"อ๊าก!"
จิ่งหยางอวี่ร้องโวยวายเหมือนหมูที่ถูกฆ่า เขาเ็ปจนไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไป แม้แต่ในใจก็เต็มไปด้วยความกลัว ถูกพลังาาอสูรทำให้ใกลัวจนฉี่รดกางเกง ในเวลานี้เขารู้สึกว่าความตายกำลังมาหาเขา
คนทั้งโถงตกตะลึง พวกเขาไม่สนใจอาการาเ็ของจิ่งหยางอวี่ แต่การต่อสู้ในสถานที่แบบนี้ แม้แต่ฉี่รดกางเกง นี่เป็เื่อื้อฉาวใหญ่โต หากแพร่ออกไป จิ่งหยางอวี่จะใช้ชีวิตยังไงต่อไป
ผู้เฒ่าเหลียงตกตะลึง เขาไม่สามารถหยุดยั้งได้ทัน เขาไม่ได้คาดคิดว่าพลังของซูเหยียนจะแข็งแกร่งขนาดนี้ แม้แต่หมัดสิงอี้ก็ยังเข้าใจถึงจุดนี้
โครม!
จิ่งหยางอวี่ตกลงพื้นอย่างรุนแรง กระดูกในร่างกายหักหลายซี่ เืไหลนองไปทั้งตัว เขาตัวสั่น ดวงตาเต็มไปด้วยความกลัว ก่อนหน้านี้เขาเกือบถูกซูเหยียนเตะตาย
"ฉันจะฆ่าแก!"
จิ่งหยางอวี่โกรธจัด ผมสีดำของเขาปลิวไสว ไม่สามารถควบคุมความโกรธภายในร่างกายได้ ทั่วทั้งร่างกายปล่อยแสงสว่างอันน่ากลัวออกมา ราวกับแม่น้ำที่ไหลเชี่ยว กวาดล้างความว่างเปล่า
"แย่ล่ะ!"
สีหน้าของซูเหยียนเปลี่ยนไป พลังนี้กดทับเขา ซูเหยียนรู้สึกหายใจไม่ออก
จิ่งหยางอวี่แข็งแกร่งเกินไป ยอดฝีมือในขอบเขตน้ำพุชีพ ในเวลาโกรธเกรี้ยว จะมีใครในโถงนี้หยุดยั้งเขาได้
โครม!
แท่นสูงทั้งแท่นสั่นไหว ภายใต้พลังของจิ่งหยางอวี่เริ่มแตกร้าว เขาพุ่งเข้าหา ชกไปที่ซูเหยียน หมัดนี้ปล่อยแสงสว่างอันเจิดจ้าออกมา แม้แต่อาจารย์ฉีฉิงก็ไม่สามารถหยุดยั้งจิ่งหยางอวี่ที่โกรธเกรี้ยวได้
เสียงร้องใดังขึ้นจากทุกหนทุกแห่ง เด็กอัจฉริยะผู้ซึ่งทำให้จิ่งหยางอวี่ถึงกับฉี่รดกางเกง ถ้าหากเขาตายลงด้วยน้ำมือของจิ่งหยางฮุย สหพันธ์หัวเซี่ยก็จะสูญเสียกำลังสำคัญไปไม่น้อย
แต่จิ่งหยางฮุยเคลื่อนไหวเร็วมาก ยากที่จะหยุดยั้งการบ้าคลั่งของเขาได้ ใบหน้าเขาบิดเบี้ยว พลังที่ฟื้นคืนมาของเขาแผ่ซ่านออกมาจากตัวเขา กำลังจะกลบกินซูเหยียน!
"ฮึ่ม!"
ตูม!
ทั้งสำนักศึกษาปิงเสวี่ยสั่นะเืราวกับเกิดแผ่นดินไหว ราวกับว่าั์ตนหนึ่งกำลังเดินย่ำ ควบคู่ไปกับพลังสังหารที่รุนแรงนับพันนับหมื่นพุ่งทะลุท้องฟ้า ทำลายเมฆหมอกรอบด้าน!
กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายออกมา ทันใดนั้น ถังอี้ก็ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าซูเหยียน ร่างกายของเขาะเิพลังอันทรงพลังราวกับพายุูเา!
ภายใต้สายตาที่ตกตะลึงของทุกคน ถังอี้ผู้แก่ชราทุบฝ่าฟ้าด้วยมือเปล่า พลังอันทรงพลังที่แผ่กระจายออกมาราวกับคลื่นั์ทะลุผ่านท้องฟ้า บดขยี้พายุพลังแห่งเทพที่โจมตีซูเหยียน!
