ตอน คุณอัคคี
เจนนิสกลับเข้าห้องมานั่งกินข้าวกับคุณป้าและดูแลคุณป้าของเธอต่อ
เจนนิสอาบน้ำแล้วก็แต่งชุดนอนออกมานอนอยู่บนพื้นข้างๆ เตียงคุณป้า
เธอปูที่นอนและนอนบนพื้นเพราะ้าให้คุณป้านอนเหยียดได้สบายๆ บนเตียงเนื่องจากป้ายังป่วยอยู่
ป้าคุยกับหลานสาวเเสนสวยอย่างมีความสุขค่อนคืนได้ จากนั้นทั้งคู่ก็หลับไปพร้อมๆ กัน
เจนนิสไม่กล้าเล่าเื่ที่เกิดขึ้นกับเธอเพราะกลัวคุณป้าจะไม่สบายใจ
รุ่งเช้าเจนนิสวิ่งออกมาตรวจสนามหญ้าหน้าบ้านในชุดนอนสีชมพู เมื่อคืนคุณป้าสอนงานเธอจนจำได้ขึ้นใจแล้ว
ตอนเช้าสนามหญ้าจะต้องเรียบสวยเขียวขจีเพราะบางวันคุณท่านจะลงมาฝึกเดินเท้าเปล่าเหยียบหญ้านุ่มๆ
ตูม ๆ ๆ ๆ ๆ เจนนิสเห็นคุณอัคคีพาเด็กวัยรุ่นมาเตะบอลเต็มสนามหญ้าหน้าบ้าน
เด็กวัยมัธยมยืนเป็วงกลมและเตะบอลส่งให้กันไปมา
เจนนิสยืนดูอยู่ห่างๆ เห็นคุณอัคคีถอดเสื้อเตะฟุตบอล เขาหล่อล่ำผิวขาวมีแต่กล้าม
หน้าอกของเขากว้าง กล้ามแขนโต หน้าท้องมีซิกแพคนูนแน่นเป็ลอนๆ
ตุบ! ๆ ๆ เจนนิสค่อยๆ ย่องมาใกล้ๆ วงฟุตบอลและก้มลงเก็บเศษใบไม้ที่ปลิวตกอยู่ตามพื้นหญ้า
"คุณเจนนิสครับลุงเก็บเองครับ แค่มาตรวจและเรียกลุงก็พอ" คนสวนสูงวัยรีบวิ่งมาโกยใบไม้ใส่ตระกร้า
"ไม่เป็ไรค่ะหนูช่วยเอง" เจนนิสกลับยืนยันจะช่วยเมื่อเธอเห็นว่ายังไม่ถึงเวลาเริ่มงานของเธอ
ปุ้งงงง! อัคคีแตะฟุตบอลแรงจนปลิวมาโดนหน้าผากของเจนนิสที่กำลังนั่งยองๆ เก็บใบไม้
ตุบบ! เธอล้มลงนอนหงายสลบไปแบบไม่ทันได้ร้องซักแอะ
ตายแล้วแม่บ้านกู! คุณอัคคีตาโตใ
ตุบ! ๆ ๆ ๆ ๆ เขารีบวิ่งมาคุกเข่าอยู่ข้างๆ เอวเจนนิส
หมับ! ๆ ๆ เจนนิส! ๆ อัคคีเอาฝ่ามือประกบแก้มขาวๆ ของเจนนิสและเขย่าหน้าเธอเบาๆ
อืออ! ๆ ๆ เธอครางตอบแต่ลืมตาไม่ขึ้น
"ซ้อมกันไปก่อนนะ" อัคคีะโบอกเด็กๆ และอุ้มเจนนิสขึ้นมานอนบนสองแขนของเขาอย่างง่ายดาย
ตุบ! ๆ ๆ ๆ เขาอุ้มเจนนิสเดินมาในสวนดอกไม้และตรงดิ่งมาตรงศาลาไม้
เจนนิสลืมตาขึ้นได้ก็เห็นใบหน้าหล่อๆ ขาวใสของคุณอัคคีอยู่บนหน้าเธอ เขาไว้ผมรองทรง หน้าเกลี้ยงเกลาขาวใสจมูกโด่ง เขาดูหล่อแบบร้อนเเรงสาวๆ น่าจะติดตรึมและคงเ้าชู้ไม่น้อย
