ตอนที่ 18 ผิดแผน
ไห่เฉียงและผู้เฒ่าเซอตานต่างร้อนรนที่ หลิวเฟยและต้าหลง ยังไม่กลับมาจากอุโมงค์เสียทีพวกเขาเป็อย่างไรบ้างนะ จะเป็อันตรายหรือไม่ไห่เฉียงเดินไปมาด้วยความกระวนกระวายใจ เ้าหมาป่าตัวนี้ ช่างไม่มีประโยชน์เสียจริง นานขนาดนี้แล้วยังไม่ออกกันมาอีกถ้าหากเป็ข้านะ ป่านนี้คงได้ออกมาตั้งนานแล้ว
“เฮ้อ เ้าก็ใจเย็นๆสิ ดอกบัวสีเพลิงเป็ดอกบัวศักดิ์สิทธิ์ต้องเป็ผู้ที่มีวาสนาต่อกันถึงจะนำออกมาได้พลันแสงสว่างจ้าก็ได้ปรากฏตรงประตูทางเข้าอุโมงค์ ต้าหลง และหลิวเฟยได้ออกมาประตูสำเร็จ
“หลิวเฟย! เ้าไม่เป็อะไรใช่หรือไม่”
“ข้าไม่เป็ไร ”แต่เ้านี่สิ!ยังไม่ทันจะผ่านด่านกลับวิ่งหนีออกมาแล้ว
“พวกเ้าได้มันมาแล้วใช่หรือไม่ผู้เฒ่าเซอตาน ได้หันไปมองดอกบัวสีเพลิง ที่ ต้าหลง กำมันไว้ตลอดเวลา”
“ข้าได้มันมาแล้ว”
“แปลว่าเ้าทั้งสองเป็ผู้ที่์ได้เลือกแล้วว่าพวกเ้าเป็คู่รักกันอย่างแท้จริง ”
ต้าหลงได้มองหน้าหลิวเฟย แต่หญิงสาวกับทำหน้าเฉยเมย ไม่รับรู้อะไร
“พอแล้วๆ” หลิวเฟยให้ผู้เฒ่าเซอตานหยุดพูดคำนี้ออกมา
ถ้างั้นในเมื่อพวกเราได้ดอกบัวสีเพลิงมาแล้วข้ากับเ้าก็คงไม่ต้องเจอกันแล้ว สินะ หลิวเฟยหันไปพูดกับต้าหลงสายตาชายหนุ่มกลับเศร้ายิ่งนัก
“พวกเ้าสองคนจะแยกทางกันอย่างนั้นหรือ”
“อืม ใช่ ”
ดอกบัวสีเพลิงนี้เป็ของใครกันผู้เฒ่าเซอตานได้เอ่ยถามออกมา ของหลิวเฟย.... ต้าหลงได้เอ่ยออกไป
“มันไม่เหมาะสมยิ่งนัก”
“แล้วมันจะไม่เหมาะสมได้อย่างไรกัน” ไห่เฉียงได้ตอบโต้
ดอกบัวสีเพลิงนี้เป็ของล้ำค่าของเผ่าปีศาจจิ้งจอกเก้าหางแม่นางคนนี้เป็แค่มนุษย์ธรรมดาคนนึง จะให้ยึดครองไปคนเดียวได้อย่างไรกัน ในเมื่อเ้าทั้งสองต่างได้มันมาด้วยกันก็ควรที่จะมันด้วยกัน
ถึงแม้ดอกบัวสีเพลิงเราจะได้มันมาด้วยกัน แต่ราชันหมาป่าเป็คนบอกเองไม่ใช่หรือว่าให้ข้าแต่เพียงผู้เดียว”
“ท่านราชันหมาป่าท่านเป็ถึงผู้นำแห่งเผ่าปีศาจ ท่านจะยอมแม่นางคนนี้ได้อย่างไรกัน”
“มันเป็สิ่งเดียวที่ข้าจะทำให้นางได้ แม้ว่านางจะ้าอะไรก็ตาม ข้าก็ยินดีทำให้นาง ”
หลิวเฟยเมื่อได้ยินสิ่งที่ต้าหลงพูดกลับรู้สึกหัวใจเต้นเป็จังหวะอีกครั้งทำไมชายหนุ่มคนนี้ถึงต้องทำอะไรให้ข้าขนาดนี้กันนะยิ่งทำแบบนี้จิตใจของข้ามันจะเริ่มอ่อนไหวมาอีก แล้วข้าจะทำอย่างไรดี...
