[New Life] อิสระของชีวิต

[35] ฟุตบอล
“จะว่าไปฉันก็ไม่เคยเห็นนายเล่นบอลเลย เล่นเป็นรึแน่รึเปล่า?”“ก็ไม่เคยเล่นแต่คิดว่าเล่นได้”เซ็ทตอบเรียบๆ ยืดกล้ามเนื้อวอร์มร่างกายอยู่ริมสนาม รับเสื้อสำหรับแบ่งทีมมาใส่ เป็นเสื้อเบอร์เก้าสีน้ำเงิน ส่วนคิวนั้นชะงักค้างไปแล้ว ไม่คิดไม่ฝันว่าคนที่ไม่เคยเล่นบอลมาก่อนจะกล้าพูดโม้ไว้ซะขนาดนั้น“นี่ฝั่งโน้นจะยับหรือว่าฝั่งเราจะยับละเนี่ย” คิวกุมขมับ ไม่กล้าคิดสภาพผลลัพธ์ แต่สุดท้ายก็คิดซะว่าเล่นเอาสนุก “รู้กติกาใช่มั้ย?”“พอรู้แหละ”{กำลังค้นหากติกาฟุตบอล}“พอรู้เนี่ยนะ...ให้ตายเหอะ งั้นนายจะเล่นตำแหน่งไหน?”“ปกตินายเล่นตำแหน่งไหน?”“ฉันเล่นกองหน้า เป็นตัวบุก ถามทำไม?”“ก็ฉันยังไม่รู้จะเล่นตำแหน่งไหน ตอนแรกว่าจะไปตำแหน่งเดียวกับนาย แต่ไอ้ฉันมันก็ยังไม่เชี่ยวเรื่องกติกามากนัก ขออยู่กองกลางแทนแล้วกัน”คิวถอนหายใจแรง พยักหน้าโอเคแล้วไปคุยกับเพื่อนคนอื่นทั้งในทีมเดียวกันและทีมฝ่ายตรงข้าม ถึงจะเสียเปรียบเพราะมีมือใหม่สุดๆ อยู่ในทีมด้วย แต่จะมากีดกันไม่ให้เซ็ทเล่นตอนนี้ก็คงไม่ดี เขาจะพยายามเล่นเผื่อในส่วนของเซ็ทเองก็แล้วกัน“งั้นหมอนั่นก็มือใหม่แกะกล่องเรื่องกีฬา?”“ก็ตามนั้นแหละ ไม่ต้องออมมือก็ได้ แต่ตอนปะทะอย่าเล่นแรงกันนักล่ะ ตอนนี้อาชีพหมอนั่นต้องใช้หน้าตาทำมาหากิน”“เข้าใจแล้ว ยังไงเราก็เล่นกันสนุกๆ อยู่แล้วไม่เป็นไรหรอก”“ขอบใจ”คิวพยักหน้านิดๆ โบกมือเรียกเซ็ทให้มาลงสนาม ถึงจะบอกว่าเล่นสนุกๆ แต่สองทีมก็ตั้งท่าเตรียมพร้อมสุดกู่ ผู้เล่นของทั้งสองทีมฝั่งละสิบเอ็ดคนยืนประจำตำแหน่งของตัวเองในสนามโดยไม่ต้องบอก“ฟังนะเซ็ท นี่เป็นกีฬาไม่ใช่การวิวาท ดังนั้นถ้าคิดว่าไม่ไหวก็หลบไม่ต้องเข้าไปแย่งบอลกับใครเขา ขืนนายมีแผลฉันได้โดนพวกผู้หญิงในห้องโกรธตายชัก”“ถึงจะไม่เคยเล่นแต่ฉันไม่ได้กระจอกอย่างที่นายคิดหรอกน่ะ”“ก็ถ้านายเคยเล่นมาบ้างก็จะทำใจเชื่ออ่ะนะ”“นี่ไม่เชื่อกันเลยสิเนี่ย?”เมื่อเกมส์เริ่มคิวก็เลิกตอบ วิ่งขึ้นไปด้านหน้า เพื่อกดดันบุกทำประตูฝ่ายตรงข้าม เสื้อทีมสีน้ำเงินกับสีเหลืองพลัดกันแย่งลูกอุตลุดจนลายตา ...ท่ามกลางแดดเมืองไทยที่ร้อนเปรี้ยงขนาดนี้ ก็ช่างสรรหากีฬามาเล่นกันจริงๆ{คุณไม่คิดจะเข้าไปช่วยหน่อยรึไง?}‘ฉันมันเป็นมือใหม่ที่เล่นกีฬาไม่เป็นนี่ ถ้าเข้าไปก็เหนื่อยอีกต่างหาก ยืนรออยู่นี่ดีกว่า’{คุณมันตัวถ่วงทีมชัดๆ}‘ให้เด็กเขาเล่นสนุกกันไปก็ดีแล้ว แถมคิวคนเดียวก็น่าจะไหวอยู่ล่ะนะ’ในขณะที่ยืนอู้ คิวก็จ่ายบอลหลอกกับกองหน้าอีกคน สลัดแนวหลังเข้าไปจ่อยิงหน้าประตู คิวง้างเท้าเหวี่ยงเข้าเต็มเหนี่ยว แต่ผู้รักษาประตูของฝ่ายตรงข้ามรับไว้ได้อย่างมั่นคง“ถอยไปตั้งรับเร็ว!!”