บทที่ 18: พยานปากเอก
บานประตูห้องสวีทเปิดออกกว้าง เผยให้เห็นรอยยิ้มเย็นะเืของคุณหนูรดาที่ถือกล้องบันทึกภาพพวกเราไว้เรียบร้อย
หัวใจของผมเต้นกระตุกรัวปานจะหลุดลอยพ้นหน้าอก ความร้อนรุ่มจากไฟราคะเริงสวาทเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็ความหนาวเหน็บเสียดกระดูกในทันทีที่สบตากับรดาและคุณหญิงดาริน สองฆาตกรสตรีที่ก้าวเท้าเดินนิ่งเงียบก้าวเข้ามาในห้องนอนสวีท รดาถือโทรศัพท์มือถือที่กำลังเปิดกล้องถ่ายวิดีโอบันทึกภาพผมและนลินในสภาพเปลือยกายบนเตียงนอนเอาไว้เรียบร้อย
"พี่นนท์คะ... เล่นบทชู้รักกับทนายสาวได้ร้อนแรงเร้าใจเหลือเกินค่ะ หนูถ่ายเก็บไว้ครบทุกช็อตเลยนะคะ" รดาเอ่ยทักทายน้ำเสียงหวานใสปนเสียงหัวเราะคิกคักที่บีบคั้นประสาทหูของผมอย่างที่สุด เธอค่อย ๆ เดินนิ่งสงบวนรอบเตียงนอน จ้องมองดูเรือนร่างเปลือยผ่องของนลินแล้วเปรียบเทียบสัดส่วนกับตัวเธอเองด้วยแววตาหยามเหยียดแกมริษยาตัณหา "ไม่ต้องแก้ตัวหรอกค่ะพี่นนท์... หนูกับคุณแม่รู้อยู่แล้วล่ะว่าพี่ต้องมาหาทนายความสาวคนนี้... แต่ผู้ชายเก่งๆ อย่างพี่นนท์มีเื่เซ็กส์บ้าๆ บ้างก็เป็เื่ปกติของคฤหาสน์เราอยู่แล้วนี่คะ?"
ผมรีบคว้ากางเกงสวมใส่อย่างลนลานด้วยความละอายแก่ใจ พยายามละสายตาจากกล้องวิดีโอที่รดากำลังแพลนมาที่หน้าตื่นตระหนกของผม ขณะที่คุณหญิงดารินจ้องมองผมด้วยสายตาเปี่ยมด้วยความหึงหวงและทรยศหักหลังในอารมณ์ใคร่เสน่หา เธอเคยเป็คนร่วมรักหลับนอนปรนเปรอเสียวซ่านสองต่อสองกับผมบนเตียงเหยื่อคดีมาก่อนหน้านี้ พอมาสืบพบนั่งรู้ว่าผมยอมเอาตัวเข้าแลกนอนร่วมเตียงกับนลินน้องสาวศัตรูเพื่อเอาตัวรอด มันยิ่งสุมไฟรักแรงแค้นในอกม่ายสาว ดารินก้าวเดินเข้ามาใกล้และยื่นมือเรียวสวยมาลูบไล้ผ่านแผ่นอกแกร่งของผมเลื่อนต่ำลงไปยังขอบกางเกง
"แต่ถึงยังไง... ผู้กองก็ยังเป็ตุ๊กตาสวาทตัวโปรดของฉันอยู่นะคะ... อย่าคิดจะแบ่งใจไปให้ทนายสาวคนใหม่จนลืมคุณหญิงแม่คนนี้ล่ะ..." ดารินเอ่ยเย้ยเสียงต่ำกระซิบที่ข้างหูผมกระตุ้นตัณหาร้อนแรง
ส่วนนลินกลับยังคงมีท่าทางสงบนิ่งผิดคาด ทนายสาวค่อย ๆ ขยับตัวหยิบเสื้อคลุมผ้าไหมสีชมพูขึ้นมาสวมทับเรือนร่างเปลือยผ่องอย่างเนิบนาบช้าๆ เผยร่องอกเนียนและยอดปทุมถันสีหวานสลัว สะยะยิ้มบางๆ ส่งกลับไปให้สองแม่ลูกโดยไม่แสดงความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย
"ยินดีที่ได้พบกันอย่างเป็ทางการค่ะ... คุณหญิงดารินและคุณหนูรดา" นลินเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ฉันรู้อยู่แล้วล่ะค่ะว่าพวกคุณต้องแอบสะกดรอยตามผู้กองนนท์มา... และฉันก็จงใจเปิดระบบแอปพลิเคชันประตูต้อนรับพวกคุณด้วยเช่นกัน"
"ลื้อ้าอะไรกันแน่นลิน?" ดารินเอ่ยถามพลางก้าวประชิดขอบเตียง ใบหน้าสวยเฉี่ยวสั่นพร่าด้วยความโกรธปนความกลัวความผิด "เงินห้าสิบล้านที่เรียกมาใช่ไหม?"