เจนนิสใจเต้นตุ้มๆ ต่อมๆ เมื่อโดนอุ้มนอนเช่นนี้ หน้าผากของเธอก็ชาแดงเป็รอยลูกบอล ในหัวเธอยังมึนๆ ไม่ได้สติเท่าไหร่นัก
ฟุ่บบบ! อัคคีวางเธอลงนอนหงายบนโต๊ะไม้ในศาลา
อึ๋ยยย! เจนนิสอายจนไม่กล้าลุกเธอเลยเเกล้งนอนหลับตาหวังจะรอให้คุณอัคคีกลับไปก่อน
หมับ! ๆ ๆ เขาปลดกระดุมเสื้อเม็ดบนของเจนนิสออกให้เธอหายใจโล่ง
ตายแล้ว! ลุกเลยดีไหมนะ! เจนนิสคิดในใจขณะที่หลับตาปี๋
คุณอัคคีดูหยิ่งและน่าเกรงขาม เจนนิสไม่คุ้นเลย หากเป็คุณวารีหรือคุณนาวาเธอคงลุกมาคุยด้วยแล้ว
"เอ๋ ทำไงนะเป่าปากหรือปั๊มหัวใจ" คุณอัคคีพึมพำ
จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ เขาก้มลงมาเป่าปากเจนนิสและเอามือจับหน้าอกบองเธอรอกดปั๊มหัวใจ
อร๊าย! เจนนิสลืมตากรี๊ดลั่น
โป๊ก! เธอผงะลุกจนหน้าผากชนกับหน้าผากของคุณอัคคี
ตุบ! เจนนิสล้มกลับลงมานอนมึนอีกรอบ
"อ้าวฟื้นแล้วนี่นา" คุณอัคคีพึมพำ
ฟุ่บบบ! เขาก้มลงมาเอาหูแนบหน้าอกเจนนิสฟังเสียงหัวใจเธอเต้น
แก้มของเขาจึงบดชนเต้านมของเธอแบบแนบสนิท
"หนู ๆ ๆ หนูไม่เป็ไรค่ะ" เจนนิสบอกเสียงกระเส่า เธอเสียวใจหวามๆ
คุณอัคคียืนก้มมองหน้าสวยๆ ของเจนนิสอย่างตาลุกวาว
หมับ! เขาเอามือบีบแก้มของเจนนิสจนเธอปากจู๋
"หิ! ๆ ๆ สวยจัง" คุณอัคคีชมและก้มลงมา
เจนนิสจะขยับหน้าหลบแต่โดนมืออันทรงพลังบีบแก้มไว้จนดิ้นไม่ได้
จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ คุณอัคคีก้มลงมาจูบปากของเธอและดันลิ้นเข้ามาวนๆ ใส่ลิ้นของเธอจนน้ำลายแตกพร่า
จ๊วบ! ๆ ๆ ๆ เขาดูดน้ำลายของเจนนิสเข้าไปกลืนกินอย่างหื่นกระหาย รสจูบของเขาช่างร้อนแรงเกินใคร
อื้อ! ๆ ๆ ๆ เจนนิสครางหงึงๆ และเอาสองมือยันกล้ามท้องของคุณอัคคีเมื่อเขาโถมตัวทับลงมา
หมับ! ๆ ๆ ๆ มือของเขาจับรูดเป้ากางเกงนอนสีชมพูของเจนนิสไปด้วย
อ๊า! ๆ ๆ เจนนิสครางในลำคอและนอนดิ้นพล่าน เธอไม่ได้ใส่กางเกงในนอนเลยโดนนิ้วของอัคคีรูดถูไปตามความยาวของร่องสาวจนน้ำแฉะ
จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ คุณอัคคีบดจูบเจนนิสจนเธอยอมจูบตอบ
เขาสอดมือเข้าที่เอวกางเกงและยัดเข้าง่ามขาของเจนนิส