คิวตะโกนสั่ง เพื่อนร่วมทีมที่โหมเข้าไปกดดันกองหน้ารีบถอยหลังกลับ แต่ไม่ทันผู้เล่มทีมสีเหลืองที่วิ่งตามบอลที่ถูกส่งยาวมาได้เร็วกว่า“สะกัดไว้อย่าให้เข้าไปทำประตูได้!”ทีมสีน้ำเงินพยายามเข้าประกบ แต่ทีมสีเหลืองฉีกออก เล่นลูกหลอกวิ่งผ่านหน้าเซ็ทที่ยืนนิ่งทะลุไปยังแนวหลัง เพื่อนร่วมทีมที่รู้ว่าเซ็ทเป็นมือใหม่ไม่ได้ว่าอะไรเพราะคิดว่าคงจะตื่นสนาม แต่เล่นสะกัดฝ่ายตรงข้ามไว้ไม่ได้แม้แต่วิเดียวนี่ก็อยากด่าไม่น้อย{เซ็ท...นี่จะยืนเฉยให้โดนด่าเล่นรึไง?}‘รีบรึไงโร’เพื่อนร่วมทีมคนอื่นกรูเข้ามาประกบ แต่เบอร์สี่ทีมสีเหลืองแกล้งทำจะเป็นงัดลูกขึ้น แต่ความจริงนั้นเลี้ยงหลบแล้วส่งบอลกลับหลังให้เพื่อนที่วิ่งตามมา ทั้งๆ ที่เซ็ทก็ยังยืนอยู่ใกล้ๆ ทิศที่เพื่อนวิ่งขึ้นตามมาแต่ก็ยังส่งมาเพราะมั่นใจว่าเพื่อนจะฉีกได้{โดนดูถูกเต็มๆ เลยนะ}‘...รู้แล้วๆ เล่นหน่อยก็ได้ ถึงไอ้กติกายาวเหยียดที่นายหาให้จะไม่น่าอ่าน แต่หลักๆ แค่ไม่ใช้มือแล้วก็ไม่ไปวิ่งให้ล้ำหน้า ทำฟาวล์อะไรพวกนั้นก็พอใช่มั้ยล่ะ?’{ประมาณนั้น}“สวย จากระยะนี้ยิงประตูได้แน่”“ได้จริงเหรอ?”เซ็ทขยับตัวตัดลูกส่งกลับหลังที่เบอร์สี่ทีมสีเหลืองส่งกลับมา ใช้ปลายเท้าเดาะบอลเบาๆ หลบระยะของผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามที่จะเข้ามาแย่งบอล จากนั้นก็หมุนตัวเตะเลียดพื้นกลับไปยังประตูของฝั่งตรงข้าม“!!!”ฟุ่บ!!ลูกฟุตบอลลอยจากระยะครึ่งสนามผ่านหน้าผู้รักษาประตูเข้าโกล์ของทีมสีเหลืองจนตุงตาข่าย ทั้งสองทีมต่างพร้อมใจกันยืนค้างเงียบกริบ จนเซ็ทเกาหัวเบาๆ ถามเสียงแผ่วแบบไม่ค่อยมั่นใจนัก“ไอ้แบบเมื่อกี้ผิดกฏเหรอ?”“ไอ้เหี้ยเอ๊ยยยย-!!”“แม่งๆๆๆๆ!! แม่งทำได้ไงวะ!!”ทั้งเพื่อนร่วมทีมและทีมฝั่งตรงข้ามพร้อมใจกันเข้ามารุมล้อมเซ็ท แต่ละคนต่างแย่งกันพูดจนฟังไม่ได้ศัพท์ ไม่ได้สนใจว่าคะแนนที่พึ่งเสียไปเป็นของฝั่งตนด้วยซ้ำ{อุตส่าห์โชว์ฟอร์มเด็กมันจะได้เลิกดูถูก แต่พอโดนชื่นชมก็ไปไม่เป็นเลยสิ}‘หนวกหูจริงโร’“ลูกแรงดีจริงๆ ไว้เอาแบบเมื่อกี้อีกลูกนะ”“ถ้ามันฟลุ๊กได้บ่อยๆ ล่ะนะ”“จากที่ตัดบอลเมื่อกี้ดูแล้วน่าจะไม่มีปัญหา ฝากกองกลางด้วยนะเพื่อน”“เป็นกองหน้าก็โชว์ทำประตูให้ดูหน่อยละกัน”เซ็ทชนหมัดกับคิวเบาๆ คิวที่วิ่งลงมาช่วยกันทีมสีเหลืองทำประตูวิ่งกลับไปตำแหน่งของตัวเองด้วยท่าท่างสนุกสนานเกมส์เริ่มต้นขึ้นอีกหน ทีมสีเหลืองขึ้นบุกทีมสีน้ำเงินแทนอีกครั้ง คราวนี้อีกฝ่ายไม่ได้มองว่าเซ็ทเป็นจุดอ่อนของทีมแบบเมื่อครู่ หากแต่ระวังไม่ต่างจากคู่แข่งคนอื่นๆ “ระวังซ้าย!!”