"ผายปอด?"
"ข้าเคยเรียนผ่านตัวหนังสือมาก่อนแต่ยังไม่เคยได้ลองปฏิบัติจริงสักครั้งเลยแฮ้ะ...
"มันจะเป็การล่วงละเมิดนางนี้ผู้นี้เกินไป
รึเปล่านะ?"
"ช่างมันก่อนล่ะกัน!"
เอลิออสก็ได้ตัดสินใจประกบริมฝึกปากของ
ตัวเองทับลงไปบนริมฝีปากของนางอย่างช้าๆ
และเขาก็ค่อยๆเป่าลมเข้าไปอย่างช้าๆ
ไม่นานหญิงสาวก็ได้สำลักออกมานางก็พยา
ยามเปิดดวงตาขึ้นอย่างช้าๆและนางก็ได้เห็นร่างของชายหนุ่มที่กำลังผายปอดนางอยู่?
ทำให้ตาของนางโตขึ้นด้วยความใแต่...
เอลิออสก็รู้สึกได้ถึงบางอย่างที่กำลังถีบโดน
บนร่างของเขาอย่างรุนแรงและตัวของเขาก็
ได้ตกลงไปในทะเลสาปอีกครั้ง?
"อ๊ะ!
ชิเรียมเ้าทำกับเขาอย่างนั้นได้อย่างไรกัน!!"
หญิงสาวพูดขึ้นด้วยความโมโห
ในขณะเดียวกันเอลิออสก็ได้พุ่งขึ้นมาจากน้ำ
ในขณะที่เขากำลังลอยอยู่บนอากาศ น้ำทะเล
ตรงส่วนที่เขาได้พุ่งออกมานั้นก็กลับถูกแช่แข็งอย่างรวดเร็วทำให้เมื่อเขาลอยตัวลงนั้น
ทำให้เขาได้ยืนอยู่บนน้ำแข็งอย่างพอดีและ
เอลิออสก็ได้เดินขึ้นมาบนบกอย่างง่ายดาย
ในขณะที่เขาได้เดินขึ้นมานั้นเขาก็ได้เห็นร่าง
หญิงสาวที่เขาพึ่งช่วยชีวิตฟื้นขึ้นมาอย่างปลอดภัยแล้วแต่หญิงสาวอีกคนนั้นทำไมถึงได้ช่างรุนแรงขนาดนั้นกัน? ถึงขั้นกล้ทถีบข้า
ลงไปในทะเลสาปเชียวรึ?!
"เ้ากำลังจะทำอะไรท่านพี่ของข้า!!!"
องค์หญิงชิเรียมพูดขึ้นด้วยความโมโห
"ชิเรียม องค์ชายเขาช่วยชีวิตข้าต่างหาก!"
องค์หญิงมิร่าพูดแย้งขึ้นมา
"ท่านอย่าได้คิดจะปกป้องเขาเข้าเชียวนะ!"
องค์หญิงหันไปพูดเตือนขึ้นมา
ในที่ใกล้ๆที่เกิดเหตุ
"ท่านพี่เราควรไปห้ามดีหรือไม่?"
องค์ชายเจอร์เวสถามขึ้น
"ข้าว่าเ้านั่นสมควรได้รับโทษแบบนั้นอยู่แล้ว
เ้าจะไปห้ามเพื่ออะไรกัน?!"
องค์หญิงแอลลิสันพูดขึ้นด้วยความสะใจ
"ท่านก็รู้ว่าท่านพี่เอลิออสเขาเพียงเข้าไปช่วย
เหลือองค์หญิงนางนั้นเองนะเพคะ!"
"ท่านพี่เอสเธอร์ท่านคิดอย่างไรบ้...."
องค์ชายเจอร์เวสหันไปถามองค์หญิงเอสเธอร์
แต่นางกลับไม่อยู่ตรงนี้แล้ว?
"ชิเรียม! เ้าใจเย็นลงก่อน!"
"เ้าไม่เข้าใจที่ข้าพูดหรืออย่างไร?!"
"ข้ากำลังจมน้ำองค์ชายเขาเข้ามาช่วยข้าพอดี
มันก็เป็เพียงเท่านี้! เ้าจะไปโกรธกับผู้ช่วยชีวิตของข้าได้อย่างไรกัน?!"
เมื่อองค์หญิงชิเรียมได้ฟังสิ่งที่องค์หญิงมิร่า
พูดนางก็ได้สงบลงขึ้นมาบ้างแล้วแต่...
"แต่เ้านั้นมันจ..จูบท่านพี่เลยนะ!"
"ท่านพี่ไม่โกรธหน่อยงั้นรึ?!"
องค์หญิงมิร่าพลันหน้าแดงขึ้นมาเล็กน้อย
"ข้าทำไปเพียงแค่ช่วยชีวิตของนางเท่านั้น"
"อย่าได้คิดว่าข้าจะหลงเสน่ห์ของนางจนแทบจะทนไม่ไหวเข้าล่ะ ข้าคงต้องขอตัวไปแล้ว"
องค์หญิงมิร่าที่กำลังหน้าแดงอย่างเขินอาย
องค์หญิงชิเรียมที่อารมณ์กำลังเดือดพล่าน
องค์หญิงเอสเธอร์ที่กำลังเดินเข้ามาช่วยองค์ชายเจอร์เวสที่กำลังเดินตามมาและองค์หญิงแอลลิสันที่เดินมาเช่นกันต่างก็หยุดชะงักด้วยความใในคำพูดของเอลิออสกันถ้วนหน้า
นั้นมันคำแก้ตัว คำชมหรือกำลังแอบด่ากัน?!
เอลิออสกำลังเดินเพื่อที่จะกลับไปที่ห้องของ
ตัวเองอย่างหงุดหงิด
'ทำไมถึงได้เจอเื่แบบนี้อยู่เรื่อยเลยนะ!'
"อง..."
"องค์..."
"เอล....
"เอลิอ..."
"เอลิออส!!!"
เอลิออสก็ได้รู้สึกตัวขึ้นมาและได้เห็นร่างของ
หญิงสาวที่กำลังยืนอยู่ต่หน้าของเขา
"่นี้ท่านดูแปลกๆไปนะ"
"หรือท่านเป็อะไรงั้นรึ?"
"ทำตัวของท่านถึงได้เปียกแบบนี้ล่ะ?!"
องค์หญิงเซลีนถามขึ้นอย่างเป็ห่วง
"ข้าไม่ได้เป็อะไร"
ในขณะนั้นเอลิออสก็ได้รู้สึกถึงบางอย่างที่
กำลังค่อยๆเข้ามาใกล้ตัวของเขาขึ้นเรื่อยๆ
และเสียงก็เริ่มค่ยๆได้ยินขึ้นมา...
"ไอ้เ้าผู้ชายหยาบคาย!"
"กล้าหาญนักนะที่กล้าพูดแบบนั้นออกมา!"
"ชิเรียม เ้าอย่าได้ไปถือสาเขาเลยนะ!"
"ท่านหลงเ้านั้นมากถึงเพียงนี้เลยงั้นรึ?!"
"ท่านไม่ได้ยินที่มันพูดออกมาเลยหรือยังไง?!"
"องค์หญิง ท่านโปรดใจเย็นๆก่อนเถอะ~"
"องค์ชายน้อย ถ้าท่านโตขึ้นท่านอย่าทำตัว
เลวร้ายเช่นนี้นะเพคะ!"
"ข้าไม่ทำหรอกๆเพียงแค่เ้าใจเย็นลงก่อน~"
"ไม่เพคะ! ข้าจะไปยอมได้อย่างไรกันท่านพี่ของข้าถูกหยามถึงเพียงนั้นถ้าเื่นี้เกิดขึ้นกับท่านพี่ของท่านล่ะเพคะ?!"
"อืม.. ข้าก็คงทำแบบเดียวกัน!"
"ใช่ไหมเพคะ~"
"งั้นก็จับเ้านั้นมาอัดให้น่วมกันไปข้างเลย!!"
"เจอร์เวส เ้าอย่าได้เห็นด้วยสิ!"
"เจอร์เวส เ้าทำถูกแล้วๆ"
"เ้านั้นมันต้องโดนแบบนี้แหละ!"
"เอ่อ... ท่านพี่ทั้งสอง?"
"นั้นมันเสียงอะไรกันหน่ะ?"
องค์หญิงเซลีนถามด้วยความแปลกใจ
ใกล้ๆที่พวกเขายืนอยู่นั้นได้มีห้องเก็บของเล็กๆห้องนึงพอดีทำให้เอลิออสได้จูงมือ
ขององค์หญิงเซลีนหนีเข้าไปอย่างรวดเร็ว
"อ..เอลิออสท่านจะทำอะไร?!"
องค์หญิงเซลีนพลันใขึ้นมาที่จู่ๆเขาก็รีบ
พานางเขาไปที่ห้องเก็บของที่แคบๆทำให้ร่าง
ของพวกเขาทั้งสองนั้นแนบชิดกันอย่างมาก
"อยู่เงียบๆสักพักนึงก่อนเถอะ"
"ท่านหมายความว่าอะไร?!"
ในขณะเดียวกัน
"เ้าผู้ชายชั่ว!"
"ซ่อนเก่งไม่สมกับเป็ผู้ชายเลยนะ ไอ้ชั่ว!"
"ชิเรียม เ้าโมโหเกินไปแล้วนะ!"
"ท่านพี่ไม่โกรธเลยรึไงมันทั้งจูบท้้งพูดกับ
ท่านพี่ถึงขนาดนั้น! ถ้าท่านพ่อรู้เข้..."
"เ้าอย่าได้บอกท่านะเด็ดขาดนะ! ชิเรียม!"
"เ้าจะรู้ใช่ไหมว่าถ้าข้าโกรธแล้วเ้าจะโดนอะไร?!"
"โธ่! ท่านพี่อ่า!"
"ท่านพี่รักมันเข้าแล้วจริงๆแล้วนะ!!!"
"เ้าพูดอะไรออกมา?! ข้าเพียงไม่อยากให้เ้าไปทำร้ายใครต่างหากล่ะ!!"
"หยุดได้แล้ว! หยุด!!"
"อย่าบอกนะว่าองค์หญิงนางนั้นกำลังพูด
ถึงท่านกันอยู่งั้นรึ?!"
"ท่านไปทำอะไรพวกเขามา?!"
องค์หญิงเซลีนทั้งหงุนงง ใและโมโหแทน
"ข้าจะไปทำอะไรพวกนางได้?"
"งั้นทำไมพวกนางถึงได้ดูโกรธแค้นท่านมาก
ถึงขนาดนี้ล่ะถ้าท่านไม่ได้ทำอะไรลงไป?!"
"ข้าไม่จำเป็ที่จะต้องบอกเ้า"
องค์หญิงเซลีนพลันเงียบขึ้นมาทันที
"เ้าออกไปได้แล้ว"
"พวกนางไปกันหมดแล้ว"
องค์หญิงเซลีนก็ได้เดินจากไปอย่างเงียบๆ
และสักพักเอลิออสก็ได้เดินออกมา
"อย่าบอกนะว่าเ้าทั้งสอง?!"