[ภารกิจแรก : ค้นหาหมู่บ้านเริ่มต้น(ความยากระดับE)]ตัวหนังสือลอยเด่นอยู่ตรงหน้าก่อนจะค่อยๆจางหายไปอยู่ในช่องภารกิจ หมอตุลย์มองไปรอบๆ ตอนนี้เขายืนอยู่บนถนนกลางป่า ด้านหน้าไกลลิบๆเป็นเมืองขนาดใหญ่พอประมาณ กำแพงเมืองสีเทาสูงตระหง่านเป็นสิบเมตรตั้งให้เห็น
เขาลองขยับแขนขาดู ความรู้สึกที่รับรู้คล้ายกับร่างกายจริงๆของเขาอย่างแยกกันแทบไม่ออก ถ้าหากไม่ใช่เพราะภาพในตอนนี้มันแตกเป็นพิกเซลแล้วล่ะก็เขาเองคงคิดว่านี่คือโลกจริงๆเลยก็ได้
แต่ภาพไม่ชัดแบบนี้มันก็ไม่ดีแน่ หมอตุลย์มองไปที่ภาพใบไม้ที่กำลังร่วงหล่นจากต้นไม้ มันร่วงแบบ ‘วาร์ป’ ได้ และเวลาเขาขยับแขนขา ดูเหมือนว่ามันจะเคลื่อนไหวแบบกระตุกๆ อย่างนี้ต้องหาวิธีแก้“ความเร็วการเชื่อมต่อ”
{Ping 843}
“ช้ามาก ช้าสุดๆทำยังไงดีนะ” หมอตุลย์ครุ่นคิด ดูเหมือนที่ช้าสุดๆแบบนี้จะเป็นผลจากการใช้หมวกแบบ VR ที่ต้องการการส่งข้อมูลปริมาณสูง ถ้าหากใช้หมวกแบบหน้าจอที่ส่งข้อมูลน้อยกว่าล่ะก็คงเร็วกว่านี้...ส่งข้อมูลน้อยกว่างั้นเรอะ ถ้าอย่างนั้น... “ตัดเสียงดนตรี” {Ping 586}
“ตัดเสียงธรรมชาติ” {Ping 450}
“ยังไม่พอแฮะ งั้น ตัดกราฟฟิกธรรมชาติทุกอย่างให้หมด ตัดเงา ตัดการเคลื่อนไหวทางธรรมชาติ ตัดการไล่ระดับแสง”{Ping 70}
แม้จะไวแล้ว แต่ว่ายังไม่ไวพอ ตามที่เขาอ่านมาวันนี้ ถ้าหากไม่สามารถทำให้Pingอยู่ที่ 10 ได้ จะไม่ได้ความรู้สึกที่สมจริงและมีปัญหาต่อการเคลื่อนไหว หมอตุลย์ทดลองปรับที่ระบบความรับรู้ความรู้สึกและเจ็บปวดที่ระบบตั้งไว้ที่10% แต่ก็พบว่าการปรับไม่มีผลต่อค่าความเร็ว ดังนั้นเขาจึงปรับกลับมาไว้ที่ระดับเต็ม100%ไปเลย
“เอาวะ ลดคุณภาพกราฟฟิคภาพลง ลดความละเอียด ลดการไล่สี” {Ping 60}
“ลดลง ลดลงไปเรื่อยๆ ไปอีก ไปอีก” {Ping 6}
ชายหนุ่มมองไปรอบๆด้วยสีหน้าที่บอกไม่ถูก เพราะตอนนี้ภาพทุกอย่างเป็นสี่เหลี่ยมใหญ่ๆ สีไม่ธรรมชาติ คล้ายกับเกมยุคเก่าสมัยรุ่นปู่ทวดที่ชื่อเกม MineCraft อะไรนั่น
“มันก็ช่วยไม่ได้ล่ะนะ ไม่งั้นขยับไม่ได้ดั่งใจแน่ เอาล่ะภารกิจ ภารกิจ”
หมอตุลย์นึกถึงที่อ่านมาเรื่องภารกิจค้นหาหมู่บ้านเริ่มต้น จากที่อ่านในฟอรั่ม เขารู้มาว่าจุดเริ่มต้นของทุกคนไม่เหมือนกัน บางคนเริ่มในป่า บางคนเริ่มบนถนน บางคนเริ่มในทุ่งหญ้า แต่จะอยู่ห่างจากหมู่บ้านเริ่มต้นประมาณครึ่งถึงหนึ่งกิโลเมตรเพื่อให้ได้ฝึกการเคลื่อนไหว และทุกคนต้องไปหมู่บ้านเริ่มต้นก่อนเสมอ เพื่อรับถุงนักผจญภัยเริ่มต้น