ทีมสีเหลืองบุกฉีกทางปีกขวา ก่อนจะส่งลูกไปให้เพื่อนร่วมทีมที่อยู่ฝั่งซ้าย แหวกแนวป้องกันทางกองหลังแล้วไปมะรุมมะตุ้มหน้าประตู “ลูกโหม่ง!?”“ไม่ให้เข้าหรอกเฟ้ยไอ้บ้า!!”ถึงจะบอกว่าเป็นแค่กีฬาที่เล่นช่วงพักเที่ยงเอาสนุกไม่ได้จริงจัง แต่ทุกคนก็เล่นเต็มที่ชนิดถวายหัว พยายามสไลด์ตัดลูกจนทั้งตัวและสนามหญ้าเยินหมด“แย่ละ-!”ลูกโหม่งที่ถูกผู้รักษาประตูโดดสุดตัวปัดออกไป ถูกผู้เล่นอีกทีมที่ว่างอยู่เตะเข้าอีกมุมที่ผู้รักษาประตูที่ลอยอยู่กลางอากาศไม่สามารถกระโจนเอื้อมไปถึงได้ หากแต่คิวที่เล่นอยู่กองหน้ากลับโผล่มากันที่ไกลสุดของกองหลัง “บุกกลับเลย!”คิวเตะบอลส่งให้เพื่อนร่วมทีม จ่ายบอลชิ่งจังหวะหนึ่งสองฉีกฝั่งตรงข้าม หากแต่เพื่อนร่วมทีมตามจังหวะของคิวไม่ทันบอลจึงได้ถูกฝ่ายตรงข้ามตัดลูกไป จากนั้นก็จ่ายบอลให้เพื่อนยิงทำประตูตีเสมอ และเพราะทีมน้ำเงินตั้งใจบุกกลับจึงตั้งรับไม่ทัน“ดีล่ะ หนึ่งเท่าล่ะนะ”“โทษที!”“ไม่เป็นไร เอาใหม่ๆ”เซ็ทสังเกตุเห็นว่าคิวจะเซ็งๆ หน่อยเพราะคนในทีมไม่มีใครตามจังหวะคิวได้ทันแต่ถึงอย่างนั้นคิวก็ยังหัวเราะ ในขณะเดียวกันฝ่ายตรงข้ามที่ฝีมือน่าจะอยู่ในระเดียวกับคิว อย่างเบอร์แปดทีมสีเหลืองแม้ไม่โดดเด่นก็คอยช่วยเสริมเพื่อนได้ดีไม่ต่างกัน{เอาจริงกับเขาหน่อยก็ได้}“ซวยล่ะ! แย่งบอล!”ทีมสีน้ำเงินที่ได้เปิดโดนแย่งตัดลูก แต่แล้วเซ็ทก็มาดักแย่งกลับ“ก็ได้ๆ... จะขอเล่นบ้างล่ะ”ทีมสีเหลืองที่กำลังไฟติดวิ่งเข้ามาประกบสามเพื่อแย่งบอล คิวที่อยู่กองหน้ากำลังจะรีบวิ่งกลับหลัง กลัวเพื่อนจะคึกจนทำเซ็ทบาดเจ็บ แต่ก็โดนสายตาที่เซ็ทจ้องมาจนสองขาชะงักอยู่กับที่เซ็ทสับขาหลอกฝั่งตรงข้าม ก้าวข้ามบอลเป็นวงกลมสลับไปสลับมา โดยใช้ขาข้างเดียวเลี้ยงลูกติดเท้าแน่นปึ้ก เพื่อหลอกให้อีกฝ่ายเสียจังหวะ ก่อนที่จะกระชากบอลหลบออกขวา“เฮ้ย! สมดุลดีเป็นบ้า!!”“อย่ามัวแต่เหม่อสิฟะ ไม่ให้ผ่านหรอกพ่อคนดัง!!”“ไม่เห็นเกี่ยวเลย แต่ขอผ่านหน่อยนะ”คนที่สองเข้ามาสะกัดพุ่งเข้ามาแย่งบอลแบบตรงไปตรงมา เซ็ทดึงบอลกลับถอยหลังด้วยขาข้างซ้าย ก่อนที่จะใช้อีกข้างเกี่ยวลูกบอลเอาไว้พร้อมกับหมุนตัวหลบคู่ต่อสู้ พุ่งหลบออกสีข้างหลุดไปได้อีกหนึ่งแต่หลบได้อีกหนึ่งก็ยังเหลืออีกหนึ่ง เซ็ทไม่เสียเวลาปล่อยจังหวะชะงักของทีมสีเหลืองให้เสียเปล่า เลี้ยงบอลลอดใต้หว่างขาแล้ววิ่งอ้อมไปเก็บลูกโดยไม่เสียจังหวะแม้แต่น้อย“หลุดสาม!!!”