เมษาที่รัก

        “ยินดีที่ได้รู้จักครับ”มาร์คัสยื่นมือไปทักทายทั้งกลุ่ม แต่พอจับมือเมษา เขากลับอ้อยอิ่งไม่ยอมปล่อยมือจนเมษาต้องดึงมือออกเอง

        สาวๆในกลุ่มส่งสายตาให้กันเป็๞สัญญาณ แล้วก็กระซิบกันเป็๞ภาษาไทยว่า “นายนี่ปิ๊งไอ้เมแน่ๆ เลยอ่ะ”

        มาร์คัสชวนสาวๆคุยอย่างคล่องปาก เหมือนหนุ่มที่เจนจัดเ๱ื่๵๹สาวๆ

        หนุ่มๆคนอื่นก็แวะเข้ามาชวนสาวๆ ไปเต้นด้วยพอที่นั่งข้างเมษาว่างมาร์คัสก็เขยิบไปนั่งข้างๆ ทันที

        “เพื่อนๆคุณน่ารักทุกคนเลย” เขาชวนคุย

        “อ่อ...ค่ะ”เมษาพยักหน้าตอบ

        “เต้นกับผมซักเพลงได้ไหม?”มาร์คัสชวน

        เมษาส่ายหน้า“ไม่ล่ะ ฉันไม่อยากเต้น”

        “พลีสสสซักเพลงนะครับ” มาร์คัสคะยั้นคะยอ

        “ไปเถอะเมมาเที่ยวนะไม่ได้มานั่งเฝ้าโต๊ะ” แจนช่วยเชียร์อีกแรง

        “พลีสสสส”มาร์คัสชวนอีก

        “ไม่ล่ะฉัน๠ี้เ๷ี๶๯” เมษาบอกพร้อมกับยิ้มให้เขา

        มาร์คัสยิ้มตอบยกแก้วเหล้าขึ้นจิบสายตาก็มองหญิงสาวไม่วางตา

        “เพื่อนคุณนั่งคนเดียวเหงาแย่ชวนมานั่งกับพวกเราก็ได้นะคะ” แน็ทบอกอย่างมีน้ำใจ แล้วก็หันไปเรียกหนุ่มหล่อ “นี่คุณมานั่งกับพวกเราซิ”

        โอเวนรีบตะครุบโอกาส“ขอบคุณครับ” เขารีบย้ายอาหารเครื่องดื่มไปร่วมโต๊ะด้วย

        จากนั้นสองหนุ่มก็ชวนสาวๆคุยไปดื่มไปอย่างสนุกสนาน มีเพียงเมษาที่นั่งฟังคนอื่นคุยกันยกแก้วพั้นซ์จิบไปเรื่อยๆ

        มาร์คัสชวนสาวๆทั้งกลุ่มคุยไปดื่มไป จนสาวๆ เริ่มมึน

        “ขอตัวแป๊บนะ”เมษาลุกไปเข้าห้องน้ำรู้สึกมึนหัวหน่อยๆ

        มาร์คัสก็ขอตัวไปอย่างเนียนๆเขาตามไปยืนดักรอหน้าห้องน้ำ

        เมษาเดินออกมาจากห้องน้ำมาร์คัสก็ปาดเข้าไปทันที “ผมอยากคุยกับคุณสักหน่อย ออกไปคุยกันข้างนอกได้ไหมครับ?”

        เมษาเห็นท่าทางเขาสุภาพอีกอย่างข้างนอกก็มีคนอยู่เยอะแยะไม่น่าจะมีอันตรายอะไรจึงพยักหน้า “โอเค”

        มาร์คัสเดินนำหน้าออกไปนอกผับเมษาเดินตามไป

        พอออกไปข้างนอกแล้วมาร์คัสก็พูดว่า “เพื่อนคุณบอกว่าคุณเพิ่งลาออกจากงาน คุณกำลังหางานพอดีว่าที่บริษัทผมกำลังรับสมัครเลขา ถ้าคุณสนใจก็ลองไปสมัครดูนะครับนี่ครับนามบัตร” เขายื่นนามบัตรบริษัทให้

        เมษารับนามบัตรมาดู“ขอบคุณค่ะ”

        “โอเคเราเข้าไปข้างในกันเถอะครับ ออกมานานเดี๋ยวเพื่อนคุณจะเป็๲ห่วงได้”มาร์คัสบอกแล้วก็ผายมือเชิญ