ฝ่ามือนี้ทรงพลังจนไม่มีใครเทียบได้ ทันใดนั้น บางคนก็เห็นเหมือนว่าสัตว์ร้ายั์ที่หลับใหลอยู่กำลังฟื้นคืนชีพ ครองทั้งฟ้าดิน!
ปัง!
ไม่ว่าจิ่งหยางฮุยจะแข็งแกร่งแค่ไหน เขาก็ไม่สามารถต้านทานถังอี้ได้ ฝ่ามือนี้พุ่งเข้าใส่เขาอย่างรุนแรง ทำให้จิ่งหยางฮุยตัวสั่นสะท้าน หน้าอกของเขาบุ๋มลงไป
"ฮึ่ม!"
จิ่งหยางอวี่กระอักเืออกมาเป็ก้อนใหญ่ ล้มลงกับพื้นอย่างแรง และตัวสั่นด้วยความกลัว!
ถังอี้แค่ทำแค่นี้เท่านั้นหรือ?
เขาปรากฏตัวขึ้นอย่างน่าประหลาดต่อหน้าจิ่งหยางฮุย ร่างกายที่แก่ชราของเขาก็ะเิพลังอันทรงพลังออกมาเช่นกัน เขาเหมือนเตาเผาที่ลุกโชนอยู่ที่นี่ เปล่งประกายแสงสว่างสู่ฟ้าดิน!
กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งเข้าใส่จิ่งหยางฮุย ใบหน้าของเขาซีดเผือด!
ผู้คนรอบข้างตกตะลึง ถังอี้แข็งแกร่งขนาดนี้ได้อย่างไร? ใครจะคิดว่าถังอี้ผู้ซึ่งหลับใหลมาหลายสิบปี กลับมาอีกครั้ง ด้วยพลังที่แข็งแกร่งเช่นนี้ อาจารย์ทั้งหมดในสำนักศึกษาหัวเซี่ย แทบจะไม่มีใครต่อต้านเขาได้!
"มือไม้เบา ๆ หน่อย!"
ผู้เฒ่าเหลียงรีบพุ่งเข้าไป แต่ขอบเขตของเขายังด้อยกว่าถังอี้อยู่หนึ่งขั้น เขาจึงหัวเราะแห้ง ๆ ว่า "ถังอี้ ก่อนหน้านี้ จิ่งหยางฮุยก็โมโหจนทำอะไรไม่ถูก ขอเพียงพี่ใหญ่ใจเย็น ๆ หน่อย!"
"มือไม้เบา ๆ หน่อย?"
ถังอี้ยืนพิงมือทั้งสองข้าง เส้นผมสีเทาขาวยาวสลวยปลิวไสว เขาเหลือบมองผู้เฒ่าเหลียงแล้วยิ้มเย็น ๆ ว่า "ถ้าฉันไม่อยู่ที่นี่ นักเรียนของสำนักศึกษาปิงเสวี่ยคงถูกฆ่าตายหมดแล้ว!"
"ช่างน่าเกรงขามจริง ๆ!"
นักเรียนของสำนักศึกษาปิงเสวี่ยต่างตื่นเต้นกันสุดขีด แม้แต่สาวน้อยที่คลั่งไคล้ผู้ชายก็หน้าแดงก่ำ ใครจะไปคาดคิดว่า สำนักศึกษาปิงเสวี่ยยังมียอดฝีมือซ่อนตัวอยู่ แม้แต่อาจารย์ของสำนักศึกษาหัวเซี่ยยังดูจืดจางไปเลย!
"ก่อนหน้านี้เป็อุบัติเหตุ ขอเพียงพี่ใหญ่อย่าเก็บมาคิดมาก"
ผู้เฒ่าเหลียงหัวเราะแห้ง ๆ แล้วหันไปจ้องจิ่งหยางฮุยอย่างโกรธจัด ว่า "กล้ามากนะ กล้าทำลายกฎต่อหน้าถังอี้!"
จิ่งหยางฮุยหน้าดำคร่ำเครียด เขาค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน แต่จะให้ก้มหัวลงขอโทษ? ยอมรับว่าผิด จิ่งหยางฮุยไม่มีทางยอมลดทิฐิลงได้!
"อืม?"
