“ทุกคนใจเย็นก่อนค่ะ”อังวรีร้องห้ามน้ำเสียงสั่นเครือก่อนแนะนำให้ทั้งสองรู้จักกัน “พริมนี่คุณเขมคนที่ช่วยฉันเอาไว้”
“ส่วนพ่อเลี้ยงคะนี่พริมพาเพื่อนสนิทฉันเองค่ะ”
“เออ คนนี้คือคนที่ช่วยแกไว้เหรอ”
“เอิ่มสวัสดีค่ะฉันพริมพาเมื่อครู่ต้องขอโทษที่ทำเสียงแข็งใส่คุณ แล้วก็ขอบคุณมาก ๆเลยนะคะที่ช่วยชีวิตยัยอิ้งค์ไว้ ขอบคุณมากจริง ๆค่ะ” พริมพาแนะนำตัวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงราวกับคนละคนกับเมื่อกี้เมื่อรู้ความจริงว่าเขาคือผู้มีพระคุณที่ช่วยเพื่อนเธอเอาไว้
“ด้วยความยินดีครับ ผมเขมผมเองก็ต้องขอโทษที่แสดงท่าทางไม่ดีใส่คุณผมคิดว่าคุณมารังแกอิ้งค์”
“ไม่เป็ไรค่ะ เราเข้าใจกันแล้วนะคะ”
“ครับยินดีที่ได้รู้จัก”
“ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ”
เข้าใจกันแล้วเขาก็หันไปหาคนตัวเล็กที่ยังคงมีน้ำตาไหลอยู่มือหนายื่นไปเช็ดน้ำตาให้อย่างอ่อนโยน โดยไม่สนสายตาของคนอื่นภายในห้องที่มองมา ตอนนี้เขาสนใจเพียงหญิงสาวตรงหน้าเท่านั้น
“คุณร้องไห้ทำไม”
“เมื่อครู่ฉันโทรหาแม่ค่ะแล้วน้ำตามันก็ไหลออกมาไม่หยุด” เธอบอกตามจริง
ั์ตาสีน้ำตาลเข้มจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าก่อนผ่อนลมหายใจออกอย่างโล่งใจ
“ไม่เป็อะไรก็ดีแล้วผมมีธุระต้องจัดการต่อคุณกลับไปรอผมที่บ้านก่อน”เขาบอกน้ำเสียงอ่อนโยนราวกับคนละคนกับเมื่อครู่ก่อนหันไปยังหญิงสาวอีกคน
“เชิญคุณพริมที่บ้านสวนของผมก่อนนะครับตอนนี้ที่นี่ไม่สะดวกรับแขกเดี๋ยวผมให้คนพาคุณสองคนไป” เขาบอกก่อนหันไปส่งสัญญาณกับโชคดีให้พาสองสาวกลับบ้าน
“ส่วนผู้กำกับมึงอยู่คุยกับกูก่อนเื่ด่วน” เขาปรับน้ำเสียงเป็จริงจังขึ้น
“มีเื่อะไรหรือเปล่าคะ”อังวรีเห็นสีหน้าเขาดูไม่ดีอดเป็ห่วงไม่ได้กลัวว่าตัวเองจะพาเื่เดือดร้อนมาให้เขาอีก
“เปล่าครับแต่วันนี้คงไม่ได้พาคุณเดินเที่ยวแล้ววันหลังผมจะชดเชยให้นะ” เขาเปลี่ยนเื่ทันทีพร้อมกับยิ้มบางให้เธอราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นอังวรีไม่สบายใจสายตาจ้องเขาไม่วาง
“คุณเขม..”
“ไม่มีอะไรจริง ๆครับคุณพาเพื่อนกลับไปที่บ้านก่อนเสร็จแล้วผมจะตามไป”เสียงทุ้มบอกอย่างใจเย็นเมื่อเห็นดวงตาโตกลมจ้องมองไม่วางก่อนส่งสัญญาณให้โชคดีช่วยพาทั้งสองสาวออกไปก่อน
“เราไปกันเถอะครับคุณอิ้งค์”เมื่ออยู่กันตามลำพังสองหนุ่มปรับสีหน้าเป็จริงจังขึ้น
“พรุ่งนี้พวกมันจะลักลอบขนอาวุธอีก” พ่อเลี้ยงหนุ่มบอก
“อืม”
“อืมเหรอ แสดงว่ามึงรู้แล้ว”
“ใช่! รู้แล้วพรุ่งนี้กูถูกส่งตัวไปดูแลท่านรัฐมนตรีที่จะมาเปิดงานที่สำนักงานจังหวัดคงเพราะ้าเปิดทางให้พวกนี้ทำงานได้สะดวกขึ้น”
“แมร่งเอ๊ยไอ้พวกชั่วพวกนี้เมื่อไหร่จะหมดไปจากประเทศนี้เสียที ยิ่งไอ้พวกข้าราชการชั่วพวกนั้นอีก”
“ใจเย็นก่อนไอ้เขมกูส่งเื่ต่อให้กองปราบปรามเข้ามาช่วยแล้ว ครั้งนี้หวังผลทลายเครือข่ายพวกค้าอาวุธข้ามชาติ”
“เื่นี้เกี่ยวพันกับทหารระดับสูงจะมั่นใจได้ยังไงว่าข่าวจะไม่รั่วไหล”
“คนนี้เป็ลุงกูเองไว้ใจได้ท่านตงฉินมึงไม่ต้องกังวลเื่ข่าวรั่วไหลแต่งานนี้มึงต้องช่วยกูด้วย”
“ยังไง”
“มึงต้องเข้าร่วมภารกิจนี้ด้วย เพราะมึงชำนาญพื้นที่”
“ได้สิที่ไหน เมื่อไหร่”
“พรุ่งนี้เช้าตรู่ที่ตีนเขา”
“ตกลง”
“ทางนี้กูต้องฝากมึงด้วยส่วนเื่ที่รัฐมนตรีมา ใช่ว่าจะสูญเปล่าทีเดียวพวกมันคงคิดวางแผนทำอะไรกันอยู่แน่ กูจะต้องรู้ให้ได้”
“อืม ระวังตัวด้วยนะไอ้แทน”
“มึงด้วยไอ้เขม”
“แกกับคุณเขมนั่นยังไง”
“อะไรยังไง”
“ยังจะให้ถามต่ออีก ดูเขาเป็ห่วงแกเวอร์ขนาดนั้น”
“ก็เขาช่วยฉันออกจากเขามา”
“แล้วยังไงต่อ”
“พริมแกจะคาดคั้นเอาอะไร”
“ความจริงไงแกเปลี่ยนไปนะอิ้งค์รู้ตัวหรือเปล่า”
“เปลี่ยนเปิ่นอะไร แล้วนี่แกพักที่ไหนทำไมถึงมาถึงฉันเร็วขนาดนี้”
“พักโรงแรมไม่ไกลจากที่นี่ ว่าแต่คุณเขมของแกยังหนุ่มยังแน่นแถมหน้าตาก็ดียังกับหลุดออกมาจากซีรีย์เกาหลี เขามีเมียหรือยัง”
“เขาโสด”
“ฮั่นแน่! ตอบเร็วทันควันขนาดนี้ แสดงว่ามีอะไรในกอไผ่จริง ๆ”
“ยัยพริมพูดแกให้มันน้อย ๆ หน่อย”อังวรีหยิกแขนเพื่อนที่รู้ทันไปหมดแถมพูดมากอีกต่างหาก
239
![[BL] เกิดใหม่เป็นคุณชายผู้อาภัพ (จบแล้ว มี E-Book)](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1692355755_41920948.webp)