ซาตานซ่อนรัก

 -อาทิตย์ต่อมา-

        “คุณฟิวมีผู้หญิงมาขอพบ”เลขาแจ้งแก่เขาไม่ถึงห้าวินาทีแขกไม่รับเชิญก็โผล่พรวดมาทันที

        “ฟิวทำกับขวัญแบบนี้ทำไม”เธอตรงมานั่งข้างหน้าของเขาพร้อมกับคำพูดเหวี่ยงๆสีหน้าแสดงความไม่พอใจเขายักไหล่ยิ้มหยันมุมปากบ่งบอกว่าไมได้แคร์สักนิด

        “ทีเธอทำกับผู้หญิงของฉันมันไม่มากไปหน่อยเหรอ กล้าดียังไง” เขาถามเสียงเรียบผู้หญิงคนนี้ชื่อพาขวัญเป็๞คู่ขาเก่าอาชีพนางแบบซึ่งตอนนี้น่าจะอยู่อันดับต้นๆของเมืองไทย

        “ขวัญแค่อัพเ๱ื่๵๹จริงลงโซเชี่ยลให้คนรู้ว่านังผู้หญิงน่าด้านคนนั้นมันไม่ได้คู่ควรกับใครสักคน ไม่ว่าจะเป็๲พอร์ชหรือฟิว” 

        น้ำเสียงตอบอย่างไม่ยี่หระใบหน้าสวยเฉี่ยวเชิดขึ้นอยู่เสมออย่างคนมั่นใจในตนเองเธอสวยและร้อนแรงคนหนึ่งแทบจะไม่มีผู้ชายคนไหนปฏิเสธและทำแบบนี้กับเธอสักคนยกเว้นคนที่อยู่ตรงหน้า

        เขาสะบัดเธอทิ้งเหมือนเสื้อผ้าที่ใช้แล้วทั้งๆที่เขาเคยลุ่มหลงและให้ทุกอย่างแก่เธอทั้งเ๱ื่๵๹เวลาและงานแต่หลังๆนี้เธอรับรู้ได้ถึงความเปลี่ยนแปลงและมารับรู้ว่าเขากำลังติดผู้หญิงคนใหม่ที่เทียบกับเธอไม่ได้สักอย่างแล้วอย่างนี้จะให้เธออยู่เฉยๆรอทุกอย่างโดนแย่งไปแบบนั้นเหรอ คงทำไม่ได้แน่

        “ไปเอาความมั่นใจมาจากไหนพาขวัญผู้หญิงอย่างเธอเทียบไม่ได้เลยกับสายไหมสักนิด”

        น้ำเสียงเขาทั้งเยาะเย้ยและสมเพชกับผู้หญิงตรงหน้ายอมรับว่ารูปร่างหน้าตาเธอดูดี๻ั้๹แ๻่หัวจรดเท้าเสื้อผ้าหน้าผมรองเท้าใช้แต่แบรนด์ดังๆแต่มันก็แค่เปลือกนอกที่หุ้มอยู่ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าผู้หญิงที่เขานอนด้วยมีผู้ชายคนไหนผ่านเข้ามาในชีวิตบ้างแต่ก็เลือกจะไม่สนใจเพราะเธอเ๮๣่า๲ั้๲แค่ปลดปล่อยแล้วก็แยกจากกัน

        “กล้ายกย่องมันขนาดนี้เลยเหรอมันมีดีอะไรฟิวถึงต้องกับปกป้อง ถึงขนาดต้องแกล้งให้ขวัญพลาดงานใหญ่ ใจทำด้วยอะไรไม่คิดถึงความทรงจำของเราบ้างเลยหรือ”

        พาขวัญน้ำตาคลอเป้าอีกครั้งรู้ว่าเขาใจร้ายกับเธอบ่อยครั้งแต่ทำไมต้องพูดยกย่องผู้หญิงคนอื่นด้วย 

          “ความทรงจำเหรอเธอกับฉันเคยมีร่วมกันด้วยเหรอพาขวัญ ตลกวะ”ทั้งสีหน้าแลดูขำๆเหมือนคำพูดของเขาพาขวัญจิกเล็กกับแขนบอบบางของตัวเองไว้แน่น  

        “ไม่ได้รู้สึกอะไรเลยงั้นเหรอเวลาที่นอนกับขวัญมีความสุขกับขวัญไม่รู้สึกดีไม่มีความทรงจำร่วมกันเลยเหรอ”

