หลังจากก้องภพนอนพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลอยู่หลายวัน ในที่สุดก็ถึงเวลากลับบ้าน ซึ่งผู้ที่มารับชายหนุ่มก็ไม่ใช่ใครอื่น เอม อร และ อารยา ลูกสาวฝาแฝด และน้องเมียคนสวยของเขานั้นเอง
“คุณพ่อได้กลับบ้านแล้วดีใจมั้ยคะ” เอมเอ่ยถามก้องภพพร้อมรอยยิ้มสดใสบนใบหน้า
“ดะ...ดีใจสิลูก พ่อนอนโรงพยาบาลเบื่อจะแย่แล้ว ยะ...อยากกลับบ้านใจจะขาด เพื่อจะได้นึกอะไรออกไว ๆ” ก้องภพระบายยิ้มแห้ง ๆ ตอบลูกสาวคนสวยขณะที่พวกเขากำลังเดินออกจากโรงพยาบาล ทว่า...ในตอนนั้นเหมือนชายหนุ่มจะเดินผ่านนางพยาบาลสาวคนเสียวม่านฟ้าเข้าพอดี เธอกำลังยืนสนทนากับคนไข้อยู่จึงไม่ทันสังเกตเห็นเขา ก้องภพเองก็ไม่กล้าเอ่ยทัก เพราะกลัวจะเผลอนึกถึงเื่เสียวสยิวที่แอบทำกันหลายต่อหลังก่อนหน้านี้...
ทั้งสี่คนเดินมาที่ลานจอดรถก่อนจะเปิดประตู และเข้าไปนั่งโดยเบาะหน้ามีอารยา เป็คนขับ ส่วนเบาะหลังมีเอมนั่งซ้ายก้องภพนั่งกลางส่วนผล็อยนั่งทางขวา อันที่จริงพวกเธอคนหนึ่งสามารถไปนั่งเบาะหน้าคู่น้าสาวก็ได้ แต่เนื่องจากทั้งสองอยากนั่งคุยกับก้องภพจึงไม่มีใครยอมไป อารยาที่เห็นก็ได้แต่ส่ายหน้าพร้อมระบายยิ้มบาง ๆ จากนั้นเธอก็เริ่มออกรถเพื่อเดินทางกลับบ้าน
ระหว่างทางเอม กับอรก็พยายามชวนก้องภพคุยตลอด ทั้งสองเป็หญิงสาวที่น่ารัก แถมคุยเก่งสุด ๆ ชายหนุ่มรู้สึกว่าตนเองโชคดีมาก ๆ ที่เขามีลูกสาวแบบนี้ แถมพอเหลือบไปมองกระจกมองหลัง ก็ได้เห็นหญิงสาวแสนสวยอีกคน ไม่รู้ว่าชาติก่อนเขาทำบุญด้วยอะไร ชาตินี้ถึงมีสาว ๆ ห้อมล้อมขนาดนี้ แต่ก็น่าเสียดายสุด ๆ เพราะทุกคนดันเป็ญาติของชายหนุ่มนี่สิ
“เหมือนตัวเองเป็แมวที่เห็นปลากระป๋องยังไงก็ไม่รู้ ได้แค่มองแต่ลองไม่ได้ เฮ้อออ...ออ นั่นก็น้องเมีย นี่ก็ลูกสาว อยากให้ความทรงจำกลับมาไว ๆ สักทีก็ดีเหมือนกันจะได้เลิกฟุ้งซ่าน” ก้องภพคร่ำครวญในใจอย่างเศร้าสร้อยขณะทอดสายตามองออกไปนอนหน้าต่างรถ
