ตอนที่ 1 ไฟ ไฟ ไฟ
หลังจากเทพธิดาหนี่ว์วา[1]จากไป มนุษย์ก็เริ่มใช้ชีวิตรวมกันเป็กลุ่ม เพื่อต่อต้านภัยพิบัติธรรมชาติ พวกเขาเริ่มนับถือสัญลักษณ์เผ่าต่างๆ
มีพลังของสัญลักษณ์เผ่าก็สามารถจัดการกับสัตว์ประหลาดทุกประเภทในธรรมชาติ มนุษย์สามารถดำรงอยู่ได้
ชนเผ่าที่สวมหนังสัตว์อยู่ตรงหน้านี้เรียกขานกันว่าเผ่าเสือ พวกเขานับถืออสูรร้ายอย่างเสือ
“อาไน่ๆ” อาซีเดินพลางเรียกเพศผู้ที่กำลังแบกสัตว์ป่าตัวใหญ่
อาซีเป็เพศเมียที่สติไม่เต็มเพียงหนึ่งเดียวในเผ่า หมอผีบอกว่านางเป็หมอผีรุ่นถัดไป ิญญาส่วนหนึ่งของนางไปอยู่ร่วมกับสัตว์อสูรสัญลักษณ์เผ่า
ส่วนอาไน่เป็นักรบลำดับที่สองในเผ่า นักรบผู้กล้าลำดับแรกคือหัวหน้าเผ่า
ไม่มีเพศเมียคนไหนไม่ชอบอาไน่ที่มุทะลุดุดัน เพราะมีแต่นักรบแบบนี้ที่สามารถเลี้ยงดูครอบครัว สามารถมีของกินในฤดูหนาวได้
พ่อแม่ของอาซีตายเพราะอาไน่ อาไน่จึงต้องดูแลอาซี
เพราะอาซีเป็คนที่ไม่ได้รับการต้อนรับที่สุดในเผ่า
‘ตุบ’ อาไน่กระแทกสัตว์ประหลาดลงกับพื้น
นี่เป็เหยื่อที่กลุ่มย่อยของพวกเขาหาได้ในวันนี้
“สัตว์ประหลาดระดับสูง พอให้ทุกคนกินได้สองวัน” หัวหน้าเผ่าพูด
‘ตุบ’ หัวหน้ากลุ่มอีกกลุ่มวางเหยื่อลง
“สัตว์ประหลาดสี่ตัว นับว่าล่ามาได้ไม่เลว พอให้ทุกคนกินได้สองวัน” หัวหน้าเผ่าพูด
แต่ไหนแต่ไรมามีคนที่อยากข้ามผ่านนักรบอันดับหนึ่ง สถานที่ที่มีคนย่อมมีคู่แข่ง
อาไน่หยิบอาหารส่วนแบ่ง พาอาซีกลับไป “วันนี้มีคนรังแกเ้าไหม”
“มี พวกเขาล้วนรังแกข้า” อาซีที่น้ำมูกย้อยพูด
บทสนทนาเช่นนี้เกิดขึ้นทุกวัน ไม่สนว่าอาไน่จะอยู่หรือไม่อยู่บ้านอาซีก็เป็คนที่ถูกรังแก
อาไน่แค่ถามตามปกติ คนที่รังแกอาซีมีอยู่ไม่กี่คน ให้นับก็นับออกมาได้
“อาิ ข้ามาแลกคบไฟ” อาไน่ส่งเนื้อชิ้นหนึ่งไป
คนในเผ่าดำรงชีวิตด้วยการล่า เพศเมียออกล่า เพศผู้เก็บเกี่ยว อาหารหลักคือเนื้อ เพศผู้หนึ่งวันกินเนื้ออย่างน้อยยี่สิบสามสิบชั่ง[2] ส่วนเพศเมียหนึ่งวันต้องกินเนื้อสิบชั่ง
ถ้าหากเจอสัตว์ประหลาดระดับสูง จะลดอาหารลงได้ครึ่งหนึ่ง พลังงานในเนื้อเท่าไหร่เป็ตัวตัดสินปริมาณการกิน
“เ้าหยิบเองเถอะ”
“ได้”
อาไน่ยื่นผลไม้ที่เด็ดกลับมาให้อาซี ให้อาซีไปเล่นที่ข้างนอก
เพศเมียเยาว์วัยที่แอบดูอาไน่เข้าไปในกระโจมหนังสัตว์ ก็โบกมือเรียกอาซีให้ไปหา
อาซีที่ปัญญาอ่อนไม่เคยจำความเลวของคนชั่ว นางเดินเข้าไปหาอย่างโง่เขลา
อากั่วแย่งผลไม้ในมือของอาซีมา “นี่เป็ผลไม้ที่อาไน่เด็ดกลับมา ไม่ใช่แค่ของเ้าสักหน่อย”
เพศเมียอีกคนแย่งรากหญ้าคาในหนังสัตว์ของอาซีไปด้วย “รีบไปหยิบผลไม้ในบ้านออกมา”