        “ใครมันเสนอมาฉันก็สนองเธอก็รู้อยู่แก่ใจอยู่แล้วจะเรียกร้องเพื่ออะไรอีก ฉันไม่ได้อะไรกับเธอแต่แรกอยู่แล้ว แค่การแลกเปลี่ยนจะมาล้ำเส้นอะไรนักหนาวะ”

        เขาโมโหที่พูดไม่รู้เ๱ื่๵๹เมื่อก่อนเธอบอกเองว่าขอแค่เขามาหาอะไรยังไงยอมหมดแต่เขาก็ไม่เอาเปรียบให้งานให้เงินจากที่ไม่มีอะไรสักอย่างตอนนี้เธอเป็๲นางแบบแถวต้นๆของเมืองไทยถ้าไม่ใช่เพราะเขาส่งเสริมวันนี้คงไม่มาถึงหรอก

        “ทุกเ๹ื่๪๫ที่ทำไปเพราะรักฟิวขวัญไม่อยากเสียฟิวไปให้ใคร”เสียงเธออ่อนลงมากและซมซานเข้ามากอดเข่าเขาไว้ร้องไห้ฟูมฟายเขามองเธอนิ่งๆแววตาเริ่มอ่อนแสงลงบ้างเมื่อเห็นสภาพของเธอตอนนี้

        “ไร้สาระวะขวัญว่างมากหรือไงถึงได้มาบอกรักคนอื่นง่ายๆ ฉันทำอะไรให้คู่ควรกับรักของเธอเหรอวะ”เขาถามอย่างไม่เข้าใจ 

        “ฟิวให้ทุกอย่างกับขวัญทั้งงานทั้งเงินนี่ยังไม่พอจะพิสูจน์ได้เหรอว่าฟิวรักขวัญและขวัญก็รักฟิวมากเหลือเกิน”

         “เธอคิดว่าที่ฉันให้เพราะรักเหรอโง่มากเลยรู้ไหม ฉันตอบแทนที่เธอคลายเครียดผู้ชายมันจะมีอะไรที่สุดยอดกว่านี้โง่ชะมัด”เขาส่ายหัวกับความคิดของเธอถ้าเขาจะรักคงรักไปนานแล้วไม่ต้องรอถึงวันนี้

        “อย่าใจร้ายกับขวัญได้ไหมอย่าทำให้ขวัญต้องทนไม่ไหว คนเราถ้ามันถึงที่สุดมันทำได้ทุกอย่าง” เธอจ้องเขาเขม็งน้ำเสียงเปลี่ยนไป เขามองหน้าเธอบดกรามแน่น

        “ไสหัวออกไปให้พ้นหน้าฉันสักทีพาขวัญอย่าให้เห็นว่าเธอทำร้ายสายไหมอีกฉันคงไม่ปล่อยให้เธอลอยหน้าลอยตาโดยที่ไม่ทำอะไรแน่ ถ้าไม่เชื่อเธอจะลองดูก็ได้นะ”

        เสียงเขากดต่ำและถ้าใครที่รู้จักเขาดีจะรู้ว่าไม่ควรยุ่งกับสิ่งที่เขาเตือนพาขวัญเงยหน้ามองเขาด้วยแววตาตัดพ้อ น้ำตาอาบใบหน้างามเขาเบือนหน้าหนีและสะบัดขาให้หลุดออกไปจากตัว เดินออกไปนอกห้อง

        “คุณฟิวจะเข้ามาอีกไหมคะ”เลขารีบถามเขาเพราะเห็นท่าทางรีบร้อน

        “ไม่เข้ามาแล้วมีอะไรด่วนก็โทรหา” เขาเดินไปได้หนึ่งก้าวแล้วก็หยุดชะงักเหมือนนึกอะไรบางอย่างได้

        “พาเธอออกไปจากห้องด้วยอย่าให้พาขวัญเข้ามาหาผมได้อีกไม่ว่าเ๱ื่๵๹อะไรก็ตาม” เขาพูดเสียงเรียบแล้วเดินออกไปด้วยความขุ่นมัวเลขามองตามและถอนหายใจก่อนที่จะเดินเข้าไปในห้อง

        “คุณควรจะกลับไปก่อนคุณฟิวไม่เข้ามาแล้ว”เธอเห็นสภาพของพาขวัญนางแบบชื่อดังแล้วเกิดความสงสารผมเผ้ายุ่งเหยิงน้ำตาไหลอาบแก้มนั่งก้มหน้าร้องไห้อยู่บนโซฟา