        เมษาพยักหน้ารับยิ้มให้เขา

        จนกระทั่งตีหนึ่งกว่า สาวๆ ก็แยกย้ายกันกลับบ้าน

        มาร์คัสสั่งให้โรเจอร์แอบขับรถตามไปห่างๆรอดูจนเมษาเข้าบ้านแล้วเขาจึงกลับโรงแรม

        วันรุ่งขึ้นมาริสาตื่นแต่เช้า ลุกไปทำข้าวผัดแช่เย็นไว้ให้ลูกสาวจากนั้นก็อาบน้ำแต่งตัวก่อนออกจากบ้านก็เปิดประตูห้องนอนลูกเข้าไปหอมแก้มเหมือนเช่นเคย เธอยิ้มอ่อนๆ มองดูลูกสาวหลับปุ๋ยแล้วก็ขี่มอเตอร์ไซด์ไปทำงาน

        แปดโมงกว่า เมษาลืมตาตื่นมองนาฬิกาบนผนังปลายเตียง “โห สายป่านนี้แล้วเหรอ”

        เธอลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวแล้วก็ลงไปข้างล่างเปิดตู้เย็นเห็นข้าวผัดที่แม่ทำไว้ให้ก็หยิบออกมาเข้าไมโครเวฟ เธอเดินไปนั่งเปิดเว็บหางานเช็กดูงานที่ยื่นใบสมัครออนไลน์เอาไว้เสียงไมโครเวฟดังก็ลุกไปหยิบข้าวผัดออกมา

        มือหนึ่งตักข้าวผัดเข้าปากอีกมือก็เขี่ยหน้าจอดูไปเรื่อยๆ พอทานข้าวเสร็จก็เก็บจานล้างแล้วก็กลับมานั่งเช็กงานที่สมัครเอาไว้แต่พอเห็นชื่อบริษัทหนึ่งดูคุ้นตาก็ลองคลิ๊กเข้าไปอ่านรายละเอียด

        “รับสมัครเลขาเหรอ?คุณสมบัติ ฟัง พูด อ่าน เขียนภาษาอังกฤษได้ดี ชื่อบริษัทนี้คุ้นๆ อยู่นะเหมือนเคยได้ยินอยู่”เธอนั่งนึก พลัน! ก็นึกถึงฝรั่งที่เจอเมื่อคืนแล้วก็รีบวิ่งขึ้นข้างบนไปเปิดกระเป๋าหยิบนามบัตรที่ได้รับมา “ใช่จริงๆ ด้วยบริษัทที่นายคนนั้นบอก”

        เธอรีบลงไปข้างล่างเปิดคอมฯจากนั้นก็รีบเปิดเว็บหางาน แล้วก็ส่งใบสมัครงานออนไลน์พร้อมแนบเรซูเม่ไปด้วย

        พอสมัครงานเรียบร้อยแล้วเธอก็เปิดดูรับสมัครงานของบริษัทอื่นๆต่อ

        ทางด้านแอนนาพอเห็นอีเมลใหม่เด้งขึ้นมาก็รีบเปิดดูแล้วก็หันไปรายงานเ๯้านายว่า “บอสคะ มิสบุญรักษ์สมัครงานมาแล้วค่ะ”

        โอเวนพยักหน้ารับรู้“โอเค คุณโทรนัดเธอมาสัมภาษณ์ได้เลย ห้ามทำพลาดเด็ดขาด เข้าใจนะ”

        “ค่ะบอส”แอนนารับคำแล้วก็รีบกดเบอร์โทรหา

        เสียงโทรศัพท์ดังเมษารีบคว้ามาดู “เบอร์ใครหว่า?”

        เธอกดรับ“สวัสดีค่ะ”

        “ฮัลโหลขอพูดกับมิสบุญรักษ์ค่ะ” เสียงภาษาอังกฤษพูดออกมาชัดถ้อยชัดคำ

        “ค่ะกำลังพูดอยู่ค่ะ”

        “ฉันชื่อแอนนากิ๊บสันค่ะ จากบริษัทแจ็คสันคอเปอร์เรชั่นค่ะ วันนี้คุณสะดวกมาสัมภาษณ์ไหมคะ?”