เซ็ทที่นิ่งไปเล็กน้อยเหมือนกำลังคิดว่าจะทำอะไรต่อดีแต่จริงๆ เป็นลูกหลอก พอทีมสีเหลืองวิ่งเข้ามาใกล้เพื่อจะแย่งบอลก็จ่ายบอลยาว “ยิงให้เข้านะคิว!!”ลูกหยอดลงด้านหน้าคิวพอดีราวกับจับวาง จากด้านหน้าของคิวเป็นเส้นทางที่เปิดโล่ง ไม่มีทีมสีเหลืองคนไหนเหลืออยู่เลยนอกจากผู้รักษาประตูที่อยู่หน้าโกล์ “ใส่พานส่งให้ขนาดนี้ต้องเข้าสิฟะ!!”ไม่ต้องให้บอกซ้ำ คิวง้างเท้ายิงไกลเข้ามุมบนของประตูตุงตาข่ายฟุ่บ!!เสียงกริ่งดังบอกหมดเวลาพักเที่ยง หากแต่อารมณ์ของคนเล่นบอลในสนามนั้นยังไม่จบ ถึงตอนสุดท้ายจะเป็นคิวยิงเข้า หากแต่การหลุดประกบสามคนได้ของเซ็ทนั้นน่าประทับใจยิ่งกว่า“ยิงยาวว่าสุดแล้ว นี่แม่งสุดกว่าอีก!”“ไหนว่ามือใหม่นี่โกหกเปล่าเนี่ย!?”“ก็พึ่งเคยเล่นครั้งแรกนะ ปกติดูอย่างเดียว” เซ็ทตอบง่ายๆ กระเถิบตัวออกห่างหน่อยๆ แม้จะรู้ว่าผู้คนรอบตัวไม่ได้มีเจตนาไม่ดีอะไร แต่การถูกรุมล้อมด้วยผู้ชายตัวเปื้อนเหงื่อก็ไม่ใช่อะไรที่น่าพิศมัยนัก“ไว้ค่อยว่ากันเหอะ เดี๋ยวฉันช่วยซักไอ้หมอนี่ให้อีกที ตอนนี้ขึ้นห้องเรียนก่อน เดี๋ยวโดนจารย์มาตามจะซวยเอานะเว้ย”“เออ ไปซักมาให้ละเอียดด้วยคิว ฝีมือดีขนาดนี้แม่งบอกมือใหม่ น่าเตะว่ะ”“มึงลองเตะมัน สาวๆ ข้างสนามเอามึงตายแน่”“อ้าว อยู่ๆ มาจากไหนกันวะ?”คิวกับผู้เล่นทีมสีเหลืองคุยกันเสียงดังจนนักเรียนคนอื่นที่เล่นด้วยกันพึ่งจะรู้สึกตัวว่า ข้างสนามมีเด็กนักเรียนหญิงมายืนมุงกันให้เต็มไปหมด แต่ละคนส่งเสียงวี้ดว้าย อ้อยอิ่งอยู่นานถึงได้วิ่งขึ้นตึก“ยัยพวกนั้นก็มาดูหมอนี่ไง ร้อยวันพันปีเราเล่นล่ะไม่คิดมาดู”“แยกย้ายๆ ไว้มาเล่นด้วยกันใหม่ล่ะ”“ขอบใจที่ชวน”เซ็ทกับคิวโบกมือแยกย้ายกับเหล่าเพื่อนต่างห้อง เอาเสื้อแบ่งทีมและอุปกรณ์อย่างลูกฟุตบอลไปเก็บเข้าที่ก่อนจะเดินขึ้นตึก...เด็กนักเรียนที่เล่นฟุตบอลจนตัวชุ่มเหงื่อแค่ก้าวเท้าเข้าห้องก็จะโดนอาจารย์ประจำวิชานั้นๆ ไล่ออกมาล้างตัว ต้องถอดเสื้อเรียนตลอดคาบบ่าย ไม่ว่าห้องไหนก็ถูกปฏิบัติแบบเดียวกันทั้งสิ้นคนเหงื่อชุ่มจะตัวเหม็น ยิ่งเหงื่อแห้งยิ่งเหม็นเข้าไปใหญ่ บรรดานักเรียนหญิงจึงไม่ชอบใจนักที่เพื่อนร่วมห้องชายเกือบทั้งห้องพร้อมใจกันไปเล่นบอลจนกลายเป็นปลาเค็มได้แทบทุกวัน ...