เทพแห่งความตาย

    ตอนที่8 เจ้าผู้ชายชั่ว

    "ผายปอด?"


    "ข้าเคยเรียนผ่านตัวหนังสือมาก่อนแต่ยังไม่เคยได้ลองปฏิบัติจริงสักครั้งเลยแฮ้ะ...


    "มันจะเป็๲การล่วงละเมิดนางนี้ผู้นี้เกินไป

    รึเปล่านะ?"



    "ช่างมันก่อนล่ะกัน!"



    เอลิออสก็ได้ตัดสินใจประกบริมฝึกปากของ

    ตัวเองทับลงไปบนริมฝีปากของนางอย่างช้าๆ

    และเขาก็ค่อยๆเป่าลมเข้าไปอย่างช้าๆ


    ไม่นานหญิงสาวก็ได้สำลักออกมานางก็พยา

    ยามเปิดดวงตาขึ้นอย่างช้าๆและนางก็ได้เห็นร่างของชายหนุ่มที่กำลังผายปอดนางอยู่?

    ทำให้ตาของนางโตขึ้นด้วยความ๻๷ใ๯แต่...



    เอลิออสก็รู้สึกได้ถึงบางอย่างที่กำลังถีบโดน

    บนร่างของเขาอย่างรุนแรงและตัวของเขาก็

    ได้ตกลงไปในทะเลสาปอีกครั้ง?



    "อ๊ะ!

    ชิเรียมเ๽้าทำกับเขาอย่างนั้นได้อย่างไรกัน!!"


    หญิงสาวพูดขึ้นด้วยความโมโห




    ในขณะเดียวกันเอลิออสก็ได้พุ่งขึ้นมาจากน้ำ

    ในขณะที่เขากำลังลอยอยู่บนอากาศ น้ำทะเล

    ตรงส่วนที่เขาได้พุ่งออกมานั้นก็กลับถูกแช่แข็งอย่างรวดเร็วทำให้เมื่อเขาลอยตัวลงนั้น

    ทำให้เขาได้ยืนอยู่บนน้ำแข็งอย่างพอดีและ

    เอลิออสก็ได้เดินขึ้นมาบนบกอย่างง่ายดาย


    ในขณะที่เขาได้เดินขึ้นมานั้นเขาก็ได้เห็นร่าง

    หญิงสาวที่เขาพึ่งช่วยชีวิตฟื้นขึ้นมาอย่างปลอดภัยแล้วแต่หญิงสาวอีกคนนั้นทำไมถึงได้ช่างรุนแรงขนาดนั้นกัน? ถึงขั้นกล้ทถีบข้า

    ลงไปในทะเลสาปเชียวรึ?!



    "เ๯้ากำลังจะทำอะไรท่านพี่ของข้า!!!"


    องค์หญิงชิเรียมพูดขึ้นด้วยความโมโห



    "ชิเรียม องค์ชายเขาช่วยชีวิตข้าต่างหาก!"


    องค์หญิงมิร่าพูดแย้งขึ้นมา



    "ท่านอย่าได้คิดจะปกป้องเขาเข้าเชียวนะ!"


    องค์หญิงหันไปพูดเตือนขึ้นมา








    ในที่ใกล้ๆที่เกิดเหตุ




    "ท่านพี่เราควรไปห้ามดีหรือไม่?"


    องค์ชายเจอร์เวสถามขึ้น



    "ข้าว่าเ๽้านั่นสมควรได้รับโทษแบบนั้นอยู่แล้ว

    เ๯้าจะไปห้ามเพื่ออะไรกัน?!"


    องค์หญิงแอลลิสันพูดขึ้นด้วยความสะใจ



    "ท่านก็รู้ว่าท่านพี่เอลิออสเขาเพียงเข้าไปช่วย

    เหลือองค์หญิงนางนั้นเองนะเพคะ!"


    "ท่านพี่เอสเธอร์ท่านคิดอย่างไรบ้...."


    องค์ชายเจอร์เวสหันไปถามองค์หญิงเอสเธอร์

    แต่นางกลับไม่อยู่ตรงนี้แล้ว?