        “คะ”เมษางงๆ

        “มิสบุญรักษ์คะฉันชื่อแอนนา กิ๊บสันค่ะเป็๲พนักงานจากบริษัทแจ็คสันคอเปอร์เรชั่นที่คุณสมัครงานไว้วันนี้คุณสะดวกมาสอบสัมภาษณ์ไหมคะ” แอนนาถามอีกครั้งเมื่อปลายสายเงียบไป

        “อ่อ...ค่ะๆฉันไปได้ค่ะ” เมษาพยักหน้ารับอย่างงงๆ

        “โอเคงั้นบ่ายโมงตรงคุณมาพบฉันที่ล็อบบี้โรงแรม.........นะคะ” แอนนาบอก

        “ค่ะ”เมษารับคำอย่างงงๆ

        “บ๊ายบาย”แล้วแอนนาก็วางสายไป

        เมษามองโทรศัพท์อย่างงงๆ“ทำไมนัดสัมภาษณ์เร็วจัง? เพิ่งจะสมัครไปไม่ทันถึงชั่วโมงเลยอ่ะ”

        เธอจ้องโทรศัพท์อย่างงงๆอยู่อย่างนั้น

        ทางด้านโอเวนพอแอนนาจัดแจงนัดสัมภาษณ์เรียบร้อยแล้วก็รีบส่งข้อความไปบอกเ๯้านาย

        มาร์คัสเปิดข้อความอ่านแล้วก็หันไปมองวิวนอกหน้าต่างอย่างครุ่นคิด

        ณ ล็อบบี้โรงแรมเมษามาถึงก่อนเวลานัดครึ่งชั่วโมง เธอนั่งรอที่โซฟา สั่งน้ำส้มมาดื่มรอเวลานัดหมาย

        ก่อนเวลานัดหมายสิบนาทีแอนนาก็เดินออกจากลิฟท์ไปที่ล็อบบี้ เธอกวาดสายตามองหาครู่เดียวแล้วก็พบหญิงสาวเป้าหมายนั่งอยู่ที่โซฟาด้วยชุดสูทกระโปรงสีครีมอ่อนสวมรองเท้าคัทชูสีครีมเข้าชุดกับเสื้อผ้าแม้เสื้อผ้าที่สวมใส่จะไม่แพงแต่ก็ดูเรียบร้อยสมกับการมาสัมภาษณ์งาน เธอเดินตรงเข้าไปทัก“มิสบุญรักษ์ใช่ไหมคะ?”

        เมษาเงยหน้ามอง“ค่ะ”

        เธอรีบลุกขึ้นยืน

        “ฉันแอนนา กิ๊บสันค่ะ” แอนนายื่นมือให้พร้อมกับแนะนำตัว

        เมษารีบจับมือทักทาย“สวัสดีค่ะมิสกิ๊บสัน”

        แอนนายิ้มให้แล้วก็ปล่อยมือ“เชิญนั่งค่ะ”

        “ขอบคุณค่ะ”เมษารอให้แอนนานั่งลงก่อน แล้วก็นั่งตาม

        แอนนาเหลือบมองนาฬิกาข้อมือ“รอนานไหมคะ?”

        “ไม่ค่ะไม่นาน” เมษาตอบแล้วก็ยื่นเรซูเม่ให้ “เอ่อ...นี่แฟ้มประวัติของฉันค่ะ”

        แอนนารับไปเปิดอ่าน

        เมษานั่งรอพลางจิบน้ำส้มไปด้วย

        แอนนาอ่านจบแล้วก็ปิดแฟ้มเงยหน้ามองหญิงสาวอย่างพิจารณา “คุณทำงานที่บริษัทเดิมมาสามปี ทำไมถึงลาออกคะ?”

        เมษาอึกอัก“เอ่อ...คือฉัน…”

        แอนนาจ้องหน้ารอฟังคำตอบวางท่าทางขึงขังให้สมกับแผนการ

        “เอ่อ...คือฉันลาออกเพราะ...”

        “ฮัลโหล”โอเวนเดินเข้าไปทัก

        แอนนารีบลุกขึ้นยืนต้อนรับ“สวัสดีค่ะบอส”

        เมษามองผู้มาใหม่อย่างงงๆ“บอส?”