อยากจะให้โรงเรียนสร้างที่อาบน้ำเฉพาะของพวกผู้ชายกันเลยทีเดียว“อี๋ เหม็นเหงื่อชะมัด ร้อนขนาดนี้ยังลงไปเล่นบอลกันอีก”“แต่กูรอดูนะมึง”“รอดูอะไร มีแต่พวกขี้ก้างกับพวกพุงพลุ้ย มีอะไรให้ดูวะ?”“มีเซ็ทให้ดู เมื่อกลางวันเซ็ทก็เล่นด้วย”แค่นั้นแหละนักเรียนหญิงห้องข้างๆ ที่พวกผู้ชายเล่นบอลพร้อมกับเซ็ท ก็พร้อมใจกันชะเง้อคอมองออกจากห้อง หวังจะได้เห็นเซ็ทเดินเปลือยท่อนบนออกมาจากห้องน้ำ ทั้งยังอดเสียดายไม่ได้ที่เซ็ทไม่ได้เรียนห้องเดียวกับตัวเอง“...โหย กูพึ่งรู้ว่าผู้หญิงแม่งเป็นเพศที่น่ากลัว”“ทีพวกเราล่ะด่าจัง ทีเป็นไอ้หล่อนี่ดันชะเง้อคอมอง”นักเรียนชายที่เล่นบอลด้วยกันอดไม่ได้ที่จะหันไปจ้องเซ็ทด้วยสายตาอาฆาต แต่พอเห็นหุ่นที่แตกต่างกันราวฟ้ากับเหวแล้วก็อดสมเพชตัวเองไม่ได้“ขนาดกูเป็นผู้ชายกูยังหลง กล้ามแม่งสวยสัดๆ”“ฉันไม่ได้ชอบผู้ชายนะ”“เออกูก็ไม่ได้ชอบผู้ชาย แค่อิจฉาหุ่นมึงไอ้ห่า!”เซ็ทหัวเราะแล้วเดินหลบออกข้างเหมือนไม่รู้สึกอะไร แต่ในใจก็แอบหวั่นๆ กับสายตาที่มองมาไม่ใช่น้อย เซ็ทเอาเสื้อนักเรียนที่ล้างน้ำแล้วไปพาดตากไว้ที่ระเบียงรวมกับของคนอื่นๆ แล้วเดินกลับไปที่ห้องของตัวเองที่อยู่อีกฝั่งของบันไดพร้อมคิว“ไว้เจอกันเว้ย”“คราวหลังนายต้องเอาชุดนักเรียนมาเปลี่ยนนะ ไม่งั้นพรุนแหง”“จะจำไว้ ขอบใจอีกหน”สายตาของเหล่านักเรียนหญิงพร้อมใจกันจับจ้องไปที่เซ็ทตลอดทางเดิน ผิวตลอดตัวเนียนกริ้บไร้ริ้วรอยใดๆ สีผิวขาวสม่ำเสมอ ที่ยิ่งไปกว่านั้นคือกล้ามเนื้อแน่นๆ ได้รูปเรียงสวยแบบวัยรุ่นสุขภาพดี ทั้งกล้ามอก กล้ามท้อง กล้ามแขน แค่มองก็รู้แล้วว่าแน่นขนาดไหน แถมยังนมชมพูนั่นอีก!“อีเหี้ย ซิกแพคเป็นลูกๆ เลย โอ๊ยยยย...”“หุ่นแม่ง...อื้มมม...วีไลน์ใต้เข็มขัดนั่น...สุดยอดเกินไปแล้ว...”“หลังเซ็ทยังเนียนกว่าหน้ากูเลยอ่ะ ไม่มีสิวสักเม็ด ผื่นก็ไม่มี ฮืออออ”“ไม่ไหวแล้ว ยอม อยากสัมผัสเนื้อแน่นๆ นั่นสักครั้ง”“ในซีรี่ย์ก็ว่าหล่อกระชากไส้แล้ว ตัวจริงแม่งแค่มองหน้าน้ำก็เดิน ...ถ้าน้องให้ฟรีพี่จะเอาน้องมั้ย?”คิวหัวเราะแห้งๆ แม้จะเดินอยู่ข้างกัน แต่จุดรวมสายตาของบรรดานักเรียนหญิงแต่ละห้องต่างพร้อมใจกันพุ่งใส่เซ็ท เสียงหวีดร้องที่พยายามทำให้เบาที่สุดก็ยังได้ยินอยู่ดี และในความคิดคิวนั้นมันน่ากลัวมาก...นี่มันบรรดาเด็กนักเรียนหญิงที่เคยทำตัวเรียบร้อยจริงๆ เหรอเนี่ย?...เจอคนหล่อเปลือยท่อนบนทีถึงกับกลายเป็นคนละคน ...อาการนี้คือผีเข้าหรือผีออกวะ ไม่ไหวๆ ผู้หญิงแม่งน่ากลัว“เห็นใจนายเลย นี่ถ้านายจะไม่สนผู้หญิงเพราะแบบนี้ก็ไม่แปลกใจเลยนะเนี่ย”“มันก็ไม่ใช่แบบนี้ทุกคนหรอก มั้ง?”