เธอทำหน้างวยงงกกับคำพูดของอาม่าพลางสวมกำไลหยกไว้ที่แขน
“พูดอะไรไม่เห็นเข้าใจเลยกำไลหยกนี้ขอพรได้ว่างั้น บ้าไปแล้ว”
“เดี๋ยวแกก็รู้เอง”
“อาม่าถ้าขอพรได้สิ่งจริงๆ งั้นพรุ่งนี้หนูขอถูกหวยรางวัลที่หนึ่ง”
ระหว่างที่เธอคุยกับอาม่าไม่ทันสังเกตกำไลหยกมันมีแสงแวบทีหนึ่งตอนที่เธอพูดว่าขอให้ถูกรางวัลที่หนึ่ง
“หนูกลับก่อนนะพรุ่งนี้จะมารับกลับบ้าน”
“อืม จะไปไหนก็ไป”
เมื่อเดินออกมาจากโรงพยาบาลกำลังจะไปเรียกแท็กซี่ เห็นยายแกคนหนึ่งถือแผงลอตเตอรี่ไว้ทำท่างึกงึกงักงักเหมือนไม่กล้าข้ามถนน
“คุณยายค่ะจะข้ามถนนไปฝั่งนู้นใช่ไหม”
“ใช่จ๋าแม่หนู”
“เดี๋ยวหนูพาข้ามเองค่ะ”เธอหันซ้ายหันขวาเดินประคองยายแกข้ามถนนไปอีกฝั่ง
“ขอบใจนะ”
“ไม่เป็ไรค่ะคุณยายขายลอตเตอรี่เหรอคะ”
“ใช่ เหลือใบสุดท้ายแล้วขายหมดก็จะกลับบ้าน”
“งั้นหนูช่วยซื้อนะคะยายจะได้กลับบ้านไปพักผ่อน”
“แม่หนูเป็คนดีจริงๆ ”
“นี้ค่ะ เงิน”
“ขอบใจ โชคดีนะหนูเอานี่ลอตเตอรี่ ยายไปก่อนล่ะ”
“ค่ะ คุณยาย”
เธอเก็บลอตเตอรี่ใส่กระเป๋าแล้วเรียกแท็กซี่กลับที่พักเมื่อเปิดประตูห้องเข้าไปก็พบว่าเพื่อนไม่ได้อยู่ในห้อง
“อ้าวนางไลลาไปไหน”สองเท้าเดินไปหยุดที่หน้าตู้เย็นพบกระดาษโน๊ตแปะอยู่ในโพสต์มีข้อความเขียนไว้ว่า
“กูออกไปข้างนอกนะมึงผู้นัด”
“ในบรรดาเพื่อนก็มีมึงนี้แหละผู้เยอะสุด ดูกูกับยัยดาวสิ อายุจะ30แหละยังไม่เคยมีผัวเหมือนมึงเลยเมื่อไหร่กูจะมีเหมือนมึงบ้าง ยัยไลลา”
เธอหันหลังเดินกลับเข้าห้องมือล้วงกระเป๋าหยิบลอตเตอรี่ออกมาวางไว้บนโต๊ะ และก็เดินเข้าห้องน้ำไป
ในเช้าวันที่16 มีนาคม ชามวลี ก็ตื่นไปทำงานตามปกติและหลังจากเลิกงานก็ไปรับอาม่า
“อาหมวยวันนี้วันหวยออกกลับบ้านไปตรวจดูลอตเตอรี่ที่ซื้อมาเมื่อวานด้วยนะ”
“อาม่ารู้ได้ไงว่าเมื่อวานหนูซื้อลอตเตอรี่”
“เห็นแกซื้อกับยายแกขายลอตเตอรี่อยู่ฟากถนนตรงข้าม”
“อาม่าแอบลุกจากเตียงใช่ไหมหมอบอกแล้วไง ถ้าปวดฉีก็ให้เรียกพยาบาล”
“แผลมันไม่ได้ใหญ่มากไม่จำเป็ต้องเรียกพยาบาลมาช่วยก็ได้”
“ดื้อเหมือนใครเนี่ย”
“อยากกลับบ้านแล้วเร็วมาพยุงอาม่าที”
“ทีแบบนี้เรียกหนูให้ช่วยพยุงไม่อวดเก่งเหมือนเมื่อวานแล้วรึไง”
“พูดมากจริงเร็วเข้ามาช่วยพยุงอาม่าหน่อย”
เมื่อส่งอาม่าเสร็จก็รีบกลับที่พักทันที
เสียงปิดประตูดัง ปัง！
ไลลาที่กำลังเดินออกมาจากห้องใกับเสียงปิดประตูนั้น
“ยัยชามเดี๋ยวประตูก็พังหรอก ปิดเบาๆ หน่อยแก”
เธอไม่ฟังเสียงบ่นของเพื่อนเดินตรงไปที่ห้องของตัวเองแล้วหยิบลอตเตอรี่ที่ซื้อเมื่อวานตรวจดู
“997626 ยัย..ไล..ล๊า”เสียงแหกปากร้องะโ
ทำให้ไลลาวิ่งหน้าตาแตกตื่นเข้ามาด้วยพลันและถามด้วยความเป็ห่วงว่า
“ชามเป็อะไรเกิดอะไรขึ้น”
“แกช่วยฉันดูหน่อยว่าเลขลอตเตอรี่นี่มันตรงกันไหม” มือยื่นใบลอตเตอรี่และโทรศัพท์ให้เขา
“ไอ้เราก็นึกว่าเป็อะไรเรียกให้มาช่วยตรวจเลขเนี่ยนะ” เธอบ่นไปพลาง ช่วยเพื่อนตรวจเลขไปพลาง
“997626” หญิงสาวยืนนิ่งไปพักหนึ่งก่อนก็จะพูดออกไปว่า
“อีชามมึงถูกหวยรางวัลที่หนึ่ง ”
“นี้ฉันไม่ได้ฝันไปใช่ไหม”
เสียงดังเพี้ยะเข้าที่หน้าอย่างแรง
“โอ๊ยยยย มึงตบกูทำไม”
“มึงเจ็บแสดงว่ามึงไม่ได้ฝันอีชาม”
พวกเธอต่างดีใจกอดกันร้องกรี๊ดลั่นห้องชามยกแขนที่สวมกำไลหยกขึ้นมาดู แล้วคิดถึงคำพูดของตัวเองเมื่อวาน
“เป็ไปได้อย่างงั้น”
แต่เธอก็ยังไม่ปักใจเชื่อว่าเื่ที่เกิดขึ้นเป็เพราะพรจากกำไลหยกนั้น
“งั้นขอลองอีกครั้งขอให้ยัยไลลาเลี้ยงหมูกระทะทีเถิด”
ไม่ทันขาดคำ เพื่อนสาวก็พูดขึ้นว่า“แกไปกินหมูกระทะเป็เพื่อนฉันหน่อย ชวนนางดาวไปด้วย เดี๋ยวกูเลี้ยงพวกมึงเอง”
“โอ้มายก๊อดมันคือเื่จริง”
3K