ฉากนี้ทำให้ถังอี้ยิ่งเ็าขึ้น พลังศักดิ์สิทธิ์ที่ฟื้นคืนชีพพุ่งทะยานไปทั่วทั้งสี่ทิศ พลังอันน่าสะพรึงกลัวนี้เพียงพอที่จะกลืนกินูเาและแม่น้ำ ผู้คนในที่นั้นล้วนหนาวสั่นไปทั้งตัว!
นี่คือยอดฝีมืออันดับต้น ๆ ของมนุษย์ แม้แต่สำนักศึกษาหัวเซี่ยก็ไม่กล้าล่วงเกินเขา ที่สำคัญ ถังอี้ยังมีอสุราหญิงหนุนหลังอยู่!
จิ่งหยางฮุยหน้าซีด เขารู้สึกถึงแรงฆ่าฟัน ทันทีที่ถังอี้คลั่งไคล้ ผู้เฒ่าเหลียงก็ไม่สามารถหยุดเขาได้!
"ก่อนหน้านี้หลานชายคนนี้เป็ห่วงน้องชาย จึงทำอะไรไม่ทันคิด ขอเพียงท่านปู่เข้าใจความรู้สึกของหลานชายคนนี้!"
จิ่งหยางฮุยกัดฟันส่งเสียงกระซิบ รีบร้อนว่า "หลานชายคนนี้ยินดีมอบศิลาต้นกำเนิดหนึ่งก้อนเพื่อชดเชยซูเหยียน ขอเพียงท่านปู่มองข้ามความใจร้อนของหลานชายคนนี้ไป!"
"ฮึ่ม!"
ทันใดนั้น อานุภาพอันแข็งแกร่งของถังอี้ก็แผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ
"ถ้ามีครั้งหน้าอีกล่ะก็ คราวนี้คงจะไม่โชคดีเหมือนครั้งนี้แล้วนะ!"
ทุกคนต่างตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ช่างน่าเกรงขามเสียจริง จิ่งหยางฮุยถูกบังคับให้ต้องยอมแพ้ แสดงว่าถังอี้นั้นแข็งแกร่งขนาดไหนกันนะ? ที่ทำให้เหลียงลาวถึงกับเกรงกลัวขนาดนี้!
ถังอี้พาซูเหยียนเดินจากไป
"น่าขยะแขยง!"
จิ่งหยางฮุยหน้าบูดเบี้ยวราวกับอยากจะบิดเบี้ยว ในวันนี้เขาได้รับความอับอายเป็อย่างมาก การที่ต้องมาคุกเข่าขอโทษชายชราคนหนึ่ง เขาจะยอมกลืนความแค้นนี้ลงท้องได้อย่างไรกัน
แต่ถึงกระนั้น ถังอี้ก็แข็งแกร่งมากเกินกว่าที่จิ่งหยางฮุยจะรับมือได้ เขาเป็ชายชราที่น่ากลัวมาก เื้ัเขายังมีอสุราหญิงอยู่ด้วย ใครจะกล้าหาญไปหาเื่เขากัน?
หลังจากเหตุการณ์ที่ถังอี้ก่อขึ้น หลายคนต่างเกรงกลัวซูเหยียนขึ้นมาทันที เพราะตอนนี้เขามียอดฝีมือระดับสูงอยู่เื้ั
"อาจารย์ครับ อาจารย์เป็อะไรครับ อาจารย์เป็อะไรครับ?"
นักเรียนในห้องต่างพากันแตกตื่น เมื่อเห็นเจี่ยเต๋อนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น เขากุมหัวใจไว้แน่น ร่างกายสั่นเทา มือเท้าเย็นเฉียบ
"เจี่ยเต๋อ นายถูกไล่ออก!"
คำพูดของลวี่อันซานทำให้เจี่ยเต๋อกระอักเืออกมา ใบหน้าของเขาดูแก่ขึ้นสิบกว่าปี และค่อย ๆ หมดสติไป
ทุกคนต่างไม่รู้ว่าควรพูดอะไรดี เจี่ยเต๋อนั้นถูกโกรธจนหมดสติไป หัวใจของเขาเต้นแรงจนเกือบจะหยุดเต้นแล้ว
แต่เมื่อทุกคนนึกถึงคะแนนสอบของซูเหยียนในครั้งนี้ อันดับหนึ่งฐานที่เก้า ถ้าหากซูเหยียนยังอยู่ภายใต้การดูแลของเจี่ยเต๋อ เจี่ยเต๋อจะต้องก้าวหน้าไปไกลอย่างแน่นอน
ลวี่อันซานหน้าซีดเผือด เขารู้สึกเหมือนถูกบีบหัวใจ ก่อนหน้านี้ถังอี้ออกมาปกป้องซูเหยียนแล้ว เขาจึงต้องลงโทษเจี่ยเต๋อ
เซี่ยงหยางก็กลัวจนตัวสั่น จิตใจของเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว อนาคตของซูเหยียนนั้นไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน เขากลัวว่าซูเหยียนจะหันมาเล่นงานเขาในอนาคต และความภาคภูมิใจในตัวเองของเขาก็จะหายไปด้วย!