“เอาเถอะ ถ้านายจะมีแฟนก็อย่าคว้าผีบ้าแบบนี้มาล่ะ” คิวกระซิบพอให้ได้ยินกันแค่สองคน ขืนเข้าหูพวกผู้หญิงเขานี่แหละคนที่จะหน้าแหกไม่ใช่เซ็ท“คิดก่อนพูดด้วยเพื่อน”จวบจนกระทั่งเซ็ทและคิวเดินเข้าห้องเรียนตัวเอง เสียงกรีดร้องจากห้องอื่นๆ ถึงได้พร้อมใจกันดังขึ้นจนบรรดาอาจารย์ผู้สอนที่ไม่ได้อินไปด้วยต่างก็ตกใจ ส่วนอาจารย์สาวที่อินตามนั้นถึงกับต้องนั่งนิ่งคีปลุคเพื่อไม่ให้หลุดมาดอาจารย์กันเลยทีเดียว“กูอิจฉาห้องโน้น!!”“เรียนรวมได้มั้ยคะจารย์!?”“ไหนใครถ่ายรูปไว้บ้างเอามาแชร์กันเร็ว!!”“ดูเธอจะเป็นตัวสร้างมลพิษทางเสียงนะนายอคิราห์” อาจารย์ศิริเพ็ญดันแว่นขึ้น มองสำรวจเซ็ทตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า ต้องยอมรับจริงๆ ว่าลูกศิษย์คนนี้หน้าหล่อแถมหุ่นดีสุดๆ ไม่แปลกใจเลยที่บรรดาเด็กผู้หญิงจะพร้อมใจกันกรีดร้องขนาดนั้น ถ้าเธอเด็กกว่านี้สักยี่สิบปี...แค่กๆ“ถ้าอาจารย์ไม่ว่าอะไรผมขอใส่เสื้อที่เอาติดมาไปก่อนได้มั้ยครัย?”“เอาสิ ฉันก็ไม่อยากให้บรรดานักเรียนเอาแต่สนใจอย่างอื่นจนเรียนไม่รู้เรื่องเหมือนกัน”เซ็ทขอบคุณง่ายๆ แต่พอจะหาเสื้อมาเปลี่ยนก็นึกได้ว่าทิ้งกระเป๋านักเรียนไว้ในห้องน้ำชายเมื่อกี้ เซ็ทจึงค่อยๆ หันหน้าไปทางคิว“ช่วยไปหยิบกระเป๋าฉันในห้องน้ำให้หน่อยสิ แบบว่าลืมหยิบมาด้วยอ่ะ”“หา...เออ ก็ได้ รอแปป”เพราะคิวก็เข้าใจว่าถ้าเซ็ทเดินออกไปนอกห้องอีกรอบจะเกิดอะไรขึ้น คิวที่เดินออกมาจากห้องอีกหนเป็นเป้าสายตาของบรรดานักเรียนที่สติยังไม่สงบ แต่เมื่อไม่ใช่เซ็ทความสนใจก็จางหายไปอย่างรวดเร็ว“ไม่ใช่นี่นา...อยากเห็นหุ่นเซ็ทอีกรอบจัง”คิวแอบเซ็งอยู่ในใจ แต่ถ้าต้องเจอแบบเซ็ท แบบนี้ก็ดีแล้วแล้วคาบบ่ายในห้องเรียนก็ปกติสุขเพราะเซ็ทได้เสื้อใส่แล้ว ส่วนคิวก็ได้อนิสงค์ได้เสื้อกล้ามมาใส่ด้วย หายหนาวเพราะลมแต่หนาวจากสายตาเพื่อนร่วมห้องแทนกะอีแค่เสื้อกล้ามจะมาทำตาขวางใส่ฉันทำไมล่ะฟะ!?...“นายเซ็ท อคิราห์ สนใจจะเข้าทีมฟุตบอลโรงเรียนมั้ย?”พอเลิกเรียนอาจารย์พละก็เดินมาดักหน้าห้อง เซ็ทกระพริบตาปริบๆ ด้วยความสับสน แม้แต่ความทรงจำของเด็กโง่เซ็ทคนก่อนก็ไม่มีอะไรแบบนี้อยู่ จะบอกว่าเป็นเรื่องไกลตัวหรือไม่สนใจดีล่ะ“เอ่อ...อาจารย์ครับ คงไม่เหมาะหรอกเพราะผมเป็นมือใหม่ แล้วก็มีงานที่ต้องทำด้วย คงไม่ว่างจะ...” เซ็ทพยายามปฏิเสธ แต่อาจารย์ชายก็ยกมือห้าม“เธอเกลียดฟุตบอลหรือเปล่า?”“ก็เปล่าครับ ไม่ได้เกลียด แต่ก็...”