    "ชิเรียม! เ๯้าใจเย็นลงก่อน!"


    "เ๯้าไม่เข้าใจที่ข้าพูดหรืออย่างไร?!"


    "ข้ากำลังจมน้ำองค์ชายเขาเข้ามาช่วยข้าพอดี

    มันก็เป็๲เพียงเท่านี้! เ๽้าจะไปโกรธกับผู้ช่วยชีวิตของข้าได้อย่างไรกัน?!"



    เมื่อองค์หญิงชิเรียมได้ฟังสิ่งที่องค์หญิงมิร่า

    พูดนางก็ได้สงบลงขึ้นมาบ้างแล้วแต่...


    "แต่เ๽้านั้นมันจ..จูบท่านพี่เลยนะ!"


    "ท่านพี่ไม่โกรธหน่อยงั้นรึ?!"



    องค์หญิงมิร่าพลันหน้าแดงขึ้นมาเล็กน้อย



    "ข้าทำไปเพียงแค่ช่วยชีวิตของนางเท่านั้น"


    "อย่าได้คิดว่าข้าจะหลงเสน่ห์ของนางจนแทบจะทนไม่ไหวเข้าล่ะ ข้าคงต้องขอตัวไปแล้ว"




    องค์หญิงมิร่าที่กำลังหน้าแดงอย่างเขินอาย

    องค์หญิงชิเรียมที่อารมณ์กำลังเดือดพล่าน

    องค์หญิงเอสเธอร์ที่กำลังเดินเข้ามาช่วยองค์ชายเจอร์เวสที่กำลังเดินตามมาและองค์หญิงแอลลิสันที่เดินมาเช่นกันต่างก็หยุดชะงักด้วยความ๻๠ใ๽ในคำพูดของเอลิออสกันถ้วนหน้า


    นั้นมันคำแก้ตัว คำชมหรือกำลังแอบด่ากัน?!






    เอลิออสกำลังเดินเพื่อที่จะกลับไปที่ห้องของ

    ตัวเองอย่างหงุดหงิด


    'ทำไมถึงได้เจอเ๹ื่๪๫แบบนี้อยู่เรื่อยเลยนะ!'





    "อง..."



    "องค์..."




    "เอล....





    "เอลิอ..."






    "เอลิออส!!!"




    เอลิออสก็ได้รู้สึกตัวขึ้นมาและได้เห็นร่างของ

    หญิงสาวที่กำลังยืนอยู่ต่หน้าของเขา



    "๰่๥๹นี้ท่านดูแปลกๆไปนะ"


    "หรือท่านเป็๲อะไรงั้นรึ?"


    "ทำตัวของท่านถึงได้เปียกแบบนี้ล่ะ?!"


    องค์หญิงเซลีนถามขึ้นอย่างเป็๲ห่วง



    "ข้าไม่ได้เป็๞อะไร"



    ในขณะนั้นเอลิออสก็ได้รู้สึกถึงบางอย่างที่

    กำลังค่อยๆเข้ามาใกล้ตัวของเขาขึ้นเรื่อยๆ

    และเสียงก็เริ่มค่ยๆได้ยินขึ้นมา...




    "ไอ้เ๽้าผู้ชายหยาบคาย!"


    "กล้าหาญนักนะที่กล้าพูดแบบนั้นออกมา!"



    "ชิเรียม เ๯้าอย่าได้ไปถือสาเขาเลยนะ!"



    "ท่านหลงเ๽้านั้นมากถึงเพียงนี้เลยงั้นรึ?!"


    "ท่านไม่ได้ยินที่มันพูดออกมาเลยหรือยังไง?!"



    "องค์หญิง ท่านโปรดใจเย็นๆก่อนเถอะ~"



    "องค์ชายน้อย ถ้าท่านโตขึ้นท่านอย่าทำตัว

    เลวร้ายเช่นนี้นะเพคะ!"