ผู้คนในสนามเงียบงัน เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้ช่างน่าตื่นเต้นจนทำให้อาจารย์จากสำนักศึกษาการศึกษาชั้นสูงต่างพากันยิ้มขื่น สำนักศึกษาหัวเซี่ยจะได้ยอดฝีมือที่เก่งกาจที่สุดคนหนึ่งมา ซึ่งจะเป็ยอดฝีมือที่อาจติดอันดับสิบของการประเมินในครั้งนี้ได้!
"ข่าวใหญ่ จิ่งหยางอวี่ถูกตีจนฉี่ราด อันดับหนึ่งของการประเมินของฐานที่เก้าของเราถูกซูเหยียนจากสำนักศึกษาปิงเสวี่ยแย่งไป!"
"สำนักศึกษาปิงเสวี่ยมียอดฝีมือชั้นยอดอยู่คนหนึ่ง แม้แต่อาจารย์จากสำนักศึกษาหัวเซี่ยยังต้องก้มหัวให้ จิ่งหยางฮุยถูกถังอี้ตบไปหนึ่งทีจนาเ็สาหัส!"
"ช่างเป็เกียรติแก่ฐานที่เก้าของเราจริง ๆ ช่างน่าตื่นเต้นมาก ซูเหยียนคนนี้เป็ใครกัน? เขาโผล่มาอย่างกะทันหันแล้วคว้าผู้ชนะไป แม้แต่จิ่งหยางฮุยยังโดนเขาตบจนร้องไห้ เขาจะต้องติดอันดับสิบของการประเมินครั้งนี้อย่างแน่นอน!"
ฐานที่เก้ายังคงคึกคัก ซูเหยียนกลายเป็คนดังที่ทุกคนรู้จักในชั่วข้ามคืน
"เื่นี้ฉันจะเก็บเป็ความลับให้ แต่ฉันไม่รู้ว่าซูเหยียนจะเก็บเป็ความลับให้หรือไม่!"
ผู้เฒ่าเหลียงพูดอย่างหมดหนทางว่า "ยังไงก็ตาม พวกแกอย่าไปยุ่งกับซูเหยียนอีกแล้ว และนายจิ่งหยางฮุย คิดว่าถังอี้ไม่กล้าฆ่านายหรือไง? แต่จากกฎที่นายละเมิด เขาก็มีเหตุผลพอที่จะฆ่านายได้แล้ว!"
สีหน้าของเถาเทียนหัวดูมืดมน ทักษะหลอมิญญาเป็วิชาที่จู่เยี่ยนมอบให้กับเขา หากซูเหยียนเผยแพร่ทักษะหลอมิญญาออกไป จู่เยี่ยนย่อมไม่ปล่อยเขาไปง่าย ๆ อย่างแน่นอน!
เขาเอาทักษะหลอมิญญาไปเป็เดิมพัน
ส่วนจิ่งหยางฮุยก็หน้าซีดเผือด ครอบครัวของเขาเพิ่งส่งข่าวมาว่า หากเขากล้ายุ่งกับถังอี้ เขาจะได้รับการลงโทษอย่างหนัก!
ไม่น่าแปลกใจเลยว่ายอดฝีมือชั้นยอดของมนุษย์จะมีอำนาจมากขนาดไหน ยังมีอสุราหญิงอยู่เื้ัถังอี้ด้วย!
"น่ารังเกียจ แม้แต่แมลงตัวหนึ่งยังฆ่าไม่ได้!" เถาเทียนหัวควบคุมตัวเองไม่อยู่ ะโออกมาว่า "ฉันจะไม่ปล่อยให้เื่นี้ผ่านไปง่าย ๆ ฉันจะไม่ยอมกลืนความแค้นนี้ลงคอ ฉันจะฆ่าทั้งตระกูลซูเหยียน!"