“งั้นอาจารย์เอาชื่อเธอไปใส่เป็นสมาชิกตัวสำรองนะ”สรุปเองเสร็จสรรพก็หันกลับไปทาบทามคิวต่อ แน่นอนว่าสิ่งที่เกิดขึ้นก็ไม่ต่างจากตอนคุยกับเซ็ท แต่ต่างกันตรงที่ว่าคิวนั้นยินดีเข้าร่วมเพราะชอบกีฬาอยู่แล้ว ได้ข้อสรุปพี่แกก็เดินจากไป มารู้ทีหลังว่าเพื่อนห้องอื่นของคิวที่เซ็ทยังไม่รู้จักชื่อก็ได้รับการทาบทามเช่นกัน“อะไรล่ะเนี่ย...?”เซ็ทค่อนข้างสับสน แต่ก็เลือกเดินออกจากห้องไปพร้อมคิว บูมยังคงจ้องด้วยสายตาไม่พอใจ ส่วนมิ้วนั้นไม่กล้าเร่งรีบเข้าหา ไม่งั้นอาจจะมีเพื่อนคนอื่นเชื่อในข่าวลือที่ว่าเธอเทบูมเพื่อจะจับเซ็ทมากยิ่งขึ้น ...ถึงเธอจะตั้งใจทำแบบนั้นจริงๆ ก็เถอะแต่แล้วเสื้อนักเรียนที่เซ็ทตากไว้ก็หาย จริงๆ แล้วคือเกือบ เพราะก่อนที่จะโดนมือดีมาแอบหยิบเอาไป เพื่อนต่างห้องของคิวที่อยู่ห้องใกล้ระเบียงก็เดินออกมาเก็บไว้ให้ซะก่อน“เป็นคนดังหน้าหล่อก็ลำบากแย่เนอะ”“ขอบใจอีกครั้ง”“ไม่เป็นไร เพื่อนกัน”เซ็ทแอบรู้สึกผิดหน่อยๆ ที่อีกฝ่ายดูจะมอบมิตรภาพให้อย่างจริงใจไม่ใช่แค่เพราะเซ็ทเป็นคนดัง ออกอารมณ์ว่าอยู่ร่วมกันได้เพราะบรรยากาศรอบตัว แค่มองก็รู้ว่าเจ้าตัวเป็นคนสบายๆ เป็นประเภทไม่มีพิษมีภัยอะไร และอีกเรื่องคือเขายอมรับในฝีเท้าการเล่นฟุตบอลของเซ็ท หากแต่เซ็ทนั้นไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายชื่ออะไร{กำลังตรวจสอบชื่อเบอร์สี่และเบอร์แปดทีมสีเหลือง รวมถึงชื่อของคนอื่นๆ เผื่อคุณจำเป็นต้องใช้}‘...ถามเอาก็ได้มั้ง’{คุณคิดจะถามโต้งๆ ว่าเขาชื่ออะไร ทั้งๆ ที่พวกเขาเป็นเพื่อนคิว และคุณพึ่งเล่นบอลด้วยกันตอนกลางวัน ผมจะบอกว่านั่นมันเป็นการแสดงออกว่าคุณไม่สนใจแม้แต่ชื่อของเขาเลย อยากจะถามก็เอาสิ}‘...ฝากด้วยโร’ เซ็ทเถียงไม่ออก

ในวันเดียวกันนั้น คลิปตอนเซ็ทกำลังเล่นฟุตบอลก็แพร่ไปทั่วเน็ต พร้อมๆ กับรูปถ่ายตอนเปลือยท่อนบนในโรงเรียน กลายเป็นเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากหลายทางอีกหน ถึงกระนั้นข้อความเชิงปกป้องก็มีมากกว่าจนคำด่าทาบไม่ติด‘น้องเขาก็เป็นคนของสังคมนะ เหมาะสมเหรอมาเดินล่อนจ้อนในโรงเรียนแบบนี้’‘คห.บน ดูใช้คำเข้า เซ็ทก็พึ่งสิบหก ก็วัยรุ่นคนนึง เล่นกีฬากับเพื่อนเหงื่อออกถอดเสื้อ ก็ปกติมั้ย น้องเขาอาจจะเป็นดารานักแสดงแต่ในโรงเรียนน้องเขาก็ยังเป็นเด็กทั่วไปเหอะ’‘มนุษย์ป้าอย่าบ้า ดูการดำเนินชีวิต ดูช่วงอายุต่างๆ ด้วย ไม่ใช่ว่าเป็นคนของสังคมแล้วจะทำตัวเป็นเด็กวัยรุ่นคนหนึ่งไม่ได้’‘เด็กไทยชอบเล่นกีฬานะ แต่อากาศไม่อำนวย โรงเรียนก็ไม่อำนวย