“ถ้าไม่เอามาข้าจะตีเ้า”
แม้ว่าเพศเมียในเผ่าอ่อนแอกว่าเพศผู้ ถึงแม้เพศเมียถูกปกป้องเป็อย่างดี แต่ทว่าพวกนางยังสามารถหักครึ่งกิ่งไม้ที่หนาเท่าแขนได้
“อุแง” อาซีร้องไห้กลับไปหาอาไน่
ได้ยินเสียงร้องไห้ของอาซี อาไน่ระอาใจอยู่บ้าง เขาจนปัญญากับคนที่ไล่ตามจีบตัวเอง จนปัญญากับอาซี
“อาไน่ ไม่มีแล้ว อาไน่ไม่มีแล้ว” อาซีร้องไห้กลับมายังที่พัก
อาไน่ยื่นมือออกไปเช็ดน้ำมูกให้อาซี “เ้าก็ไม่ตีกลับไปเล่า เมื่อไรเ้าจึงจะสู้กลับได้”
“ไม่มีแล้ว ไม่มีผลไม้แล้ว” อาซียื่นมือออกไปบ่งบอกว่าของในมือไม่อยู่แล้ว
นางขยับแบบนี้ทีเดียว หนังสัตว์ที่พันหน้าอกอยู่ก็ร่วงลง
อาไน่ปิดตาทันควัน เขารีบร้อนคว้าหนังสัตว์ที่ร่วงลงมา พันกลับไปบนร่างของอาซี
“มัดแน่นแล้ว”
ถึงแม้อาซีสติไม่สมประกอบ แต่ร่างกายยังเย้ายวนมาก อาไน่ก็เป็เพศผู้โตเต็มวัยแล้ว ช่วยไม่ได้ที่เขารู้สึกหลงใหล
ยามค่ำคืน อาซีนอนกรนเสียงดัง อาไน่พลิกตัวลุกขึ้น เดินออกไปนอกกระโจม
มองไปที่ป่าอีกด้าน มีคนมาแล้ว
เพศผู้ที่ตื่นตัวขึ้นมา เริ่มเตรียมตัวป้องกัน
“อาไน่ มากันกี่คน”
“เยอะมาก น่าจะมาแย่งเพศเมีย”
เผ่าไม่มีคนพัฒนาไม่ได้ ไม่มีเพศเมียก็พัฒนาไม่ได้เช่นกัน
หัวหน้าเผ่าพูด “เป่าแตรสัญญาณ โจมศัตรู”
“หัวหน้า มากันกี่คน” อาไน่ถาม
“ยี่สิบคน”
เพศผู้ยี่สิบคน นี่เป็ศึกใหญ่ จำต้องทุ่มเต็มกำลัง
การต่อสู้ระหว่างเผ่ามีไม่สิ้นสุด ไม่ว่าจะเพราะเพศเมีย หรือเพราะอาหาร
แตรสัญญาณดังขึ้น เพศผู้ถืออาวุธหินไปยังทิศทางที่ศัตรูมา
เพศผู้และเพศเมียบางส่วนไปหาหมอผีที่ข้างหลัง
แม้ว่าเพศเมียได้รับอภิสิทธิ์ทุกอย่างของเผ่า แต่มิได้หมายความว่าเพศผู้จะไม่ทุบตีเพศเมีย มิใช่เพศผู้ทุกคนที่ปกป้องเพศเมีย
เงาสีดำทั้งหมดกระโจนออกจากในป่า แล้วเข้าโรมรันด้วยกันกับเผ่าเสืออย่างรวดเร็ว
เสียงคำรามของเพศผู้และเสียงะโฆ่าฟันดังไม่เว้น่
เพศเมียก็หยิบอาวุธขึ้นมา เพศเมียที่แข็งแรงล้อมหมอผีรวมถึงเพศเมียจำนวนหนึ่งที่เยาว์วัย คอยระวังภัยรอบด้าน
“อาซีเล่า” หมอผีะโดังลั่น
“อาซีอยู่ที่ไหน”
“ข้าไม่เห็น น่าจะไม่ได้ออกมา”
“เพศเมียปัญญาอ่อนนั่นกำลังนอนหลับสนิทกรนครอกๆ อยู่เลย”
“แล้วทำไมเ้าไม่ปลุกนาง” หมอผีตวาด
หมอผีพูดกับหัวหน้าเผ่าฝ่ายหญิง “เย่ว์ ส่งคนไปหาอาซี”
“ตอนนี้ปกป้องตัวเองยังไม่ทัน จะจัดคนไปหาเ้าน้ำมูกย้อยนั่นได้เยี่ยงไร” บางคนไม่เห็นด้วย
ทันใดนั้นมีคนหลายคนออกมาจากข้างป่า ตรงดิ่งไปยังกระโจมของอาซี
“แย่แล้ว พวกมันมาแย่งอาซี” หมอผีผลักทุกคนออกวิ่งไปหาอาซี