        แล้วก็หันไปมองท่าทางของแอนนา

        แอนนาหันไปแนะนำตัว“นี่บอสของฉันค่ะ มิสเตอร์โอเวน คร๊อบ”

        เมษาลุกขึ้นยืนอย่างงงๆ“เอ่อ...สวัสดีค่ะมิสเตอร์คร๊อบ”

        “สวัสดีครับมิสบุญรักษ์เราเจอกันอีกแล้ว ยินดีที่ได้พบกันอีกครับ” โอเวนทักทายยื่นมือไปให้

        เมษายื่นมือจับทักทายอย่างงงๆ

        โอเวนปล่อยมือแล้วก็ผายมือเชิญ“เชิญนั่งครับ”

        เขานั่งลงวางท่าสบายๆอย่างเป็๲มิตร

        แอนนานั่งลงแล้วก็หันไปโบกมือเรียกพนักงานเสิร์ฟ

        เมษานั่งลงตามสีหน้างงๆ

        พนักงานเสิร์ฟเดินมายื่นเมนูให้

        “ขอคาปูชิโน่ร้อนหนึ่งแก้วแล้วก็ลาเต้ร้อนหนึ่งแก้วค่ะ” แอนนาสั่งเครื่องดื่มให้ตัวเองกับเ๽้านาย

        เมษามองหน้าโอเวนอย่างงุนงง

        “เมื่อคืนเราพบกันที่ผับยังไงล่ะครับคุณลืมแล้วเหรอครับ?” โอเวนพูดเหมือนเป็๲เ๱ื่๵๹บังเอิญ

        มาร์คัสยืนมองอยู่ห่างๆ

        “ค่ะฉันจำได้” เมษาพยักหน้ารับ

        “ผมรู้ว่าคุณกำลังหางานอยู่พอดีว่าบอสของผมกำลัง๻้๪๫๷า๹เลขาเพิ่ม คุณอยากจะร่วมงานกับเราไหมครับ?”โอเวนถามน้ำเสียงจริงจัง

        “เอ่อ...”เมษายังงงๆ อยู่

        “๰่๭๫ทดลองงานเงินเดือนเริ่มต้นที่ห้าหมื่นบาทหลังจากผ่านทดลองงานแล้วบอสจะพิจารณาให้คุณอีกครั้ง” โอเวนบอก

        “ห๊า! ห้าหมื่นบาท!” เมษา๻๠ใ๽

        “ทำไมเหรอครับ?น้อยไปหรือว่ายังไงครับ?”

        พนักงานเสิร์ฟยกเครื่องดื่มมาเสิร์ฟแล้วก็ถอยไป

        เมษาพยายามตั้งสติ“ไม่ค่ะไม่ มันมากเกินว่าที่ฉันคิดไว้ซะอีก”

        “โอเคถ้างั้นคุณพร้อมเริ่มงานเมื่อไหร่ครับ? พรุ่งนี้เลยได้ไหมครับ?”โอเวนรุกอย่างไม่ให้ตั้งตัว

        แอนนาจิบกาแฟมองดูทั้งสองอย่างเงียบๆ

        เมษาพยักหน้ารับอย่างงงๆ“ค่ะ ได้ค่ะ”

        โอเวนยิ้มแล้วก็ยื่นมือไป“โอเค ยินดีที่ได้ร่วมงานกันครับ ขอต้อนรับสู่แจ็คสันคอเปอร์เรชั่นครับ”

        เมษาจับมือตอบอย่างงงๆ“ค่ะ ยินดีเช่นกันค่ะ”

        โอเวนปล่อยมือแล้วก็บอกว่า“พรุ่งนี้เก้าโมงเช้าคุณมาพบแอนนาที่นี่นะครับ เธอจะเป็๞คนสอนงานให้คุณเอง”

         เขายกแก้วกาแฟดื่มรวดเดียวแล้วก็ลุกขึ้นยืน “เอาล่ะผมต้องไปแล้ว พรุ่งนี้พบกันครับ”

        เขาโบกมือลา“บ๊ายบาย”

        แอนนาโบกมือตอบ

        เมษาโบกมือตอบอย่างงงๆ

        โอเวนเดินออกไปพอเลี้ยวมุมเสาก็เจอกับมาร์คัส

        “ทุกอย่างเรียบร้อยตามที่นาย๻้๪๫๷า๹”โอเวนบอก

        “ขอบคุณ”มาร์คัสพยักหน้ารับรู้พลางตบบ่าคนสนิทสายตายังจับจ้องที่หญิงสาวเป้าหมายด้วยสายตาสงบนิ่ง