เส้นทางจากโรงพยาบาลกลับไปบ้านของเขาดูจะไกลพอสมควร และยิ่งดูไกลมากขึ้นเมื่อรถติดอยู่ถนน ชายหนุ่มออกจากโรงพยาบาลมา่เย็น ๆ ซึ่งถ้าการจราจรสะดวกเฉกเช่นทุกวันเขาก็น่าจะกลับถึงบ้านนานแล้ว แต่วันนี้ดูเหมือนจะมีฝนตก แถมเกิดอุบัติเหตุบนถนน ทุกอย่างก็เลยดูล่าช้าลงไปมาก
อารยาขับรถอย่างใจเย็นมาก เธอเคาะนิ้วบนพวงมาลัยเบา ๆ ไปตามจังหวะเพลงที่เปิดขึ้นในรถ ส่วนสองสาวฝาแฝดนั้นดูเหมือนจะคุยจ้อมากไปหน่อยก็เลยผล็อยหลับไปทั้งคู่ ก้องภพก็เลยอดฟังเสียงใส ๆ ของพวกเธอ
“ลูกสาวพ่อคุยเพลินจนหลับไปเรียบร้อย น่ารักกันจริง ๆ พอเห็นนี้พ่อก็....อึก!!” ก้องภพกำลังระบายยิ้มบาง ๆ ก่อนนึกในใจด้วยความสุข ทว่า...ในเวลานั้น ไอ้สายตาเ้ากาม ก็ดันเหลือบไปเห็นอะไรที่ไม่สมควรเข้าใจได้
ซึ่งมันก็คือร่องนมขาวอวบอัดในเสื้อสายเดี่ยวของลูกสาวฝาแฝดทั้งสองของมันนั้นเอง
“เชี้ยยยย..ยยย ทะ...ทำไมมันทั้งขาว ทั้งอวบขนาดนี้ฟ่ะ ทั้งยัยเอม ทั้งยัยอรเลย อูยยยย..ยยย มองไปซ้ายก็เห็น มองไปทางขวาก็เจอ มะ...ไม่... มึงหยุดคิดระยำอัปรีย์กับพวกเธอเดี๋ยวนี้ นี่ลูกสาวมึงนะ” ก้องภพพยายามตั้งสติไม่ให้สมองของมันคิดฟุ้งซ่าน ถึงขนาดรีบหลับตาลงเพื่อไม่ให้มองเห็น ทว่า...เื่ไม่คาดฝันก็ขึ้นอีกครั้ง เมื่อแขนทั้งสองข้างของมันคล้ายมีก้อนนิ่ม ๆ เด้ง ๆ สี่เต้ามาเบียดบี้อย่างหนัก อร กับเอมที่หลับอยู่เผลอมาแขนมากอดแขนก้องภพนั้นเอง
เจอแบบนี้เข้าไปคุณพ่อผู้พยายามจะตั้งสติไม่ให้ว่อกแว่ก ก็พลันเบิกตากว้าง ด้วยความใสุดขีด แถมเ้างูั์ตาเดียวซึ่งนอนหลับใหลก็พลอยตื่นตัวตามไปด้วย
“อูยยยย....ยยย ซี้ดดด....ดดด เอร อร ทำไมทำกับพ่อแบบนี้ พ่อไม่อยากคิดไม่ดีกับพวกหนูนะ แต่เจอแบบนี้พ่อไม่ไหวจริงๆ”
ก้องภพใบหน้าบิดเบี้ยวขณะคิดในใจ ยามนั้นเ้างูั์ตาเดียวของมันพองตัวแข็งคับเป้าจนปวดตุบ ๆ และที่แย่คือไม่สามารถงัดออกมา และรีดพิษแห่งความหมกมุ่นได้ เพราะถ้าทำ เอม อร หรือ อารยาหันมาเห็นคงได้กรี๊ดแตกลั่นรถ ก้องภพจึงทำได้นั่งอึดอัดทรมานอยู่แบบนั้นไปเรื่อย ๆ
และหลังจากเวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้าอีกสามสิบนาทีในที่สุด อารยาก็ขับรถมาถึงยังบ้านหลังใหญ่สุดหรูที่น่าจะมีมูลค่าไม่ต่ำกว่า 10 ล้านเป็แน่ เพราะดูจากสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ กับสวนหลังบ้าน และของตกแต่งอีกมากมาย