        “ไม่ต้องมาเสือกฉันจะรอฟิวอยู่นี่” เธอตอบกลับด้วยเสียงแข็งกร้าวไม่พอใจ

        “คุณน่าจะรู้ว่าบอสเป็๞คนยังไงกลับไปก่อนที่คุณยังมีโอกาสดีๆอยู่”

        “โอกาสดีๆเหรอหาจากไหนอีกละในเมื่อเขากำลังเปลี่ยนไป”

        “ถ้ารู้แบบนั้นคุณน่าจะยอมรับความจริงรักคนที่เขารักคุณจริงๆเถอะคุณพาขวัญ”

        เลขาตักเตือนหญิงสาวตรงหน้าถึงแม้จะรู้ว่าคำพูดมันทำร้ายคนตรงหน้าและอาจได้รับเสียงกราดเกรี้ยวกลับไม่ใช่ผู้หญิงคนแรกที่คาดหวังกับเ๽้านายของเธอแต่เห็นมาหลายคนแล้วที่โดนทิ้งแบบนี้ จึงมีแต่ความเห็นใจผู้หญิงด้วยกัน

        “ฉันต้องยอมให้คนอื่นมันแย่งฟิวไปงั้นเหรอจะทำได้อย่างไร”น้ำเสียงอ่อนลงคล้ายพูดกับตัวเองมากกว่า

        “ค่อยๆคิดคุณพาขวัญเวลาจะทำให้คุณลืมได้เอง กลับบ้านคุณเถอะเดี๋ยวฉันลงไปส่งที่รถ”เธอประคองร่างบางให้ยืนขึ้น พาขวัญสะบัดตัวไม่ยอมรับความช่วยเหลือตั้งสติได้ก็เดินหน้าตรงออกไป เลขาได้แต่มองตามอย่างเป็๲ห่วง

-คอนโด-

        เสียงเปิดประตูทำให้สายไหมเงยหน้าจากโทรศัพท์แล้วยิ้มให้เขามันผ่านมาสามวันแล้วหลังเกิดเ๱ื่๵๹เธอก็ไม่ได้ออกไปไหนอีกข่าวคาวที่เกิดขึ้นก็โดนลบออกไปจากโซเชียลเกือบทั้งหมดพวกแฟนคลับก็เข้ามาด่าเธอน้อยลง แต่เธอยังไม่มีความมั่นใจที่จะออกไปเผชิญหน้า 

        “ทำอะไร”เขาเดินมานั่งโซฟาข้างเธอจงใจเบียดจนสะโพกแนบกันชะโงกหน้ามองที่โทรศัพท์ของหญิงสาว เธอรีบปิดหน้าจอแต่ก็เขายังทันเห็นรูปใครบางคนสีหน้าเขาเปลี่ยนไปทันทีและเขาคว้าโทรศัพท์เธอมาไว้ในมือ

        “ปลดล็อคให้พี่”เขายื่นโทรศัพท์ของเธอตรงหน้าเพื่อปลดล็อค

        “ไม่มีอะไรหรอกไหมแค่เข้าไปเช็คข่าวก็เท่านั้น”พยายามพูดอย่างใจเย็นกับเขา

        “พี่ไม่ชอบให้เธอมองผู้ชายคนไหนโดยเฉพาะไอ้เชี่ยนั่น” เพราะรูปหน้าจอเป็๲พอร์ชเขาจึงอดจะอารมณ์เสียไม่ไหวเขากระแทกโทรศัพท์ใส่มือเธอและเดินออกไปยืนที่ระเบียงห้อง

        “อย่าคิดมากนะหัดไว้ใจกันบ้างได้หรือเปล่า”เธอตามเข้ากอดเอวเขาไว้และแนบใบหน้าลงไปตรงแผ่นหลังกว้างกลิ่นโคโลญจน์ติดปลายจมูกเขาเอี้ยวตัวมาหาเธอและเชยคางมองเข้าไปในดวงตาค้นหาความจริง

         “แล้วไว้ใจมันได้หรือเปล่าละเธอไม่รู้จริงๆเหรอว่าไอ้เชี่ยนั่นมันคิดอะไรกับเธอ”

        ดวงตาของเขามีแต่ความสงสัยและคลายแคลง ความหวงแล่นมาเกาะกินหัวใจอีกครั้งถึงจะเตือนตัวเองอยู่เสมอว่าให้เย็นๆแล้วก็ตาม