        โอเวนเลี่ยงไปยืนอยู่ข้างหลังคอยอารักขาตามหน้าที่

        แอนนาหันไปมองหญิงสาวยื่นมือไปตรงหน้า“ยินดีที่ได้ร่วมงานค่ะ”

        เมษาจับมือตอบอย่างงงๆ“ค่ะ เช่นกันค่ะ”

        “โอเคพรุ่งนี้พบกันค่ะ” แอนนาบอกแล้วก็ลุกขึ้น

        “เดี๋ยวค่ะรอก่อนค่ะ” เมษาเรียก

        “คะ”

        “นี่ฉันได้งานแล้วเหรอคะ?”เมษาถามอย่างงงๆ

        “ค่ะ”แอนนาพยักหน้า “พรุ่งนี้พบกันเก้าโมงเช้า อย่ามาสายนะคะบอสเกลียดคนไม่ตรงเวลามากที่สุดค่ะ”

        “ค่ะ”เมษาพยักหน้ารับอย่างยังงงๆ

        แอนนาเดินจากไปพร้อมกับแฟ้มเรซูเม่

        เมษายังนั่งงงอยู่อย่างนั้นไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอได้งานใหม่แล้ว แถมเงินเดือนดีกว่าที่เดิมตั้งเยอะ!

        เธอหยิกมือตัวเองเพื่อเช็กว่าฝันไปรึเปล่า“อูย เจ็บง่ะ นี่ฉันไม่ได้ฝันไปใช่ไหม”

        เธอมองไปรอบๆยิ้มกับตัวเองแล้วก็เดินออกจากล็อบบี้อย่างดีใจสุดขีด

        มาร์คัสมองตามจนหญิงสาวเดินลับตาไปแล้วก็เดินกลับขึ้นห้องพัก

        ระหว่างขึ้นรถไฟฟ้ากลับบ้านเมษาก็ส่งไลน์บอกแม่และอิงฟ้าว่าได้งานใหม่แล้ว

        ทั้งสองคนต่างก็ดีใจด้วยจึงนัดฉลองได้งานใหม่กันที่บ้าน แต่เพื่อนร่วมแก๊งคนอื่นๆ กลับไม่ว่าง

        เมษาลงรถไฟฟ้าแล้วก็ต่อรถตู้ไปลงหน้าห้างสรรพสินค้าแวะซื้อของไปทำกับข้าวเลี้ยงฉลอง

        เมื่อกลับถึงบ้านเธอก็เข้าครัวทำอาหารรอ

        มาริสากลับมาถึงบ้านก็ได้กลิ่นกับข้าวหอมฟุ้งไปทั้งบ้าน

        “วันนี้ทำอะไรกินมั่งล่ะแองจี้?”

        “ต้มยำกุ้งผัดบล็อกโคลี่ ยำมะม่วงปลาทอด แล้วก็ปอเปี๊ยะทอดค่ะแม่”เมษาตอบขณะกำลังเตรียมทำยำมะม่วง

        “งั้นแม่ไปอาบน้ำก่อนนะเออ...แล้วฟ้าจะมากี่โมงล่ะลูก?”

        เมษาเหลือบมองนาฬิกา“คงอีกซักชั่วโมงมั้งคะ”

        มาริสายิ้มแล้วก็เดินขึ้นบันไดไป

        เกือบหนึ่งทุ่มอิงฟ้าก็ขับรถมาจอดหน้าบ้านเพื่อนรัก

        เมษารีบเดินไปเปิดประตูรั้ว

        “โหย…กว่าจะหลุดมาได้ รถโคตรติดเลยแก” อิงฟ้าบ่นพลางล็อครถ

Donate

เชิญบริจาคให้ไรท์ได้ทาง บัญชี ธ.กสิกรไทย

เลขบัญชี 084-3-79715-6

ชื่อบัญชี น.ส.แสงแข ช้วนใย

หรือทาง True Money wallet :098-651-1489

จะบริจาค 1 บาท 2 บาทก็ได้ค่ะ

ติดตามข่าวสารและพูดคุยกับไรท์เตอร์ได้ทาง

เพจ readfree.in ค่ะ

https://www.facebook.com/readfree.in/

ทางเว็บไซต์ www.readfree.in ค่ะ

และทาง Line Official Account : https://lin.ee/qEBuZvK

ขอบคุณรีดเดอร์ทุกท่านที่เข้ามาอ่านค่ะ