“ถึงแม้ว่าหญิงมนุษย์ผู้นี้จะได้ดอกบัวสีเพลิงนี้ไปแต่เ้าก็ไม่สามารถนำมันไปทำลายอาคมมนต์ดำของเ้าได้ ผู้เฒ่าเซอตาน ได้เอ่ยออกมา”
“ทำไมกัน ! ทำไมถึงนำมันไปใช้ไม่ได้ หลิวเฟยและไห่เฉียง ได้มองหน้าผู้เฒ่าเซอตาน”
คงถึงคราวที่ข้าจะต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเื่ของพวกเ้าแล้วสินะท่านผู้เฒ่าเซอตาน โปรดชี้แนะ ต้าหลงได้ขอคำแนะนำ หลิวเฟย กลับรู้สึกหงุดหงิดยิ่งนักที่ได้ดอกบัวสีเพลิงมาแล้ว แต่ยังกลับนำมันไปใช้ไม่ได้
“ข้า้าให้พวกเ้าสองคนแต่งงานกัน” !
แต่งงาน !หลิวเฟย ใอย่างมากที่ได้ยินคำนี้ออกมาส่วนชายหนุ่มกลับรู้สึกชอบใจกับสิ่งที่ผู้เฒ่าเซอตานได้เอ่ยออกมา
“ดอกบัวสีเพลิงเดิมที่เป็ของเผ่าปีศาจจะให้มนุษย์ธรรมดานำออกไปไม่ได้ และอีกอย่างการที่จะรักษามนต์ดำได้นั้นจะต้องใช้เืของปีศาจที่ได้ถือดอกบัวสีเพลิงออกมาเป็คนแรกตอนนี้ไอปีศาจได้เข้าไปัักับดอกบัวสีเพลิงไปแล้วการที่เ้าจะนำมันไปรักษามนต์ดำได้ จะต้องมีพิธีการแต่งงานเกิดขึ้นและให้เผ่าปีศาจทั้งหลายมาเป็สักขีพยานในครั้งนี้”
“แล้วข้าควรทำอย่างไรดีนะข้าทำมาทุกวิถีทางแล้ว เพื่อที่จะให้ได้ดอกบัวสีเพลิงนี้มาเหตุใดจะต้องมาจบด้วยการแต่งงาน ทำไมไม่บอกข้าั้แ่บททดสอบแรก พอข้าได้มันมาท่านกลับบอกว่ามันจะต้องจบด้วยการแต่งงานหลิวเฟยรู้สึกไม่พอใจผู้เฒ่าเซอตานยิ่งนัก”
“การแต่งงานก็เป็การประกาศให้ผู้คนเผ่าจิ้งจอกได้ทราบว่าตอนนี้ดอกบัวสีเพลิงได้มีผู้มีบุญวาสนานำมันออกมาได้จะได้ไม่ต้องมีใครเอาชีวิตไปแลกกับมันอีก ”
“ข้าไม่มีเวลาว่างมากพอกับพวกเ้าแล้วนะ วันนี้ข้าจะต้องฆ่าเ้าให้ได้ ผู้เฒ่าเซอตานไห่เฉียงได้ฟังบทสนทนาแล้วรู้สึกไม่พอใจไห่เฉียงได้เดินเข้าไปเพื่อที่จะบีบคอผู้เฒ่า” หลิวเฟย และต้าหลง ต่างเข้าไปห้ามปราม
“ไห่เฉียงเ้าใจเย็นๆ ก่อน คงไม่ต้องถึงขั้นฆ่าหรอกมั้ง” ไห่เฉียงเลยหยุดชะงัก และเดินออกมา
“ถ้าไม่มีการแต่งงานเกิดขึ้นเ้าก็อย่าหวังว่าเ้าจะได้นำมันไปได้!ผู้เฒ่าเซอตานเริ่มหมดความอดทนกับพวกเด็กเหล่านี้เต็มทนแล้ว”
“ได้!”
ต้าหลงและไห่เฉียงได้ หันไปตามเสียงที่ได้เอ่ยออกมา ต้าหลงรู้สึกใกับสิ่งที่ได้ยินและกลับรู้สึกดีใจลึกๆ อยู่ภายในใจแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาเพื่อทำลายบรรยากาศตรงหน้าให้หญิงสาวรู้สึกแย่ไปมากกว่านี้
“เ้าตอบตกลงที่จะแต่งงานแล้ว”
“ใช่ ข้าจะทำตามกฎที่เผ่าจิ้งจอกได้ให้ไว้ เพื่อเป็การเคารพราชันจิ้งจอก ดอกบัวสีเพลิงไม่ได้เป็ของข้าคนเดียวหรือไม่ได้เป็ของใครเลย แต่ข้าจะเคารพกฎที่มีมาั้แ่สมัยบรรพบุรุษของเผ่าจิ้งจอกกฎของมันจะต้องไม่โดนทำลายเพราะข้า”
ไห่เฉียงรู้สึกกระวนกระวายใจยิ่งนักแต่ก็ต้องยอมรับในสิ่งที่หลิวเฟยตัดสินใจออกไปแล้ว
“แบบนี้ถึงจะดี! ผู้เฒ่าเซอตานได้นำมือของทั้งสอง มาประสานเข้าไว้ด้วยกัน” ทั้งสองต่างจ้องมองหน้า ของกันและกัน ฮ่า ฮ่า ฮ่าผู้เฒ่าเซอตานกลับรู้สึกพอใจยิ่งนัก”
ต้าหลง ยิ้มอย่างพอใจ พรึบ! หลิวเฟยได้สะบัดมือออกไป แล้วเบือนหน้าหนีชายหนุ่ม
ณท้องพระโรงใหญ่ ทั้งสามได้เข้ามาพบหน้าราชันเผ่าจิ้งจอกเก้าหางพวกเ้าข้าได้ยินมาว่า พวกเ้าได้เจอดอกบัวสีเพลิงแล้วอย่างนั้นหรือ?
“ใช่” ต้าหลงได้เอ่ยออกมา
ดอกบัวสีเพลิงถือเป็สมบัติล้ำค่าของเผ่าจิ้งจอกเก้าหางของข้าแต่เพราะบัดนี้พวกเ้าได้ไปนำมันมาได้แล้ว สำหรับเผ่าของข้าถือเป็เื่ที่ดียิ่งนักเพราะมีคนที่ต้องตายจากการผ่านไปมา หรือ พวกชาวบ้านที่้าไปนำมันออกมา แต่สุดท้ายต้องตายไปเพราะปีศาจพญางูขาวแต่เ้ากลับทำลายมันลงได้แล้ว ข้าก็ถือว่าเป็เื่ที่มียิ่งนัก...
“เื่ที่ท่านสั่งข้าได้เตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว ”
“ดีมาก”
“ถึงเวลาที่เราจะต้องเริ่มลงมือแล้ว...”
“ขอรับ”
“หลิวเฟย” ไห่เฉียงได้เผยฝ่ามือตัวเองออกมาเพื่อให้หลิวเฟยได้จับไว้ เราไปนั่งทางนู้นกันเถอะ มา มา เ้าต้องนั่งตรงนี้ไห่เฉียงราชันหมาป่าได้ดึงเสื้อไห่เฉียงไว้ เพื่อไม่ให้ไปนั่งใกล้หญิงสาว พวกเ้านั่งตรงนั้นละกันดีแล้ว แต่ทำไมวันนี้น้ำพุเหน็บหนาวถึงได้อุ่นเหลือเกิน ปกติน้ำพุแห่งนี้จะเหน็บหนาวยิ่งนัก ตาแก่นี่ก็กะไร ไม่บอกข้าั้แ่บททดสอบแรกว่าเมื่อนำดอกบัวสีเพลิงมาได้แล้วจะต้องมาล้างตัวในน้ำตกเหน็บหนาว แห่งนี้อีก เฮ้อ!
อึก !ไห่เฉียง (เสียงในความคิด...เ้ารับปากข้าไว้ เ้าลืมไปแล้วใช่หรือไม่ว่าเ้าควรทำอย่างไร ข้าให้เ้านำดอกบัวสีเพลงนี้ไปให้ข้า เ้ากลับมาแช่น้ำพุเย็นตรงนี้อีก เ้าไม่อยากมีชีวิตอยู่ใช่หรือไม่)ไห่เฉียงเ้าเป็อะไรไป หลิวเฟย เห็นไห่เฉียงมีอาการแปลก ๆ
“ข้าไม่เป็ไรหรอกคงหนาวเกินไป ถ้างั้นพวกเ้าเล่นน้ำกันไปก่อน”ข้าขอตัวพลันไห่เฉียงได้หายวับไป
ทำไมนึกจะไปก็ไปแบบนี้นะเ้าไห่เฉียงนี้หลายครั้งหลายคราวแล้วนะที่ทำกับข้าแบบนี้ พลัน...หลิวเฟยได้หันไปเห็นต้าหลง กลับมีอาการแปลกๆ ทุรนทุราย แล้วสลบไป
“ต้าหลงเ้าเป็อะไรไปอีก”
หญิงสาวได้ดึงร่างราชันหมาป่าขึ้นมาจากในน้ำพุ ต้าหลง!ต้าหลง! เ้าเป็อะไรไป หญิงสาวนึกขึ้นมาได้เลยแหงนขึ้นไปมองบนท้องฟ้าข้าลืมไปเลย วันนี้เป็คืนที่พระจันทร์เต็มดวง ทำไมถึงยังเป็แบบนี้นะ ในเมื่อเ้าก็ได้ไข่มุกดำเพลิงจากข้าไปแล้ว ทำไมเ้าถึงยังอ่อนแอในคืนวันเพ็ญเช่นนี้
“ พวกเ้ามาแอบทำอะไรกัน ถึงไม่ลงไปแช่น้ำพุตามที่ข้าสั่ง ถ้าข้าไม่มาดูวันนี้ก็คงไม่รู้ว่าพวกเ้าแอบี้เี”
ท่านมารีบช่วยข้าดูเถอะราชันหมาป่าเป็อะไรไป
เฮ้อ ทุกวันนี้ร่างกายเ้ายังไม่สมบูรณ์เลย วันคืนพระจันทร์เต็มดวงเป็วันที่ร่างกายเขาอ่อนแอที่สุด แต่ก็ยังจะฝืนใช้วิชาอาคมทำให้น้ำพุอุ่นอีกทำให้เสียพลังมากเป็พิเศษ แต่เ้าไม่ต้องห่วงไป ไม่เป็อันใดมากหรอก เดี๋ยวร่างกายเขาอุ่นขึ้น มันจะดีขึ้นเอง
หลิวเฟยรู้สึกเป็ห่วงต้าหลงที่เขาต้องอยู่ในสภาพแบบนี้ก็เป็เพราะข้า
“แค่ก ๆชายหนุ่มเริ่มรู้สึกตัวและขยับตัวไปมา ”เ้าตื่นแล้วหรือ ข้าไม่รู้ว่าเ้าพักอยู่ที่ใดข้าเลยต้องมาเ้ามาที่เรือนนอนของข้า ใครบอกให้เ้าทำแบบนี้กัน น้ำพุมันจะเย็นก็ปล่อยให้มันเย็นไปสิเ้าจะไปทำให้มันอุ่นทำไม ไม่เป็ห่วงตัวเองบ้างหรืออย่างไรกัน
“ข้าไม่อยากให้เ้าหนาวนี่น่าชายหนุ่มได้มองร่างบางที่ยืนบ่นอยู่ตรงหน้า ทำให้หญิงสาวไม่รู้ ว่าควรจะตอบว่าอย่างไรดี”
“ข้าออกไปสูดอากาศข้างนอกดีกว่า...”
ใจเย็น ๆหลิวเฟย มีสติหน่อย หัวใจข้าเต้นแรงอีกแล้ว ข้าจะไม่หลงกลเ้าอีกแล้วต้าหลง
กลีบบุปผาล่องลอยไปตามสายลมที่พัดโชยยามเช้า นกน้อยบินว่อนเล่นลมไปมาเหล่าสัตว์ทั้งหลายต่างนั่งกัดกินผลไม้ตามต้นไม้น้อยใหญ่กันอย่างมีความสุข วันนี้เผ่าจิ้งจอกเก้าหางมีงานมงคลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเกิดขึ้นเหล่าภูติน้อยทั้งหลายต่างบินว่อนมาจากจากหุบเขาเคียงป่าเพื่อมาร่วมแสดงความยินดีกับ ราชันหมาป่า เสียงหัวเราะสนุกสนานกันทั่วท้องนภา มุ่งหน้าไปยังเผ่าจิ้งจอกเก้าหาง
ต้าหลงและหลิวเฟยได้เดินคียงคู่กันมา ชุดสีขาวที่ทั้งสองสวมใส่นั้นราวไข่มุกบริสุทธิ์ที่สว่างไสวรอบกายรายล้อมไปด้วยดอกไม้นานาชนิดที่โอนเอนไปมา ส่งกลิ่นหอมคละคลุ้งไปทั่วผืนป่าเผ่าจิ้งจอกแห่งนี้เหล่าสัตว์ทั้งหลายได้ออกมาแสดงความยินดี กลีบบุปผาได้ล่องลอยไปทั่ว เหมือนดั่งเหมือน์ ทั้งสองได้จูงมือกันเดินออกมาพร้อมสีหน้าที่ยิ้มแย้ม
“ข้าขอแสดงความยินดีกับราชันหมาป่า ด้วยขอรับ”
“ข้าขอแสดงความยินดีกับราชันหมาป่า”
เสียงตลอดระยะทางที่เดินเข้ามาเหล่าเผ่าปีศาจต่าง ได้ร่วมแสดงความยินดี
“ขอให้เ้าทั้งสองสัญญากันจนแก่เฒ่าว่าจะรักและดูแลกัน นี่คือหนังสือแต่งงาน ราชันหมาป่าเชิญท่านมอบหนังสือแต่งงานให้เ้าสาวท่านเถิด ราชันหมาป่าได้หยิบหนังสือแต่งงานที่ผู้เฒ่าเซอตานมอบให้ ชายหนุ่มมองหนังสือแต่งงานตรงหน้า คลี่ยิ้มมุมปากเบาๆแล้วหยิบหนังสือขึ้นมาเพื่อที่จะมอบให้เ้าสาวของตนมือทั้งสองได้ยื่นให้หญิงสาวตรงหน้า หลิวเฟยได้ยื่นมือออกมารับพร้อมกับคลี่ยิ้มเบาๆ
นี่พวกเขาเตรียมไว้ั้แ่เมื่อใดกันก่อนที่จะให้ข้าแต่งก็ไม่ได้บอกว่าจะต้องมีหนังสือแต่งงานด้วยนี่หญิงได้แต่พึมพำในใจ และได้รับหนังสือแต่งงานนั้นมา ท่านทั้งหลายที่มาร่วมงานในวันนี้ร่วมฉลองดื่มเหล้ากันได้เลย
มือของบ่าวสาวได้ไขว้ประสานกันพร้อมดื่มเหล้ามงคลที่ผู้เฒ่าได้เตรียมไว้ ตั้งสองต่างจ้องหน้ากันต้าหลงกลับยิ้มอย่างพอใจ ส่วนหญิงสาวกลับรู้สึกมึนงงกับเหตุการณ์ตรงหน้ายิ่งนัก
ทั้งทั่วท้องนภาร่วมกันเฉลิมฉลองที่ยิ่งใหญ่จุดพลุฉลองเสียงสนั่นหวั่นไหว ปุง ปุง ปุงเหล่าพลุตั้งหลายต่างมีสีสันที่สวยงามยิ่งนัก เพื่อเป็การขอบคุณแขกที่มาร่วมงานบ่าวสาวโค้งคำนับเพื่อทำความเคารพ ทั้งสองได้ก้มคำนับเคารพแขกที่มาในงานเลี้ยงคืนนี้
ขอให้ทุกท่านทั้งหลายโปรดทราบข้ากับ ต้าหลง ได้รับของล้ำค่าที่เผ่าจิ้งจอกเก้าหางแห่งนี้มา นั้นคือ” ดอกบัวสีเพลิง” วันนี้ข้ากับต้าหลงได้แต่งงานกัน วันมงคลเช่นนี้ ข้าขอให้ท่านผู้เฒ่าเซอตาน จงเป็พยาน ว่าข้าได้ปฏิบัติตามกฎของเผ่าจิ้งจอกแล้ว
“ฮูหยินราชันหมาป่ากับท่านราชันหมาป่า จะนำของวิเศษนี้ออกมาให้พวกเราดูหรือ”
ต้าหลง ได้นำ ดอกบัวสีเพลิงขึ้นมาเพื่อให้ทุกคนได้ชื่นชม เหล่าแขกทั้งหลาย ต่างตื่นตา ตื่นใจเมื่อได้เห็นดอกบัวที่หายากและเป็ของที่ล้ำค่าของเผ่าจิ้งจอก บัดนี้ข้าได้นำดอกบัวสีเพลิงมาแล้ว ขอท่านผู้เฒ่าจงช่วยทำพิธีล้างมนต์ดำให้ฮูหยินของข้าต้าหลงได้เอ่ยขึ้นมาและหันไปมองผู้เฒ่าเซอตาน
“ได้ท่านราชันหมาป่า ”
บัดนี้แม่นางผู้นี้ได้กลายเป็ฮูหยินราชันหมาป่าแล้ววันนี้ข้าขอทำพิธีล้างมนต์ดำ ขอทุกท่านจงโปรดเป็พยานให้กับข้า ต้าหลงได้ส่งมอบดอกบัวสีเพลิงไปยังผู้เฒ่าเซอตาน ดอกบัวสีเพลิงดอกนี้ ได้อยู่ในมือข้าแล้ว ราชันหมาป่าท่านจงกรีดเืของท่านออกมาให้ข้า
ต้าหลงไม่รอช้าได้ดึงดาบสังหารมารออกมาเพื่อกรีดเืที่ข้อมือของตน ทำให้เืหยดลงพื้นเหล่าแขกทั้งหลายต่างใที่เห็นเืหยดกองชายหนุ่มได้หันไปมองหน้าหญิงสาวพร้อมกับยิ้มที่อบอุ่น ส่งมอบไปให้นาง
เอาละ!เอาละ! ตอนนี้ข้าได้ เืราชันหมาป่ามาแล้ว
ผู้เฒ่าเซอตานเริ่มทำพิธีโดยการนำเืของ ราชันหมาป่า มาผสมกับดอกบัวสีเพลิง บดขยี้ดอกบัวสีเพลิงจนละเอียดใส่ผสมเข้าไปกับเืของราชันหมาป่า แสงสว่างที่ส่องออกมาจากโถ่ยา ตรงหน้า ได้เปล่งประกายเป็สีแดงเ้าพร้อมหรือยังฮูหยินราชันหมาป่า ผู้เฒ่าเซอตานได้ยื่นโถยาไปให้หลิวเฟย
“ข้าพร้อมแล้ว”หญิงสาวรับโถยามา จ้องมองสิ่งที่อยู่ตรงหน้านี่คือเืของราชันหมาป่าหรอกหรือนี่วันนี้เ้ายอมกรีดเืของเ้ามาเพื่อช่วยชีวิตข้า หญิงสาวจ้องมองรู้สึกน้ำตาได้เริ่มเอ่อออกมาโดยไม่รู้ตัว กึก !หลิวเฟยได้ดื่มเข้าไปตอนนี้เืของราชันหมาป่าได้ไหลเข้าไปในร่างกายข้าแล้วงั้นหรือ เืสีสดได้กระเด็นติดยังชุดแต่งงานสีขาวมุก เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเืหญิงสาวเริ่มรู้สึกระวนกระวาย ั์ตาเริ่มมีสีแดงตอนนี้ข้ารู้สึกว่าข้าจะควบคุมตัวเองไม่ได้แล้ว หญิงสาวล้มฟุบลงไปกองกับพื้นพลันร่างเงาดำได้โผล่ออกมาจากร่างกายของหลิวเฟย
“หลิวเฟยเ้าเป็อย่างไรบ้าง” ชายหนุ่มรีบมาประคองหญิงสาวไว้และเห็นว่าเงาดำทมิฬได้ออกจากร่างหญิงสาวไปแล้ว
ทุกคนต่างแตกตื่นเมื่อได้เห็นเงาดำโผล่ออกมากลางงานแต่งที่ยิ่งใหญ่และใวิ่งหนี แยกย้าย กันกระเจิดกระเจิง ท่านราชันหมาป่า พาฮูหยิน ของท่านเข้าไปพักก่อนเถอะเดี๋ยวข้าจะดูอาการให้นางอีกครั้งนึง ไห่เฉียงได้เห็นเหตุการณ์ตรงหน้า” ข้าดีใจด้วยนะหลิวเฟย ที่เ้าได้มีชีวิตอยู่ต่อไปโดยที่ไม่ต้องอาศัยมนต์ดำที่มาบังคับเ้าได้อีกแล้วบัดนี้เ้าเป็อิสระแล้วสินะ ”
1K
![Night Chaos รัตติกาลอลหม่าน [END]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/a00758c5a9238fd412288e2535f1fe0c.webp)