“นะ…นี้มันคฤหาสน์ชัด ๆ” ก้องภพตาโตเป็ไข่ห่านตัวแข็งทื่อ มองสิ่งก่อสร้างตรงหน้าด้วยความตื้นเต้นสุดขีด อารยายิ้มและ หัวเราะอย่างอารมณ์ดีก่อนจะพูดขึ้น
“เฮ้อออ ถึงสักทีนะพี่คะ ที่นี่แหละบ้านของพวกเรา”
“เยสสส ถึงแล้วว้อย ถึงสักที ได้รู้ว่าตัวเองมีบ้านใหญ่โตหรูหราขนาดนี้มันก็ดีใจอยู่หรอก แต่ตอนนี้อยากเข้าห้องน้ำมากกว่า อูยยย...ยยย ทั้งปวดฉี่ ทั้งปวด...ไอ้นี่ จนอยากบีบคอมันจะแย่แล้ว” ก้องภพคิดในใจ
และเมื่ออารยาจอดรถ ทั้งเอม กับอรก็ลืมตาตื่นพอดี
“หาววว..ววว ถึงบ้านแล้วเหรอคะหนูหลับไปตอนไหนเนี่ย”
“จริงด้วยยัยอรพี่เหมือนกัน จำได้ว่าคุยกับคุณพ่ออยู่ดี ๆ แล้วก็ภาพตัดไปเลย” สองสาวทำท่าทำทางงัวเงียก่อนจะผลัดกันพูด ทว่า...ในเวลานั้น ก้องภพก็พลันพูดแทรกขึ้น “เอม อร พ่อขอโทษนะลูกแต่ตอนนี้พ่อ....พ่อปวดท้องมากเลย คืออยากเข้าห้องน้ำสุด ๆ ถ้าพวกลูกจะช่วยพาพ่อไป...” พอก้องภพพูดจบ อรก็ตาเบิกกว้างก่อนจะรีบเปิดประตูรถ แล้วออกไปด้านนอก
“คุณพ่อรีบออกมาเลยค่ะ เดี๋ยวอรพาไปเอง” ก้องภพพยักหน้าก่อนก้าวเท้าออกจากรถ จากนั้นอร ก็คว้าแขนของบิดาเธอ และเข้าไปภายในคฤหาสน์หลังงาม
พอก้องภพเข้ามาเขาก็ยิ่งอ้าปากค้าง เพราะทุกอย่างที่เห็นรอบตัวตกแต่งไว้สวยมาก แถมเต็มไปด้วยข้าวของเครื่องใช้หรูหราราคาแพงแสนแพง
อารยาเดินตามเข้ามาติด ๆ ก่อนเรียกให้คนรับใช้ราว ๆ สองสามคน ออกมาเอาของเ้านายพวกมันไปเก็บที่ห้อง ตอนนั้นก้องภพถึงทราบว่าตัวมันมีคนรับใช้อยู่ด้วย ใบหน้าของทุกคนดูจะดีมากที่เขากลับมา โดยเฉพาะกับคนรับใช้สาวคนหนึ่งดูเธอจะแอบยิ้ม และส่งสายแต่แปลก ๆ ให้ด้วย ก้องภพประหลาดใจนิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรเพราะตอนนี้มันอยากเข้าห้องน้ำมากกว่า
“ตรงนี้แหละค่ะคุณพ่อ ตามสบายเลยนะคะ เดี๋ยวอรรอตรงนี้” บุตรสาวคนเล็กเอ่ยขึ้น ก้องภพพยักหน้าก่อนจะกุลีกุจอเข้าไปด้านในอย่างเร่งรีบ พอถอดกางเกงได้ก็ทำการปลดทุกข์เป็อันดับแรก จากนั้นก็ทำการปลดความหมกมุ่นด้วยอุ้งมือกับนิ้วทั้งห้าต่อ ทำไปก็ครางซี้ดซ้าดไปด้วย ผ่านไปราว ๆ สามนาทีน้ำเหนียวที่ไม่ใช่ฉี่ก็พวกพุ่งออกมา