“อาหลู่ อาไน่ ปกป้องอาซี” หมอผีวิ่งไปด้วยะโไปด้วย
นักรบเผ่าเสือที่กำลังเผชิญศึกรบดุเดือดได้ยินเสียงร้องะโนี้ พอหันหน้าไปก็เห็นคนคนหนึ่งอุ้มอาซีออกมาจากในกระโจม
อาซีเป็หมอผีฝึกหัด ไม่อาจเกิดเื่ได้ อาหลู่หัวหน้าเผ่าต้านทานการโจมตีเบื้องหน้า อาไน่วิ่งไม่ช้าไม่เร็วไปหาอาซี
หมอผีหยิบหินก้อนหนึ่งขึ้นมา ขว้างออกไปไกล โจมตีโดนภายในทีเดียว
คนต่างเผ่าที่อุ้มอาซีอยู่นั้นล้มคะมำ อาซีที่สะลึมสะลือล้มลงกับพื้นตื่นขึ้นมาแล้ว
“แง อาไน่ อาไน่”
คนบางส่วนอุ้มอาซีไว้ทำท่าจะเข้าป่าไป
อาไน่ต่อยกำปั้น พื้นดินสั่นะเื คนต่างเผ่าทั้งหมดช้าลงหลายก้าว
คนต่างเผ่าเตรียมตัวก่อนมา คนที่มาแย่งอาซีก็มีไม่น้อย มีสามถึงห้าคนขวางอาไน่ไว้ ส่วนคนที่เหลืออุ้มอาซีไป
อาซีถูกหามอยู่ นางร้องเรียกอาไน่ตลอดเวลา
ฉับพลันนั้นมือของนางเปลี่ยนเป็สีแดง ปล่อยเปลวไฟออกมา
จู่ๆ ทำไมไฟลุกได้กัน อาไน่ใแล้ว
อาซีเป่าลมคิดจะดับไฟบนมือ บ้าจริง สะบัดซ้ายขวาอย่างไรก็สะบัดไม่ดับ นางจวนจะร้องแล้ว
“ฟู่ๆ ฟู่ๆ อาไน่ ไฟๆๆ”
ไฟบนตัวอาซีขยายลามไปถึงไหล่ ทั้งตัวเริ่มลุกเป็ไฟ หมอผีรู้ว่านี่เป็ขั้นตอนการตื่นรู้ของสัญลักษณ์เผ่าภายในตัวอาซี
“อาไน่เอาอาซีกลับมา” หมอผีตะเบ็งเสียงบอกคนในเผ่า “จงแย่งอาซีกลับมาให้ได้”
พวกนักรบเร่งพลังรบเต็มกำลัง หมัดทรงพลานุภาพ
คนที่อยากเข้าป่าพวกนั้น ถูกหมอผีขัดแข้งขากันถ้วนหน้า
ทั้งร่างของอาซีลุกโชน เปลวไฟท่วมทั่วกาย เปลวไฟนั้นไม่สามารถเผาทำร้ายคน
คนต่างเผ่าเมื่อเห็นเช่นนี้ ก็รู้แน่แล้วว่าคนที่ตัวเองต้องหาก็คือคนนี้ ไม่ว่าวิธีไหนต้องพาไปให้จงได้
อาไน่เหวี่ยงหมัดใส่คนนี้ร่วง เตะเท้าใส่คนนี้หงาย เข้าใกล้อาซีทีละก้าว
“อ้า” อาซีแหงนหน้ากู่ร้อง
‘กรร’ เปลวไฟโชติ่ สัญลักษณ์เผ่าเทพเ้าเผ่าเสือปรากฏขึ้น ส่งเสียงน่าเกรงขาม สัตว์ประหลาดทั้งหมดในพงไพรหมอบพื้นไม่กล้าลุกขึ้น
ภายใต้เสียงร้องเรียกของสัญลักษณ์เผ่าของอาซี ผู้คนทั้งหมดในเผ่าเสือที่พลังตื่นแล้ว ก็ล้วนแสดงสัญลักษณ์เผ่าออกมา
กำลังรบของพวกเขาเพิ่มขึ้นมหาศาล
หัวหน้าเผ่าอาหลู่ต่อยหัวหน้าคนต่างเผ่าคว่ำในหมัดเดียว เกือบลงหนึ่งหมัดสังหารแล้ว
“อย่า” เสียงใสของเพศเมียเด็กดังขึ้นกะทันหัน
ร่างน้อยหนึ่งร่างปีนขึ้นร่างของผู้นำของคนต่างเผ่า “อย่าฆ่าพ่อของข้า”
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่ https://www.readawrite.com/a/76f07e529f3c1a75eba98cbfe7f71f72
[1] เทพธิดาตามตำนานจีน เป็เทพธิดาผู้ให้กำเนิดสรรพสิ่ง
[2] หนึ่งชั่งประมาณห้าร้อยกรัม