้องผมเลยนะ...ไม่งั้นผมเรียกรปภ.นะ"
นิวถามออกไปเสียงสั่นรัวก่อนจะเอื้อมมือไปคว้านาฬิกาปลุกขึ้นมาถือไว้เพื่อป้องกันตัวซึ่งชายหนุ่มก็รีบยกมือห้ามนิวไว้ทันที
“เดี๋ยวครับ!!!”
“อย่าเข้ามานะเว้ย ไม่งั้นมึงไม่ตายดีแน่”
นิวยกนาฬิกาปลุกขึ้นเหนือศีรษะเพื่อเตรียมสำเร็จโทษชายหนุ่มแปลกหน้าและชายหนุ่มก็รีบยกมือขึ้นทั้งสองข้างเพื่อยืนยันความบริสุทธิ์ของตัวเองก่อนที่เขาจะรีบแนะนำตัวเองเบื้องต้นให้กับอีกฝ่ายได้รับรู้
"ผมชื่อเตชินครับ เรียกผมว่าชินเฉย ๆ ก็ได้ครับผมมาทำหน้าที่เป็บอดี้การ์ดให้กับคุณครับ"
.....
ซันด๊อก
1K
