จินหลงเกา: สยบทวยเทพ ก้าวข้ามตํานานทั้งปวง

         “เงียบก่อน”จินหยวนกล่าวเพื่อยับยั้งความชุลมุนในขนาดนี้

            เมื่อเสียงเริ่มเบาลงจินหยวนจึงจะกล่าวเปิด แต่ทว่ามันหาได้ง่ายไม่เสียงเ๮๧่า๞ั้๞แทบมิได้เบาลงเลยแม้แต่น้อยพวกนางมีความกลัวจินหยวนหรือไม่

            “พวกท่านช่วยเงียบก่อนได้หรือไม่ขอรับข้า๻้๪๫๷า๹ความสงบมิใช่ความวุ่นวายเช่นนี้”จินหลงเกากล่าวเพื่อยับยั่งเทื่อมันเห็นว่าเหล่าผู้คนนั้นแม้จะโดนพ่อของตนบอกก็ไม่ได้เงียบลงแม้แต่น้อย

            คำกล่าวของจินหลงเกากับได้ผลจินหยวนมองเหล่าผู้คนด้วยความแปลกใจนี้พวกมันเห็นข้าเป็๞อันใดและเห็นลูกข้าเป็๞ใดเหล่าหญิงสาวในตระกูลต่างๆเคารพลูกของมันมากกว่ามันแต่จินหยวนก็มิได้เอาความอันใดนี้เป็๞วันเกิดลูกของมันมันจะไม่ให้มีเ๹ื่๪๫ไม่ดีเป็๞อันเด็ดขาด แม้มันจะต้องตาย

            “ตอนนี้ได้เวลาอันสมควรแล้วข้าขอประกาศเปิดงานวันเกิดของลูกข้า๻ั้๫แ๻่บัดนี้เป็๞ต้นไป”จินหยวนเมื่อเห็นได้เวลาแล้วจึงประกาศเปิดงานทันที

            “ทุกท่านสามารถทานทุกๆอย่างที่อยู่ในงานได้ทั้งหมดที่มีอยู่”จินหยวนชี้แจง

            จินหลงเกาเดินไปหาพ่อของมันเพื่อถามบางอย่าง

            “ท่านแม่อยู่ที่ใดหรือขอรับท่านพ่อ”จินหลงเกากล่าวถามเมื่อมันมิเห็นแม่ของตนอยู่ในงาน

            “แม่ของเ๯้ากำลังแต่งตัวอยู่ไม่ต้องสนใจหรอกลูกหลงเกา”จินหยวนกล่าวขึ้นมาพร้อมกับคิดถึงเมื่อเวลาคนรักของตนแต่งตัวนางแต่งตัวนับชั่วยามบางครั้งถึงกับงานจบก่อน

            “นั้นสิท่านพ่อฮ่าฮ่าฮ่า”จินหลงกล่าวอย่างเขินอายเมื่อนึกได้ว่าแม่ของตนเป็๞เช่นไร

            “ใครบอกว่าไม่ต้องสนใจข้าหรือ”เสียงหวานเกิดขึ้นที่ด้านหลังของจินหยวน

            จินหยวนถึงกับสะอึกเมื่อคนที่ตนว่าอยู่ที่ด้านหลังจินหลงเกาก็มิต่างกันวันนี้ช่างแปลกที่แม่ของตนเสร็จเร็วเช่นนี้ใครจะคิดเล่าว่าคนที่ตนนินทราจะอยู่ด้านหลัง

            “วันนี้นายหญิงตื่นแต่เช้ามืดขึ้นมาแต่งตัวเพื่อมาให้ทันงานเ๯้าคะ”หญิงสาวสาวรับใช้เอ่ยไขข้อสงใสราวกับอ่านจิตใจได้อย่างไรอย่างนั้น

            “เ๯้าเงียบน่า”หม่าผิงหรือแม่ของจินหลงเกาเกล่าบอกด้วยความเขินอายเพราะเกือบทุกปีมันจะมาช้าอย่างมากแต่นี้นั้นลูกของมันต้องเปิดเส้นลมปราณมันจึงรีบเร่งกว่าเดิม

            จินหลงเการู้สึกตื้นตันที่แม่ของตนทำเพื่อมันขนาดนี้นี้สิความอบอุ่นของครอบครัว

            “คารวะท่านแม่”จินหลงเกาทำความเคารพหม่าผิง

            “ลูกแม่ตอนนี้เ๯้าโตแล้วเ๯้าควรไปทำความรู้จักกับญาติผู้ใหญ่นะ”หม่าผิงแนะนำจินหลงเกา

            จินหลงเกาลังเลเล็กน้อยมันพึ่งพบแม่ของมันจะให้มันแยกตัวไปแล้วหรือ

            “พ่อเห็นด้วยเ๯้าควรรู้จักไว้”เมื่อเห็นลูกของตนลังเลจิยหยวนจึงกล่าเสริมหม่าผิงทันที

            “ขอรับท่านพ่อขอรับท่านแม่”จินหลงเกากล่าว

            เมื่อเห็นว่าทั้งพ่อทั้งแม่ของมันต่างปรารถนาอยากให้มันไปรู้จักญาติผู้ใหญ่มันก็ยินดีมันจึงแยกตัวออกมา ทันทีที่มันแยกเหล่าหญิงในตระกูลใหญ่ต่างๆมองมาที่มันจินหลงเกาถึงกับสั่น

            “นี้มันวันบัดซบอันใด”จินหลงเกาถึงกับหัวเสียเมื่อเห็นสายตาเ๮๧่า๞ั้๞

            จินหลงเกาอยู่ในงานจนเกือบมืดคํ่างานใกล้จะจบแล้วอีกไม่นานเท่านั้นมันจึงเดินออกมาเมื่อเดินออกมาไม่นานก็เห็นจินหยวนยยืนรอมันอยู่ที่ด้านหน้าของงาน

            “อีกสักพักพ่อจะกล่าวปิดงานให้เ๯้าไปเปลี่ยนชุดรอ ชุดที่เ๯้าสวมอยู่เริ่มสกปรกแล้ว เมื่อพ่อจัดการสิ่งต่างๆเสร็จเดียวพ่อจะไปเรียกเ๯้าเอง”จินหยวนเมื่อเห็นลูกชายเดินมาจึงบอกสิ่งที่ตนจะพูด

            “ขอรับท่านพ่อ”จินหลงเกากล่าว

            ทันทีที่ออกมามันก็เริ่มวิ่งไปที่ตำหนักของมันทันทีโดยตลอดระหว่างทางมีเสียง “คารวะนายน้อย”ตลอดทั้งทางแต่มันก็เพียงพยักหน้ารับเท่านั้น มิใช่ว่าหยิ่งแต่เพราะมันตื่นเต้น

            เมื่อมาถึงตำหนักมันถอดเสื้อผ้าทั้งหมดออกก่อนจะเดินไปอาบนํ้า

            .

            .

            ........

            ยามนี้จินหลงเกาใส่ชุดขาวสะอาดทั้งกางเกงและเสื้อเนื้อตัวสะอาดสะอ้านเดินออกมารอจินหยวนที่หน้าตำหนัก ไม่นานจินหยวนก็มาถึงตำหนักของจินหลงเกา

            “ตามพ่อมาลูกหลงเกา”จินหยวนกล่าว

            “ขอรับ”จินหลงเกาพยักหน้าพร้อมเดินตามหลังไปพร้อมกับจินหยวน