"เงินห้าสิบล้านมันเป็แค่ตัวเลขค้ำประกันความปลอดภัยของฉันค่ะคุณหญิงดาริน" นลินอธิบายพลางเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้โซฟาหรูไขว่ห้างสล้างเผยต้นขาขาวผ่องยั่วยวน "พี่ธนาพี่ชายของฉันตายไปอย่างมีเงื่อนงำ และฉันรู้ดีว่าพวกคุณมีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของเขา... แต่ฉันเป็นักกฎหมายและทนายความธุรกิจ ฉันชอบผลประโยชน์และการต่อรองมากกว่าความแค้นที่ไม่มีกิน... ฉันมีไฟล์คลิปเริงรักสวิงกิ้งของพวกคุณสำรองไว้ในระบบคลาวด์ส่วนตัวที่เชื่อมต่อกับสำนักงานกฎหมายเพื่อนรักของฉัน ถ้าฉันไม่กดยืนยันตัวตนเช็คอินส่งข้อมูลปลดล็อคทุกๆ 24 ชั่วโมง ไฟล์ทั้งหมดจะถูกส่งอีเมลตรงถึงผู้บัญชาการตำรวจและสำนักงานสอบสวนคดีสำคัญพิเศษ ทันที!"
คำขู่และหลักประกันของนลินทำเอาผมสะดุดลมหายใจ ทนายสาวคนนี้ร้ายกาจและมีชั้นเชิงเหนือกว่าทนายธนามากนัก
รดายิ้มเย็นะเื แววตาของเด็กสาวสล้างดื้อรั้นส่องประกายอำมหิตและเ้าเล่ห์ลึกซึ้ง "หนูชอบคนฉลาดและคุยรู้เื่แบบคุณนลินค่ะ... พวกเราไม่้าเปิดศึกาที่พังกันไปข้างหนึ่ง มรดกพันล้านของเสี่ยวิชัยสิริโสภาคย์มีมูลค่ามหาศาลเกินกว่าจะมาฆ่าแกงแย่งชิงกันเอง... หนูเสนอข้อตกลงที่วิน-วินให้คุณค่ะ... แทนที่เราจะเป็ศัตรูกัน คุณมารับหน้าที่เป็หัวหน้าทนายความประจำตระกูลสิริโสภาคย์ คุมกองมรดกและหุ้นทั้งหมดของเราพร้อมค่าเหนื่อยส่วนแบ่ง 10% ของผลประโยชน์มรดกทั้งหมด คิดเป็เงินก็ประมาณ 100 ล้านบาท! แลกกับการลบไฟล์ต้นฉบับทั้งหมดทิ้ง และคอยช่วยพวกเราดูแลช่องโหว่กฎหมายร่วมกัน... คุณนลินคิดว่ายังไงคะ?"
นลินนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง จ้องมองตารดาพลางคำนวณในหัวคิด ทนายสาวระบุเงื่อนไขเพิ่มเติมทันที "ดีค่ะ... แต่ผลประโยชน์ร้อยล้านนั้นต้องถูกแบ่งถ่ายโอนผ่านบัญชีบริษัทนอมินีสัญชาติสิงคโปร์และจัดตั้งกองทุนต่างประเทศในเกาะบริติชเวอร์จินเพื่อหลบเลี่ยงการตรวจสอบธุรกรรมทางการเงินของ ปตง. และกรมสรรพากรอย่างถูกกฎหมาย โดยใช้ชื่อผู้กองนนท์เป็ผู้รับผลประโยชน์ร่วมเพื่อผูกมัดพวกเราไว้... ถ้าพวกคุณตกลงตามเงื่อนไขสัญญาพันธมิตรนี้ ฉันก็ยินดีจะทำลายหลักฐานลบไฟล์คลิปเริงรักทั้งหมดทิ้งทันที และยินดีช่วยเหลือพวกคุณยักย้ายถ่ายโอนมรดกของเสี่ยวิชัยอย่างเบ็ดเสร็จ"
"ตกลงตามนั้นค่ะคุณนลิน... ถือว่าเราเป็พวกเดียวกันแล้วนะ" รดาเอ่ยสรุปพร้อมคลี่ยิ้มแสนหวานพึงพอใจ
ในขณะที่สถานการณ์ตึงเครียดอันตรายกำลังจะคลี่คลายลงตัว จู่ ๆ โทรศัพท์มือถือส่วนตัวในกระเป๋ากางเกงของผมก็สั่นเตือนเต้นรัวขึ้นมาท่ามกลางความเงียบงันในห้องสวีท
ผมขมวดคิ้วหยิบมันขึ้นมากดรับสาย พยายามกลั้นใจพูดด้วยน้ำเสียงปรกติที่สุดเพื่อไม่ให้ปลายสายสงสัยจับพิรุธ "ฮัลโหล... ว่ายังไงพลอย? พี่กำลังเฝ้าจุดตรวจค้นคดีอยู่"
"ผู้กองนนท์คะ... แย่แล้วค่ะ!" เสียงหมวดพลอยสั่นเครือระคนความตื่นตระหนกสุดขีดดังเล็ดรอดออกมาจากสายลำโพง "เมื่อครู่นี้มีสายแจ้งเหตุพบศพคุณ 'ก้องเกียรติ' หุ้นส่วนของทนายธนาถูกฆาตกรรมแทงเสียชีวิตคาอ่างอาบน้ำในเพนท์เฮาส์หรูย่านรัชดาค่ะ! สภาพที่เกิดเหตุนองเืเต็มห้องน้ำ มีคราบเืกระเซ็นเปรอะกระจกและผนังปูน มีกลิ่นคาวเืคละคลุ้ง ศพของเขานอนหงายจมกองเือุ่น ๆ ในอ่างอาบน้ำจาคุชซี่ และที่น่ากลัวคือ... กองพิสูจน์หลักฐานเพิ่งสแกนพบลายนิ้วมือแฝงบนขวดเบียร์ยี่ห้อดังในที่เกิดเหตุ... ตรงกับรอยพิมพ์นิ้วมือของคุณหญิงดาริน สิริโสภาคย์ อย่างชัดเจนค่ะผู้กอง!"
"ลายนิ้วมือของคุณหญิงดารินงั้นเหรอ?" ผมถามเสียงดังขัดจังหวะ ใบหน้าของคุณหญิงดารินพลันแปรเปลี่ยนเป็สีซีดเผือดขาวราวกับกระดาษ ร่างกายระหงของเธอเริ่มสั่นเทาด้วยความหวาดระแวงและกลัวตายในทันทีที่สบตากับผม
"ใช่ค่ะผู้กอง ตอนนี้พลอยแอบดึงสำเนาเอกสารและรายงานผลตรวจจากห้องแล็บนิติเวชมาเก็บไว้ก่อนชั่วคราว ตอนที่เ้าหน้าที่แล็บแอบลุกเดินออกไปชงกาแฟข้างนอก... แต่พลอยเก็บเื่นี้สับเปลี่ยนแฟ้มไว้ได้ไม่เกิน 2 ชั่วโมงนะคะ! ก่อนที่เอกสารตัวจริงอย่างเป็ทางการจะถูกสแกนส่งเข้าฐานข้อมูลกลางระบบสารสนเทศของสำนักงานตำรวจแห่งชาติและส่งต่อให้สารวัตรเวรคนอื่นดำเนินการออกหมายจับคุณหญิงดาริน... ผู้กองต้องรีบหาทางทำอะไรสักอย่างแล้วค่ะ!" พลอยเอ่ยเตือนด้วยความเป็ห่วงชู้รักเ้านายหนุ่ม
ผมวางสายโทรศัพท์ด้วยหัวใจที่เต้นรัวระทึกประหนึ่งะเิเวลา ร่างกายเย็นวาบก้าวขาแทบไม่ออก บ่วงกรรมและกลิ่นคาวเืฆาตกรรมครั้งใหม่เริ่มต้นเปิดฉากขึ้นแล้ว และเวลากำลังบีบคั้นลดน้อยถอยลงทุกวินาที ผมมีเวลาเพียงแค่สองชั่วโมงในการนำกำลังเข้าไปทำลายและสับเปลี่ยนแผ่นลายนิ้วมือนั้นทิ้งในห้องเก็บพยานหลักฐาน เพื่อช่วยดารินและตัวผมเองไม่ให้ดิ่งลงเหวนรกพินาศไปพร้อม ๆ กันในห้องขังชั่วนิรันดร์...!