        “จุ๊ จ๊พูดไม่เพราะ”สายไหมเอานิ้วชี้มาปิดปากไม่ให้เขาพูดต่อด้วยรอยยิ้มแพรวพราวเข้าใจว่าเขาหวงก็แอบดีใจอยู่ลึกๆที่ยังเป็๲คนสำคัญของเขา 

        “คนอื่นจะไปรู้ใจเขาได้ไงไหมรู้แค่ใจตัวเองว่าอยู่ที่ใครบางคนแล้ว”เธอตอบด้วยความมั่นใจรอยยิ้มยังปรากฏอยู่บนใบหน้า 

        “ใคร”เขาถามเสียงเรียบหัวใจเต้นรัวเร็วรอฟังคำตอบ

        “ก็นี่ไง”นิ้วชี้ไปที่หน้าอกด้านซ้ายของเขาชายหนุ่มยิ้มกับคำตอบเชยใบหน้าหวานขึ้นมารับจูบดูดดื่มริมฝีปากหนากวาดชิมทั่วเรียวบางจนแทบจะยืนไม่ไหวเขาช้อนตัวเธอไปวางไว้บนเตียงนอนและขึ้นคล่อม

        “พูดดีแบบนี้น่าจะให้รางวัล”เขายิ้มเ๽้าเล่ห์จมูกโด่งแนบกับใบหน้าเนียนสายไหมเบือนหน้าไปทางอื่นไม่กล้าสบตา แต่เขาประคองใบหน้าหวานให้มองที่เขา

        “ต่อไปนี้มองแค่พี่คนเดียวได้หรือเปล่า”

        “ก็..ไม่ได้มองใครสักหน่อย”เสียงตะกุกตะกักในอ้อมกอด

        “จริงอะ”เขาขบเม้มเรียวปากบางไว้อย่างหยอกล้อสายไหมอ้าปากจะประท้วงก็โดนลิ้นชอนไชเข้าไปในโพรงปากรับจูบเร่าร้อนอีกครั้งสายไหมยกมือขึ้นคล้องคอตอบรับจูบเป็๞เวลาหลายนาที

        “อย่าทำให้พี่หวงได้ไหมขอร้องเถอะ”

        เสียงกระเส่าเพราะความ๻้๪๫๷า๹บางอย่างเขาป้อนจูบเร่าร้อนอย่างช่ำชองฝ่ามือหนาล้วงเข้าไปในสาบเสื้อหน้าอกอวบโดนบีบเคล้นรุนแรงเสียงครางของชายหนุ่มบอกความพึงพอใจ ไม่นานเสื้อตัวสวยก็ถูกเขาปลดออกเขามองร่างขาวโพลนอย่างพอใจ

        สายไหมช่วยเขาปลดเสื้อเชิ้ตออกจากร่างกำยำซิกแพคเป็๲ลอนปรากฏแก่สายตาทำให้ดวงตาคู่สวยมองไม่วางตา 

        “ชอบเหรอ”

        เขาแซวจนเธอหน้าแดงไม่กล้าสบตาจนต้องเชยใบหน้าหวานให้มองมาที่เขาฝ่ามือหนาจับมือเรียวบางให้ปลดกระดุมกางเกงผ้าเนื้อดีหญิงสาวมือสั่นอย่างเห็นได้ชัดนั่นทำให้เขายิ้มมุมปากอย่างพอใจ หน้าแดงแก้มแดงเป็๲อะไรที่น่ารักอย่างห้ามใจไม่อยู่เขากดจมูกลงสูดความหอมฟอดใหญ่

        เขาดึงเธอมาปะทะหน้าอกประกายไฟพาดผ่านดวงตาคู่คมเขาลากลิ้นสากผ่านไปทั่วร่างกายนุ่มนิ่มอย่างสำรวจทุกตารางนิ้วไม่พ้นแม้แต่กลีบกุหลาบงามที่โดนฉกชิมจนสะท้านไปทั้งตัวเสียงครางจากคนใต้ร่างดังเป็๞ระยะๆไม่นานเสียงเนื้อกระทบเนื้อผสมเสียงครางก็ดังไปทั้งห้องไฟราคะที่เริ่มต้นใหม่ครั้งแล้วครั้งเล่าได้ถูกจุดขึ้นและดับลงในเวลาเกือบชั่วโมง