อื้อ! ๆ ๆ ๆ เจนนิสร้องครางและนอนหนีบขาไว้ไม่ให้โดนรุกของสงวน
หมับ! ๆ ๆ ๆ คุณอัคคีกลับเอาปลายนิ้วเขี่ยเม็ดสาววนๆ จนเจนนิสขาอ่อน
สวบบบ! ๆ ๆ ๆ เขาสอดนิ้วกลางเขาร่องสาวของเธอจนได้
จุ๊บ! ๆ ๆ แจ๊ะ! ๆ ๆ ๆ ปากเขาบดจูบนิ้วเขาแทงเข้าแทงออกรูสาวของเจนนิสเบาๆ
อ๊ะ! ๆ ๆ ๆ เจนนิสครางและส่ายเอวบิดขาด้วยความเสียวเกร็ง เธอเสียวจนน้ำตาเล็ดแต่ก็ดิ้นหนีหนุ่มตัวใหญ่เช่นคุณอัคคีไม่ได้
แจ๊ะ! ๆ ๆ ๆ อัคคีชักนิ้วถี่ๆ จนน้ำเสียวของเจนนิสไหลพร่ากออกมาเลอะมือของเขามันเยิ้ม
สวบ! ๆ ๆ ๆ คุณอัคคีดันนิ้วเข้าลึกและกระตุกแรงๆ
แจ๊ะ! ๆ ๆ ๆ น้ำเสียวของเธอกระเซ็นออกมาจากร่องสาวเป็หยดใสๆ ปลิวว่อน
อร๊าย! ๆ ๆ ๆ เจนนิสสะบัดหน้าออกจากจูบและร้องครางเสียงหลง
เธอเอามือลูบกล้ามท้องเป็ลอนๆ ของอัคคีจนเล็บยาวๆ บาดกล้ามเขาเป็รอยยาว ทว่าเขากลับดูไม่เจ็บไม่สะทกสะท้านอะไร
จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ อ๊ะ! ๆ ๆ เจนนิสจูบตอบคุณอัคคีแรงขึ้นและเผลอกัดลิ้นของเขาด้วยความเสียวเกร็ง
สักพักเจนนิสก็ชักกระตุกหงึกๆ เสร็จคานิ้วของคุณอัคคีที่สอดใส่อย่างตาเหลื่อกตาค้าง
ใบหน้าสวยๆ แดงระเรื่อ น้ำตาเล็ดอาบหางตาด้วยความเสียวหนัก เจนนิสจ้องตาคุณอัคคีด้วยความโกรธปนน้อยใจแต่ลึกๆ กลับชอบเขาไปแล้ว
หิ! ๆ ๆ ๆ คุณอัคคีกลับหัวเราะอย่างชอบใจและยิ้มให้เจนนิส
จ๊วบ! ๆ ๆ เขาดึงมือออกมาแล้วดูดกินน้ำของเจนนิสที่เลอะติดนิ้วอย่างสุดหื่น
แต่คนหล่อๆ แบบเขาทำหื่นเช่นนี้มันช่างเร้าอารมณ์เจนนิสจนไม่รู้ว่าเธอเตลิดไปถึงไหนต่อไหน
"ขอโทษนะเจนนิส คุณสวยจนผมอดใจไม่ไหวเลย" คุณอัคคีบอก
"ไว้ผมว่างๆ เราค่อยมาสนุกกันอีกนะ" คุณอัคคีบอกแล้ววิ่งออกไป
ตุบ! ๆ ๆ จุ๊บ! เขาวิ่งกลับมาจุมพิตที่หน้าผากของเจนนิสอีกรอบราวกับจะตีตราจองเธอ
เจนนิสนอนงงงวย ตัวเบา ใจสั่นหวิว เธอยังเสียวในร่องสาววาบๆ ลึกเข้ามาถึงขั้วหัวใจ
"ทำไมคนบ้านนี้หื่นจังเลย เราจะรอดไหมนะ" เจนนิสบ่น
น้ำเสียวของเธอเลอะเต็มหว่างขาขาวๆ และไหลย้อยลงมาถึงง่ามตูดเลยทีเดียว
กางเกงสีชมพูตรงเป้าแฉะเป็วงวาว
เจนนิสนอนฟื้นแรงอยู่ที่เดิมสักพักจึงลุกวิ่งเข้าห้องมาอาบน้ำแต่งตัว
733