ผมลดโทรศัพท์มือถือลง ใบหน้าเคร่งเครียดและสับสนหันกลับไปจ้องมองสามสตรีที่อยู่บนเตียงนอน รดามองผมด้วยสายตานิ่งเงียบแต่พร้อมรับทุกสถานการณ์ ส่วนดารินเริ่มกรีดร้องขวัญเสียรนราน "ผู้กอง... ลื้อต้องช่วยฉันนะ! ฉันไปหาก้องเกียรติที่เพนท์เฮาส์หรูจริงเมื่อคืนเพื่อขอซื้อแผ่นวิดีโอส่วนที่เหลือคืน แต่ตอนที่ฉันไปถึงเขายังไม่ตาย... หรือเขาอาจจะโดนใครฆ่าตายหลังจากฉันกลับมา?
รอยนิ้วมือของฉันอยู่บนขวดเบียร์เพราะก้องเกียรติเทเบียร์ให้ฉันจิบคุยกัน... ลื้อเป็เ้าของคดีและสามีของรดา ลื้อต้องหาทางช่วยปัดเป่าหลักฐานชิ้นนี้ทิ้งที!" นลินขมวดคิ้ววิเคราะห์ในฐานะทนายความว่ามีเวลาแค่สองชั่วโมงสำหรับผมในการบุกเข้าไปสับเปลี่ยนกล่องพยานหลักฐานนี้ในแผนกสืบสวน รดาสะยะยิ้มบาง ๆ เธอลูบแก่นกายหนุ่มของผมเบา ๆ ผ่านขอบกางเกงยีนส์เพื่อเตือนสติสยบอารมณ์กลัว "พี่นนท์คะ... นี่คือบททดสอบความรักและการมีส่วนร่วมในกิเลสบาปของพวกเรา... ถ้าพี่ช่วยคุณแม่ลบหลักฐานลายนิ้วมือไม่ได้ อนาคตเศรษฐีใหม่และชีวิตแต่งงานของพวกเราก็พินาศหมดตรงนี้ล่ะค่ะ..." น้ำเสียงของรดาช่างไพเราะประหนึ่งเสียง์แต่แฝงไว้ด้วยโซ่ตรวนของพญายมราชที่ลากชีวิตของผมดิ่งลึกจมดิ่งลงสู่เหวนรกคดีฆาตกรรมที่ไม่มีวันถอนตัวขึ้นอีกเลย...!
ผมพยักหน้าช้าๆ ด้วยความจำยอมและกดดันแสนสาหัส รีบกวาดคว้าข้าวของส่วนตัวและกระเป๋าปืนพกคู่กายที่เกลื่อนพื้นห้อง ดึงกุญแจรถยนต์บีเอ็มดับเบิลยูสปอร์ตหรูหราแล้วขยับตัวก้าวเดินกึ่งวิ่งออกจากห้องสวีท 1204 เดินก้มหน้าตรงไปขึ้นลิฟต์สีทองโดยมีเป้าหมายเดียวคือการรีบขับรถบึ่งทะลุกำแพงม่านสายฝนกลับไปที่สถานีตำรวจนนทบุรี เพื่อเริ่มแผนการทุจริตในวิชาชีพผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ของตนเองเป็ครั้งแรกอย่างน่าใจหายเสียวไส้...!