เมื่อผู้เฒ่าเหลียงจากไปแล้ว จิ่งหยางอวี่ก็พูดอย่างโกรธแค้นว่า "ตระกูลจะเตือนฉันเพราะโดนถังอี้เตือน บอกให้ฉันอย่าไปยุ่งกับซูเหยียน ช่างน่าอับอายเสียจริง ฉันจิ่งหยางอวี่จะก้มหัวให้ชายแก่คนหนึ่ง เื่นี้ฉันจะไม่ยอมให้ผ่านไปง่าย ๆ คอยดูเถอะ เมื่อเขาเข้าเรียนที่สำนักศึกษาหัวเซี่ย ฉันจะทำให้เขาเดินไม่ได้!"
ทั้งสองยอดฝีมือผู้ยิ่งใหญ่โกรธแค้น เกลียดชังซูเหยียนเข้ากระดูกดำ
"เด็กน้อย เมื่อนายเข้าเรียนที่สำนักศึกษาหัวเซี่ย จะต้องเจอกับอุปสรรคมากมาย!"
ในหออาวุธที่มืดสลัว ถังอี้พูดอย่างเรียบเฉยว่า "แต่นั่นก็ไม่ใช่เื่ใหญ่อะไร ถ้านายไม่สามารถจัดการกับเถาเทียนหัวและจิ่งหยางอวี่ได้ แล้วอนาคตนายจะทำอะไรได้!"
เมื่อได้ยินดังนั้น ซูเหยียนก็พยักหน้าเบา ๆ"ผมจะระวังตัวกับพวกเขาให้ดี และผมยังต้องขอบคุณที่อาจารย์ช่วยผมไว้ด้วย ถ้าไม่อย่างนั้น วันนี้ผมคงจะโดนพวกเขาฆ่าตายไปแล้ว"
"ขอบคุณผมทำไม?"
ถังอี้พูดอย่างเรียบเฉยว่า "อย่างน้อยผมก็ยังเป็อาจารย์ที่สำนักศึกษาปิงเสวี่ยอยู่ นี่เป็หน้าที่ของผม แต่นายเอาชนะจิ่งหยางอวี่ได้ ใน่นี้พลังของนายคงจะเพิ่มพูนขึ้นอย่างมาก แน่นอนว่านายต้องเจอกับโอกาสบางอย่าง ฉันจะไม่ถามนายว่านายเจออะไรบ้าง แต่ไม่ว่านายเจออะไรก็ตาม ต้องเก็บไว้เป็ความลับ!"
ถังอี้พูดอย่างจริงจังว่า "ตอนนี้ทั้งสหพันธ์หัวเซี่ย และทั้งโลก เต็มไปด้วยความลับและโอกาสมากมาย ฉันจะบอกให้โลกภายนอกรู้ว่านายเป็ศิษย์ของฉัน ย่อมมีคนสนใจนายอย่างแน่นอน!"
"ขอบคุณอาจารย์มาก ผมจะจดจำไว้!" ซูเหยียนเข้าใจว่า สังคมจะเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา แต่อนาคตจะเป็อย่างไรนั้น ก็ยังเป็เื่ที่ไม่แน่นอน!
คนที่สามารถควบคุมความมั่งคั่งในอนาคตย่อมเป็ที่สนใจของใคร ๆ
ยิ่งไปกว่านั้น รอยสักับนแขนของซูเหยียน อาจเป็รอยสักัที่เป็ต้นกำเนิดของการเปลี่ยนแปลงบนโลกใบนี้ก็ได้ นี่เป็เื่ที่สำคัญที่สุด และต้องเก็บเป็ความลับ ไม่ให้ใครรู้เด็ดขาด!
เมื่อนึกถึงยอดเขาหิมาลัย ซูเหยียนสูดลมหายใจเข้าลึก ๆแล้วเอ่ยเสียงหนักแน่นว่า "ศิษย์น้อยอยากทราบเื่ที่เกิดขึ้นเมื่อสามปีก่อน ขอผู้าุโกรุณาบอกเล่าด้วย"
"เธอไม่รู้จริง ๆ งั้นหรือ?"
ถังอี้ก็จริงจังขึ้นเช่นกัน เขายืนหันหลังให้เดินไปมาในห้อง ดวงตาจ้องมองซูเหยียนอย่างไม่ละสายตา แววตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
- โปรดติดตามตอนต่อไป -
290