ในฟอรั่มมีหลายคนที่บ่นว่าดันไปเริ่มในป่า แล้วเดินไปเจอหมาป่าเข้าก็เลยตายตั้งแต่แรก เรียกได้ว่าเกมไม่ได้เริ่มมาแบบง่ายๆสำหรับทุกคน
“จริงสินะ ตรงหน้าโน่นใหญ่ขนาดนั้นก็ต้องเป็นเมือง แต่ภารกิจเราคือหาหมู่บ้าน” หมอตุลย์มองไปตามถนนในอีกทิศ “งั้นต้องไปทางนี้”
ชายหนุ่มวิ่งไปในทิศตรงกันข้ามกับเมือง ถ้าคนจะตั้งหมู่บ้านก็คงไม่ได้อยู่ใกล้กับเมืองนัก ดังนั้นเขาเลยวิ่งไปด้วยและสังเกตรอบๆข้างไปด้วย และเมื่อวิ่งไปได้300เมตร เขาก็สังเกตเห็นที่ด้านซ้ายว่ามีรอยทางเดินเล็กๆ ตัดเข้าไปในป่า
“ทางไปหมู่บ้านอยู่ตรงนี้เองสินะ” ชายหนุ่มยิ้มให้กับตัวเองและเดินเข้าไปตามทางเดินนั้น ระหว่างทางเขาลองใช้มือหยิบกิ่งไม้ที่ตกอยู่ใกล้ๆขึ้นมาแต่ไม่สามารถหยิบได้
“บริษัทเกมนี่ช่างคิดจริงๆ ถ้าหากผู้เล่นหยิบอะไรมาใช้ไม่ได้เลยแล้วไปเจอมอนสเตอร์ระหว่างทางก็จะต้องถูกเล่นงานจนตาย แล้วก็ไปฟื้นคืนชีพที่สุสานของหมู่บ้าน ถ้าไม่อยากรอ 10 นาทีก็ต้องเสียเงิน 5 เครดิต”
“ถึงจะเป็นแค่5เครดิต แต่ถ้ามีคนกดจ่ายสัก1% ทั่วโลกก็เป็นเงินมหาศาลแล้ว”
ตุลกานต์เดินไปตามทางเดินอย่างมั่นใจ การตัดเสียงธรรมชาติออกไปทำให้เสียงทั้งหมดที่เขาได้ยินมีเพียงเสียงฝีเท้าของตัวเอง
ตุบ ตุบ ตุบ ตุบ ตุบ ตุบ ตุบ ตุบ ตุบ แกรกๆ ตุบ ตุบ แกรกๆ
ตุลกานต์หยุดเท้า เสียงแกรก ๆ แปลกปลอมเมื่อครู่นี้ทำให้เขาต้องชะงักและหันค้นหาที่มาของเสียงนั้น หมาป่า5ตัว เดินมาจากหลังต้นไม้ เสียงร้องขู่ของมันบ่งบอกความไม่เป็นมิตรกรรรรร เขาตัดเสียงธรรมชาติออกไปหมดแล้ว แต่ได้ยินเสียงเดินฝ่าพุ่มไม้ของเจ้าพวกนี้กับเสียงขู่ แปลว่าไม่ใช่เสียงธรรมชาติ...ศัตรูสินะ เจ้าหมาป่าที่คนบ่นว่าเจอปุ๊บตายปั๊บ ‘วู๊ฟๆ ๆ ๆ’หมาป่าตัวที่อยู่หน้าสุดพุ่งตรงเข้าโจมตีชายหนุ่ม แต่ถูกสวนด้วยเท้าที่เตะเข้าไปกลางตัว หมาป่ากระเด็นไปตามแรงเตะพร้อมกับตัวเลขที่ลอยขึ้เหนือศีรษะของมัน-2“อิ๊ง ๆ ๆ”
“โอ๊ย”-2ชายหนุ่มร้องขึ้นเมื่อกรงเล็บของหมาป่าข่วนเข้าที่ต้นขา กรงเล็บ? หมาป่ามีกรงเล็บและข่วนได้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?
แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาคิดแล้ว เพราะหมาป่าที่เหลืออีก4ตัววิ่งเข้าใส่ตัวเขาจากทั้งสองด้าน หมอตุลย์หันหลังกลับแล้ววิ่งไปที่ต้นไม้ที่ใกล้ที่สุดแล้วเหนี่ยวตัวขึ้นไป เขาปีนขึ้นไปได้สูงพอประมาณแล้วหันกลับไปมองพวกมัน
“[ตรวจสอบ]”
[หมาป่าเขี้ยวเงิน] (ฟ้าอ่อน,สัตว์ร้าย) Level : 2
HP:28/30[ปีน] : ปีนต้นไม้ได้ด้วยกรงเล็บอันแข็งแกร่งอย่าเอามันไปรวมกับหมาป่าที่คุณเคยรู้จัก เพราะหมาป่าเขี้ยวเงินมีกรงเล็บที่ใช้โจมตีและปีนที่สูงได้
หมอตุลย์หน้าถอดสี ตอนนี้เขายังไม่ได้เข้าหมู่บ้านเริ่มต้น ยังไม่สามารถเปิดดูสเตตัสพลังของตนเองได้ แต่จากที่อ่านมา ตัวละครเริ่มต้นมีพลังชีวิตแค่ 30 แถมนี่เขาไม่สามารถใช้อาวุธได้อีกนี่สิจะให้สู้เหรอ? เขาเตะครั้งนึงมันพลังลดลง2 มันข่วนครั้งนึงพลังเขาก็ลด2 แต่มันมีตั้ง 5 ตัว จะไปสู้ได้ยังไงกัน
‘วู๊ฟๆ วู๊ฟๆ กรร’ หมาป่าทั้งห้าตัวค่อยๆปีนขึ้นมา ปากอันเต็มไปด้วยฟันอ้างับๆ น้ำลายที่ฟูมเหนียวสะบัดไปมาอย่างน่ากลัว ชายหนุ่มมองไปรอบๆ ต้นไม้นี้อยู่ห่างจากต้นไม้อื่นๆ จะกระโดดลงไปเหรอ พวกมันก็คงกระโดดตามได้ไม่ยากแน่ สิ่งที่พอจะทำได้ก็เหลือแต่ปีนหนีขึ้นไปเรื่อยๆ เขาปีนขึ้นไปเรื่อยๆจนกระทั่งสูงเกือบ15เมตร มองลงไปข้างล่างสูงลิบจนหวิวท้องน้อยไปหมด หากแต่หมาป่าทั้ง 5 ตัวยังปีนขึ้นมาอย่างไม่ลดละ
“นี่แน่ะ นี่แน่ะ ตกลงไปซะ” ตุลย์ถีบไปที่หัวของหมาป่าตัวที่ใกล้ที่สุด มันหลบอย่างง่ายดายแล้วก็หันหัวไปงับข้อเท้า!-3“โอ๊ย” ชายหนุ่มร้องอย่างเจ็บปวด แต่ยังไม่ทันจะได้ทำอะไรต่อเขาก็เจ็บแปลบขึ้นที่ขาอีกข้าง “โอ๊ย”-3
เขามองไปอย่างโมโห เคืองคนสร้างเกมที่สร้างให้หมาป่ามันแพ็คทีมมาแบบนี้ แบบนี้แล้วผู้เล่นหน้าใหม่ที่ไหนจะไปสู้ได้ฟะ-2 -2
“อ๊าาาาก กัดตรงไหนของแก” เขาตวาดใส่หมาป่าสองตัวที่กัดแก้มก้นตัวละข้าง “โอ๊ย แขน แขน อย่ากัดแขน” หมาป่าตัวสุดท้ายปีนมาจนถึงต้นแขนซ้ายแล้วก็งับเข้าเต็มๆ ตัวเลข -3 ลอยขึ้นเหนือศีรษะของเขา ตุลย์เอาแขนขวาระดมต่อยเข้าที่หมาป่าที่กัดแขนซ้ายอยู่แล้วก็นึกได้ว่าเขากำลังปีนต้นไม้อยู่ ร่างที่เหลือแขนซ้ายเหนี่ยวรับน้ำหนักเพียงข้างเดียวแถมยังเป็นข้างที่ถูกงับอยู่ก็ค่อยๆเอนลงมา หงายหลังหลุดออกจากต้นไม้
“ไอ้ พวก บ้าาาาาาาาาาาาาาาาา”เสียงร้องดังจากยอดไม้ร่วงลงมาที่พื้นดิน
ตูม!-10“อูยยยย ไอ้ พวก หมา บ้า โอย จุก”
‘กิ๊ง! [เลเวลอัพ]’
หืม?แสงสว่างสีขาวสว่างขึ้นรอบๆตัวของหมอตุลย์ ความเจ็บปวดและบาดแผลหายไป ร่างกายเหมือนกับมีกลับมามีกำลังอีกครั้งเขาเหลือบลงไปมองที่พื้น ร่างของหมาป่าทั้งห้าตัวเมื่อครู่นอนจมกองเลือดอยู่ที่พื้น ดูเหมือนว่าเมื่อครู่นี้ตอนที่ตกลงมา ร่างของพวกมันจะกลายเป็นเบาะรองรับแรงกระแทกให้กับเขาไป
ชายหนุ่มมองลงไปที่ซากหมาป่าที่ค่อยๆจางหายไป เหลือเพียงฟันเขี้ยวที่ตกอยู่ที่พื้นห้าคู่ เขาเอื้อมมือไปหยิบขึ้น‘กิ๊ง! คุณได้รับเขี้ยวหมาป่า5คู่”ขณะที่หมอตุลย์หยิบเขี้ยวหมาป่าทั้งหมดขึ้นมาแบบงงๆ เสียงก็ดังมาจากเบื้องหลัง
แกรก แกรก หมาป่าเขี้ยวเงิน 5 ตัวกระโจนมาจากพุ่มไม้ด้านหลัง ‘กรร วู๊ฟๆๆ’“อ้าวเฮ้ย หมาป่าอีกแล้ว ห้าตัวอีกแล้ว โอยยยย เกมนี้มันยากอะไรแบบนี้วะ”
แล้วหมอตุลย์ก็ใส่เกียร์หมาวิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิต