แม่เลี้ยงจอมร่านในบ้านหลังใหญ่

แม่เลี้ยงจอมร่านในบ้านหลังใหญ่

    ตอน มึงต้องตายเท่านั้น

    ร่างกายเปลือยปล่าวที่ล่ำใหญ่และบอบบางขาวสวยกำลังนอนกอดก่ายกันในเช้าวันหยุดที่แสนเงียบงัน

    แสงอาทิตย์อ่อนๆยามเช้าเล็ดลอดเข้ามาทางหน้าต่างห้องนอนบนตึกสูง

    แสงแดดกระทบใบหน้าที่ขาวอิ่มจนเป็นประกายทอแสงอันเกิดมาจากคราบน้ำรักที่แห้งติดแก้มของสาวสวยผมสั้น

    ดวงตากลมโตกระพริบปริบๆ ฉับพลันเจ้าของดวงตากลมแป๋วสะดุ้งจนใบหน้าสวยกระตุกสั่น

    เธอกำลังตกใจเมื่อเห็นดวงตาคมและดูดุดันจ้องใบหน้าขาวสวยของเธออยู่นาน

    นานเพียงใจจนเธอไม่อาจทราบได้ว่าเจ้าของดวงตาคู่นั้นแอบจ้องมองเธอยามนิทราและยิ้มให้เธออยู่นิ่งๆอยู่อย่างนั้น

     ใบหน้าคมเข้มสีแทนวางอยู่บนหมอนใบเดียวกันกับใบหน้าขาวสวย

    จมูกโด่งจนเป็นคมสันพ่นลมหายใจร้อนๆรินรดใบหน้าขาวๆจนแก้มเย็นๆของเธอร้อนฉ่า 

     ดวงตาทั้งคู่สอดประสานกันและกำลังกลืนกินซึ่งกันและกัน 

     ตุบ! ๆ ๆ ๆ หัวใจดวงน้อยในหน้าอกขาวอวบกำลังสั่นระรัวจนเจ้าของได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นตุบ ตับ ตุบ ตับ ตุบ ตับ

     จุ๊บ! พลันใดนั้นเองริมฝีปากหนาแดงก็จุมพิตลงบนหน้าผากขาวโหนกนูน

     ความอบอุ่นจากริมฝีปากหนานุ่มแผ่ซ่านเข้าไปในหัวของเธอซึมลึกเข้าไปถึงจิตวิญญานภายใน

     มันสื่อแทนคำบอกรักใดๆในโลกนี้ได้ดีอย่างที่สุด 

     ดวงตากลมโตเริ่มแดงก่ำ น้ำใสๆไหลเอ่อมาถล่มดวงตากลมโตจนคลอเบ้า

     ความรู้สึกซาบซึ้งเอ่อล้นถาโถมเข้าที่หัวใจจนจุกแน่น 

     ดวงตาคู่นี้ไม่อาจทานทนความรู้สึกตื้อตันในหัวใจได้อีกต่อไป 

    น้ำใสๆไหลเอ่อล้นหลามออกมาอาบแก้มขาวอิ่มจนเป็นทางยาว

    เธอยิ้มท่ามกลางน้ำตาที่ซัดสาดใบหน้าขาวๆ ตอนนี้เธอไม่อาจฝืนทนอยู่ในสภาพนี้ได้อีกต่อไปแล้ว

    มันช่างอ้างว้างและวังเวงเหลือเกินเมื่อใบหน้าของเธออยู่ห่างไกลจากคนรักแม้เพียงคืบเดียว

    จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ ๆ เจ้าของใบหน้าขาวสวยเลื่อนหน้าไปบดจูบริมฝีปากหนาแดงอย่างแผ่วเบาแต่สุดแสนจะดูดดื่มนุ่มลึก

   หมับ! ๆ ๆ ๆ จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ ๆ เจ้าของใบหน้าคมเข้มเอาฝ่ามือหนาใหญ่ประทับบนสองแก้มขาวๆแล้วจูบตอบแทนในความรักทั้งหมดที่เธอมีให้เขา

    และนานแสนนานอยู่อย่างนั้น

    "55555555 "ทีนี้เราก็เป็นหนึ่งในประเทศแล้ว บริษัทเพียงฟ้าเสียชื่อจนยอดตก ลูกค้าหนีมาจ้างเราหมด 5555"

    เจ้าสัวใหญ่ยืนตระหง่านแล้วหัวเราะลั่นอยู่ในห้องประชุม บ.NT. 

    "ท่านเจ้าสัวนี่ล้ำลึกจริงๆสุดยอดครับ" พวกผู้บริหารระดับสูงสิบคนในห้องประชุมชมยกยอปอปั้นเจ้าสัวกันใหญ่

     แปะ! ๆ ๆ ๆ ๆ พวกเขาลุกขึ้นปรบมือแสดงความดีใจที่เจ้าสัวทำลายบริษัทเพียงฟ้าจนเกือบจะเจ๊ง

     "ที่รักคะ ฉันเหลือแค่คุณนะคะ" อิงฟ้ายิ้มแล้วสบตาบอกเจมส์ เธอยกทุกอย่างทั้งหมดให้เขาเพื่อพอสูจน์รักแท้

     แต่มันไม่ได้อยู่ที่เธอ มันอยู่ที่เจมส์ต่างหาก เขาอาจจะรักเธอตลอดไป หรืออาจจะหมดรักเธอเมื่อไหร่ก็ได้ และถ้าเป็นแบบนั้นอิงฟ้าจะไม่เหลืออะไรเลย

    แต่แม้ว่าผลจะออกมายังไงเธอก็ยินดีรับมัน เพราะสำหรับอิงฟ้าแล้วแค่ไเ้รักเจมส์ก็คุ้มสำหรับเธอแล้วเมื่อเธอก้าวเข้ามาในบ้านหลังนี้ด้วยตัวเปล่า

     "คอยดูผมนะ" เจมส์ตอบรักอิงฟ้าแบบนี้

     มันทำให้เธออดหวั่นใจไม่ได้ว่าตั้งแต่คลิปฉาวเธอหลุดในตอนก่อนๆ ทำให้เจมส์รักเธอน้อยลงหรือไม่

    แต่อิงฟ้าก็กลัวเกินกว่าที่จะกล้าถามเขา

     อชิตะขอทุกคนมาประชุมในวันหยุดเพราะบริษัทถึงขั้นวิกฤติ เมื่อรายได้มีน้อยกว่าค่าจ้างพนักงานสาติดกันสามสี่เดือน

     "ถ้าเป็นแบบนี้บริษัทจะล้มละลายในไม่ช้านะคะ" อชิตะสาวแว่นยืนกอดอกชี้แจงทุกคนในห้องประชุม

     ในห้องมี เจมส์ อิงฟ้า อาช บอย อชิตะ และทีมผู้จัดการอีกสามสี่คน

     "เราจะทำยังไงล่ะครับพี่ พี่อิงฟ้า" อาชหันมาถามอิงฟ้ากับเจมส์

     "ประมาณการได้ไหมคะอชิตะ ถ้าเป็นแบบนี้อีกกี่เดือนบริษัทจะเจ๊ง" อิงฟ้าหันมาถามอชิตะ วันนี้อิงฟ้าใส่ชุดเดรสยาวสีขาวสวย

    "เออมันก็บอกยากค่ะ ประมาณหนึ่งปีมั้งคะ" อชิตะตอบ

    "เราออกโปรลดราคาเพิ่มอีกได้ไหมครับ" ผู้จัดการฝ่ายขายถาม

    "ไม่ได้หรอกครับ ลูกค้าเลิกจ้างเราเพราะความไม่มั่นใจที่เราเสียชื่อ ต่อให้ถูกแค่ไหนเขาก็ไม่กลับมาจ้างหรอก" อาชตอบทุกคนอย่างสุขุมใจเย็น

    "ให้ผมลงประกาศในสื่อออนไลน์ช่วยอีกแรงนะครับ" บอยเสนอ

    "ดีค่ะบอย ทำได้เลย" อิงฟ้าตอบ

    และแล้วห้องประชุมก็เงียบลง ทุกคนมองมาที่เจมส์เป็นตาเดียวกัน เขาเอาแต่ยืนกอดอกและหลับตาเงียบไม่ออกความเห็นใดๆเลย

    "พี่เจมส์ ช่วยพวกเราคิดหน่อยสิ" อาชทนไม่ไหวที่เห็นเจมส์นิ่งอยู่นานเลยกระตุ้นเขา

    "รู้แล้ว ๆ ๆ จัดแถลงข่าวเลย เชิญนักข่าวธุรกิจมาที่บริษัทได้" เจมส์บอกและเดินไปชงกาแฟกินหน้าตาเฉย

    หืมมมม! บอยอดขัดใจในมาดพี่ชายสุดหล่อของเขาไม่ได้ที่เล่นไม่ยอมบอกอะไรใครที่รอลุ้นฟังแทบบ้า

    อชิตะอ้าปากหวอ ไอคิวสองร้อยกว่าของเธอคิดไม่ออกเลยว่าเจมส์กำลังคิดอะไร

    เห้อออ! อาชถอนหายใจดังลั่นห้องประชุมแล้วยกมือกุมขมับ เขาไม่เชื่อเลยซักนิดว่าเจมส์จะคิดอะไรดีๆมาแก้ปัญหาได้

    แม้กระทั่งอิงฟ้ายังแอบหวั่นใจว่าเจมส์จะทำให้บริษัทนี้เจ๊งหรือไม่ ต่อให้เธอมั่นใจในตัวเจมส์แค่ไหน แต่ที่เขาแสดงออกเมื่อครู่ไม่มีวี่แววเลยว่าจะทำให้บริษัทดีขึ้นมาได้ เธอจึงได้แต่ยืนกุมบีบมือตัวเองแน่น

    ช่วงบ่ายนักข่าวธุรกิจนับสิบกว่าคน

ก็เข้ามานั่งฟังเจมส์แถลงข่าว

    ตุบ! ๆ ๆ ๆ ๆ หนุ่มหล่อล่ำใส่สูทดำเดินล้วงกระเป๋ามาที่โต๊ะแถลงข่าวในห้องรับแขกของบริษัท

    "ผมขอแถลงหน้าบริษัทนะครับ" เจมส์บอกนักข่าวแล้วเดินไปยืนหน้าบริษัทที่อิงฟ้าเคยออกไปสัมภาษณ์

    ตุบ! ๆ ๆ ๆ ๆ นักข่าวและช่างภาพยกไมค์แบกกล้องวิ่งตามเจมส์จ้าละหวั่น

    เขายืนตระหง่านพูดอยู่ทามกลางแสงแดดยามบ่าย นักข่าวยืนล้อมเขาเป็นวงกลม อาช บอย อิงฟ้า อชิตะ และพนักงาน ยืนนอกวงห่างๆด้านหลัง

    "สวัสดีทุกคนที่มานะครับ ผมจะประกาศว่าตอนนี้บริษัทของเรากำลังจะเจ๊งครับ" เจมส์ให้สัมภาษณ์ด้วยเสียงดังลั่น

    หาาา! เห้ยยย! จริงดิ! ว๊ายยย! พนักงานและนักข่าวตกใจซุบซิบกันเสียงดัง

    อิงฟ้า อาช บอย อชิตะ หน้าซีดถอดสีพวกเขาไม่คิดว่าเจมส์จะสัมภาษณ์แบบนี้ เขาน่าจะบ้าไปแล้ว

    พนักงานชวนกันลาออกซุบซิบๆกลัวตกงาน

    "แล้วจะทำยังไงครับ แล้วจะทำยังไงคะ" นักข่าวแย่งกันถามเจมส์

    "อิงฟ้ามานี่" เจมส์ยกไมค์เรียกอิงฟ้าเสียงดังลั่นไปถึงอีกฟากฝั่งถนน

    ผูู้คนที่เดินสัญจรไปมาบนฟุตบาทพากันมามุงรายล้อมเจมส์นับร้อยนับพันคน

     หาาาา! เค้าเรียกฉันรึ! อิงฟ้าคิดในใจแล้วทำหน้างง

     "มาเร็วๆที่รัก" เจมส์ตะโกนใส่ไมค์ดังกว่าเดิมอีก

     ตุบ! ๆ ๆ ๆ ๆ อิงฟ้าก้มหน้าแดงๆวิ่งฝ่าพนักงานและนักข่าวเข้าไปหาเจมส์จนชุดเดรสยาวๆสีขาวโบกสะบัด

     กรี๊ดดดด! ๆ ๆ ว๊าววว! ๆ ๆ แปะ! ๆ ๆ ผู้คนล้อมรอบส่งเสียงโห่ร้องแซวเจมส์กับอิงฟ้าอย่างยิ้มแย้ม

     หมับบบ! เจมส์กระชากแขนขาวเล็กของอิงฟ้าเข้าหาตัวเขา

     ฟุ่บบบบ! ใบหน้าขาวสวยกระแทกเข้าชนหน้าอกที่หนาแน่นดั่งหิน

     หมับบบ! เขาจับตัวอิงฟ้ายืนข้างๆและเอาแขนสอดคล้องเอวเธอจากด้านหลังและเอาผ่ามือแตะทัดไว้ที่หน้าท้องของเธอ

     ทุกคนยืนเงียบรอฟังเจมส์ตอบคำถามนักข่าว

     ชายสูทดำตัวสูงกำลังยืนยิ้มโอบหญิงสาวตัวขาวสวยในชุดขาวที่กำลังหน้าแดงก้มมองพื้น

     "ขอถามซ้ำนะคะ ไม่ทราบว่าคุณจะทำยังไงในเมื่อบริษัทกำลังจะเจ๊งคะ"นักข่าวย้ำเมื่อเห็นเจมส์ยืนโอบอิงฟ้่แล้วยิ้มให้ทุกคนไปทั่ว 

     "ผมในฐานะประธานบริษัทขอประกาศว่าบริษัทของเราจะทำงานฟรีๆให้ลูกค้าทุกคนจนกว่าผมจะแต่งงานกับอิงฟ้าครับ" 

     หาาาาาา! พอเจมส์พูดจบทุกคนก็ตะลึงงึงงัน ทุกคนอ้าปากค้างและตกใจราวกับเพิ่งรู้โลกจะแตก

    "ตายแล้วพี่เจ๊งแน่นอน!" บอยหันมาพูดกับอาช

    "โอ๊ย ไม่น่าเชื่อใจพี่เจมส์เลย" อาชก้มหน้าเอามือตีแก้มตัวเองปั่ก ๆ ๆ

     ส่วนอชิตะยืนอ้าปากหวอเช่นเคย สมองเธอสับสนไปหมดว่ามันดีหรือไม่ดีกันแน่ที่เจมส์พูดแบบนั้นไป

    อิงฟ้าจากเดิมที่ก้มหน้าแดงสบตาพื้นตอนนี้เธอใจเต้นตูม ๆ และอายจนแทบอยากจะมุดเข้าไปหลบในพื้นคอนกรีต

    "แล้วบริษัทนี้จะเปลี่ยนชื่อเป็นบริษัทอิงฟ้านะครับ หลังจากที่รับเงินค่าจ้าง ทุก25%เราจะเอาไปบริจาคให้คนยากไร้ทั้งหมด" เจมส์บอกต่อ

    หมับบบ! ตุบ! ๆ ๆ ๆ ๆ เจมส์กระชากลากจูงมืออิงฟ้าเดินไปที่รถสปอร์ต  

    เดี๋ยวค่ะ! ๆ ๆ ๆ นักข่าววิ่งตามจะไปถามต่อแต่เจมส์ไม่รอ เขาพาอิงฟ้าไปขึ้นรถสปอร์ตหรูสีแดง

    "นี่จะไปไหนหรือคะ ต้องทำงานนะ" อิงฟ้าหันมาดุเจมส์ เธอไม่พอใจที่เขาสัมภาษณ์ไปแบบนั้น แต่ลึกๆก็ดีใจสุดชีวิตที่เจมส์ประกาศให้โลกรู้ว่าเขารักเธอ

    "นี่ลืมไปหรือว่าผมเป็นเจ้าของบริษัทและคุณเป็นเลขาผม เงียบไปเลย" เจมส์หันมาทำคิ้วเข้มหมวดและทำตาดุใส่อิงฟ้า

    ฟุ่บบบบ! อิงฟ้ารีบหันหน้ากลับไปก้มมองขาตัวเองแล้วแอบยิ้มกว้าง

     เจมส์ช่างเป็นคนรักที่แสนวิเศษสำหรับอิงฟ้าแต่ก็เป็นผู้บริหารที่ไม่ได้เรื่องเอาเสียเลย

     บรืนนนน! ๆ ๆ ๆ เจมส์ขับรถพาอิงฟ้าไปวัดและไปไหว้เถ้ากระดูกภาคินพ่อของเขา

     "คุณต้องให้อภัยพ่ออย่างจริงใจนะ ท่านได้รับสิ่งที่สมควรได้รับแล้ว" เจมส์ยืนกุมมืออิงฟ้าแล้วจุดธูปยื่นให้เธอ

      อิงฟ้ายืนยิ้มให้รูปภาคินและนึกอโหสิกรรมให้เขาด้วยใจ เธอไหว้เขาแล้วปักธูปลง 

      พรึ่บ! ๆ ๆ อิงฟ้าปัดกวาดทำความสะอาดที่เก็บเถ้ากระดูกและซื้อดอกไม้ขาวมาวางประดับประดา

      เจมส์จูงมืออิงฟ้าเดินไปที่ท่าน้ำริมวัด เขาซื้อขนมปังมายืนฉีกแล้วหยอดลงน้ำให้ปลากิน

      "ทำไมทำแบบนั้นล่ะคะ" อิงฟ้าหันมาถามเจมส์ เขาทำให้เธอทึ่งทุกครั้งเสมอๆ

      "ก็ผมรักคุณ" เจมส์ตอบได้แค่นั้น

      "แล้วไม่กลัวสูญเสียทุกอย่างหรือคะ" อิงฟ้าหันหน้ามายิ้มและเงยสบตามองเข้าไปในดวงตาเจมส์อย่างน่าค้นหา 

     เจมส์ช่างลึกลับสำหรับเธอเหลือเกิน 

     อีกนานเท่าใดนะกว่าฉันจะรู้จักผู้ชายคนนี้ได้ทั้งหมด! อิงฟ้าคิดในใจ

     "ตายไปก็เอาไปไม่ได้เหมือนพ่อนี่ไง" เจมส์ตอบห้วนๆ

     "ผมแค่กลัวจะเสียคุณไป" เจมส์หันไปมองปลาบนพื้นน้ำแล้วสารภาพความจริงทั้งหมด

     เหตุผลอะไรกันที่ทำให้คนเข้มแข็งอย่างเขาไม่กล้าสบตาผู้หญิงตัวเล็กๆตอนพูดคำสารภาพ?

      ฟุ่บบบบบ! อิงฟ้าถึงกับกระโดดกอดเจมส์เมื่อได้ยินคำนี้ คำที่เธอไม่กล้าแม้จะถามเขา

      ฟุ่บบบบ! เจมส์ยกอิงฟ้าจนเท้าลอยพื้นขึ้นมากอดด้วยสองมือที่แข็งแรงของเขา

      "คุณทำให้ฉันตกหลุมรักซ้ำแล้วซ้ำอีกนะคะรู้ไหม" อิงฟ้าสบตาเจมส์แล้วกอดคอบอกเขา

      เจมส์ยิ้มตอบและสบตากลมโต เขากำลังยื่นหน้ามาประกบริมฝีปากบางสวยของอิงฟ้า

     "เห้ยยยย! ๆ ๆ ใจเย็นๆนะโยม สีกา นี่วัดนะ" พระรีบตะโกนห้ามทั้งคู่กอดกัน

      ตุบบบบ! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ 5555555

     อิงฟ้าจูงมือเจมส์วิ่งหนีออกจากวัดเร็วสุดชีวิต ทั้งคู่หัวเราะร่าเหมือนเด็ก

      ฟุ่บบบบ! แฮ่ก! ๆ ๆ อิงฟ้านอนหงายหมดแรงบนพื้นหญ้าหน้าวัด

      ขวับบบ! เจมส์ขึ้นมาคร่อมร่างกายอิงฟ้า

     จุ๊บบบบ! ๆ ๆ ๆ ๆ เขาก้มหน้าดูดปากเธออยู่นานแสนนาน

     นานจนกลิ่นขี้หมาบนกองหญ้าใกล้ๆโชยกลิ่นมาตามลม

     เพียงวันเดียวคำว่าเจมส์คือใครถูกค้นหาในโลกออนไลน์ 

     เพียงเดือนเดียวลูกค้าทั้งหมดเลิกจ้างบริษัทNT.ของเจ้าสัวแล้วมาใช้บริการฟรีของบริษัทเจมส์

     เพียงปีเดียวบริษัทNT.ล้มละลายจนต้องถูกยึดและทุบทิ้ง

     ดับอนาถเจ้าสัวหมึ่นล้านยิงตัวตายคาคฤหาศน์หรู! พาดหัวข่าวหนังสือพิมพ์ล่าสุด