ระหว่างที่เชนเพื่อนหนุ่มของรินลดาพูดอวดตัวเองอยู่นั้น เธอหันไปมองหน้าไอดินด้วยความกังวลว่าเขาจะคิดอย่างไร ไอดินได้แต่นั่งก้มหน้าก้มตามองแต่หนังสือจ้องค้างอยู่อย่างนั้นเหมือนกลัวหน้านั้นจะถูกสาปหายไปก็ไม่ปาน
..ดูแล้วก็น่าขำนักนะ พี่ดินนี่.. ลดานึกในใจ ..ดี ๆ ทำเป็ไม่สนใจแบบนี้ ต้องแกล้งให้เข็ด..
"อ่อ! ใช่ซิ เค้าติดตามข่าวคราวของเชนอยู่ตลอดเลย เชนของลดาเก่งอยู่แล้ว นั่งด้วยกันมั๊ยจ๊ะ เชน"
"ไม่เป็ไร ๆ ลดา พอดีเรานัดเพื่อนไว้ เอาไว้โอกาสหน้าละกันนะครับ"
" O.K. ๆ จ้ะ "
"แล้วลดาจะโทรหานะ"
รินลดาแกล้งทำเป็อ้อยอิ่งโบกไม้โบกมืออำลาเพื่อนชายของเธอจนเขาเดินออกจากร้านไป ไอดินก็ยังคงอยู่ในท่าเดิมอย่างนั้นราวกับถูกสตาร์ฟไว้
"พี่......ดิน !!" ลดาเริ่มหงุดหงิดเล็ก ๆ ที่ไอดินดูไม่มีท่าทีหึงหวงเธอเลยแม้แต่น้อย
"ครับ ๆ" ไอดินตอบกลับมาด้วยเสียงที่เหมือนิญญาเพิ่งกลับเข้าร่าง
รินลดาเองกลับงุ่นง่านใจกับความเฉยเมยไม่รู้ศรีรู้สาอะไรเลยของไอดิน
"รายงานเื่นี้ ลดาจะต้องหาข้อมูลเพิ่มเยอะเลยนะครับ เดี๋ยวพี่จะเสริ์ทหาข้อมูลให้นะครับ ลดาค่อย ๆ พิมพ์ในส่วนที่พี่แก้ให้เมื่อสักครู่ไปก่อนนะครับ"
ไอดินเริ่มต้นแนะนำเื่งานที่อยู่ตรงหน้าให้กับลดาต่อไปเหมือนเมื่อสักครู่เป็่พักโฆษณาในซีรี่เกาหลีเื่หนึ่งในความรู้สึกของลดา
รินลดามองหน้าผู้ชายหน้าตาคมคายตรงหน้าด้วยความรู้สึกน้อยใจเล็ก ๆ พร้อมกับทำปากบ่นพรึมพรำ แลัวก็ก้มหน้าลงคีย์รายงานของเธอแบบเสียไม่ได้
"อ้าว! นั่น พี่ดินสามีของชั้นนี่นา" ชมพูเด็กสาวมอห้าแถวบ้านเดินเข้ามาในร้าน แล้วก็มานั่งบนโซฟาเบียดกับไอดินทันที
"พี่ดิน สอนการบ้านชมพูบ้างซิคะ เทอมที่แล้วชมพูมัวแต่ไปประกวดเต้นโควฟเวอร์เกาหลี ไม่มีเวลามาให้พี่ดินสอนการบ้านเลย เกรดชมพูตกฮวบเลยค่ะ"
..อ่อ พี่ดินผู้แสนดี คงจะสอนการบ้านแม่สาวแถวบ้านคนนี้บ่อย ๆ ละมั้ง ดูท่าทางสนิทสนมเกินงาม ชิ...
คิดว่าคนอย่างลดาผู้ไม่เคยแพ้ใครจะยอมยัยชะนีสีชมพูคนนี้เหรอ
ลดาลืมตัวรีบลุกขึ้นเพื่อหวังว่าจะไปนั่งเบียดระหว่างไอดินกับแม่สาวแถวบ้านคนนั้นของไอดิน เธอจึงสะดุดขาเก้าอี้ แล้วตัวของลดาก็ขมำไปข้างหน้า และ ใบหน้าของเธอก็ไปหยุดตรงหน้าของไอดินพอดี โดยสัณชาตญาณไอดินก็โอบเอวของผู้หญิงตรงหน้าที่ถลามาหาเขาไว้ทันทีแบบไม่มีใครได้ตั้งตัว
![ตามรักพรางใจ [มี E-book]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738122990_41750154.webp)
2K