ไม่อยากให้เด็กถอดเสื้อเปียกเหงื่อก็ควรมีห้องอาบน้ำให้เด็กเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ได้ ไม่ก็อนุญาตให้ใส่เสื้อผ้าตัวอื่นเล่นกีฬาตอนพักเที่ยงได้’‘นี่ชอบน้องเขาจะตาย ทำงานหาเงินแต่ก็ไม่ทิ้งการเรียน ถึงจะดังแล้วแต่ก็วิ่งเล่นกับเพื่อน ที่ชอบที่สุดก็หุ่นน้องเขาอ่ะ เป็นเด็กสิบหกที่แซ่บมาก’‘คนอื่นดูหุ่นนี่ดูฝีมือ เสต็ปหลอกน้องเขาสุดจริง นี่เล่นบอลจริงจังมาตั้งหลายปียังทำไม่ได้แบบนั้นเลย ขยับตัวสองครั้งกระแสเกมส์เปลี่ยนทั้งสองครั้งเลย’‘นักกีฬาโรงเรียนหรือโควต้านักกีฬาต้องมาละ เป็นนักร้องนักแสดงไม่พอ ต้องมาเป็นนักฟุตบอลอีกอาชีพแล้วล่ะ ยิงยาวก็แจ่มหลอกก็สวย’‘จะไม่แปลกใจถ้าคลิปนี้กระจายแล้วน้องได้เป็นพรีเซนเตอร์อุปกรณ์กีฬาอีก หุ่นก็ดีเล่นก็เก่ง’...ลุงโชคที่ไม่พลาดตามข่าวดูคลิปกับรูปที่กำลังเป็นไวรัลแล้วก็ยิ้มออกมา มองสลับกับกระดาษรายละเอียดงานและสัญญาในมือที่พึ่งเข้ามาล่าสุด“หางานให้ตัวเองเก่งนะเอ็ง”
‘มิตรภาพบางครั้งมันก็เกิดขึ้นได้ง่ายๆ ลองเปิดใจมองรอบตัวสักหน่อยสิ’
-----------------------------ย้ำอีกครั้งนิยายเรื่องนี้ไม่วาย ไม่ฮาเร็ม และปจบ. ก็ยังไม่มีนางเอก ถถถถความรู้ด้านฟุตบอลแมวแทบจะเป็นศูนย์ รู้บ้างนิดหน่อยจากการอ่านการ์ตูนซึ่งส่วนมากจะลืมไปแล้ว ไปนั่งหาอ่านกติกามาแต่ก็ยัง งงๆ ดังนั้นถ้าใช้คำอธิบายผิดหรือมีอะไรที่ผิดกติกาต้องขออภัยด้วยค่ะ จะอ่านเห็นภาพหรือเปล่าก็ไม่รู้ //ไม่มั่นใจอย่างแรงนิยายเรื่องนี้แฟนตาซีก็จริง แต่ก็แนวชีวิตประจำวันแสนสโลว์ไลฟ์ไปด้วย อาจจะน่าเบื่อไปบ้างต้องขออภัยด้วยนะคะขอบคุณทุกการสนับสนุน ทุกคอมเม้นต์ ขอบคุณทุกคนที่ชื่นชอบและช่วยแมวเปย์นิยายเรื่องนี้ ขอบคุณมากจริงๆ ค่ะ กราบปล. เสาร์ อาทิตย์นี้ขอหยุดไปช่วยแม่ทำงานบ้าน + อ่านแก้คำผิดตอนเก่า + เขียนสต็อกนิยาย (ถ้าเป็นไปได้) + พักสายตาและสมอง (รึเปล่า?) เจอกันใหม่วันจันทร์นะคะ อย่ารีบเทแมวนะ แมวจิไม่เททุกคนแน่นอนปลล. เจอคำผิดหรือตกหล่นแจ้งแมวได้นะคะ สมองกับนิ้วแมวมันชอบไปกันคนละทิศ คิดคำโน้นพิมคำนี้บ่อยๆ ร้องไห้

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

[35] ฟุตบอล

คล้ายกับเรื่อง[New Life] อิสระของชีวิต ที่คุณอ่าน

[New Life] อิสระของชีวิต

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

[35] ฟุตบอล

คล้ายกับเรื่อง[New Life] อิสระของชีวิต ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้