“อูยยยย..ยยยย อ๊าาาา...าาา สบายตัวสุด” ก้องภพพึมพำเบา ๆ ก่อนที่มันจะล้างทำความสะอาดทุกอย่าง ก่อนเดินออกมาจากห้องน้ำ และได้พบกับ เอม และอรที่ยืนรออยู่
“อะ! คุณพ่อออกมาแล้ว เข้าไปนานจังสงสัยจะปวดหนัก ก็รถติดตั้งนานนี่เนอะ” เอมเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้ม
“ชะ...ใช่ลูก พ่อมองนาน เอ๊ย! หมายถึงนั่งนานไปหน่อย ก็เลยอั้นไว้จนปวดไปหมด”
“นั้นไงนึกแล้ว งั้นต่อไปพกคอมฟอร์ท ไว้มั้ยคะ พอคุณพ่อปวดก็งัดออกจากกางเกงมาใช้ได้เลย อิอิ” อรทำหน้าทะเล้นก่อนจะพูดออกมา นั้นทำให้ก้องภพถึงกับตาโตด้วยความใ เพราะไม่คิดว่าลูกสาวคนเล็กของเขาจะกล้าพูดแบบนี้ออกมา
“ว้าย! ตายแล้วยัยอร จู่ ๆ พูดอะไรออกมาน่าเกลียด ขอโทษคุณพ่อเดี๋ยวนี้เลย” เอมหน้าแดงแปร๊ดก่อนที่หญิงสาวจะรีบทำหน้าดุน้องฝาแฝดเธอเพื่อกลบเกลื่อนความอาย
“แหม ๆ หนูแค่พูดเล่นเองพี่เอมจะดุทำไมเนี่ย แต่หนูก็ขอโทษนะคะคุณพ่อ” อรยิ้มเจื่อน ๆ ก่อนจะทำหน้าเศร้า ๆ ขอโทษก้องภพ
“อา... เอ่อ ฮ่า ๆ ๆ ๆ ช่างมันเถอะลูก เมื่อกี้ถ้ามีสักอันก็ดีนะ พ่อจะได้เอาออกมาใช้ พ่อกล้าใช้น้าาา ไม่กลัวพวกหนูแอบดูหรอกอิอิ” ก้องภพระบายยิ้มกว้างก่อนจะหัวร่อออกมาอย่างมีความสุข ซึ่งนั้นทำให้ หญิงสาวทั้งสองนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ
“มะ...มีอะไรเหรอลูก? พ่อพูดอะไรไม่ดีไปเหรอ”
“อะ...อ๋อ ปะ...เปล่าค่ะ หนูสองคนแค่รู้สึกแปลก ๆ เพราะถ้าเป็เมื่อก่อนยัยอรพูดเล่นแบบนี้ คุณพ่อคงดุน้องหูชาไปแล้ว แต่ตอนนี้คุณกลับหัวเราะแถมพูดเล่นกลับด้วยมันก็เลย....”
“อะ..อ้าว เราเป็คนเคร่งครัชแบบนั้นหรอกเหรอฟ่ะ เผลอทำตัวเฮฮาใส่ลูกซะงั้น เออ แต่ช่างมันแล้วกัน ตอนนี้เป็นิวก้องภพ เป็นิวคุณพ่อดีกว่า” ก้องภพคิดในอย่างมีความสุข ก่อนที่ลูกสาวฝาแฝดคนสวยทั้งสองจะพาชายหนุ่มเดินชมรอบบ้าน และพาเขาไปพักผ่อนที่ห้องนอนในที่สุด...
จบตอน
597