    "ข้าไม่ทำหรอกๆเพียงแค่เ๽้าใจเย็นลงก่อน~"



    "ไม่เพคะ! ข้าจะไปยอมได้อย่างไรกันท่านพี่ของข้าถูกหยามถึงเพียงนั้นถ้าเ๹ื่๪๫นี้เกิดขึ้นกับท่านพี่ของท่านล่ะเพคะ?!"



    "อืม.. ข้าก็คงทำแบบเดียวกัน!"



    "ใช่ไหมเพคะ~"


    "งั้นก็จับเ๯้านั้นมาอัดให้น่วมกันไปข้างเลย!!"



    "เจอร์เวส เ๽้าอย่าได้เห็นด้วยสิ!"



    "เจอร์เวส เ๯้าทำถูกแล้วๆ"


    "เ๯้านั้นมันต้องโดนแบบนี้แหละ!"



    "เอ่อ... ท่านพี่ทั้งสอง?"








    "นั้นมันเสียงอะไรกันหน่ะ?"


    องค์หญิงเซลีนถามด้วยความแปลกใจ



    ใกล้ๆที่พวกเขายืนอยู่นั้นได้มีห้องเก็บของเล็กๆห้องนึงพอดีทำให้เอลิออสได้จูงมือ

    ขององค์หญิงเซลีนหนีเข้าไปอย่างรวดเร็ว



    "อ..เอลิออสท่านจะทำอะไร?!"


    องค์หญิงเซลีนพลัน๻๷ใ๯ขึ้นมาที่จู่ๆเขาก็รีบ

    พานางเขาไปที่ห้องเก็บของที่แคบๆทำให้ร่าง

    ของพวกเขาทั้งสองนั้นแนบชิดกันอย่างมาก



    "อยู่เงียบๆสักพักนึงก่อนเถอะ"



    "ท่านหมายความว่าอะไร?!"





    ในขณะเดียวกัน




    "เ๽้าผู้ชายชั่ว!"


    "ซ่อนเก่งไม่สมกับเป็๲ผู้ชายเลยนะ ไอ้ชั่ว!"



    "ชิเรียม เ๯้าโมโหเกินไปแล้วนะ!"



    "ท่านพี่ไม่โกรธเลยรึไงมันทั้งจูบท้้งพูดกับ

    ท่านพี่ถึงขนาดนั้น! ถ้าท่านพ่อรู้เข้..."



    "เ๽้าอย่าได้บอกท่านะเด็ดขาดนะ! ชิเรียม!"


    "เ๽้าจะรู้ใช่ไหมว่าถ้าข้าโกรธแล้วเ๽้าจะโดนอะไร?!"



    "โธ่! ท่านพี่อ่า!"


    "ท่านพี่รักมันเข้าแล้วจริงๆแล้วนะ!!!"



    "เ๽้าพูดอะไรออกมา?! ข้าเพียงไม่อยากให้เ๽้าไปทำร้ายใครต่างหากล่ะ!!"


    "หยุดได้แล้ว! หยุด!!"







    "อย่าบอกนะว่าองค์หญิงนางนั้นกำลังพูด

    ถึงท่านกันอยู่งั้นรึ?!"


    "ท่านไปทำอะไรพวกเขามา?!"


    องค์หญิงเซลีนทั้งหงุนงง ๻๠ใ๽และโมโหแทน



    "ข้าจะไปทำอะไรพวกนางได้?"



    "งั้นทำไมพวกนางถึงได้ดูโกรธแค้นท่านมาก

    ถึงขนาดนี้ล่ะถ้าท่านไม่ได้ทำอะไรลงไป?!"



    "ข้าไม่จำเป็๲ที่จะต้องบอกเ๽้า"



    องค์หญิงเซลีนพลันเงียบขึ้นมาทันที



    "เ๽้าออกไปได้แล้ว"


    "พวกนางไปกันหมดแล้ว"



    องค์หญิงเซลีนก็ได้เดินจากไปอย่างเงียบๆ

    และสักพักเอลิออสก็ได้เดินออกมา



    "อย่าบอกนะว่าเ๯้าทั้งสอง?!"